เทศบาลเมืองปู่เจ้าสมิงพราย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เทศบาลเมืองปู่เจ้าสมิงพราย
ตราประจำเทศบาลเมืองปู่เจ้าสมิงพราย
ตราประจำเทศบาลเมืองปู่เจ้าสมิงพราย
'
ข้อมูลทั่วไป
ชื่อภาษาไทย เมืองปู่เจ้าสมิงพราย
ชื่อภาษาอังกฤษ Pu Chao Saming Phrai Municipality
นายกเทศมนตรี นายสรรเกียรติ กุลเจริญ
ข้อมูลสถิติ
รหัสทางภูมิศาสตร์ 11XX
ประชากร 79,281 คน (พ.ศ. 2552)
พื้นที่ 25.5 ตร.กม.
ความหนาแน่น 3,109.05 คน/ตร.กม.
สำนักงาน
ที่ตั้ง สำนักงานเทศบาลเมืองปู่เจ้าสมิงพราย เลขที่ 202/1 หมู่ที่ 8 ถนนปู่เจ้าสมิงพราย ตำบลสำโรงใต้ อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ
โทรศัพท์ (+66) 0 2183 3008-11
โทรสาร (+66) -
เว็บไซต์ http://www.poochaosamingprai.go.th/

สารานุกรมประเทศไทย ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย

เทศบาลเมืองปู่เจ้าสมิงพราย เป็นเทศบาลแห่งหนึ่งในจังหวัดสมุทรปราการและเป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งในภาคกลาง

เนื้อหา

ที่ตั้งอาณาเขต [แก้]

ที่ตั้ง [แก้]

เทศบาลเมืองปู่เจ้าสมิงพรายตั้งอยู่เลขที่ 202/1 หมู่ที่ 8 ถนนปู่เจ้าสมิงพราย ตำบลสำโรงใต้ อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ มีพื้นที่จำนวน 25.50 ตารางกิโลเมตร

อาณาเขต [แก้]

ประวัติ [แก้]

เทศบาลเมืองปู่เจ้าสมิงพรายมีประวัติความเป็นมากล่าวคือ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ได้โปรดเกล้าฯ ให้สร้างเมืองนครเขื่อนขันธ์ในปี พ.ศ. 2358 มีความสำคัญเป็นเมืองหน้าด่าน ในการป้องกันข้าศึกทางทะเล ดังปรากฏในพระราชพงศาวดาร รัชกาลที่ 2 ในพระราชนิพนธ์สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพตอนหนึ่งว่า "เพื่อให้เมืองนครเขื่อนขันธ์ มีความแข็งแรงมั่นคง เพื่อป้องกันข้าศึกทางทะเล จึงได้สร้างป้อมทางฝั่งตะวันออก 3 ป้อม คือ ป้อมปู่เจ้าสมิงพราย ป้อมปีศาจสิง ป้อมราหูจร เมื่อรวมทั้งป้อมวิทยาคม ซึ่งสร้างในรัชกาลที่ 1 ด้วยกันเป็น 4 ป้อม" เมื่อทรงสร้างเมืองนครเขื่อนขันธ์เสร็จได้พระราชทานพระพุทธรูปไว้คู่เมืององค์หนึ่ง ซึ่งชาวนครเขื่อนขันธ์เรียกว่า "พระใหญ่" ต่อมาในปี พ.ศ. 2458 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเปลี่ยนฐานะนครเขื่อนขันธ์เป็นจังหวัดพระประแดง และในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงเปลี่ยนฐานะจากจังหวัดพระประแดงเป็นอำเภอพระประแดง

ในปี พ.ศ. 2535 สุขาภิบาลพระประแดงได้แบ่งแยกพื้นที่ออกมาจัดตั้งเป็น สุขาภิบาลสำโรงใต้ และได้อัญเชิญพระใหญ่เป็นดวงตราประจำสุขาภิบาลสำโรงใต้ ในปี พ.ศ. 2540 ได้รับการยกฐานะเป็น เทศบาลตำบลสำโรงใต้ ในปี พ.ศ. 2543 ได้รับการจัดระดับเป็นเทศบาลชั้น 2 ข และได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็นเทศบาลขนาดใหญ่ เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 ต่อมาได้รับการยกฐานะจากเทศบาลตำบลสำโรงใต้ เป็น เทศบาลเมืองสำโรงใต้ ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย ตั้งแต่วันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2552[1] และได้เปลี่ยนชื่อเป็น เทศบาลเมืองปู่เจ้าสมิงพราย ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย ตั้งแต่วันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2553[2]

ชุมชนในเขตเทศบาล [แก้]

ชุมชนในเขตเทศบาลเมืองปู่เจ้าสมิงพรายมีทั้งหมด 55 ชุมชน

การศึกษา [แก้]

อ้างอิง [แก้]