ประชา พรหมนอก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ประชา พรหมนอก
รองนายกรัฐมนตรี
ดำรงตำแหน่ง
30 มิถุนายน พ.ศ. 2556 – 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2557
นายกรัฐมนตรี ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร
สมัยก่อนหน้า เฉลิม อยู่บำรุง
สมัยถัดไป ประวิตร วงษ์สุวรรณ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม
ดำรงตำแหน่ง
9 สิงหาคม พ.ศ. 2554 – 30 มิถุนายน พ.ศ. 2556
นายกรัฐมนตรี ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร
สมัยก่อนหน้า พีระพันธุ์ สาลีรัฐวิภาค
สมัยถัดไป ชัยเกษม นิติสิริ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน
ดำรงตำแหน่ง
14 มิถุนายน พ.ศ. 2543 – 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544
นายกรัฐมนตรี ชวน หลีกภัย
สมัยก่อนหน้า วุฒิ สุโกศล
สมัยถัดไป เดช บุญ-หลง
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
ดำรงตำแหน่ง
24 กันยายน พ.ศ. 2551 – 2 ธันวาคม พ.ศ. 2551
นายกรัฐมนตรี สมชาย วงศ์สวัสดิ์
สมัยก่อนหน้า มิ่งขวัญ แสงสุวรรณ
สมัยถัดไป ชาญชัย ชัยรุ่งเรือง
อธิบดีกรมตำรวจ
ดำรงตำแหน่ง
พ.ศ. 2539 – 16 ตุลาคม พ.ศ. 2541
สมัยก่อนหน้า พจน์ บุณยะจินดา
ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ
ดำรงตำแหน่ง
16 ตุลาคม พ.ศ. 2541 – 30 กันยายน พ.ศ. 2543
สมัยถัดไป พรศักดิ์ ดุรงควิบูลย์
หัวหน้าพรรคเพื่อแผ่นดิน
ดำรงตำแหน่ง
9 ธันวาคม พ.ศ. 2551 – 27 มีนาคม พ.ศ. 2552
สมัยก่อนหน้า สุวิทย์ คุณกิตติ
สมัยถัดไป ชาญชัย ชัยรุ่งเรือง
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2485 (72 ปี)
จังหวัดนครราชสีมา ประเทศไทย
พรรคการเมือง เพื่อไทย
คู่สมรส คุณหญิงวารุณี พรหมนอก

พลตำรวจเอก ประชา พรหมนอก อดีตรองนายกรัฐมนตรีฝ่ายความมั่นคงและอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมในสมัยรัฐบาลยิ่งลักษณ์ ชินวัตร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคเพื่อไทย อดีตผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม และอดีตหัวหน้าพรรคเพื่อแผ่นดิน เป็นนายตำรวจมือปราบมีฉายาว่า "อินทรีอีสาน" เนื่องจากเป็นชาวจังหวัดนครราชสีมา เป็นทั้งอธิบดีกรมตำรวจคนสุดท้ายและผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติคนแรก เนื่องจากมีตำแหน่งสูงสุดในช่วงที่ปรับเปลี่ยนสถานะของกรมตำรวจเป็นสำนักงานตำรวจแห่งชาติ[1]

ประวัติ[แก้]

พล.ต.อ.ประชา พรหมนอก เกิดเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2485 ที่จังหวัดนครราชสีมา สมรสกับคุณหญิงวารุณี พรมหมนอก (สกุลเดิม บำรุงสวัสดิ์) มีบุตร-ธิดา 4 คน เป็นชาย 2 คน หญิง 2 คน คือ พ.ต.อ.ชัชธรรม พรหมนอก (เสียชีวิต), นางธารศรี ศรีวรขาน สมรสกับ พล.ต.อ.เฉลิมเกียรติ ศรีวรขาน รรท. รอง ผบ.ตร., นางนุดี เพชรพนมพร และ พ.ต.ท.จิรพัฒน์ พรหมนอก[2]

ประวัติการศึกษา[แก้]

ประสบการณ์[แก้]

  • พ.ศ. 2508 รองสารวัตร แผนก 3 กองกำกับการ 7 กองตำรวจสันติบาล
  • พ.ศ. 2515 นายเวรผู้บังคับการตำรวจภูธรเขต 4
  • พ.ศ. 2517 ผู้บังคับกองสถานีตำรวจภูธรอำเภอเมืองขอนแก่น
  • พ.ศ. 2518 สารวัตรใหญ่สถานีตำรวจภูธรอำเภอเมืองอุดรธานี
  • พ.ศ. 2519 รองผู้กำกับการตำรวจภูธรจังหวัดนครราชสีมา
  • พ.ศ. 2522 ผู้กำกับการตำรวจภูธรจังหวัดอุดรธานี
  • พ.ศ. 2524 รองผู้บังคับการอำนวยการ กองบัญชาการตำรวจสอบสวนกลาง
  • พ.ศ. 2526 ผู้บังคับการตำรวจภูธร 6
  • พ.ศ. 2528 ผู้ช่วยผู้บัญชาการตำรวจภูธร 2
  • พ.ศ. 2531 รองผู้บัญชาการตำรวจภูธร 2
  • พ.ศ. 2532 ผู้บัญชาการประจำกรมตำรวจ (ทำหน้าที่ชุมชนและมวลชนสัมพันธ์)
  • พ.ศ. 2534 ผู้บัญชาการตำรวจสอบสวนกลาง
  • พ.ศ. 2534 ผู้ช่วยอธิบดีกรมตำรวจ
  • พ.ศ. 2537 รองอธิบดีกรมตำรวจ
  • พ.ศ. 2540 อธิบดีกรมตำรวจ
  • พ.ศ. 2547 นายกสภามหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี
  • พ.ศ. 2554 ผู้อำนวยการศูนย์ช่วยเหลือผู้ประสบอุทกภัย
  • เป็นกรรมการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค
  • เป็นกรรมการธนาคารกรุงไทย
  • เป็นกรรมการธนาคารอาคารสงเคราะห์
  • เป็นกรรมการสภาวิจัยแห่งชาติ
  • เป็นกรรมการผู้ทรงคุณวุมิสภามหาวิทยาลัยรามคำแหง
  • เป็นกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิสภาการศึกษาโรงเรียนนายร้อยตำรวจ
  • เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม (9 สิงหาคม 2554 - 30 มิถุนายน 2556)
  • รองนายกรัฐมนตรี (30 มิถุนายน 2556 - ปัจจุบัน)

การเมือง[แก้]

พล.ต.อ.ประชา พรหมนอก เข้าสู่แวดวงการเมืองครั้งแรกเมื่อได้รับแต่งตั้งให้เป็นสมาชิกวุฒิสภาในปี พ.ศ. 2540 ภายหลังเกษียณราชการแล้ว ต่อมาได้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ พรรคชาติพัฒนา[3] และได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม ในรัฐบาล นายชวน หลีกภัย ต่อมาได้ย้ายมาเป็นสมาชิกพรรคเพื่อแผ่นดิน และได้รับเลือกให้เป็นหัวหน้าพรรคแทนที่นายสุวิทย์ คุณกิตติ ที่ประกาศลาออกไป และได้รับแต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมในรัฐบาลนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์[4]

ภายหลังรัฐบาลนายสมชายต้องพ้นวาระไปจากคดียุบพรรคพลังประชาชน ทำให้ตำแหน่งนายกรัฐมนตรีต้องว่างลง พล.ต.อ.ประชาได้รับการสนับสนุนจากนายเสนาะ เทียนทอง และพรรคเพื่อไทยให้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเป็นคนต่อไป ในวันที่เลือกนายกรัฐมนตรีที่รัฐสภา เสียงที่เลือก พล.ต.อ.ประชา แพ้นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ด้วยคะแนน 198 ต่อ 235 เสียง ซึ่ง พล.ต.อ.ประชาได้โหวตให้แก่ตัวเองด้วย

ต่อมา พล.ต.อ.ประชา ได้ลาออกจากการเป็นสมาชิกพรรคเพื่อแผ่นดิน ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2554[5] และเข้าเป็นสมาชิกพรรคเพื่อไทย[6] และได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม ในรัฐบาลของนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2554[7] และจากการสำรวจความพึงพอใจของประชาชน โดยสำนักเอแบคโพล เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2555 เขาเป็นรัฐมนตรีที่ประชาชนพึงพอใจ เป็นลำดับที่ 5[8] จนกระทั่งในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2556 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นรองนายกรัฐมนตรี[9]

ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2556 พล.ต.อ.ประชา ได้รับแต่งตั้งให้ทำหน้าที่ผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการรักษาความสงบเรียบร้อย (ศอ.รส.) ในช่วงที่มีการชุมนุมทางการเมืองของกลุ่มต่อต้านรัฐบาล ต่อมาได้มีการแต่งตั้ง ดร.สุรพงศ์ โตวิจักษณ์ชัยกุล เข้ามาทำหน้าที่แทน[10]

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 8[11] ซึ่งการเลือกตั้งในครั้งนั้นถูกศาลรัฐธรรมนูญตัดสินให้เป็นโมฆะ เนื่องจากไม่สามารถจัดให้มีการเลือกตั้งทั้งราชอาณาจักรในวันเดียวกันได้ ซึ่งขัดรัฐธรรมนูญ[12]

วันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 พล.ต.อ.ประชา ถูกศาลรัฐธรรมนูญตัดสินให้พ้นจากความเป็นรัฐมนตรี เนื่องจากมีส่วนเกี่ยวข้องในการโยกย้ายนายถวิล เปลี่ยนศรีจากตำแหน่งเลขาธิการ สภาความมั่นคงแห่งชาติ โดยขาดความชอบธรรม[13]

เครื่องราชอิสริยาภรณ์[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. พล.ต.อ.ประชา พรหมนอก
  2. บัญชีแสดงรายการทรัพย์สินและหนี้สินของ พล.ต.อ.ประชา พรหมนอก
  3. ประกาศคณะกรรมการการเลือกตั้ง เรื่อง ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ
  4. พระบรมราชโองการ ประกาศแต่งตั้งรัฐมนตรี (รัฐบาลนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์)
  5. “ประชา”ลาเพื่อแผ่นดิน คาดร่วมงาน พท.
  6. พล.ต.อ.ประชาสมัครเป็นสมาชิกเพื่อไทยแล้ว จากประชาทรรศน์
  7. พระบรมราชโองการประกาศแต่งตั้งรัฐมนตรี (รัฐบาลนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร)ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 128 ตอนพิเศษที่ 88 ง วันที่ 9 สิงหาคม 2554 หน้า 3
  8. เปิดชื่อ 10 อันดับรัฐมนตรีที่ปชช.พอใจและ 10 อันดับรมต. โลกลืม
  9. พระบรมราชโองการ ประกาศให้รัฐมนตรีพ้นจากความเป็นรัฐมนตรีและแต่งตั้งรัฐมนตรี (รัฐบาลนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ๕)
  10. แฉปลด"ประชา"พ้นผอ.ศอ.รส.ฉุนใจไม่สู้.... อ่านต่อได้ที่ : http://bit.ly/1eOeLg9
  11. ประกาศคณะกรรมการการเลือกตั้ง เรื่อง รายชื่อผู้สมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ (พรรคเพื่อไทย)
  12. "มติศาล รธน. 6 ต่อ 3 ชี้การเลือกตั้ง 2 ก.พ. เป็นโมฆะ" (ใน Thai). Manager. 2014-03-21. สืบค้นเมื่อ 2014-03-21. 
  13. เปิดรายชื่อ รมต. ตกเก้าอี้พร้อมยิ่งลักษณ์ ข่าวไทยรัฐ ออนไลน์
  14. ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ (เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ในวโรกาสพระราชพิธีฉัตรมงคล วันที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๔๑)
  15. ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ (ชั้นสายสะพาย จำนวน ๔,๕๒๔ ราย)เล่ม ๑๑๓ ตอน ๒๒ ข ๔ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๓๙ หน้า ๑
ก่อนหน้า ประชา พรหมนอก ถัดไป
ร้อยตำรวจเอก เฉลิม อยู่บำรุง 2leftarrow.png Seal Prime Minister of Thailand.png
รองนายกรัฐมนตรี
ฝ่ายความมั่นคง

(ครม. 60)

(30 มิถุนายน พ.ศ. 2556 - 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2557)
2rightarrow.png พลเอก ประวิตร วงษ์สุวรรณ
พีระพันธุ์ สาลีรัฐวิภาค 2leftarrow.png ตรากระทรวงยุติธรรม1.png
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม (ครม. 60)
(9 สิงหาคม พ.ศ. 2554 - 30 มิถุนายน พ.ศ. 2556)
2rightarrow.png ชัยเกษม นิติสิริ
มิ่งขวัญ แสงสุวรรณ 2leftarrow.png นารายณ์เกษียรสมุทร.gif
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม (ครม. 58)
(24 กันยายน พ.ศ. 2551 - 2 ธันวาคม พ.ศ. 2551)
2rightarrow.png ชาญชัย ชัยรุ่งเรือง
พลตำรวจตรี วุฒิ สุโกศล 2leftarrow.png Emblem of Ministry of Labour (Thailand).png
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน (ครม. 53)
(14 มิถุนายน พ.ศ. 2543 - 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544)
2rightarrow.png เดช บุญ-หลง
พลตำรวจเอกพจน์ บุณยะจินดา 2leftarrow.png Emblem of Royal Thai Police.png
ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ
(พ.ศ. 2539 - 30 กันยายน พ.ศ. 2543)
2rightarrow.png พลตำรวจเอกพรศักดิ์ ดุรงควิบูลย์