นิกร จำนง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
นิกร จำนง
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
ดำรงตำแหน่ง
5 มีนาคม พ.ศ. 2545 – 11 มีนาคม พ.ศ. 2548
นายกรัฐมนตรี ทักษิณ ชินวัตร
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด 5 ธันวาคม พ.ศ. 2498 (59 ปี)
จังหวัดสงขลา ประเทศไทย
พรรคการเมือง ชาติไทยพัฒนา
ศาสนา พุทธ

นิกร จำนง อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลของ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สังกัดพรรคชาติไทย

ประวัติ[แก้]

นิกร จำนง เกิดเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2498 ที่อำเภอสทิงพระ จังหวัดสงขลา เป็นบุตรของนายชูชาติ กับนางแฉล้ม จำนง สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขารัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และระดับปริญญาโท สาขาการบริหารภาครัฐ จากมหาวิทยาลัยโตรันโต ประเทศสหรัฐอเมริกา

การทำงาน[แก้]

นิกร จำนง เคยเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดสงขลา ต่อมาได้หันมาลงสมัครในแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคชาติไทย[1] และได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลของ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ในปี พ.ศ. 2545[2] ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2548 ได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่ผู้อำนวยการพรรค[3]

ต่อมาเมื่อพรรคชาติไทย ถูกตัดสินยุบพรรค ในปี พ.ศ. 2551 นายนิกร จำนง ในฐานะคณะกรรมการบริหารพรรคจึงถูกตัดสิทธิ์ทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี[4] กระทั่งในปลายปี พ.ศ. 2556 เขาได้เข้าเป็นสมาชิกพรรคชาติไทยพัฒนา

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา ลำดับที่ 4[5]

เครื่องราชอิสริยาภรณ์[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. ประวัติผู้สมัคร ส.ส.กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย
  2. ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง ให้รัฐมนตรีพ้นจากความเป็นรัฐมนตรีและแต่งตั้งรัฐมนตรี
  3. "หมอเปรม"รุกหนัก-ฝันนั่งเก้าอี้รองประธานสภาฯ
  4. เปิดชื่อ 109 กก.บริหาร “พปช.-ชาติไทย-มัชฌิมาฯ” ถูกยุบ-เพิกถอนสิทธิเลือกตั้ง 5 ปี
  5. ประกาศคณะกรรมการการเลือกตั้ง เรื่อง รายชื่อผู้สมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ (พรรคชาติไทยพัฒนา)
  6. ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยิ่งมงกุฎไทย [ในโอกาสพระราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษา ๕ ธันวาคม ๒๕๔๗ รวม ๗,๒๕๖ ราย .
  7. ราชกิจจานุเบกษา ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย (ชั้นสายสะพาย ในโอกาสพระราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษา ๕ ธันวาคม ๒๕๔๖) เล่ม 120 ตอนที่ 19ข วันที่ 1 ธันวาคม 2546