ไทยเกาะกง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ชาวกัมพูชาเชื้อสายไทย (ไทยเกาะกง)
เซียมเกาะฮฺกง/เสียมเกาะฮฺกง
សៀមកោះកុង
ประชากรทั้งหมด
ประมาณ 40,000-50,000 คน
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างสำคัญ
จังหวัดเกาะกง
ประเทศกัมพูชา ประเทศกัมพูชา
จังหวัดตราด
ไทย ประเทศไทย
ภาษา
ภาษาเขมร และภาษาไทย
ศาสนา
พระพุทธศาสนานิกายเถรวาท

ชาวกัมพูชาเชื้อสายไทย หรือเรียกอย่างเฉพาะเจาะจงว่า "ไทยเกาะกง" (เขมร: សៀមកោះកុង) เนื่องจากมีผู้สืบเชื้อสายไทยอาศัยอยู่ในเขตจังหวัดเกาะกงของประเทศกัมพูชาเป็นจำนวนมาก ถือเป็นชาวไทยกลุ่มหนึ่งที่ตั้งถิ่นฐานในจังหวัดปัจจันตคิรีเขตร ซึ่งแต่เดิมเป็นของไทย แต่ปัจจุบันเป็นจังหวัดเกาะกงของประเทศกัมพูชา ซึ่งต่อมาเกาะกงได้กลายเป็นของฝรั่งเศส ชาวไทยจำนวนมากได้อพยพไปที่เกาะกูด และอำเภอคลองใหญ่ จังหวัดตราด เนื่องจากไม่ต้องการอยู่ภายใต้การปกครองของฝรั่งเศส แต่ปัจจุบันในเกาะกง ปรากฏว่ามีชาวไทยในเกาะกง เพียงร้อยละ 25 เท่านั้น ที่เหลือเป็นชาวเขมรจากจังหวัดอื่นที่อพยพมาทำงาน ปัจจุบันชาวไทยเกาะกงถูกกำหนดให้มีสัญชาติเขมรอย่างถูกต้องตามกฎหมาย[1] แม้ในอดีตชาวไทยเกาะกงจะถูกจำกัดสิทธิ์ทางภาษา วัฒนธรรม และประเพณีแต่ก็มีคนเฒ่าคนแก่ที่ยังรักษาประเพณี และเอกลักษณ์ การใช้ภาษาไทย

ภาษา[แก้]

ชาวไทยเกาะกงสามารถพูดภาษาในชีวิตประจำวันได้สองภาษาคือภาษาไทย และเขมร โดยภาษาไทยที่ชาวไทยเกาะกงพูด จะมีสำเนียงแบบเดียวกับที่จังหวัดตราด แต่เดิมเกาะกงในปี พ.ศ. 2506 ได้มีการออกกฎห้ามชาวเกาะกงพูดภาษาไทย[2] โดยจะปรับเป็นคำละ 25 เรียล ห้ามมีเงินไทย และห้ามมีหนังสือไทยอยู่ในบ้าน หากเจ้าหน้าที่พบจะถูกทำลายให้สิ้นซาก ต่อมาในปี พ.ศ. 2507 ค่าปรับการพูดภาษาไทยเพิ่มขึ้นเป็น 50 เรียล

ชาวไทยเกาะกงที่มีชื่อเสียง[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  • รุ่งมณี เมฆโสภณ. คนสองแผ่นดิน. กรุงเทพฯ : บ้านพระอาทิตย์, 2551.

ดูเพิ่ม[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]