ไทยใต้

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ชาวไทยปักษ์ใต้ หรือ ชาวไทยภาคใต้ เป็นชาติพันธุ์ไทยที่ที่อพยพลงมาสู่คาบสมุทรไทยเมื่อประมาณพุทธศตวรรษที่ 5 เริ่มแรกมีการอพยพลงมาจำนวนไม่มาก แต่ในครั้งหลังที่อาณาจักรไทยทางตอนเหนือถูกรุกรานคนไทยจึงอพยพลงทางทิศใต้ ตะวันออก และตะวันตกเพิ่มมากขึ้น เมื่ออพยพลงมาถึงที่ราบลุ่มเจ้าพระยา ซึ่งในขณะนั้นอยู่ภายใต้อำนาจของอาณาจักรขอม จึงได้มีการอพยพลงไปทางทิศใต้อีก เพราะไม่อยากตกอยู่ภายใต้อำนาจของชนชาติอื่น จนมาถึงคาบสมุทรไทยที่มีคนไทยตั้งอาณาจักรไว้อย่างมั่นคง คือ อาณาจักรตามพรลิงก์ ซึ่งมีอาณาเขตตั้งแต่ปะลิส ไทรบุรี(ไซบุรี) ปะหัง (ป่าห้าง) ยะโฮร์ (ยี่หน;ยอฮอ) ไปจรดเกาะเตะมาเซะ (ธรรมศักดิ์) หรือสิงคโปร์ในปัจจุบัน การอพยพครั้งสำคัญเกิดขึ้นในสมัยอยุธยาตอนต้น เนื่องจากเกิดโรคระบาดขึ้นทำให้มีผู้คนล้มตายไปมาก จึงได้มีการเกณฑ์ครัวจากภาคเหนือและภาคกลางลงไปเพื่อเป็นกำลังป้องกันข้าศึกจากทางใต้ และชาวไทยใต้นี้เป็นชาติพันธุ์ไทยที่มีส่วนผสมกับชาวมลายู และชาวซาไก เป็นชาวไทที่อาศัยอยู่ตั้งแต่จังหวัดชุมพรลงไปจนถึงสุดเขตดินแดนประเทศมาเลเซีย ในแถบตุมปัต ในรัฐกลันตัน ซึ่งมีชาวไทยอยู่มาก

ดูเพิ่ม[แก้]