ดาร์เรน ยัง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ดาร์เรน ยัง
An image of ดาร์เรน ยัง.
ข้อมูล
ฉายา ดาร์เรน ยัง[1]
Fred Rossen[2]
Fred Rosser[1]
Fred Sampson[1]
Fred Sanford[1]
Frederick of Hollywood[2]
Officer Sampson[2]
ความสูง ฟุต 1 นิ้ว (1.85 ม.)[3]
น้ำหนัก 239 ปอนด์ (108 กก.)[3]
เกิด 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1983 (32 ปี)
Union City, รัฐนิวเจอร์ซีย์
มาจาก ไมอามี, รัฐฟลอริดา[3]
ฝึกหัดโดย Dennis Condrey[1]
Florida Championship Wrestling[1]
เปิดตัว 2002[4]

เฟรดเดริค "เฟรด" ดักลัส ร็อสเซอร์ ที่ 2 (อังกฤษ: Fredrick "Fred" Douglas Rosser II) เกิดวันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1983 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน ปัจจุบันเซ็นสัญญาสังกัดสมาคม ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในชื่อว่า ดาร์เรน ยัง (อังกฤษ: Darren Young) เคยปล้ำให้กับสมาคมอิสระ เช่น Chaotic Wrestling,[5] East Coast Wrestling Association,[6][7] และสหพันธ์มวยปล้ำอิสระ National Wrestling Alliance[8]

ประวัติในวงการมวยปล้ำ[แก้]

เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์/ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (2010–ปัจจุบัน)[แก้]

ดาร์เรนได้เข้าร่วมแข่งขันในรายการ ดับเบิลยูดับเบิลยูอีเอ็นเอ็กซ์ที ซีซั่น1 โดยเวด บาร์เร็ตต์เป็นผู้ชนะ[9] ต่อมาดาร์เรน ยังได้มาอยู่ค่ายรอว์ และเป็นสมาชิกของเดอะเน็กซัส ในศึก ซัมเมอร์สแลม (2010) ทีมเน็กซัสปะทะกับทีม WWE ในแมตช์การปล้ำแทคทีม 7 ต่อ 7 แบบคัดออก สุดท้ายเน็กซัสก็เป็นฝ่ายแพ้ไป[10] หลังจากนั้นไม่นาน ดาร์เรน ยังได้คิดที่จะพิสูจน์ความเป็นลูกทีมที่ดีโดยเขาต้องการจะเอาชนะ จอห์น ซีนา แต่ก็ต้องแพ้ให้กับซีนา จึงถูกกลุ่มของตนเองรุมและถูกไล่ออกจากกลุ่มไป[11] ดาร์เรน ยังได้กลับเข้าร่วมแข่งขันในรายการเอ็นเอ็กซ์ที อีกครั้ง ในซีซั่นที่ 5[12]

ดาร์เรนได้มาอยู่ สแมคดาวน์ (20 เมษายน 2012)[13] พร้อมกับ ไทตัส โอนีล ในชื่อทีมว่า ไพรม์ไทม์เพลเยอส์ เจอกับ ดิ อูโซส์ (เจย์ และ จิมมี อูโซ) สุดท้าย ไพรม์ไทม์เพลเยอส์ ก็เป็นฝ่ายชนะ[14][15] ในศึก โนเวย์เอาท์ (2012) ไพรม์ไทม์เพลเยอส์ ได้เอาชนะ พรีโมและอีปิโค, ดิ อูโซส์ และ ไทสัน คิด และจัสติน เกเบรียล ในแมตช์การปล้ำแทคทีม 4 เส้า และได้ไปชิงแชมป์แทคทีม WWE กับ โคฟี คิงส์ตัน และอาร์-ทรูธ เจ้าของตำแหน่ง[16] ในรอว์ (16 กรกฎาคม 2012) ไพรม์ไทม์เพลเยอส์ได้ขอท้าชิงแชมป์แทคทีม WWE กับ โคฟี คิงส์ตัน และอาร์-ทรูธ แต่ไม่สำเร็จ[17] และได้ขอท้าชิงอีกครั้ง ในศึก ซัมเมอร์สแลม (2012) แต่ก็ไม่สำเร็จอีก[18]

ดาร์เรนได้เปิดเผยตัวตนที่น่าจะทำให้แฟนๆ มวยปล้ำตกใจกันพอสมควร เมื่อนักข่าวของ TMZ ได้เข้าไปขอสัมภาษณ์เกี่ยวกับเรื่องความเป็นไปได้หรือไม่ หากสตาร์ที่เป็นเกย์จะประสบความสำเร็จใน WWE ซึ่งเจ้าตัวก็หัวเราะพร้อมกับตอบคำถามว่า "แน่นอน ดูอย่างผมสิ ผมคือสตาร์ของ WWE และด้วยความสัตย์จริงนะ ผมจะบอกคุณตอนนี้เลยว่า ผมเป็นเกย์ และผมมีความสุข มีความสุขมากๆเลยล่ะ"[19] ในรอว์ (19 สิงหาคม 2013) ไพรม์ไทม์เพลเยอส์ได้เปลี่ยนบทบาทเป็นฝ่ายธรรมะ และเอาชนะทีม เดอะเรียลอเมริกันส์ (แจ๊ค สแวกเกอร์ และ แอนโทนีโอ ซีซาโร) ไปได้สำเร็จ[20] ในศึก ไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2013) ไพรม์ไทม์เพลเยอส์ได้เข้าร่วมแมทช์การปล้ำแทคทีมเทอมอยล์ เพื่อชิงแชมป์แทคทีม WWE โดยมี เดอะเรียลอเมริกันส์ (แจ๊ค สแวกเกอร์ และ แอนโทนีโอ ซีซาโร), ท็อนส์ออฟฟังก์ (โบรดัส เคลย์ และ เทนไซ), ดิ อูโซส์ (จิมมี & เจย์ อูโซ) และ ทรีเอ็มบี (ฮีท สเลเตอร์ และ ดรูว์ แมคอินไตย์) ร่วมปล้ำด้วย สุดท้าย ไพรม์ไทม์เพลเยอส์ ก็เป็นฝ่ายชนะ และได้ไปชิงแชมป์แทคทีม WWE กับ เซท โรลลินส์ และ โรแมน เรนส์ ทีมเจ้าของแชมป์ แต่ก็ไม่สำเร็จ

ในสแมคดาวน์ (31 มกราคม 2014) ไพรม์ไทม์เพลเยอส์ ได้เจอกับ ไรแบ็ค และ เคอร์ติส แอ็กเซล สุดท้าย ไพรม์ไทม์เพลเยอส์ เป็นฝ่ายแพ้ไป หลังจาก ไทตัสยอมปล่อยให้ดาร์เรนโดนกดแบบง่ายๆ หลังแมตช์ ไทตัสกับดาร์เรน จึงเถียงกัน ไทตัสเดินหนีดาร์เรน ดาร์เรนเลยถามไทตัสว่านี่กำลังทำอะไร เราเป็นเหมือนพี่น้องเป็นครอบครัวไม่ใช่หรอ ไทตัสบอกว่า ไม่ เขาเบื่อหน่ายที่จะต้องมารู้ว่าเป็นไอ้ขี้แพ้แล้ว เขามาที่นี่เพื่อเป็นแชมป์ สิ่งเดียวที่ถ่วงเขาอยู่และเขาต้องกำจัดออกไปก็คือ ดาร์เรน ยัง ว่าแล้ว ไทตัสก็อัดดาร์เรนแบบไม่ยั้ง จนนอนสลบด้านล่างเวที ทำให้ ไพรม์ไทม์เพลเยอส์ ต้องแตกทีมกัน[21] และทั้งคู่ได้ท้าเจอกัน ในศึก อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2014) สุดท้ายดาร์เรนก็เป็นฝ่ายแพ้ไป ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 30 ดาร์เรนได้เข้าร่วมในแมตช์การปล้ำ แบทเทิลรอยัล เพื่อเป็นเกียรติให้กับ อ็องเดรเดอะไจแอนต์ แต่ก็ไม่ได้เป็นผู้ชนะ

ในปี 2015 ไพรม์ไทม์เพลเยอส์ ได้กลับมารวมทีมกันอีกครั้ง[22] ในศึก มันนีย์อินเดอะแบงก์ (2015) ไพรม์ไทม์เพลเยอส์ ได้คว้าแชมป์แทคทีม WWE เป็นสมัยแรก โดยเอาชนะ เดอะนิวเดย์ (บิ๊ก อี และ ซาเวียร์ วูดส์) และเป็นเข็มขัดแชมป์เส้นแรกของทั้งคู่[23] ก่อนจะเสียแชมป์คืนให้กับนิวเดย์ ในแมตช์แทกทีมสี่เส้า ในศึก ซัมเมอร์สแลม (2015)[24]

เกี่ยวกับมวยปล้ำ[แก้]

ดาร์เรนสมัยอยู่กลุ่มเดอะเน็กซัส
  • ฉายา
    • "The South Beach Party Boy"[9]
    • "Mr. No Days Off"[2]
  • เพลงเปิดตัว
    • "We Are One" โดย 12 Stones (7 มิถุนายน 2010–16 สิงหาคม 2010; ในตอนอยู่กลุ่ม เดอะเน็กซัส)
    • "One Two Three" โดย Holter Weerts (6 กันยายน 2010–1 กุมภาพันธ์ 2012)
    • "Move (Get In)" โดย Woo Child[36] (1 กุมภาพันธ์ 2012–30 พฤศจิกาคน 2012; ในฐานะทีมพร้อมกับ ไทตัส โอนีล)
    • "Making Moves" โดย Sugar Tongue Slim[37] (3 ธันวาคม 2012–ปัจจุบัน; ในฐานะทีมพร้อมกับ ไทตัส โอนีล)

ผลงานแชมป์[แก้]

  • Chaotic Wrestling
    • Chaotic Wrestling New England Championship (1 สมัย)[38]
    • Chaotic Wrestling Tag Team Championship (1 สมัย) – with Rick Fuller[39]
  • East Coast Wrestling Association
    • ECWA Heavyweight Championship (2 สมัย)[40]
    • ECWA Mid Atlantic Championship (1 สมัย)[41]
  • Independent Wrestling Federation
    • IWF Heavyweight Championship (2 times)[42]
    • Commissioner's Cup Tag Team Tournament (2003) – with Hadrian[43]
    • Commissioner's Cup Tag Team Tournament (2004) – with Kevin Knight[43]
    • Commissioner's Cup Tag Team Tournament (2006) – with Franciz[43]
    • Tournament of Champions (2004)[43]
  • National Wrestling Superstars
    • NWS Tag Team Championship (1 สมัย) – with Bulldog Collare[1]
  • Pro Wrestling Illustrated
    • PWI Feud of the Year (2010) – เดอะเน็กซัส ปะทะ WWE[44]
    • PWI Most Hated Wrestler of the Year (2010) – ในช่วงของเดอะเน็กซัส[45]
    • Most Inspirational Wrestler of the Year (2013)[46]
    • PWI ranked him No. 89 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 2013[47]

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 1.7 1.8 "Darren Young". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ April 27, 2010. 
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 "Cagematch profile". Cagematch. สืบค้นเมื่อ March 4, 2010. 
  3. 3.0 3.1 3.2 "Darren Young Bio". WWE. สืบค้นเมื่อ December 28, 2011. 
  4. 4.0 4.1 4.2 4.3 "The 18th Annual PWI 500." Pro Wrestling Illustrated. Oct. 2008: 112+.
  5. "Big Rick Fuller & Fred "Bonecrusher" Sampson". Chaotic Wrestling Profiles. ChaoticWrestling.com. 2008. 
  6. "Frederick of Hollywood". ECWA Current Roster Biographies & Photo Gallery. ECWAProWrestling.com. 2008. 
  7. 7.0 7.1 7.2 7.3 Martin, Josh (December 2006). "Superstar Spotlight on Frederick of Hollywood". ECWAProWrestling.com. 
  8. Varsallone, Jim (April 26, 2010). "Young believes he's NXT". The Miami Herald. p. 1. Archived from the original on July 23, 2010. สืบค้นเมื่อ July 23, 2010. 
  9. 9.0 9.1 Bauer, Michael (2010-02-23). "411's WWE NXT Report 2.23.10". 411Mania. สืบค้นเมื่อ 2010-03-04. 
  10. Plummer, Dale; Tylwalk, Nick (2010-08-15). "Rumored return helps Team WWE fend off Nexus at SummerSlam". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2010-08-16. 
  11. Stephens, David (2010-08-16). "Raw Results – 8/16/10". WrestleView. สืบค้นเมื่อ 2010-08-18. 
  12. Bishop, Matt (2011-03-09). "WWE NXT: Redemption beings for 6 former rookies". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2011-03-09. 
  13. "Titus O'Neil shows Darren Young a contract from John Laurinaitis: WWE NXT - April 18, 2012 (1:00)". 
  14. "The Usos vs. Titus O'Neil & Darren Young: SmackDown - April 20, 2012 (1:43)". 
  15. Michael Burdick (20.4.2012). "Smackdown Results". WWE. สืบค้นเมื่อ 21 April 2012. 
  16. Kara A. Medalis (2012-06-17). "No Way Out - Fatal-4-Way tag team match results". WWE. สืบค้นเมื่อ 22 June 2012. 
  17. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 7/16: Complete "virtual-time" coverage of live Raw #998 - MITB PPV fall-out, Cena's announcement". 
  18. "WWE Tag Team Champions Kofi Kingston & R-Truth def. The Prime Time Players". WWE. 2012-08-19. สืบค้นเมื่อ 2012-08-21. 
  19. "Cena Responds To Darren Young". PWInsider.com. สืบค้นเมื่อ August 17, 2013. 
  20. Killam, Mike. "Prime Time Players Wrestle as Babyfaces on Raw; Video of Their Match Against Real Americans". WrestleZone.com. สืบค้นเมื่อ August 21, 2013. 
  21. "PARKS'S WWE SMACKDOWN REPORT 1/31: Ongoing "virtual time" coverage of Friday show, including The Shield vs. Daniel Bryan & Sheamus & Rey Mysterio". 
  22. Caldwell, James (February 16, 2015). "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 2/16: Ongoing "virtual-time" coverage of live Raw - Fast Lane final hype, Cena opens Raw, Bryan and Reigns singles matches, Dusty Rhodes, more". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ February 16, 2015. 
  23. Caldwell, James (June 14, 2015). "CALDWELL'S WWE MITB PPV RESULTS 6/14: Complete "virtual-time" coverage of Dusty Rhodes 10 bell salute, WWE Title match, MITB match, Cena vs. Owens II, more". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ June 15, 2015. 
  24. Caldwell, James (23 August 2015). "CALDWELL'S SUMMERSLAM REPORT 8/23: Ongoing "virtual-time" coverage of Lesnar vs. Taker, Title vs. Title, more big matches". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 23 August 2015. 
  25. James, Justin. "JAMES'S WWE NXT REPORT 11/23: Percy & Titus vs. Reks & D-Young main event, BetaMaxCurtis love triangle continues, Usos reference heritage". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ April 9, 2012. 
  26. "James's WWE NXT Report 3/15: Alt. perspective review of Tuesday's NXT Week 2 show". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ June 9, 2011. 
  27. Keller, Wade (March 2, 2010). "Keller's WWE NXT Report 3/2: Competition explained, Cornfed Meathead debuts, Punk, Hardy, Regal, Jericho, Miz appear with Rookies". PWTorch. สืบค้นเมื่อ March 4, 2010. 
  28. The Prime Time Players def. Tons of Funk
  29. 29.0 29.1 29.2 Trionfo, Richard. "WWE SMACKDOWN REPORT: WHICH FAMILY IS BEST IN THE RING; CAN DEL RIO CHARM VICKIE?; THE MAGIC NUMBER IS SIX; AND MORE". PWInsider. สืบค้นเมื่อ October 12, 2013. 
  30. 30.0 30.1 Trionfo, Richard. "WWE SMACKDOWN REPORT: BARRETT/ORTON III; MATCH ANNOUNCED FOR NEXT WEEK'S LIVE SMACKDOWN; A FORMER CHAMPION RETURNS; THE BARRETT BLAZER IS BACK". PWInsider. สืบค้นเมื่อ November 5, 2013. 
  31. Tedesco, Mike. "WWE NXT Results – 3/16/10". Wrestleview. สืบค้นเมื่อ January 3, 2012. 
  32. Namako, Jason. "Superstars Results – 12/29/11". Wrestleview. สืบค้นเมื่อ January 3, 2012. 
  33. James, Justin. "James's WWE NXT Report 8/9: Alt. perspective review of NXT Week 23, overall show Reax". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ January 3, 2012. 
  34. James, Justin. "James's WWE NXT Report 6/27: Alt. perspective review of NXT Week 17, overall show Reax & Bateman Evaluation". สืบค้นเมื่อ January 3, 2012. 
  35. Tedesco, Mike. "Smackdown Results 8/3/12". Wrestleview.com. สืบค้นเมื่อ August 5, 2012. 
  36. Clapp, John (July 20, 2012). "Meet the hit maker in The Prime Time Players’ corner". WWE. สืบค้นเมื่อ August 14, 2012. 
  37. "Making Moves". iTunes. สืบค้นเมื่อ December 3, 2012. 
  38. "Chaotic Wrestling New England Heavyweight Title History". Puroreso Dojo. 2003. 
  39. "Chaotic Wrestling Tag Team Title History". Puroreso Dojo. 2003. 
  40. Dupree, Jim (2008). "ECWA Heavyweight Title History". Solie's Title Histories. 
  41. Dupree, Jim (2008). "ECWA Mid-Atlantic Heavyweight Title History". Solie's Title Histories. 
  42. Tsakiries, Phil; Eric Roelfsema (2008). "IWF Heavyweight Title History". Solie's Title Histories. 
  43. 43.0 43.1 43.2 43.3 "Rankings & Titles". IWF Title History & Wrestler Rankings. CampIWF.com. 2008. 
  44. "Achievement Awards: Feud of the Year". Pro Wrestling Illustrated. January 10, 2011. สืบค้นเมื่อ January 15, 2011. 
  45. "Achievement Awards: Most Hated". Pro Wrestling Illustrated. January 17, 2011. สืบค้นเมื่อ January 22, 2011. 
  46. "the PWI Awards". Pro Wrestling Illustrated 34 (2): 26–27. 2014. 
  47. "Pro Wrestling Illustrated (PWI) 500 for 2013". The Internet Wrestling Database. สืบค้นเมื่อ August 22, 2013. 
  48. "WWE Wrestler of the Year (So Far)". Rolling Stone. สืบค้นเมื่อ July 1, 2015. 
  49. "WWE News: Full list of 2010 Slammy Awards – 12 announced on Raw, 10 announced on WWE's website". Pro Wrestling Torch. December 13, 2010. สืบค้นเมื่อ December 19, 2010. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]