อุทยานแห่งชาติสันกาลาคีรี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
อุทยานแห่งชาติสันกาลาคีรี
ที่ตั้งอำเภอสะบ้าย้อย จังหวัดสงขลา ประเทศไทย
พิกัด6°22′47″N 100°51′41″E / 6.379626°N 100.861432°E / 6.379626; 100.861432พิกัดภูมิศาสตร์: 6°22′47″N 100°51′41″E / 6.379626°N 100.861432°E / 6.379626; 100.861432
พื้นที่225.28
จัดตั้งยังไม่มีประกาศจัดตั้งในราชกิจจานุเบกษา
หน่วยราชการกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช
เว็บไซต์สำนักอุทยานแห่งชาติ

อุทยานแห่งชาติสันกาลาคีรี เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ในอำเภอสะบ้าย้อย จังหวัดสงขลา ประเทศไทย มีพื้นที่ 225.28 ตารางกิโลเมตร ถือเป็นพื้นที่ต้นน้ำของแม่น้ำเทพา ปัจจุบันอยู่ในระหว่างการสำรวจเพื่อประกาศจัดตั้งในราชกิจจานุเบกษา อุทยานมีหน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติ (สค.) หนึ่งแห่ง คือหน่วยสันกาคีรี ภูมิประเทศเป็นภูเขาสูงสลับซับซ้อน จุดที่สูงที่สุดคือยอดเขาควนกำแพง สูง 500 เมตร สภาพป่าเป็นป่าดิบชื้นโดยมีเรือนยอดไม้ปกคลุมและมีพันธุ์ไม้ที่หายาก สัตว์ที่พบเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดกลางเล็ก รวมไปถึงนมและสัตว์เลื้อยคลาน

จุดท่องเที่ยวสำคัญในอุทยาน ได้แก่ ถ้ำกระดูก ถ้ำผึ้ง และแม่น้ำเทพา

ประวัติ[แก้]

จากการบินสำรวจป่าในจังหวัดสงขลาเมื่อ พ.ศ. 2538 พบว่าพื้นที่ป่าเทือกเขาสันกาลาคีรีและป่าบริวารเป็นผืนป่าที่อุดมสมบูรณ์และเป็นป่าต้นน้ำของแม่น้ำเทพา ประกอบกับชาวบ้านในบ้านไร่เหนือและสภาตำบลบาโหยได้เสนอให้จัดตั้งป่าผืนนี้ให้เป็นอุทยานแห่งชาติ กรมป่าไม้จึงได้ให้บุคลากรไปปฏิบัติหน้าที่หัวหน้าอุทยานแห่งชาติสันกาลาคีรี เพื่อดำเนินการสำรวจพื้นที่ดังกล่าวให้เป็นอุทยานแห่งชาติต่อไป ต่อมาใน พ.ศ. 2544 อุทยานแห่งชาติสันกาลาคีรีได้รับการรายงานว่ามีความเหมาะสมที่จะจัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติ และได้รับความเห็นชอบจากองค์การบริหารส่วนตำบลต่าง ๆ และคณะอนุกรรมการป้องกันและปราบปรามการลักลอบทำลายทรัพยากรป่าไม้ประจำจังหวัดสงขลา[1]

อ้างอิง[แก้]

  1. "ข้อมูล อช.สันกาลาคีรี จากสำนักอุทยานแห่งชาติ". สืบค้นเมื่อ 3 มิถุนายน 2563.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]