ลำเซบาย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ลำเซบาย
ระบบอุทกวิทยา
แอ่งสมุทรมหาสมุทรแปซิฟิก
ระบบแม่น้ำระบบแม่น้ำโขง
ลุ่มน้ำประธานลุ่มน้ำมูล
ชื่อแหล่งน้ำลำเซบาย
ข้อมูลทั่วไป
ความยาว200 กม.
ต้นน้ำที่ราบสูง
ที่ตั้งของต้นน้ำอำเภอเลิงนกทา จังหวัดยโสธร
ท้ายน้ำแม่น้ำมูล
ที่ตั้งของท้ายน้ำอำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี
แผนที่

ลำเซบาย เป็นลำน้ำสาขาของแม่น้ำมูลในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย ความยาว 200 กิโลเมตร พื้นที่ลุ่มน้ำประมาณ 3,132 ตร.กม. คำว่า เซบาย มากจากภาษาลาวอีสาน อันมี 2 คำรวมกันคือ "เซ" แปลว่า แม่น้ำ ลำน้ำ ส่วน "บาย" สันนิษฐานมาจากคำว่า การจับ , แตะต้อง (รอการอ้างอิงที่ชัดเจน)

ไฟล์:340519366467d2bdb7ba3.jpg
การสืบชะตาลำเซบายของประชาชนสองฝั่งน้ำ

เส้นทางแม่น้ำ[แก้]

ลำเซบายมีต้นกำเนิดจากสันปันน้ำของลุ่มน้ำเซบายและลุ่มน้ำห้วยบังอี่บริเวณพื้นที่อำเภอเลิงนกทา จังหวัดยโสธร ไหลผ่านอำเภอไทยเจริญ อำเภอป่าติ้ว อำเภอคำเขื่อนแก้ว จังหวัดยโสธร อำเภอเสนางคนิคม อำเภอหัวตะพาน อำเภอเมืองอำนาจเจริญ จังหวัดอำนาจเจริญ อำเภอเขื่องใน อำเภอม่วงสามสิบ และไหลไปรวมกับแม่น้ำมูลที่บ้านทุ่งขุนน้อย ตำบลหนองขอน อำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี มีความยาวประมาณ 200 กิโลเมตร ซึ่งใช้ประโยชน์เพื่อการเกษตรกรรมเป็นส่วนใหญ่ มีปริมาณน้ำท่าตามธรรมชาติประมาณปีละ 1,666 ล้าน ลบ.ม. หรือประมาณร้อยละ 8.54 ของปริมาณน้ำท่าตามธรรมชาติทั้งหมดของลุ่มน้ำมูล

ฝายสำคัญที่ในลำน้ำ[แก้]

กรมชลประทานได้ก่อสร้างฝายปิดกั้นลำเซบายอยู่ 2 แห่ง คือ

  • ฝายลำเซบาย บริเวณบ้านสร้างถ่อน้อย ตำบลสร้างถ่อน้อย อำเภอหัวตะพาน
  • ฝายลำเซบาย บริเวณบ้านวังถ้ำ ตำบลหัวดอน อำเภอเขื่องใน

แหล่งกักเก็บน้ำที่สำคัญในลำน้ำ[แก้]

ลำน้ำสาขา[แก้]

  • ลำน้ำโพง
  • ห้วยละโอง
  • ห้วยสะแบก
  • ห้วยลิงโจน
  • ห้วยปลาแดก
  • ห้วยส้มฝ่อ

อ้างอิง[แก้]

[1]

[2]

  1. http://guideubon.com/news/view.php?t=3&s_id=4&d_id=5
  2. http://mekhala.dwr.go.th/knowledge-basin-mun.php