น้ำแม่อิง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
Jump to navigation Jump to search
น้ำแม่อิง
ระบบอุทกวิทยา
แอ่งสมุทร มหาสมุทรแปซิฟิก
ระบบแม่น้ำ ระบบแม่น้ำโขง
ลุ่มน้ำประธาน ลุ่มน้ำอิง
ชื่อแหล่งน้ำ น้ำแม่อิง
ข้อมูลทั่วไป
ความยาว 270 กม.
ต้นน้ำ กว๊านพะเยา
ที่ตั้งของต้นน้ำ จังหวัดพะเยา
ท้ายน้ำ แม่น้ำโขง
ที่ตั้งของท้ายน้ำ จังหวัดเชียงราย
แผนที่

น้ำแม่อิง[1] (คำเมือง: Lanna-river-Ing.png) เป็นแม่น้ำสายหลักของจังหวัดเชียงรายและจังหวัดพะเยา เป็นเพียงหนึ่งในแม่น้ำไม่กี่สายในประเทศที่ไหลย้อนขึ้นทางทิศเหนือ น้ำแม่อิงเป็นลำน้ำสาขาสายหนึ่งของแม่น้ำโขง โดยไหลลงแม่น้ำโขงที่บ้านปากอิง หมู่ที่ 16 ตำบลศรีดอนชัย อำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย

เส้นทาง[แก้]

น้ำแม่อิงมีต้นกำเนิดมาจากทิวเขาผีปันน้ำ หลังจากนั้นไหลผ่านอำเภอแม่ใจ ผ่านกว๊านพะเยา ผ่าน อำเภอเมืองพะเยา อำเภอดอกคำใต้ อำเภอภูกามยาว อำเภอจุน เข้าสู่ จังหวัดเชียงรายทางอำเภอป่าแดด อำเภอเทิง อำเภอขุนตาล อำเภอพญาเม็งราย และไหลลงสู่แม่น้ำโขงที่บ้านปากอิง

ความสำคัญ[แก้]

น้ำแม่อิงเป็นแม่น้ำสายหลักของอำเภอที่น้ำแม่อิงไหลผ่าน มีที่ราบลุ่มตามลำน้ำเป็นจำนวนมาก ซึ่งเป็นแหล่งเพาะปลูกชั้นดีให้แก่เกษตรกรในพื้นที่ นอกจากนี้ยังมีชุมชนทั้งในปัจจุบันและในอดีตที่มีการตั้งชุมชนตามลำน้ำ ซึ่งเรียกว่า เวียง เช่น เวียงพะเยา เวียงเทิง เวียงเชียงของ โดยได้มีการพบโบราณสถานตามลำน้ำอิงเป็นจำนวนมาก รวมไปถึงพบก้อนอิฐ และเศษเครื่องใช้และภาชนะโบราณตามแนวลำน้ำอิงเป็นจำนวนมาก

โครงการพัฒนาลุ่มน้ำอิง[แก้]

ในอดีตมีการนำเสนอโครงการพัฒนาน้ำแม่อิง คือ โครงการ กก อิง น่าน เป็นโครงการผันน้ำจากแม่น้ำโขงลงสู่แม่น้ำน่านโดยผ่านน้ำแม่อิง แต่ประชาชนในพื้นที่คัดค้านเพราะเป็นการทำลายน้ำแม่อิง เพราะโครงการนี้ จะทำการเปลี่ยนเส้นทางเดินของแม่น้ำให้ไหลย้อนกลับจากทิศเหนือลงทิศใต้ทั้งที่น้ำแม่อิงเป็นแม่น้ำที่ไหลจากทิศใต้ขึ้นทางทิศเหนือ และได้มีการยุติโครงการไปในที่สุด

ปัญหาของน้ำแม่อิงในปัจจุบัน[แก้]

เนื่องจากมีการดูดทรายจากน้ำแม่อิงมาใช้อย่างมากทำให้ปัจจุบันน้ำอิงตื้นเขิน ไม่สามารถกักเก็บน้ำไว้ใช้ในฤดูแล้งได้อย่างเพียงพอ ทำให้เกษตรกรที่ใช้น้ำอิงเพื่อทำการเกษตรไม่มีน้ำเพียงพอในการเพาะปลูก นอกจากนั้นยังส่งผลทำให้ปลาในน้ำแม่อิงลดน้อยลงจนน่าเป็นห่วงว่าในอนาคตปลาบางชนิดอาจสูญพันธุ์ไปจากน้ำแม่อิงได้

อ้างอิง[แก้]

  1. ราชบัณฑิตยสถาน. อักขรานุกรมภูมิศาสตร์ไทย เล่ม ๑ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน, 2557, หน้า 124.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

พิกัดภูมิศาสตร์: 20°12′19″N 100°27′03″E / 20.205278°N 100.450833°E / 20.205278; 100.450833