อำเภอสารภี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ สารภี
อำเภอสารภี
แผนที่จังหวัดเชียงใหม่ เน้นอำเภอสารภี
คำขวัญ: ต้นยางใหญ่ ลำไยหวาน เมืองโบราณเวียงกุมกาม
พระนอนบวรงาม เชิดชูนามสารภี
พิกัดภูมิศาสตร์: 18°42′48″N 99°2′11″E / 18.71333°N 99.03639°E / 18.71333; 99.03639
อักษรไทยอำเภอสารภี
อักษรโรมันAmphoe Saraphi
จังหวัดเชียงใหม่
พื้นที่
 • ทั้งหมด97.45 ตร.กม. (37.63 ตร.ไมล์)
ประชากร (2561)
 • ทั้งหมด84,626
 • ความหนาแน่น868.40 คน/ตร.กม. (2,249.1 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์50140
รหัสภูมิศาสตร์5019
ที่อยู่
ที่ว่าการ
ที่ว่าการอำเภอสารภี เลขที่ 53 หมู่ที่ 3 ตำบลยางเนิ้ง อำเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่ 50140
สารานุกรมประเทศไทย ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย

สารภี (คำเมือง: Lanna-Sarapi.png) เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดเชียงใหม่ที่มีความเจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว มีการพัฒนาทุก ๆ ด้านจนเป็นอำเภอขนาดใหญ่ในแง่สถานประกอบการและอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ที่ของจังหวัด ได้รับประโยชน์มาจากนิคมอุตสาหกรรมภาคเหนือ ลำพูน ปัจจุบันอำเภอสารภีถือได้ว่ามีการพัฒนาจนสภาพความเจริญเป็นเขตเมืองที่เชื่อมต่อกับนครเชียงใหม่ มีประชากรหนาแน่นรองจากอำเภอเมืองเชียงใหม่ และเป็นอำเภอที่รองรับความเจริญของนครเชียงใหม่เพื่อขยายไปยังเมืองลำพูน

อำเภอสารภีเป็นอำเภอที่มีพื้นที่เล็กที่สุดและเป็นเพียงอำเภอเดียวในจังหวัดเชียงใหม่ที่ไม่มีภูเขา นอกจากนี้อำเภอสารภียังมีจุดเด่น คือ ถนนสายต้นยางซึ่งมีอายุกว่าร้อยปีเรียงรายตลอดสองข้างทาง มีความยาวเริ่มตั้งแต่เขตอำเภอเมืองเชียงใหม่ไปจรดเขตอำเภอเมืองลำพูน

ประวัติ[แก้]

อำเภอสารภีเดิมชื่อ อำเภอป่ายาง ตั้งเป็นอำเภอเมื่อ ปี พ.ศ. 2434 ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2460 ท้าวพระยาขุน พร้อมด้วยราษฎรได้เสนอต่ออำมาตย์ตรีพันธุราษฎร นายอำเภอในสมัยนั้น เสนอให้เปลี่ยนชื่ออำเภอเสียใหม่เนื่องจากไม่ไพเราะ จึงเปลี่ยนชื่อเป็น "อำเภอสารภี"[1] ซึ่งเป็นชื่อของตำบลหนึ่งในอำเภอ โดยคำว่า "สารภี" หมายถึง ชื่อของดอกไม้ไทยสีเหลืองมีกลิ่นหอม มีอายุยืน มีมากที่วัดสารภี ตำบลสารภี[2]

ที่ตั้งและอาณาเขต[แก้]

อำเภอสารภีตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัดเชียงใหม่ มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอและจังหวัดใกล้เคียงดังนี้

การแบ่งเขตการปกครอง[แก้]

การปกครองส่วนภูมิภาค[แก้]

อำเภอสารภีแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 12 ตำบล 106 หมู่บ้าน ได้แก่

ลำดับที่ อักษรไทย อักษรโรมัน จำนวนหมู่บ้าน ประชากรทั้งหมด
(พ.ศ. 2561)[3]
ประชากรแยกตามส่วนท้องถิ่น
(พ.ศ. 2561)[3]
1. ยางเนิ้ง Yang Noeng 7 9,480 9,480 (ทต. ยางเนิ้ง)
2. สารภี Saraphi 10 7,955 585
7,370
(ทต. ยางเนิ้ง)
(ทต. สารภี)
3. ชมภู Chom Phu 9 7,321 7,321 (ทต. ชมภู)
4. ไชยสถาน Chai Sathan 8 6,269 6,269 (ทต. ไชยสถาน)
5. ขัวมุง Khua Mung 10 5,539 5,539 (ทต. ขัวมุง)
6. หนองแฝก Nong Faek 9 5,724 5,724 (ทต. หนองแฝก)
7. หนองผึ้ง Nong Phueng 8 15,205 143
15,062
(ทต. ยางเนิ้ง)
(ทต. หนองผี้ง)
8. ท่ากว้าง Tha Kwang 7 2,736 2,736 (ทต. ท่ากว้าง)
9. ดอนแก้ว Don Kaeo 7 4,104 4,104 (ทต. ดอนแก้ว)
10. ท่าวังตาล Tha Wang Tan 13 10,480 10,480 (ทต. ท่าวังตาล)
11. สันทราย San Sai 12 5,229 5,229 (ทต. สันทรายมหาวงศ์)
12. ป่าบง Pa Bong 6 4,584 4,584 (ทต. ป่าบง)
รวม 106 84,626 84,626 (เทศบาล)

การปกครองส่วนท้องถิ่น[แก้]

ท้องที่อำเภอสารภีประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 12 แห่ง ได้แก่

  • เทศบาลตำบลยางเนิ้ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลยางเนิ้งทั้งตำบล บางส่วนของตำบลสารภี และบางส่วนของตำบลหนองผึ้ง
  • เทศบาลตำบลสารภี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสารภี (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลยางเนิ้ง)
  • เทศบาลตำบลชมภู ครอบคลุมพื้นที่ตำบลชมภูทั้งตำบล
  • เทศบาลตำบลหนองผึ้ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองผึ้ง (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลยางเนิ้ง)
  • เทศบาลตำบลสันทรายมหาวงศ์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสันทรายทั้งตำบล
  • เทศบาลตำบลไชยสถาน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลไชยสถานทั้งตำบล
  • เทศบาลตำบลหนองแฝก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองแฝกทั้งตำบล
  • เทศบาลตำบลท่ากว้าง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่ากว้างทั้งตำบล
  • เทศบาลตำบลท่าวังตาล ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าวังตาลทั้งตำบล
  • เทศบาลตำบลขัวมุง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลขัวมุงทั้งตำบล
  • เทศบาลตำบลดอนแก้ว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดอนแก้วทั้งตำบล
  • เทศบาลตำบลป่าบง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลป่าบงทั้งตำบล

สถานที่สำคัญ[แก้]

วัดปู่เปี้ย ภายในเมืองโบราณเวียงกุมกาม

อ้างอิง[แก้]