สารภี (พรรณไม้)
| สารภี | |
|---|---|
 | |
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์  | |
| อาณาจักร: | พืช Plantae |
| เคลด: | พืชมีท่อลำเลียง Tracheophyta |
| เคลด: | พืชดอก Angiosperms |
| เคลด: | พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots |
| เคลด: | โรสิด Rosids |
| อันดับ: | โนรา Malpighiales |
| วงศ์: | Calophyllaceae |
| สกุล: | Mammea T. Anders.[1] |
| สปีชีส์: | M. siamensis |
| ชื่อทวินาม | |
| Mammea siamensis T. Anders.[2] | |
| ชื่อพ้อง | |
|
Ochrocarpos siamensis (Miq.) T. Anders. | |
สารภี เป็นไม้ดอกยืนต้นพบในประเทศไทย ลาว เวียดนามและกัมพูชา เป็นพันธุ์ไม้พระราชทานเพื่อปลูกเป็นมงคลจังหวัดพะเยา สารภียังมีชื่อพื้นเมืองอื่นอีกดังนี้ : ทรพี (จันทบุรี) สร้อยพี (ใต้)[3] สาหละปี (เชียงใหม่, เหนือ)[4]
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
[แก้]เป็นไม้ยืนต้นสูง 10 – 15 เมตร ไม่ผลัดใบ เรือนยอดเป็นพุ่มทึบ ใบเป็นใบเดี่ยวเรียงตรงข้าม รูปไข่กลับแกมขอบขนาน เส้นแขนงใบไม่ชัดเจน แต่เส้นใบย่อยแบบร่างแหเห็นชัดทั้งสองข้าง เนื้อไม้มีสีน้ำตาลแกมแดง ใบสีเขียว หนา แข็งเป็นมัน มียางขาว เปลือกสีเทาดำ แตกล่อนเป็นสะเก็ดตลอดลำต้น ดอกสีขาวอมเหลือง ออกดอกเป็นกระจุกตามกิ่ง สีขาว กลิ่นหอม ร่วงง่าย มีเกสรเพศผู้สีเหลือง ผลรูปกระสวย ยาวประมาณ 2.5 เซนติเมตร เมื่อสุกสีเหลือง มีเนื้อสีเหลืองหรือสีแสดหุ้มเมล็ด รับประทานได้ ออกดอก มกราคม - มีนาคม เป็นผล กุมภาพันธ์ - เมษายน
ถิ่นกำเนิด
[แก้]การปลูกเลี้ยง
[แก้]สารภีชอบสภาพดินร่วนซุย ความชื้นพอเหมาะ ขยายพันธุ์ โดยการเพาะเมล็ด
สรรพคุณทางยา
[แก้]- ดอกสดและแห้ง-ใช้เข้ายาหอม บำรุงหัวใจ บำรุงเส้นประสาท แก้วิงเวียนหน้ามืด ตาลายและชูกำลัง
- ดอกตูม-ย้อมผ้าไหมให้สีแดง
- ผลสุก-รับประทานได้มีรสหวาน
ดูเพิ่ม
[แก้]อ้างอิง
[แก้]- ↑ Anderson T (1867) In: Journ. L. Soc. 9: 261
- ↑ Anderson T (1867) In: Journ. L. Soc. 9: 261
- ↑ Mammea siamensis เก็บถาวร 2009-04-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ในภาษาไทย)
- ↑ สำนักงานหอพรรณไม้. ชื่อพรรณไม้แห่งประเทศไทย เต็ม สมิตินันทน์ -- กรุงเทพมหานคร : กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช, พ.ศ. 2549