รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศลาว
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศลาวทั้งสิ้น 4 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 3 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 1 แหล่ง[1]
ที่ตั้ง
[แก้]
ที่ตั้งแหล่งมรดกโลกในประเทศลาว
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
[แก้]แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
[แก้]- *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
| สถานที่ | ภาพ | ที่ตั้ง | ประเภท | พื้นที่ (เฮกตาร์) |
ปีขึ้นทะเบียน (พ.ศ./ค.ศ.) |
คำบรรยาย | อ้างอิง |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| เมืองหลวงพระบาง |  |
แขวงหลวงพระบาง 19°53′20″N 102°8′0″E / 19.88889°N 102.13333°E |
วัฒนธรรม: (ii), (iv), (v) |
820; พื้นที่กันชน 12,560 |
2538/1995 | หลวงพระบางเป็นตัวอย่างอันโดดเด่นของการผสมผสานระหว่างสถาปัตยกรรมแบบดั้งเดิมของลาวกับอิทธิพลจากเจ้าอาณานิคมยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 19 และ 20 | 479[2] |
| วัดพูและการตั้งถิ่นฐานโบราณที่เกี่ยวเนื่องภายในภูมิทัศน์วัฒนธรรมจำปาศักดิ์ |  |
แขวงจำปาศักดิ์ 14°50′54″N 105°49′20″E / 14.84833°N 105.82222°E |
วัฒนธรรม: (iii), (iv), (vi) |
39,000 | 2544/2001 | สิ่งก่อสร้างต่าง ๆ แสดงถึงพัฒนาการในคริสต์ศตวรรษที่ 5 ถึง 15 ที่เกี่ยวข้องกับอาณาจักรพระนคร | 481[3] |
| แหล่งไหหินใหญ่ ในเชียงขวาง – ทุ่งไหหิน |
 |
แขวงเชียงขวาง 19°25′51.8″N 103°9′8″E / 19.431056°N 103.15222°E |
วัฒนธรรม: (iii) |
174.56; พื้นที่กันชน 1,012.94 |
2562/2019 | แหล่งโบราณคดีที่เก่าแก่ในช่วงสมัยยุคเหล็กซึ่งมีอายุราว 3,000–2,500 ปีก่อนคริสต์ศักราช บ่งบอกถึงความสัมพันธ์ระหว่างสังคมที่ซับซ้อนมากขึ้นและโครงสร้างหินใหญ่ที่อยู่ในชุมชนยุคเหล็กในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ | 1587[4] |
แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ
[แก้]- *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
| สถานที่ | ภาพ | ที่ตั้ง | ประเภท | พื้นที่ (เฮกตาร์) |
ปีขึ้นทะเบียน (พ.ศ./ค.ศ.) |
คำบรรยาย | อ้างอิง |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| อุทยานแห่งชาติ ฟ็องญา-แก๋บ่าง และอุทยานแห่งชาติ หีนหนามหน่อ (ร่วมกับเวียดนาม) |
แขวงคำม่วน 17°22′59.8″N 105°53′43.1″E / 17.383278°N 105.895306°E |
ธรรมชาติ: (viii), (ix), (x) |
217,447; พื้นที่กันชน 295,889 |
2546/2003; เพิ่มเติม 2558/2015, 2568/2025 |
อุทยานแห่งชาติหีนหนามหน่อในประเทศลาวได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกเมื่อ พ.ศ. 2568 | 951[5] |
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
[แก้]ประเทศลาวมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 2 แห่ง ดังนี้[1]
- ปี พ.ศ./ค.ศ. ในวงเล็บ หมายถึงปีที่สถานที่นั้น ๆ ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
- พระธาตุหลวงแห่งเวียงจันทน์ (2535/1992)
- อุทยานแห่งชาตินากาย-น้ำเทิน (2568/2025)
ผลการดำเนินงานของประเทศลาวในยูเนสโก
[แก้]| โครงการยูเนสโก | จำนวนรายการที่ขึ้นทะเบียน | จำนวนรายการที่ขึ้นทะเบียนร่วมกับรัฐอื่น |
|---|---|---|
| เครือข่ายพื้นที่สงวนชีวมณฑลโลก (World Network of Biosphere Reserves) | 0 | — |
| แหล่งมรดกโลก (World Heritage Sites) | 4 | 1 |
| ความทรงจำแห่งโลก (Memory of the World) | 0 | — |
| เครือข่ายอุทยานธรณีโลก (Global Geoparks Network) | 0 | — |
| เครือข่ายเมืองสร้างสรรค์ (Creative Cities Network) | 0 | — |
| มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม (Intangible Cultural Heritage Lists) | 3 | — |
อ้างอิง
[แก้]- 1 2 "World Heritage Properties in Laos". UNESCO. สืบค้นเมื่อ 31 มีนาคม 2015.
- ↑ "Town of Luang Prabang". UNESCO. สืบค้นเมื่อ 28 May 2010.
- ↑ "Vat Phou and Associated Ancient Settlements within the Champasak Cultural Landscape". UNESCO. สืบค้นเมื่อ 28 May 2010.
- ↑ "Megalithic Jar Sites in Xiengkhuang – Plain of Jars". UNESCO. สืบค้นเมื่อ 7 July 2019.
- ↑ "Phong Nha-Ke Bang National Park and Hin Nam No National Park". UNESCO. สืบค้นเมื่อ 13 กรกฎาคม 2025.
| เหนือและกลาง |  | |
|---|---|---|
| ตะวันตก (รวมรัฐอาหรับ) | ||
| ตะวันออก | ||
| ใต้ | ||
| ตะวันออกเฉียงใต้ | ||
| ||
