ข้ามไปเนื้อหา

รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศฟิลิปปินส์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศฟิลิปปินส์ทั้งสิ้น 6 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 3 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 3 แหล่ง[1]

ที่ตั้ง

[แก้]

สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก

[แก้]

แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม

[แก้]
*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
สถานที่ ภาพ ที่ตั้ง ประเภท พื้นที่
(เฮกตาร์)
ปีขึ้นทะเบียน
(พ.ศ./ค.ศ.)
คำบรรยาย อ้างอิง
โบสถ์บาโรกแห่งฟิลิปปินส์ จังหวัดอีโลโคสนอร์เต, จังหวัดอีโลโคสซูร์, เมโทรมะนิลา และจังหวัดอีโลอีโล
14°35′20.7″N 120°58′29.8″E / 14.589083°N 120.974944°E / 14.589083; 120.974944 (Baroque Churches of the Philippines)
วัฒนธรรม:
(ii), (vi)
2536/1993 กลุ่มโบสถ์คริสต์นิกายโรมันคาทอลิกที่ก่อสร้างในสมัยที่เป็นอาณานิคมของสเปน (ค.ศ. 1521–1898) มีรูปแบบสถาปัตยกรรมบารอกผสมผสานกับสถาปัตยกรรมท้องถิ่น และออกแบบมาให้คงทนต่อภัยธรรมชาติและการรุกราน 677[2]
นาขั้นบันได
แห่งกลุ่มทิวเขาฟิลิปปินส์
จังหวัดอีฟูเกา
16°56′03.2″N 121°08′06.4″E / 16.934222°N 121.135111°E / 16.934222; 121.135111 (Rice Terraces of the Philippine Cordilleras)
วัฒนธรรม:
(iii), (iv), (v)
2538/1995 ภูมิทัศน์นาข้าวอันเป็นภูมิปัญญาของชาวอีฟูเกาซึ่งเป็นกลุ่มชาติพันธุ์พื้นเมืองที่อาศัยอยู่ในเขตหุบเขาตอนกลางของเกาะลูซอน โดยมีการปรับตัวปลูกพืชตามสภาพภูมิศาสตร์ด้วยการสกัดพื้นที่บนไหล่เขาเพื่อเพาะปลูกข้าวและทำระบบชลประทานโดยปราศจากระบบเครื่องจักรกล 722[3]
นครประวัติศาสตร์บีกัน จังหวัดอีโลโคสซูร์
17°34′14.7″N 120°23′18.9″E / 17.570750°N 120.388583°E / 17.570750; 120.388583 (Historic Town of Vigan)
วัฒนธรรม:
(ii), (iv)
17.25 2542/1999 อดีตเมืองท่าค้าขายที่มีการตั้งถิ่นฐานมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 ในสมัยที่เป็นอาณานิคมของสเปน มีการออกแบบผังเมืองและอาคารบ้านเรือนสถาปัตยกรรมแบบอาณานิคมที่ปรับให้เข้ากับภูมิศาสตร์ของเมืองนี้ 502[4]

แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ

[แก้]
*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
สถานที่ ภาพ ที่ตั้ง ประเภท พื้นที่
(เฮกตาร์)
ปีขึ้นทะเบียน
(พ.ศ./ค.ศ.)
คำบรรยาย อ้างอิง
อุทยานธรรมชาติ
พืดหินปะการังตุบบาตาฮา
จังหวัดปาลาวัน
8°52′40.2″N 119°54′05.9″E / 8.877833°N 119.901639°E / 8.877833; 119.901639 (Tubbataha Reefs Natural Park)
วัฒนธรรม:
(vii), (ix), (x)
96,828 2536/1993;
เพิ่มเติม 2552/2009
พื้นที่คุ้มครองที่ตั้งอยู่ในทะเลซูลู ประกอบด้วยเกาะรูปวงแหวนที่เกิดจากหินปะการังใหญ่ 2 เกาะ และกลุ่มปะการังขนาดใหญ่ เป็นแหล่งที่อยู่อาศัยของปลาทะเลหลากหลายชนิด เต่าทะเล และฉลาม 653[5]
อุทยานแห่งชาติ
แม่น้ำใต้ดิน
ปูเวร์โตปรินเซซา
จังหวัดปาลาวัน
10°11′32.3″N 118°55′33.0″E / 10.192306°N 118.925833°E / 10.192306; 118.925833 (Puerto-Princesa Subterranean River National Park)
ธรรมชาติ:
(vii), (x)
22,202 2542/1999 อุทยานแห่งชาติแห่งเดียวบนเกาะปาลาวันและเป็นหนึ่งในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ทางธรรมชาติของโลกยุคใหม่ เนื่องด้วยความสวยงามของหินงอกหินย้อยในถ้ำหินปูนอายุราว 20 ล้านปี และแม่น้ำใต้ดินความยาว 8.2 กิโลเมตร ซึ่งเป็นแม่น้ำใต้ดินที่มีความยาวมากที่สุดในโลก 652[6]
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า
ทิวเขาฮามีกีตัน
จังหวัดดาเวาโอเรียนตัล
6°44′24.5″N 126°10′55.0″E / 6.740139°N 126.181944°E / 6.740139; 126.181944 (Mount Hamiguitan Range Wildlife Sanctuary)
ธรรมชาติ:
(x)
16,923.07;
พื้นที่กันชน 9,729.77
2557/2014 แหล่งอุดมสัตว์ป่าที่หลากหลายที่สุดของฟิลิปปินส์ เป็นถิ่นที่อยู่อาศัยของชนิดสัตว์และพันธุ์พืชที่หายาก เช่น นกอินทรีฟิลิปปิน ทาร์เซียร์ฟิลิปปิน สิงโตกลอกตา เป็นต้น 1403[7]

สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น

[แก้]

ประเทศฟิลิปปินส์มีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 25 แห่ง เช่น[1]

ปี พ.ศ./ค.ศ. ในวงเล็บ หมายถึงปีที่สถานที่นั้น ๆ ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
  • Batanes Protected landscapes and seascapes (2536/1993)
  • The Tabon Cave Complex and all of Lipuun (2549/2006)
  • แหล่งโบราณคดียุคหินเก่าในลัมบักนางคากายัน (2549/2006)
  • Kabayan Mummy Burial Caves (2549/2006)
  • แหล่งโบราณคดีบูตูอัน (2549/2006)
  • โบสถ์บาโรกแห่งฟิลิปปินส์ (เพิ่มเติม) (2549/2006)
  • ภาพบนแผ่นหินแห่งฟิลิปปินส์ (2549/2006)
  • Neolithic Shell Midden Sites in Lal-lo and Gattaran Municipalities (2549/2006)
  • Chocolate Hills Natural Monument (2549/2006)
  • อุทยานธรรมชาติทิวเขามาลินดัง (2549/2006)
  • อุทยานแห่งชาติเขาปูลัก (2549/2006)
  • อุทยานธรรมชาติพืดหินปะการังอาโป (2549/2006)
  • El Nido-Taytay Managed Resource Protected Area (2549/2006)
  • พื้นที่ชีวนะธรรมชาติเกาะโคโรน (2549/2006)
  • อุทยานแห่งชาติเขาอิกลิต-บาโค (2549/2006)
  • อุทยานธรรมชาตินอร์เทิร์นซีเยร์รามาเดรและพื้นที่รอบนอกรวมพื้นที่กันชน (2549/2006)
  • Mt. Mantalingahan Protected Landscape (2558/2015)
  • อุทยานธรรมชาติภูเขาไฟมาโยน (เอ็มเอ็มวีเอ็นพี) (2558/2015)
  • เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าหมู่เกาะเต่า (2558/2015)

อ้างอิง

[แก้]
  1. 1 2 "World Heritage Properties in Philippines". UNESCO. สืบค้นเมื่อ 27 กรกฎาคม 2026.
  2. ↑ "Baroque Churches of the Philippines". UNESCO. สืบค้นเมื่อ 28 ตุลาคม 2015.
  3. ↑ "Rice Terraces of the Philippine Cordilleras". UNESCO. สืบค้นเมื่อ 28 ตุลาคม 2015.
  4. ↑ "Historic Town of Vigan". UNESCO. สืบค้นเมื่อ 28 ตุลาคม 2015.
  5. ↑ "Tubbataha Reefs Natural Park". UNESCO. สืบค้นเมื่อ 1 ตุลาคม 2015.
  6. ↑ "Puerto Princesa Subterranean River National Park". UNESCO. สืบค้นเมื่อ 27 ตุลาคม 2015.
  7. ↑ "Mount Hamiguitan Range Wildlife Sanctuary". UNESCO. สืบค้นเมื่อ 27 ตุลาคม 2015.