ประสิทธิ์ ถาวร

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ประสิทธิ์ ถาวร เป็นนักดนตรีและอาจารย์ทางด้านดนตรีไทย เกิดที่ตำบลท่าเจ้าสนุก อำเภอท่าเรือ จังหวัดพระนครศรีอยุทธยาเมื่อ 12 กันยายน พ.ศ. 2464 บิดาซื่อนายสุด เป็นนักเทศน์ มารดาชื่อนางฟู เรียนหนังสือที่โรงเรียนประชาบาลวัดสฏางค์เมื่ออายุ 7 ปีจนอายุได้ 13 ปี จึงมาเรียนที่โรงเรียนนาฏดุริยางค์ กรมศิลปากร เมื่อ พ.ศ. 2477 จนจบชั้นมัธยมปีที่ 3 และได้รับประกาศนียบัตรวิชาดุริยางค์ไทย ใน พ.ศ. 2482 ประสิทธิ์หัดเล่นดนตรีไทยครั้งแรกเมื่อเรียนชั้นประถม ได้เรียนระนาดจากครูเจริญ ดนตรีเจริญ จนได้เพลงเดี่ยวระนาดเช่น พญาโศก และเชิดนอกก่อนเข้าโรงเรียนนาฏดุริยางค์ ต่อมาสมัครเป็นศิษย์ของหลวงประดิษฐไพเราะ (ศร ศิลปบรรเลง) ได้เข้ามารับราชการ ณ กองการสังคีต กรมศิลปกรเมื่อ พ.ศ. 2493 จนเกษียณอายุราชการ เมื่อ พ.ศ. 2526

ประสิทธิ์สมรสกับทองเดิม มีบุตรชายคนเดียว ชื่อ ธงชัย ประสิทธิ์มีชื่อเสียงทางด้านการตีระนาด ได้สอนประจำอยู่ในวิทยาลัยนาฎศิลป์ กรมศิลปากรระหว่างพ.ศ. 2493 – 2525 แต่งเพลงไว้หลายเพลง อาทิ เพลงม่านรามัญ พม่ากลองยาว พม่านิมิต เทวาประสิทธิ์เถา เคยเดี่ยวระนาดเอกสองรางถวายพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินีในรัชกาลที่ 7 เดี่ยวระนาดที่โรงละครนานาชาติในกรุงโตเกียวและไปแสดงดนตรีในหลายประเทศ เช่น อินโดนีเซีย มาเลเซีย สิงคโปร์ เยอรมันและพม่า เป็นผู้บรรเลงปี่พาทย์พม่าได้ และนำปี่พาทย์พม่ามาเผยแพร่ในไทย ผลงานชิ้นเอกคือการตั้งวงมโหรีพิเศษใช้นักดนตรี 200 คน บรรเลงครั้งแรก ณ โรงละครแห่งชาติเมื่อ พ.ศ. 2518 ท่านได้เป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีไทย) เมื่อ พ.ศ. 2531

อ้างอิง[แก้]