ข้ามไปเนื้อหา

คำ กาไวย์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
คำ กาไวย์
เกิด25 พฤษภาคม พ.ศ. 2477
อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่ ประเทศสยาม
เสียชีวิต24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 (79 ปี)
คู่สมรสคำ สวนหมาก (สมรส 2497)
รางวัล
ศิลปินแห่งชาติสาขาศิลปะการแสดง[1]

คำ กาไวย์ (25 พฤษภาคม พ.ศ. 2477 – 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557) หรือ พ่อครูคำ เป็นศิลปินพื้นบ้านที่มีชื่อเสียงและผลงานโดดเด่น โดยเฉพาะการแสดงกลองสะบัดชัย[2][3] และได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ ประจำปี พ.ศ. 2535 สาขาศิลปะการแสดง (การแสดงพื้นบ้าน)[4]

คำ เกิดเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2476 ที่ตำบลน้ำแพร่ อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่ เป็นบุตรนายอ้าย กาไวย์ กับนางแก้ว เรือนมูล มีพี่น้อง 5 คน ด้านครอบครัวสมรสกับนางสาวคำ สวนหมาก ในปี พ.ศ. 2497 มีบุตร-ธิดา 4 คน อาทิ ชไมพรรณ กาไวย์, สิบเอก ไพรินทร์ กาไวย์

คำ สำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษา เนื่องจากมีความสนใจในการแสดงพื้นบ้าน มีความสามารถในการตีกลองสะบัดชัย ซึ่งเป็นศิลปะพื้นบ้านล้านนา ได้มีโอกาสเข้าประกวดแข่งขันศิลปะพื้นบ้าน เมื่อปี พ.ศ. 2504 และได้รับรางวัลชนะเลิศ ทำให้เป็นที่รู้จักของคนทั่วไป[5]

คำ ได้คิดค้นและประดิษฐ์ชุดการแสดงจำนวนมาก และผลงานที่โดดเด่นคือ การคิดค้นท่ารำ ร่วมกับอาจารย์ของวิทยาลัยนาฏศิลปเชียงใหม่

เสียชีวิต

[แก้ไขต้นฉบับ]

ในปี พ.ศ. 2557 คำ ได้มีอาการป่วยคือโรคมะเร็งและเข้าทำการรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่ ตั้งแต่เมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2557 และเสียชีวิตในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 ที่บ้านเกิดในตำบลน้ำแพร่ อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่ สิริอายุ 79 ปี[6] มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2557 ณ สุสานบ้านแพะขวาง อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่

  1. หมอ มช.เตรียมตั้งโต๊ะตรวจสุขภาพรับแนวโน้มไทยก้าวสู่สังคมสูงอายุ[ลิงก์เสีย]
  2. ศิลปินแห่งชาติ ครูคำ กาไวย์ - LANNA CORNER[ลิงก์เสีย]
  3. เชิญร่วมงานรำลึก “พ่อครูคำ กาไวย์” ศิลปินแห่งชาติ[ลิงก์เสีย]
  4. "คำ กาไวย์". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-03-21. สืบค้นเมื่อ 2012-07-21.
  5. "คำ กาไวย์ ศิลปินแห่งชาติ". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-03-21. สืบค้นเมื่อ 2012-07-21.
  6. "'พ่อครูคำ กาไวย์'ศิลปินแห่งชาติสิ้นใจอย่างสงบ". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-02-24. สืบค้นเมื่อ 2014-02-24.