คำ กาไวย์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

คำ กาไวย์ หรือ พ่อครูคำ (25 พฤษภาคม พ.ศ. 2477 - 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557) ศิลปินแห่งชาติ ประจำปี พ.ศ. 2535 สาขาศิลปะการแสดง (การแสดงพื้นบ้าน)[1] เป็นศิลปินพื้นบ้านที่มีชื่อเสียงและผลงานโดดเด่น โดยเฉพาะการแสดงกลองสะบัดชัย[2][3]

คำ กาไวย์
เกิด25 พฤษภาคม พ.ศ. 2477
อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่
เสียชีวิต24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 (79 ปี)
คู่สมรสนางคำ สวนหมาก
รางวัลศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง[4]

ประวัติ[แก้]

พ่อครูคำ กาไวย์ เกิดเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2477 ที่อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่ มีบุตรธิดา 4 คน

พ่อครูคำ จบการศึกษาชั้นประถม แต่เนื่องจากมีความสนใจในการแสดงพื้นบ้าน และมีความสามารถในการตีกลองสะบัดชัย ซึ่งเป็นศิลปะพื้นบ้านล้านนา และได้มีโอกาสเข้าประกวดแข่งขันศิลปะพื้นบ้าน เมื่อปี พ.ศ. 2504 และได้รับรางวัลชนะเลิศ ทำให้เป็นที่รู้จักของคนทั่วไป[5]

พ่อครูคำ ได้คิดค้นและประดิษฐ์ชุดการแสดงจำนวนมาก และผลงานที่โดดเด่นคือ การคิดค้นท่ารำ ร่วมกับอาจารย์ของวิทยาลัยนาฏศิลปเชียงใหม่

ในปี พ.ศ. 2557 พ่อครูคำ กาไวย์ ได้มีอาการป่วยคือโรคมะเร็งและเข้าทำการรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่ ตั้งแต่เมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2557 และเสียชีวิตในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 ที่บ้านเกิดในตำบลน้ำแพร่ อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่ สิริอายุได้ 79 ปี[6] มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2557 ณ สุสานบ้านแพะขวาง อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่

อ้างอิง[แก้]

  1. "คำ กาไวย์". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-03-21. สืบค้นเมื่อ 2012-07-21.
  2. ศิลปินแห่งชาติ ครูคำ กาไวย์ - LANNA CORNER
  3. เชิญร่วมงานรำลึก “พ่อครูคำ กาไวย์” ศิลปินแห่งชาติ
  4. หมอ มช.เตรียมตั้งโต๊ะตรวจสุขภาพรับแนวโน้มไทยก้าวสู่สังคมสูงอายุ
  5. "คำ กาไวย์ ศิลปินแห่งชาติ". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-03-21. สืบค้นเมื่อ 2012-07-21.
  6. "'พ่อครูคำ กาไวย์'ศิลปินแห่งชาติสิ้นใจอย่างสงบ". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-02-24. สืบค้นเมื่อ 2014-02-24.