คำผาย นุปิง

คำผาย นุปิง
ต.ภ.
คำผาย นุปิง ต.ภ.
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด	19 พฤษภาคม พ.ศ. 2467; อำเภอภูเพียง จังหวัดน่าน ประเทศสยาม
เสียชีวิต	23 กันยายน พ.ศ. 2557 (90 ปี); อำเภอภูเพียง จังหวัดน่าน ประเทศไทย
บิดา	ใจ นุปิง
มารดา	เบาะ นุปิง
รางวัล
ศิลปินแห่งชาติ	สาขาศิลปะการแสดง (การแสดงพื้นบ้าน) ประจำ พ.ศ. 2538

คำผาย นุปิง (19 พฤษภาคม พ.ศ. 2467 – 23 กันยายน พ.ศ. 2557) เป็นศิลปินพื้นบ้านการขับซอ สามารถเขียนบทที่มีสำนวนภาษาอันไพเราะสละสลวย^[2] ได้รับการประกาศเกียรติคุณซอ เมื่อ พ.ศ. 2514 ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นผู้มีผลงานดีเด่นทางวัฒนธรรม สาขาศิลปะ เมื่อปี พ.ศ. 2533 ในฐานะที่เป็นศิลปินที่อนุรักษ์วัฒนธรรมพื้นบ้านอันเป็นมรดกการแสดงของภาคเหนือ

ประวัติ

คำผาย เกิดเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2467 ที่บ้านหัวนา ตำบลท่าน้าว อำเภอภูเพียง จังหวัดน่าน ศิลปินพื้นบ้านมีความสามารถในการขับซอ สามารถเขียนบทซอที่มีสำนวนภาษาอันไพเราะ สละสลวย เคยได้รับการประกาศเกียรติคุณซอ เมื่อ พ.ศ. 2514 ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นผู้มีผลงานดีเด่นทางวัฒนธรรม สาขาศิลปะ เมื่อปี พ.ศ. 2533 ในฐานะที่เป็นศิลปินที่อนุรักษ์วัฒนธรรมพื้นบ้านอันเป็นมรดกการแสดงของภาคเหนือ

เสียชีวิต

คำผาย ถึงแก่กรรมด้วยโรคชรา ณ โรงพยาบาลน่าน ในวันที่ 23 กันยายน 2557 เวลา 10.00 น. สิริอายุได้ 90 ปี^[3]^[4] มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2557 ณ สุสานบ้านหัวนา อำเภอภูเพียง จังหวัดน่าน โดยในงานพระราชทานเพลิงศพครั้งนี้มีศิลปินล้านนาเข้าร่วมจำนวนมาก เช่น บัวซอน ถนอมบุญ ศิลปินแห่งชาติ ผ่องศรี เมืองพาน มานพ เมืองพร้าว แสงเอ้ย สุริยะมล และลำดวน สุวรรณภูคำ เป็นต้น