ทัศนีย์ ขุนทอง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ทัศนีย์ ขุนทอง ได้รับเกียรติยกย่องให้เป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีไทย-คีตศิลป์) พุทธศักราช ๒๕๕๕ ในด้านการเขียนตำราวิชาการ เช่น เรื่องเสภา หุ่นกระบอก เพลงกล่อมเด็ก หลักการขับร้องเพลงไทย เป็นต้น

กว่า 60 ปีที่อุทิศชีวิตให้กับวงการคีตศิลป์ไทย เริ่มต้นในตำแหน่งศิลปินสำรองด้วยวัยเพียง 14 ปี และต้องนั่งพับเพียบตลอดเวลาที่ขับร้อง ส่งผลต่อกระดูกขาในระยะยาว หากครูยังไม่ท้อกับปัญหาสุขภาพ ทุกวันยังคงทำหน้าที่สอนศิษย์ที่สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ และวิทยาลัยนาฏศิลป์ กรมศิลปากร[1]

ประวัติผลงาน[แก้]

มีผลงานการบันทึกเสียงเด่น ๆ เช่น

ยังได้คิดสร้างสรรค์ผลงานไว้หลายชิ้น เช่น

  • ประพันธ์บทร้องและทำนองทางร้องเพลงโยสลัมเถา ทางร้องเพลงตุ๊กตา เถา
  • ทางร้องเพลงระบำชุดไทยพระราชนิยม เพลงชุดวันสงกรานต์
  • เป็นผู้บรรจุเพลงและอำนวยการฝึกซ้อมการขับร้องประกอบการแสดงโขนพระราชทานสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ
  • เป็นผู้คิดให้มีการร้องต้นบทลูกคู่ชายเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์คีตศิลป์ไทย
  • ได้ฟื้นฟูเพลงขับร้องโบราณต่าง ๆ ที่กำลังจะสูญหายให้มีบทบาทในการขับร้องขึ้นอีกครั้ง เช่น เพลงโครมเวียนทางหม่อมมาลัยตำรับวังสวนกุหลาบ เพลงเขาวง ลมหวน ทุกขตะ ฝรั่งแดง เป็นต้น

อ้างอิง[แก้]