แบคแลช (2009)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
แบคแลช (2009)
Backlash (2009)
โปสเตอร์หรือสัญลักษณ์ของ แบคแลช (2009).
Promotional poster featuring Randy Orton
เพลงประจำ"Seasons" by The Veer Union[1]
ข้อมูล
สมาคมเวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์
วันที่26 เมษายน 2009
ผู้ชม8,357 คน[2]
สถานที่Dunkin' Donuts Center
เมืองProvidence, Rhode Island
ลำดับเหตุการณ์รายการเพย์-เพอร์-วิว
เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 25 แบคแลช (2009) จัดจ์เมนท์เดย์ (2009)
ลำดับเหตุการณ์แบคแลช
แบคแลช (2008) แบคแลช (2009) แบ็กแลช (2016)

แบคแลช (2009) (อังกฤษ:Backlash (2009)) เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพของ เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ (WWE) จัดเมื่อวันที่ 26 เมษายน ค.ศ. 2009Dunkin' Donuts Center ในProvidence, Rhode Island ซึ่งเป็นรายการในลำดับรายการแบคแลช ครั้งที่ 11 โดยแสดงนักมวยปล้ำจากรอว์, สแมคดาวน์ และ อีซีดับเบิลยู ในรายการนี้มีการแข่งขันปล้ำกัน 7 รายการด้วยกัน

เบื้องหลัง[แก้]

ออร์ตันสามารถเอาชนะทริปเปิลเอช และได้แชมป์ WWE
เจฟฟ์สามารถเอาชนะแมทท์ได้สำเร็จ

ในทางด้านของ จอห์น ซีนา ซึ่งในศึก No Way Out (2009) ซีนา ต้องป้องกันแชมป์โลกเฮฟวี่เวท ในกรงเหล็กมรณะ หรือ Elination Chamber กับนักมวยปล้ำถึง 5 คน ได้แก่ เรย์ มิสเตริโอ, เคน, ไมค์ นอคซ์, คริส เจอริโค และ โคฟี คิงส์ตัน ผลปรากฏว่า ตอนเปิดตัว เอดจ์ ได้วิ่งเข้ามาลอบทำร้าย โคฟี่ คิงส์ตัน หลังจากเสีย แชมป์ WWE ให้กับ ทริปเปิล เอช ไปแล้ว ทำให้ โคฟี่ คิงส์ตัน หมดสิทธิ์การปล้ำ และ เอดจ์ ก็เข้าไปในกรงแทน และก็ใช้กลโกงสารพัดจนกระชากเข็มขัด แชมป์โลกเฮฟวี่เวท ไปจาก ซีนา ได้สำเร็จ จอห์น ซีนา แค้นมากที่ตนเสียแชมป์โลกให้ เอดจ์ ตนจึงพยายามหาโอกาสชิงเข็มขัดคืนมา แต่ก็ไม่ได้ซักที เพราะ วิคกี เกอร์เรโร ภรรยาของ เอดจ์ ซึ่งเป็นผู้จัดการทั่วไปของ SmackDown ได้กีดกันทุกวิถีทางไม่ให้ เอดจ์ ได้เจอกับ ซีนา แต่ ซีนา ก็ไม่ยอมแพ้ ขู่ วิกกี้ เรื่องที่เธอแอบเป็นกิ๊กกับ บิ๊กโชว์ จนเธอจำต้องยอมให้ ซีนา ได้ชิงแชมป์กับ เอดจ์ แต่สุดท้ายความจริงก็ปรากฏให้ เอดจ์ รู้ว่าเธอปันใจให้กับ บิ๊กโชว์ ทำให้คู่นี้กลายเป็นศัตรูกัน ทั้งๆที่กะจะรุม ซีนา แต่แรก 3 คนนี้ได้เจอกัน ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 25 ในแมตช์การปล้ำชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท ผลปรากฏว่า ซีนา ได้เล่นงาน เอดจ์ และ บิ๊กโชว์ จนคว้าแชมป์โลกสมัยที่ 5 มาครองได้สำเร็จ แต่เรื่องยังไม่จบแค่นั้น เอดจ์ ได้มีโอกาสชิงแชมป์กับ ซีนา อีกครั้ง ในศึก Backlash ซึ่งเป็นโอกาสสุดท้ายของ เอดจ์ ที่จะได้ชิงแชมป์ ทั้งคู่เจอกันในรูปแบบการปล้ำ Last Man Standing Match ซึ่งใครล้มลงไปนอนกับพื้นแล้วถูกกรรมการนับ 10 ก็จะเป็นฝ่ายแพ้ไป

ในทางด้านของเจฟฟ์ และ แมทท์ ฮาร์ดี ซึ่งในรอยัลรัมเบิล (2009) แมทท์ ได้เอาเก้าอี้ฟาดใส่ เจฟฟ์ จนทำให้ เจฟฟ์ เสีย แชมป์ WWE ให้กับ เอดจ์ เป็นเพราะ แมทท์ อิจฉา เจฟฟ์ นอกจากนี้ แมทท์ ยังได้ยิงพลุใส่ เจฟฟ์ ขับชนใส่ เจฟฟ์ และยังเผาบ้านเจฟฟ์จนทำให้หมาของเจฟฟ์ตาย ทำให้ทั้งคู่กลายมาเป็นศัตรูคู่แค้นกัน จนในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 25 แมทท์ และ เจฟฟ์ จะต้องเจอกัน ในแมตช์ Extreme Rules ซึ่ง แมทท์ เป็นฝ่ายเอาชนะ เจฟฟ์ ไปได้ แต่เรื่องยังไม่จบแค่นั้น ซึ่งจะเจอกันอีกในศึก แบคแลช ในแมทช์ I Quit Match ในทางด้านของ ซานติน่า มาเรลล่า หรือ ซานติโน่ มาเรลล่า ซึ่งในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 25 ซานติโน่ มาเรลล่า ได้เข้าร่วมแข่งขัน ในแมตช์การปล้ำ Divas Battle Royal โดยถ้าใครชนะก็จะได้ครองมงกุฎ Miss WrestleMania ไปครอง และ ซานติโน่ มาเรลล่า ได้แอบปลอมเป็นผู้หญิงในชื่อว่า ซานติน่า มาเรลล่า และซานติโน่ก็เป็นฝ่ายชนะโดยซานติโน่จับเหวี่ยง เบท ฟีนิกซ์ กับ เมลินา ที่อยู่บนเวที 2 คนสุดท้าย ออกจากเวที ทำให้เขาเป็นผู้ชนะและได้ครองมงกุฎ Miss WrestleMania มาครองในที่สุด และเบทได้ออกมาพูดกับซานตินา มาเรลลา ว่าจะขอท่าเจอกับ ซานติน่า มาเรลล่า ในทางด้านของ แรนดี ออร์ตัน ซึ่งตั้งแต่ในศึก รอยัลรัมเบิล (2009) แรนดี ออร์ตัน ได้เป็นผู้ชนะ รอยัลรัมเบิล ซึ่งมีสิทธิ์ในการชิงแชมป์โลก ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 25 ทริปเปิล เอช ซึ่งเป็นลูกเขยของตระกูลแมคแมนรอคอยการแก้แค้นให้พ่อตาจึงท้าให้ แรนดี ออร์ตัน ชิงแชมป์กับเขา ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 25 ผลสรุปคือ ทริปเปิล เอช ได้จัดการออร์ตัน ด้วยค้อนปอนด์ และ ท่าไม้ตาย Pegdigree ทำให้ออร์ตันพ่ายแพ้อย่างหมดรูปและไม่สามารถเอาแชมป์คืนมาได้ จนกระทั่ง ศึก Backlash 2009 ออร์ตันมีโอกาสชิงแชมป์อีกครั้งในการปล้ำแทคทีม 6 คน โดย แรนดี ออร์ตัน จับคู่กับทีม เดอะเลกาซี (โคดี โรดส์ และ เท็ด ดิบิอาซี่) เจอกับ ทริปเปิลเอช, บาติสตา และ เชน แม็กแมน

ผลการปล้ำ[แก้]

# ผล กำหนด เวลา[3]
ก่อนเริ่มรายการ โคฟี คิงส์ตัน ชนะ ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์[4] ปล้ำเดี่ยว ไม่ปรากฏ
1 คริสเตียน ชนะ แจ็ก สแวกเกอร์ (c) ชิงแชมป์โลก ECW 11:00
2 คริส เจอริโค ชนะ ริกกี สตีมโบต[5] ปล้ำเดี่ยว 12:30
3 เคน ชนะ ซีเอ็ม พังก์[6] ปล้ำเดี่ยว 09:25
4 เจฟฟ์ ฮาร์ดี ชนะ แมทท์ ฮาร์ดี "ไอ ควิด" แมทช์ 19:05
5 ซานตินา มาเรลลา (c) ชนะ เบท ฟีนิกซ์[7] ชิงตำแหน่ง"มิสส์เรสเซิลเมเนีย" 00:03
6 เดอะเลกาซี (แรนดี ออร์ตัน, โคดี โรดส์ และเท็ด ดิบิอาซี) ชนะ ทริปเปิลเอช (c), บาทิสตา ชนะ เชน แม็กแมน แทกทีม 6 คน ชิงแชมป์ WWE 22:50
7 เอดจ์ ชนะ จอห์น ซีนา (c)[8] ลาสแมนสแตนด์ดิ้งแมทช์ ชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท 28:25
(c) - หมายความว่ายังเป็นแชมป์อยู่ในขณะนั้น

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. "WWE Backlash". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2009-01-11.
  2. "Backlash 2009". Pro Wrestling History. สืบค้นเมื่อ 2008-09-26.
  3. Caldwell, James (April 28, 2009). "Caldwell's WWE Backlash PPV Report 4/26: Ongoing "virtual time" coverage of Cena vs. Edge, McMahons vs. Orton". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ February 17, 2012.
  4. "411mania.com: Wrestling - Click-HERE-to-Join-411s-LIVE-WWE-BACKLASH-Coverage!". 411mania.com. สืบค้นเมื่อ 2009-04-26.
  5. Vermillion, James (2009-04-26). "Results:Consider "The Dragon" slain". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2009-04-26.
  6. Murphy, Ryan (2009-04-26). "Results:Vengeance is his". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2009-04-26.
  7. Adkins, Greg (2009-04-26). "Results:Khali Kiss Scam". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2009-04-26.
  8. "Results:Fueled by hatred and desperation". World Wrestling Entertainment. 2009-04-26. สืบค้นเมื่อ 2009-04-26.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]