ประเทศไลบีเรีย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

พิกัดภูมิศาสตร์: 6°30′N 9°30′W / 6.500°N 9.500°W / 6.500; -9.500

สาธารณรัฐไลบีเรีย

ธงชาติของไลบีเรีย
ธงชาติ
ตราแผ่นดินของไลบีเรีย
ตราแผ่นดิน
คำขวัญ"The Love of Liberty Brought Us Here"
ที่ตั้งของ ประเทศไลบีเรีย  (เขียวเข้ม)
ที่ตั้งของ ประเทศไลบีเรีย  (เขียวเข้ม)
เมืองหลวง
และ ใหญ่สุด
มอนโรเวีย
6°19′N 10°48′W / 6.317°N 10.800°W / 6.317; -10.800
ภาษาราชการอังกฤษ
กลุ่มชาติพันธุ์
(2008[1])
ศาสนา
(2020)[2]
การปกครองรัฐเดี่ยว ระบบประธานาธิบดี สาธารณรัฐตามรัฐธรรมนูญ
จอร์จ เวอาห์
จูวัล เทย์เลอร์
โบฟาล แชมเบอร์ส
แฟรนซิส คอร์กปอร์
สภานิติบัญญัติสภานิติบัญญัติไลบีเรีย
วุฒิสภา
สภาผู้แทนราษฎร
ก่อตั้งและเป็นเอกราชจากสมาคมอาณานิคมอเมริกัน
• ตั้งถิ่นฐาน
7 มกราคม ค.ศ. 1822
26 กรกฎาคม ค.ศ. 1847
18 มีนาคม ค.ศ. 1857
• สหรัฐยอมรับ
5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1862
• เป็นสมาชิกสหประชาชาติ
2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1945
6 มกราคม ค.ศ. 1986
พื้นที่
• รวม
111,369 ตารางกิโลเมตร (43,000 ตารางไมล์) (อันดับที่ 102)
13.514
ประชากร
• 2021 ประมาณ
5,214,030 [1] (อันดับที่ 123)
• สำมะโนประชากร 2008
3,476,608
40.43 ต่อตารางกิโลเมตร (104.7 ต่อตารางไมล์) (อันดับที่ 180)
จีดีพี (อำนาจซื้อ)2019 (ประมาณ)
• รวม
6.468 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
1,413 ดอลลาร์สหรัฐ[3]
จีดีพี (ราคาตลาด)2019 (ประมาณ)
• รวม
3.221 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
704 ดอลลาร์สหรัฐ[3]
จีนี (2016)35.3[4]
ปานกลาง
เอชดีไอ (2019)เพิ่มขึ้น 0.480[5]
ต่ำ · อันดับที่ 175
สกุลเงินดอลลาร์ไลบีเรีย (LRD)
เขตเวลาUTC (เวลามาตรฐานกรีนิช)
รูปแบบวันที่ดด/วว/ปปปป
ขับรถด้านขวา
รหัสโทรศัพท์+231
โดเมนบนสุด.lr

ไลบีเรีย (อังกฤษ: Liberia) หรือชื่อทางการคือ สาธารณรัฐไลบีเรีย (Republic of Liberia) เป็นประเทศที่อยู่ในเขตแอฟริกาตะวันตก ติดกับประเทศเซียร์ราลีโอนทางด้านทิศตะวันตก ประเทศกินีทางด้านทิศเหนือ และประเทศโกตดิวัวร์ทางด้านทิศตะวันออก มีเมืองหลวงชื่อมอนโรเวียปกครองโดยใช้ระบอบประชาธิปไตย

จากการสำรวจประชากรในปี 2008 มีประชากรอยู่ 3,476,608 คน และมีพื้นที่ครอบคลุม 111,369 ตร.กม. (43,000 ตร.ไมล์)[7]

ประวัติศาสตร์[แก้]

การแบ่งเขตการปกครอง[แก้]

การแบ่งเขตการปกครองของประเทศไลบีเรียในปัจจุบัน

ประเทศไลบีเรียแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 15 เทศมณฑล (counties) โดยแต่ละมณฑลจะแบ่งย่อยออกเป็น เขต (districts) ได้แก่

เทศมณฑล เมืองหลัก ประชากร[8] พื้นที่[8] ก่อตั้งเมื่อ
โบมี ทับแมนบูร์ก 82,036 750 ตารางไมล์ (1,942 ตารางกิโลเมตร) ค.ศ. 1984
บอง กบาร์นกา 328,919 3,387 ตารางไมล์ (8,772 ตารางกิโลเมตร) ค.ศ. 1964
บาร์โพลู โบพูลู 83,758 3,741 ตารางไมล์ (9,689 ตารางกิโลเมตร) ค.ศ. 2001
แกรนด์แบสซา บิวแคนัน 224,839 3,064 ตารางไมล์ (7,936 ตารางกิโลเมตร) ค.ศ. 1839
แกรนด์เคปเมานต์ รอเบิตส์พอร์ต 129,055 1,993 ตารางไมล์ (5,162 ตารางกิโลเมตร) ค.ศ. 1844
แกรนด์เกเดห์ ซเวดรู 126,146 4,048 ตารางไมล์ (10,484 ตารางกิโลเมตร) ค.ศ. 1964
แกรนด์ครู บาร์เคลย์วิลลี 57,106 1,504 ตารางไมล์ (3,895 ตารางกิโลเมตร) ค.ศ. 1984
โลฟา วอยน์จามา 270,114 3,854 ตารางไมล์ (9,982 ตารางกิโลเมตร) ค.ศ. 1964
มาร์กีบี คาคาตา 199,689 1,010 ตารางไมล์ (2,616 ตารางกิโลเมตร) ค.ศ. 1985
แมริแลนด์ ฮาร์เปอร์ 136,404 887 ตารางไมล์ (2,297 ตารางกิโลเมตร) ค.ศ. 1857
มอนต์เซอร์ราโด เบนสันวิลล์ 1,144,806 737 ตารางไมล์ (1,909 ตารางกิโลเมตร) ค.ศ. 1839
นิมบา ซานนิควิลลี 468,088 4,460 ตารางไมล์ (11,551 ตารางกิโลเมตร) ค.ศ. 1964
ริเวอร์เซสส์ ริเวอร์เซสส์ 65,862 2,160 ตารางไมล์ (5,594 ตารางกิโลเมตร) ค.ศ. 1985
ริเวอร์กี ฟิชทาวน์ 67,318 1,974 ตารางไมล์ (5,113 ตารางกิโลเมตร) ค.ศ. 2000
ไซโน กรีนวิลล์ 104,932 3,914 ตารางไมล์ (10,137 ตารางกิโลเมตร) ค.ศ. 1843

ต่างประเทศ[แก้]

ความสัมพันธ์กับราชอาณาจักรไทย[แก้]

ความสัมพันธ์ด้านการทูต[แก้]

ประเทศไทยและสาธารณรัฐไลบีเรียได้สถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างกัน เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2510 ความสัมพันธ์ระหว่างกันราบรื่นมาโดยตลอด ประเทศไทยมอบหมายให้สถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงดาการ์ มีเขตอาณารับผิดชอบไลบีเรีย ส่วนไลบีเรียมอบให้สถานเอกอัครราชทูตไลบีเรียประจำประเทศญี่ปุ่น มีเขตอาณาครอบคลุมประเทศไทย ทั้งนี้ ไลบีเรียเคยแต่งตั้งนายอภิชาติ ชโยภาส เป็นกงสุลกิตติมศักดิ์ไลบีเรียประจำประเทศไทย อย่างไรก็ตาม โดยที่ในปี พ.ศ. 2550 ไลบีเรียได้ยกเลิกกงสุลกิตติมศักดิ์ทั่วโลก จึงได้มีการถอดถอนกงสุลกิตติมศักดิ์ไลบีเรียประจำประเทศไทยเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2550

วัฒนธรรม[แก้]

การมีคู่ครองหลายคน[แก้]

หนึ่งในสามของหญิงชาวไลบีเรียในช่วงอายุ 15–49 แต่งงานโดยมีคู่ครองหลายคน[9] โดยจารีตประเพณีอนุญาตให้ชายมีภรรยาสูงสุด 4 คน[10]

ระบบการวัด[แก้]

ไลบีเรียเป็นหนึ่งในสามประเทศที่ยังไม่ใช้ระบบหน่วยวัดระหว่างประเทศ (ระบบเมตริก) ส่วนอีกสองประเทศคือสหรัฐ[a] และประเทศพม่า[b]

รัฐบาลไลบีเรียเริ่มเปลี่ยนผ่านจากหน่วยตามธรรมเนียมของสหรัฐไปเป็นระบบเมตริก[13] อย่างไรก็ตาม การเปลี่ยนแปลงยังคงค่อยเป็นค่อยไป โดยรายงานรัฐบาลใช้ทั้งหน่วยตามธรรมเนียมของสหรัฐกับหน่วยเมตริกควบกัน[14][15] ใน ค.ศ. 2018 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์และอุตสาหกรรมไลบีเรียประกาศว่า รัฐบาลไลบีเรียแตรียมประกาศใช้ระบบเมตริก[16]

หมายเหตุ[แก้]

  1. การแปลงเป็นเมตริกในสหรัฐยังคงดำเนินอยู่ ในทางปฏิบัติยังใช้ผสมกัน ประชากรโดยทั่วไปนิยมใช้หน่วยตามธรรมเนียมและอุตสาหกรรมในแบบเมตริกทั้งหมดหรือผสมกัน[11]
  2. ประเทศพม่าเริ่มเปลี่ยนเป็นระบบเมตริกตั้งแต่ ค.ศ. 2013 และเปลี่ยนผ่านจากหน่วยวัดแบบอังกฤษและหน่วยวัดแบบพม่านับตั้งแต่นั้น[12]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 "Liberia". The Central Intelligence Agency side for Liberia. Central Intelligence Agency. 2021. สืบค้นเมื่อ June 8, 2021.
  2. "Liberia: Religious Demography: Affiliation".
  3. 3.0 3.1 "Report for Selected Countries and Subjects". www.imf.org. สืบค้นเมื่อ September 1, 2019.
  4. "GINI index". World Bank.
  5. Human Development Report 2020 The Next Frontier: Human Development and the Anthropocene (PDF). United Nations Development Programme. 15 December 2020. pp. 343–346. ISBN 978-92-1-126442-5. สืบค้นเมื่อ 16 December 2020.
  6. Lewis, M. Paul; Simons, Gary F.; Fennig, Charles D., บ.ก. (2015). "Liberia". Ethnologue (18th ed.). Dallas, Texas: SIL International.
  7. Liberia Institute of Statistics and Geo-Information Services (May 2009). "2008 National Population and Housing Census Final Results: Population by County" (PDF). 2008 Population and Housing Census. Republic of Liberia. สืบค้นเมื่อ 2009-06-10.
  8. 8.0 8.1 "2008 National Population and Housing Census: Preliminary Results" (PDF). Government of the Republic of Liberia. 2008. สืบค้นเมื่อ 2008-10-14.
  9. OECD Atlas of Gender and Development: How Social Norms Affect Gender Equality in non-OECD Countries, OECD Publishing, 2010. p 236.
  10. Olukoju, Ayodeji. "Gender Roles, Marriage and Family", Culture and Customs of Liberia. Westport: Greenwood Press, 2006, p. 97.
  11. "CIA The World Factbook". Appendix G: Weights and Measures. US Central Intelligence Agency. 2010. คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ April 24, 2010. สืบค้นเมื่อ April 24, 2010.
  12. "Myanmar to adopt metric system". www.elevenmyanmar.com. Eleven Media Group. คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ 2015-03-24. สืบค้นเมื่อ 2015-11-02.
  13. Wilcox, Michael D., Jr. Department of Agricultural Economics University of Tennessee (2008). "Reforming Cocoa and Coffee Marketing in Liberia" (PDF). Presentation and Policy Brief. University of Tennessee. คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม (PDF) เมื่อ June 24, 2010. สืบค้นเมื่อ April 25, 2010.CS1 maint: multiple names: authors list (link)
  14. Government of Liberia (2008). "County Development Agendas". Government of the Republic of Liberia. คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ January 14, 2010. สืบค้นเมื่อ May 1, 2010.
  15. Shannon, Eugene H. (December 31, 2009). "Annual report" (PDF). Liberian Ministry of Lands, Mines and Energy. คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม (PDF) เมื่อ April 10, 2011. สืบค้นเมื่อ May 1, 2010.
  16. Dopoe, Robin (May 25, 2018). "Gov't Pledges Commitment to Adopt Metric System". สืบค้นเมื่อ September 1, 2019.

อ่านเพิ่ม[แก้]

  • Lang, Victoria, To Liberia: Destiny's Timing (Publish America, Baltimore, 2004, ISBN 1-4137-1829-9). A fast-paced gripping novel of the journey of a young Black couple fleeing America to settle in the African motherland of Liberia.
  • Maksik, Alexander, A Marker to Measure Drift (John Murray 2013; Paperback 2014; ISBN 978-1-84854-807-7). A beautifully written, powerful & moving novel about a young woman's experience of and escape from the Liberian civil war.
  • Merriam Webster's Geographical Dictionary: 3rd Edition (Paperback ed.). Merriam Webster Inc., Springfield. 1997. ISBN 0-87779-546-0.
  • Mwakikagile, Godfrey, Military Coups in West Africa Since The Sixties, Chapter Eight: Liberia: 'The Love of Liberty Brought Us Here,' pp. 85–110, Nova Science Publishers, Inc., Huntington, New York, 2001; Godfrey Mwakikagile, The Modern African State: Quest for Transformation, Chapter One: The Collapse of A Modern African State: Death and Rebirth of Liberia, pp. 1–18, Nova Science Publishers, Inc., 2001.
  • Pham, John-Peter (April 4, 2001). Liberia: Portrait of a Failed State. Reed Press. ISBN 1-59429-012-1.
  • Sankawulo, Wilton, Great Tales of Liberia. Dr. Sankawulo is the compiler of these tales from Liberia and about Liberian culture. Editura Universitatii "Lucian Blaga", Sibiu, Romania, 2004. ISBN 9789736518386.
  • Sankawulo, Wilton, Sundown at Dawn: A Liberian Odyssey. Recommended by the Cultural Resource Center, Center for Applied Linguistics for its content concerning Liberian culture. ISBN 0-9763565-0-3
  • Shaw, Elma, Redemption Road: The Quest for Peace and Justice in Liberia (a novel), with a Foreword by President Ellen Johnson Sirleaf (Cotton Tree Press, 2008, ISBN 978-0-9800774-0-7)
  • Williams, Gabriel I. H. (July 6, 2006). Liberia: The Heart of Darkness. Trafford Publishing. ISBN 1-55369-294-2.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

Wikivoyage-Logo-v3-icon.svg ประเทศไลบีเรีย ข้อมูลการท่องเที่ยวจาก วิกิท่องเที่ยว