ข้ามไปเนื้อหา

ภาษาอี๋

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ภาษาอี๋
ꆇꉙ Nuosu
ประเทศที่มีการพูดจีน (โดยเฉพาะ ฉู่ฉง และ หงเหอ) ไทย
ภูมิภาคตะวันออกไกล
ผู้พูด
6 ล้านคน
จีน-ทิเบต
รหัสภาษา
ISO 639-1ii (ภาษาอี๋เสฉวน)
ISO 639-2iii (ภาษาอี๋เสฉวน)
sit (others)
ISO 639-3มีหลากหลาย:
iii  ภาษาอี๋เสฉวน
nos  ภาษาอี๋ใต้
ycl  ภาษาอี๋กลาง
yif  ภาษาอี๋อาเช
yig  ภาษาอี๋กุยจู
yik  ภาษาอี๋ซิซาน ลาลู
yio  ภาษาอี๋ดาเยา
yip  ภาษาอี๋โปลัว
yiq  ภาษาอี๋มิกวี
yit  ภาษาอี๋ลาลูตะวันออก
yiu  ภาษาอี๋อาวู
yiv  ภาษาอี๋เอซาน-ซินปิง
yix  ภาษาอี๋อาซิ
yiz  ภาษาอี๋อาเจ
ylm  ภาษาอี๋ลีมี
ylo  ภาษาอี๋นาลัว
ymh  ภาษาอี๋มีลี
ymj  ภาษาอี๋มูยี
ypl  ภาษาอี๋ปูลา
ypw  ภาษาอี๋ปูวา
ysn  ภาษาอี๋ซานี
yso  ภาษาอี๋โลโลใต้
ysp  ภาษาอี๋โลโลโพใต้
ywl  ภาษาอี๋ลาลูตะวันตก
ywm  ภาษาอี๋วูเม็ง
ywq  ภาษาอี๋วูดิง-ลูกวัว
ywt  ภาษาอี๋ตะวันตก
ywu  ภาษาอี๋วูซา
yym  ภาษาอี๋หยวนเจียง-โมเจียง

ภาษาอี๋ หรือ ภาษานอซู เป็นตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า พูดโดยชาวอี๋ บางครั้งเรียกภาษานี้ว่าภาษาโลโล มีอักษรเป็นของตนเองเรียกอักษรอี๋