จังหวัดกาฬสินธุ์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางมาจาก กาฬสินธุ์)
สำหรับกาฬสินธุ์ ในความหมายอื่น ดูที่ กาฬสินธุ์ (แก้ความกำกวม)
จังหวัดกาฬสินธุ์
ตราประจำจังหวัดกาฬสินธุ์
ตราประจำจังหวัด
เหรียญที่ระลึกประจำจังหวัดกาฬสินธุ์ด้านหน้า เหรียญที่ระลึกประจำจังหวัดกาฬสินธุ์ด้านหลัง
เหรียญที่ระลึกประจำจังหวัด
เมืองฟ้าแดดสงยาง โปงลางเลิศล้ำ วัฒนธรรมผู้ไทย
ผ้าไหมแพรวา ผาเสวยภูพาน มหาธารลำปาว
ไดโนเสาร์สัตว์โลกล้านปี
ข้อมูลทั่วไป
ชื่ออักษรไทย กาฬสินธุ์
ชื่ออักษรโรมัน Kalasin
ชื่อไทยอื่นๆ เมืองน้ำดำ
ผู้ว่าราชการ นายสุวิทย์ สุบงกฎ
(ตั้งแต่ พ.ศ. 2555)
ISO 3166-2 TH-46
ต้นไม้ประจำจังหวัด มะหาด
ดอกไม้ประจำจังหวัด พะยอม
ข้อมูลสถิติ
พื้นที่ 6,946.746 ตร.กม.
(อันดับที่ 28)
ประชากร 985,084 คน[1] (พ.ศ. 2555)
(อันดับที่ 23)
ความหนาแน่น 141.81 คน/ตร.กม.
(อันดับที่ 29)
ศูนย์ราชการ
ที่ตั้ง ศาลากลางจังหวัดกาฬสินธุ์ ถนนกาฬสินธุ์ ตำบลกาฬสินธุ์ อำเภอเมืองกาฬสินธุ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ 46000
โทรศัพท์ (+66) 0 4381 3215
โทรสาร (+66) 0 4381 1620
เว็บไซต์ จังหวัดกาฬสินธุ์
แผนที่
 
แผนที่ประเทศไทย เน้นจังหวัดกาฬสินธุ์

สารานุกรมประเทศไทย ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย

จังหวัดกาฬสินธุ์ เป็นจังหวัดหนึ่งในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย เป็นจังหวัดที่มีความอุดมสมบูรณ์จังหวัดหนึ่งในภาคอีสาน จากหลักฐานทางโบราณคดีบ่งบอกว่าเคยเป็นที่อยู่อาศัยของเผ่าละว้า ซึ่งมีความเจริญทางด้านอารยธรรมประมาณ 1,600 ปี

พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ต่อมาได้รับพระกรุณาโปรดเกล้า ยกฐานะบ้านแก่งสำโรงขึ้นเป็นเมือง และพระราชทานนามว่า “เมืองกาฬสินธุ์” หรือ “เมืองน้ำดำ” ซึ่งเป็นเมืองที่สำคัญทางประวัติศาสตร์มาตั้งแต่สมัยโบราณกาล “กาฬ” แปลว่า “ดำ” “สินธุ์” แปลว่า “น้ำ” กาฬสินธุ์จึงแปลว่า “น้ำดำ” และยังมีแหล่งซากไดโนเสาร์หลายแห่งด้วย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในอำเภอสหัสขันธ์ นอกจากนี้ยังมีชื่อเสียงด้านโปงลาง

เนื้อหา

อาณาเขตติดต่อ [แก้]

จังหวัดกาฬสินธุ์มีอาณาเขตติดกับจังหวัดอื่น ๆ ดังนี้

ประวัติ [แก้]

ตามบันทึกประวัติศาสตร์ร่วมสมัย ในปี พ.ศ. 2336 บ้านแก่งสำโรงได้รับการสถาปนาเป็น เมืองกาฬสินธุ์ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช หลังจากเจ้าโสมพะมิตรเข้าเฝ้าฯ ถวายสวามิภักดิ์ โดยได้รับพระมหากรุณาธิคุณแต่งตั้งขึ้นเป็น "พระยาไชยสุนทร" เจ้าเมืองท่านแรกโดยให้รั้งเมืองสืบไป

เมื่อ พ.ศ. 2437 เมื่อพระยาชัยสุนทร (ท้าวเก) เป็นเจ้าเมือง มีการเปลี่ยนรูปแบบการปกครองแบบให้เจ้าเมืองปกครองขึ้นตรงต่อกรุงเทพมหานคร มาเป็นรูปการปกครองแบบเทศาภิบาล มีมณฑล จังหวัด อำเภอ ตำบล และมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ตั้งให้เมืองร้อยเอ็ดเป็นจังหวัดร้อยเอ็ด บรรดาหัวเมืองต่าง ๆ ให้ยุบเป็นอำเภอ คือ เมืองกาฬสินธุ์ เป็นอำเภออุทัยกาฬสินธุ์

เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2456 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ยกฐานะจังหวัดร้อยเอ็ดขึ้นเป็นมณฑล ยกฐานะอำเภออุทัยกาฬสินธุ์เป็นจังหวัดกาฬสินธุ์ ขึ้นต่อมณฑลร้อยเอ็ด และมีอำนาจปกครองอำเภออุทัยกาฬสินธุ์ อำเภอสหัสขันธ์ อำเภอกุฉินารายณ์ อำเภอกมลาไสย อำเภอยางตลาด โดยให้พระภิรมย์บุรีรักษ์เป็นปลัดมณฑลประจำจังหวัดกาฬสินธุ์

ต่อมาเกิดข้าวยากหมากแพง เศรษฐกิจของประเทศตกต่ำ การเงินฝืดเคือง จำเป็นต้องยุบจังหวัดต่าง ๆ ลงเพื่อให้สมดุลกับรายได้ของประเทศ จังหวัดกาฬสินธุ์จึงถูกยุบเป็นอำเภอขึ้นกับจังหวัดมหาสารคาม เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2474 และโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งอรรถเปศลสรวดี เป็นข้าหลวงประจำจังหวัดมหาสารคาม (แทนพระยามหาสารคามคณาภิบาลซึ่งออกรับบำนาญ) ครั้นเมื่อมีการประกาศใช้พระราชบัญญัติระเบียบบริหารแห่งราชอาณาจักรสยาม พ.ศ. 2476 จึงได้ยกเลิกมณฑล

วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2490 ได้ยกฐานะเป็น "จังหวัดกาฬสินธุ์" จัดตั้งขึ้นโดย พระราชบัญญัติจัดตั้งจังหวัดกาฬสินธุ์ พ.ศ. 2490 อันมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม 2490 จนถึงปัจจุบัน[2]

หน่วยการปกครอง [แก้]

การปกครองแบ่งออกเป็น 18 อำเภอ 135 ตำบล 1584 หมู่บ้าน มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 รูปแบบ คือ องค์การบริหารส่วนจังหวัด 1 แห่ง เทศบาล 69 แห่ง (เทศบาลเมือง 2 แห่ง และเทศบาลตำบล 67 แห่ง) และองค์การบริหารส่วนตำบล 81 แห่ง

  1. อำเภอเมืองกาฬสินธุ์
  2. อำเภอนามน
  3. อำเภอกมลาไสย
  4. อำเภอร่องคำ
  5. อำเภอกุฉินารายณ์
  6. อำเภอเขาวง
  7. อำเภอยางตลาด
  8. อำเภอห้วยเม็ก
  9. อำเภอสหัสขันธ์
  10. อำเภอคำม่วง
  11. อำเภอท่าคันโท
  12. อำเภอหนองกุงศรี
  13. อำเภอสมเด็จ
  14. อำเภอห้วยผึ้ง
  15. อำเภอสามชัย
  16. อำเภอนาคู
  17. อำเภอดอนจาน
  18. อำเภอฆ้องชัย
แผนที่อำเภอในจังหวัดกาฬสินธุ์

สัญลักษณ์ประจำจังหวัด [แก้]

รายนามเจ้าเมืองละผู้ว่าราชการจังหวัดกาฬสินธุ์ [แก้]

รายนามเจ้าเมืองและผู้ดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดกาฬสินธุ์
รายนาม วาระการดำรงตำแหน่ง
1. พระยาชัยสุนทร (โสมพะมิต) ผู้ก่อตั้งเมืองและเจ้าเมืองคนแรก พ.ศ. 2336 - 2349
2. พระยาชัยสุนทร (หมาแพง) พ.ศ. 2349 - 2369
3. พระยาชัยสุนทร (เจียม) พ.ศ. 2371 - 2382
4. พระยาชัยสุนทร (หล้า) พ.ศ. 2383 - 2388
5. พระยาชัยสุนทร (ทอง) พ.ศ. 2389 - 2394
6. พระยาชัยสุนทร (จารย์ละ) พ.ศ. 2394 - 2395
7. พระยาชัยสุนทร (กิ่ง) พ.ศ. 2395 - 2411
8. พระยาชัยสุนทร (หนู) พ.ศ. 2411 - 2420
9. พระยาชัยสุนทร (นนท์) พ.ศ. 2420 - 2425
10. พระยาชัยสุนทร (พั้ว) พ.ศ. 2425 - 2433
11. พระยาชัยสุนทร (เก) พ.ศ. 2433 - 2437
12. พระยาชัยสุนทรเทพกิจจารักษ์ (ทอง จันทรางศุ) พ.ศ. 2437 - 2444
13. หลวงอภัย พ.ศ. 2444 - 2455
14. พระยาชัยสุนทร (ปุย อินทรตุล) พ.ศ. 2455 - 2461
15. พระยาชัยสุนทรภักดี พ.ศ. 2461 - 2474
16. พระเสน่หามนตรี (ชื่น สุคนธหงษ์)[3] [4] พ.ศ. 2474 - 2483
17. พระอรรถเปศลสรวดี (เจริญ ทรัพยสาร) [5] พ.ศ. 2483 - 2490
18. ขุนบริบาลบรรพตเขต พ.ศ. 2490 - 2492
19. ขุนรัตนวรพงศ์ พ.ศ. 2492 - 2493
20. นายปลั่ง ทัศนประดิษฐ์ พ.ศ. 2493 - 2496
21. ขุนบุราษฎรนราภัย พ.ศ. 2496 - 2497
22. นายเชวง ไสยสุต พ.ศ. 2497 - 2499
23. นายพร บุญยประสบ [6] พ.ศ. 2500 - 2502
24. นายเลื่อน ไขแสง พ.ศ. 2502 - 2509
25. นายบุรี พรหมลักขโณ พ.ศ. 2509 - 2513
26. นายสง่า จันทรสาขา พ.ศ. 2513 - 2515
27. นายวิเชียร เวชสวรรค์ พ.ศ. 2515 - 2516
28. นายดำรง วชิโรดม พ.ศ. 2516 - 2519
29. นายอรุณ ปุสเทพ พ.ศ. 2519 - 2521
30. นายกรี รอดคำดี พ.ศ. 2521 - 2523
31. นายประกิต พิณเจริญ พ.ศ. 2523 - 2527
32. นายสนอง รอดโพธิ์ทอง พ.ศ. 2527 - 2528
33. ร.ต.ปฏิภาณ จูฑะพุทธิ พ.ศ. 2528 - 2531
34. ร.ต.วัฒนา สูตรสุวรรณ พ.ศ. 2531 - 2533
35. พ.ต.ดาวเรือง นิชรัตน์ พ.ศ. 2533 - 2535
36. นายสนิทวงศ์ อุเทศนันทน์ พ.ศ. 2535 - 2538
37. นายชวพงษ์ วัฒนสินธุ์ พ.ศ. 2538 - 2540
38. นายประสิทธิ์ พรรณพิสุทธิ์ พ.ศ. 2540 - 2541
39. นายวีระ เสรีรัตน์ พ.ศ. 2541 - 2542
40. นายชัยรัตน์ มาประณีต พ.ศ. 2542 - 2546
41. นายวรสิทธิ์ โรจนพานิช พ.ศ. 2546 - 2547
42. นายนิรันดร์ จงวุฒิเวศย์ พ.ศ. 2547 - 2548
43. นายกวี กิตติสถาพร พ.ศ. 2548 - 2550
44. นายประชา จิตสุทธิผล พ.ศ. 2550 - 2551
45. นายเดชา ตันติยวรงค์ พ.ศ. 2551 - 2552
46. นายวิโรจน์ จิวะรังสรรค์ 1 ต.ค. 2552 - 27 พ.ย. 2554
47.นายสมศักดิ์ สุวรรณสุจริต 28 พ.ย. 2554 - 28 ต.ค. 2555
48. นายสุวิทย์ สุบงกฎ 12 พ.ย. 2555 - ปัจจุบัน

[7] [8]

การศึกษา [แก้]

ระดับอุดมศึกษา [แก้]

สถาบันอาชีวศึกษา [แก้]

โรงเรียน [แก้]

ผลิตภัณฑ์เกี่ยวกับการเกษตร [แก้]

อาหารพื้นเมือง [แก้]

อนุสาวรีย์พระยาไชยสุนทร (ท้าวโสมพะมิต) เจ้าเมืองคนแรก

สถานที่ท่องเที่ยวและพักผ่อน [แก้]

น้ำตกผานางคอย,น้ำตกผาระแงง อำเภอนาคู

เทศกาลและงานประเพณี [แก้]

อุทยาน [แก้]

  • จังหวัดกาฬสินธุ์มีพื่นที่ป่าทั้งหมดประมาณ ๑,๑๕๐,๐๐๐ ไร่ คิดเป็นร้อยละ ๒๗ ของพื่นที่ในจังหวัด
  • อุทยานแห่งชาติภูพาน ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของป่าสงวน ฯ ป่าแก้งกะอาม และบางส่วนของป่าดงห้วยผา อยู่ในเขตอำเภอสมเด็จ และอำเภอห้วยผึ้ง มีพื้นที่ในเขตจังหวัดกาฬสินธุ์ ประมาณ ๕๗,๕๐๐ ไร่ ประกาศเป็นอุทยาน ฯ เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๑๘ และปี พ.ศ. ๒๕๒๕
  • อุทยานแห่งชาติภูผาเหล็ก ครอบคลุมพื้นที่ อ.คำม่วง อ.สมเด็จ บางส่วน
  • วนอุทยานภูพระ อยู่ในตำบลนาตาล อำเภอทุ่งคันโท มีพื้นที่ประมาณ ๖,๐๐๐ ไร่ อยู่ในเขตป่าสงวน ฯ ป่าดงมูล
  • วนอุทยานภูแฝก อยู่ที่บ้านน้ำคำ ตำบลภูแล่นช้าง กิ่งอำเภอนาคู มีพื้นที่ประมาณ ๔,๐๐๐ ไร่ อยู่ในเขตป่าสงวน ฯ ป่าดงห้วยผา
  • วนอุทยานภูผาวัว อยู่ในตำบลกุดหว้า อำเภอกุฉินารายณ์ มีพื้นที่ประมาณ ๔,๐๐๐ ไร่ อยู่ในเขตป่าสงวน ฯ ป่าดงด่านแย้
  • เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าภูสีฐาน อยู่ในเขตอำเภอกุฉินารายณ์ และอำเภอเขาวง มีพื้นที่ประมาณ ๒๘,๐๐๐ ไร่ ครอบคลุมพื้นที่ป่าสงวน ฯ ป่าดงด่านแย้ และป่าตอห่ม
  • เขตห้ามล่าสัตว์ป่าลำปาว อยู่ในเขตอำเภอสหัสขันธ์ อำเภอหนองกุงศรี อำเภอท่าคันโท และอำเภอเมือง ฯ มีพื้นที่ประมาณ ๒๐๐,๐๐๐ ไร่เศษ พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นพื้นที่น้ำของเขื่อนลำปาว
  • เขตห้ามล่าสัตว์ป่าผาน้ำทิพย์ อยู่ในเขตอำเภอกุฉินารายณ์ มีพื้นที่ประมาณ ๓,๐๐๐ ไร่ อยู่ในเขตป่าสงวน ฯ ป่าดงบังอี แปลงที่ ๒
  • ป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงระแนง อยู่ในเขตอำเภอยาวตลาด และอำเภอห้วยเม็ก มีพื้นที่ประมาณ ๖๙,๕๐๐ ไร่ ประกาศเป็นป่าสงวน เมื่อปี พ.ศ. ๒๔๙๙
  • ป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงแม่แฝด อยู่ในเขตอำเภอนามน อำเภอห้วยผึ้ง อำเภอกุฉินารายณ์และอำเภอเมือง ฯ มีพื้นที่ประมาณ ๑๑๙,๕๐๐ ไร่ ประกาศเป็นป่าสงวน เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๐๔
  • ป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงบังอี่แปลงที่ ๑ อยู่ในเขตอำเภอกุฉินารายณ์ มีพื้นที่ประมาณ ๑๒,๐๐๐ ไร่ ประกาศเป็นป่าสงวน เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๐๑
  • ป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงหมู อยู่ในเขตอำเภอเขาวง และอำเภอนาดู มีพื้นที่ประมาณ ๘๘,๐๐๐ ไร่ ประกาศเป็นป่าสงวน ฯ เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๐๘
  • ป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงห้วยผา อยู่ในเขตอำเภอห้วยผึ้ง และกิ่งอำเภอนาดู มีพื้นที่ประมาณ ๑๑๐,๕๐๐ ไร่ ประกาศเป็นป่าสงวนเมื่อปี พ.ศ. ๒๕๐๘
  • ป่าสงวนแห่งชาติ ป่านาจาร - ดงขวาง อยู่ในเขตอำเภอสมเด็จ อำเภอสหัสขันธ์ และอำเภอเมือง ฯ มีพื้นที่ประมาณ ๓๗,๕๐๐ ไร่ ประกาศเป็นป่าสงวน เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๐๖
  • ป่าสงวนแห่งชาติ ป่าโคกกลางหมื่น อยู่ในเขตอำเภอเมือง ฯ มีพื้นที่ประมาณ ๑๕,๐๐๐ ไร่ ประกาศเป็นป่าสงวน ฯ เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๐๙
  • ป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงนามน อยู่ในเขตอำเภอกมลาไสย อำเภอร่องคำ และอำเภอเมือง ฯ มีพื้นที่ประมาณ ๑๒,๕๐๐ ไร่ ประกาศเป็นป่าสงวน ฯ เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๐๙
  • ป่าสงวนแห่งชาติ ป่ากังกะอวม อยู่ในเขตอำเภอสมเด็จ มีพื้นที่ประมาณ ๘๘,๕๐๐ ไร่ ประกาศเป็นป่าสงวน ฯ เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๐๙
  • ป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงด่านแย้ อยู่ในเขตอำเภอคำม่วง กิ่งอำเภอสามชัย และอำเภอเขาวง มีพื้นที่ประมาณ ๗๖,๕๐๐ ไร่ ประกาศเป็นป่าสงวน ฯ เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๑๐
  • ป่าสงวนแห่งชาติ ป่าภูพาน อยู่ในเขตอำเภอคำม่วง กิ่งอำเภอสามชัย และอำเภอสมเด็จ มีพื้นที่ประมาณ ๒๑๕,๐๐๐ ไร่ ประกาศเป็นป่าสงวน ฯ เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๑๑
  • ป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงมูล อยู่ในเขตอำเภอห้วยเม็ก อำเภอหนองกุงศรี และอำเภอท่าคันโท มีพื้นที่ประมาณ ๒๕๙,๐๐๐ ไร่ ประกาศเป็นป่าสงวน ฯ เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๑๘
  • ป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงบังอี่ แปลงที่ ๒ อยู่ในเขตอำเภอกุฉินารายณ์ มีพื้นที่ประมาณ ๓,๐๐๐ ไร่ ประกาศเป็นป่าสงวน ฯ เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๑๗
  • สถานีพัฒนาและส่งเสริมการอนุรักษ์สัตว์ป่า มีอยู่แห่งเดียวคือ สถานี ฯ ลำปาว มีพื้นที่ประมาณ ๑,๕๐๐ ไร่ อยู่ในเขตอำเภอเมืองกาฬสินธุ์
  • ป่าชุมชน คือ กิจการของป่าที่ประชาชนมีส่วนร่วม เป็นแนวทางการอนุรักษ์ทรัพยากรป่าไม้ อีกรูปแบบหนึ่ง ในปี พ.ศ. ๒๕๔๑ มีป่าชุมชนอยู่ ๑๕ หมู่บ้าน เช่น ป่าชุมชนบ้านหนองผ้าอ้อม และป่าชุมชนบ้านสูงเนิน เป็นต้น

บุคคลที่มีชื่อเสียง [แก้]

เจ้าเมือง [แก้]

  • พระยาไชยสุนทร (โสมพะมิต) (เจ้าโสมพะมิต/พระยาโสมพะมิตร(บรรดาศักดิ์ในอาณาจักรล้านช้างเวียงจันทน์เจ้าเมืองกาฬสินธุ์องค์แรก (เกิดราวปี พ.ศ. 2275 พระบิดาเป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ 2 (พระเจ้าไชยองค์เว้)และมารดา ซึ่งเป็นหลานสาวของเจ้าผ้าขาว เข้ารับราชการในราชสำนักเวียงจันทน์จนได้เป็นพระยาโสมพะมิตร เป็นผู้ก่อตั้งเมืองกาฬสินธุ์ และเป็นเจ้าเมืองกาฬสินธุ์องค์แรกในสมัยต้นกรุงรัตนโกสินทร์)

พระ [แก้]

พระราชาคณะชั้นธรรม [แก้]

พระราชาคณะชั้นเทพ [แก้]

พระราชาคณะชั้นราช [แก้]

พระราชาคณะชั้นสามัญ [แก้]

  • พระอริยเวที (เขียน ฐิตสีโล) อดีตเจ้าคณะจังหวัดนครราชสีมา
  • พระโพธิญาณมุนี (เมือง พลวฑฺโฒ) เกจิอาจารย์ชื่อดัง วัดป่ามัชฌิมาวาส ศิษย์หลวงตามหาบัว
  • พระญาณรักขิต (แผน โสภโณ) รองเจ้าคณะจังหวัดกาฬสินธุ์(ธรรมยุต) เจ้าอาวาสวัดวีระวงศาวาส
  • พระญาณวิสาลเถร(หา สุภโร)(หลวงปู่ไดโนเสาร์) เจ้าอาวาสวัดสักกะวัน อ.สหัสขันธุ์ จ.กาฬสินธุ์ ที่ปรึกษาเจ้าคณะจังหวัดกาฬสินธุ์ (ธรรมยุต)
  • พระมงคลสิทธิ เจ้าอาวาสวัดธรรมพิทักษ์ อำเภอห้วยเม็ก จังหวัดกาฬสินธุ์
  • พระวิสุทธิบุญญาคม (บุญสม ป.ธ.6) วัดกลาง จังหวัดกาฬสินธุ์

ปราชญ์ชาวบ้าน [แก้]

  • ครูเปลื้อง ฉายรัศมี ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีพื้นบ้าน)ผู้เป็นต้นกำเนิดเครื่องดนตรี "โปงลาง" เครื่องดนตรีประจำจังหวัดกาฬสินธุ์
  • อลงกต คำโสภา ผู้ก่อตั้งวงดนตรีโปงลางหนองสอ จังหวัดกาฬสินธุ์

นักร้องนักแสดง [แก้]

นักกีฬา [แก้]

นักการเมือง [แก้]

  • ชิงชัย มงคลธรรม หัวหน้าพรรคความหวังใหม่ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ และรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลของพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ
  • สังข์ทอง ศรีธเรศ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในรัฐบาลของพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ
  • สุขุมพงศ์ โง่นคำ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดกาฬสินธุ์ แบบบัญชีรายชื่อ รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลของนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์
  • สิทธิศักดิ์ ยนต์ตระกูล สมาชิกวุฒิสภา จังหวัดกาฬสินธุ์
  • รัชฎาภรณ์ แก้วสนิท สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ พรรคประชาธิปัตย์
  • บุญรื่น ศรีธเรศ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในรัฐบาลนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดกาฬสินธุ์ พรรคเพื่อไทย เขตเลือกตั้งที่ 1
  • วีระวัฒน์ โอสถานุเคราะห์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดกาฬสินธุ์ พรรคเพื่อไทย เขตเลือกตั้งที่ 2
  • คมเดช ไชยศิวามงคล สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดกาฬสินธุ์ พรรคเพื่อไทย เขตเลือกตั้งที่ 3
  • พีระเพชร ศิริกุล สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดกาฬสินธุ์ พรรคเพื่อไทย เขตเลือกตั้งที่ 4
  • นิพนธ์ ศรีธเรศ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดกาฬสินธุ์ พรรคเพื่อไทย เขตเลือกตั้งที่ 5
  • ประเสริฐ บุญเรือง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดกาฬสินธุ์ พรรคเพื่อไทย เขตเลือกตั้งที่ 6

นามสกุลพระราชทานที่เกี่ยวข้องกับจังหวัดกาฬสินธุ์ [แก้]

อ้างอิง [แก้]

  1. ↑ สำนักทะเบียนกลาง. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ประกาศสำนักทะเบียนกลาง กรมการปกครอง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเป็นกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่าง ๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2555." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://stat.bora.dopa.go.th/stat/y_stat55.html 2556. สืบค้น 3 เมษายน 2556.
  2. ↑ ราชกิจจานุเบกษา,พระราชบัญญาบัติ จัดตั้งจังหวัดกาฬสินธุ์ พ.ศ. 2490ตอนที่ ๓๑ เล่ม ๖๔ ๑๒ สิงหาคม ๒๔๙๐
  3. ↑ ราชกิจจานุเบกษา,แจ้งความกระทรวงมหาดไทย เรื่อง ปลด ย้าย ตั้งผู้ว่าราชการจังหวัด,เล่ม ๔๔ หน้า ๑๑๖๐ วันที่ ๑๐ กรกฎาคม ๒๔๗๐
  4. ↑ ราชกิจจานุเบกษา,เรื่องเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดกาฬสินธุ์,เล่ม ๔๕ หน้า ๑๕๐๘ วันที่ ๑๙ สิงหาคม ๒๔๗๑
  5. ↑ ราชกิจจานุเบกษา,แจ้งความกระทรวงมหาดไทย เรื่อง ปลด ตั้ง ย้าย ผู้ว่าราชการจังหวัด วันที่ ๒๑ เมษายน ๒๔๗๒ เล่ม ๔๖ หน้า ๒๓๒
  6. ↑ ราชกิจจานุเบกษา,แจ้งความมหาดไทย เรื่องแต่งตั้งผู้ว่าราชการจังหวัดเล่ม ๗๔ ตอน ๑๑ ๒๙ มกราคม ๑๕๐๐
  7. ↑ www.kalasin.go.th
  8. ↑ http://www.khaosod.co.th/view_newsonline.php?newsid=TVRNMU1qWTVOalE0TlE9PQ==&subcatid=

ดูเพิ่ม [แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น [แก้]

อำเภอ ในจังหวัดกาฬสินธุ์
ตราสัญลักษณ์จังหวัดกาฬสินธุ์
จังหวัด
เทศบาลนคร
อาหารภาคอีสาน
เมืองหลวง
Map TH provinces by geographic.png
ภาคเหนือ
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ภาคกลาง
ภาคตะวันออก
ภาคตะวันตก
ภาคใต้
จังหวัดแบ่งตามเขตในกีฬาแห่งชาติ (กีฬาเขต)
เขต 1
Flag map of Thailand.svg
เขต 2
เขต 3
เขต 4
เขต 5
เขต 6
เขต 7
เขต 8
เขต 9
เขต 10
ดึงข้อมูลจาก "http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=จังหวัดกาฬสินธุ์&oldid=4839885".