อุทยานแห่งชาติในประเทศไทย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
น้ำตกเหวสุวัต อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่

อุทยานแห่งชาติ ในประเทศไทยเกิดขึ้นจาก พระราชบัญญัติอุทยานแห่งชาติ พ.ศ. 2504 [1]ซึ่งได้ให้ความหมายของอุทยานแห่งชาติไว้ว่า ได้แก่ "บริเวณที่ดินแห่งใดที่มีสภาพธรรมชาติเป็นที่น่าสนใจ ให้คงอยู่ในสภาพธรรมชาติเดิมเพื่อสงวนไว้ให้เป็นประโยชน์แก่การศึกษาและรื่นรมย์ของประชาชน โดยรัฐจะประกาศพระราชกฤษฎีกา และให้มีแผนที่แสดงแนวเขตแห่งบริเวณที่กำหนดนั้นแนบท้ายพระราชกฤษฎีกาด้วย บริเวณที่กำหนดนี้เรียกว่า อุทยานแห่งชาติ ที่ดินที่จะกำหนดให้เป็นอุทยานแห่งชาตินั้น ต้องเป็นที่ดินที่มิได้อยู่ในกรรมสิทธิ์หรือครอบครองโดยชอบด้วยกฎหมายของบุคคลใดซึ่งมิใช่ทบวงการเมือง ให้มีกรรมการคณะหนึ่ง เรียกว่า คณะกรรมการอุทยานแห่งชาติ ประกอบด้วยปลัดกระทรวงเกษตรเป็นประธาน อธิบดีกรมป่าไม้ ผู้แทนกรมมหาดไทย ผู้แทนกรมที่ดิน และกรรมการอื่นไม่เกินสิบเอ็ดคนซึ่งคณะรัฐมนตรีแต่งตั้ง" แนวคิดเกี่ยวกับอุทยานแห่งชาติริเริ่มขึ้นในสหรัฐอเมริกา ซึ่งมีอุทยานแห่งชาติที่มีชื่อเสียง เช่น อุทยานแห่งชาติแกรนด์แคนยอน อุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตน อุทยานแห่งชาติโยเซมิตี

หลักการสงวนรักษาที่ดินที่มีสภาพธรรมชาตินั้นทำได้หลายแบบ หลายระดับ ได้แก่ ป่าสงวนแห่งชาติ, อุทยานแห่งชาติ, วนอุทยาน, เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า, เขตห้ามล่าสัตว์ป่า, ศูนย์ศึกษาธรรมชาติ, และ สวนรุกขชาติ ในส่วนอุทยานแห่งชาติของไทยนั้น แบ่งเป็นอุทยานแห่งชาติทางบก และทางทะเล

อุทยานแห่งชาติที่สำคัญของไทย เช่น อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่, อุทยานแห่งชาติภูกระดึง, อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะอ่างทอง, อุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์,อุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน เป็นต้น การกระทำสิ่งใดในบริเวณอุทยานแห่งชาติจะต้องปฏิบัติตาม พ.ร.บ. อุทยานแห่งชาติ และผ่านการพิจารณาของ คณะกรรมการอุทยานแห่งชาติ

ปัจจุบัน ประเทศไทยมีอุทยานแห่งชาติ 148 แห่ง[2]

อันดับอุทยานแห่งชาติที่มีนักท่องเที่ยวมากที่สุด[แก้]

  • ข้อมูลประจำปีงบประมาณ 2556, สำนักอุทยานแห่งชาติ [3]
ลำดับ อุทยานแห่งชาติ ที่ตั้ง สถิติปี 2556
จำนวน (คน)
1 อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ จังหวัดนครราชสีมา สระบุรี นครนายก ปราจีนบุรี 1,073,372
2 อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะช้าง จังหวัดตราด 749,711
3 อุทยานแห่งชาติน้ำตกเจ็ดสาวน้อย จังหวัดสระบุรี 659,578
4 อุทยานแห่งชาติเอราวัณ จังหวัดกาญจนบุรี 648,405
5 อุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์ จังหวัดเชียงใหม่ 549,823
6 อุทยานแห่งชาติน้ำตกพลิ้ว จังหวัดจันทบุรี 541,385
7 อุทยานแห่งชาติเขาแหลมหญ้า-หมู่เกาะเสม็ด จังหวัดระยอง 360,727
8 อุทยานแห่งชาติตาดโตน จังหวัดชัยภูมิ 340,728
9 อุทยานแห่งชาติคลองลาน จังหวัดกำแพงเพชร 234,087
10 อุทยานแห่งชาติดอยสุเทพ-ปุย จังหวัดเชียงใหม่ 217,783
11 อุทยานแห่งชาติอ่าวพังงา จังหวัดพังงา 217,466
12 อุทยานแห่งชาติผาแต้ม จังหวัดอุบลราชธานี 205,973
13 อุทยานแห่งชาติห้วยน้ำดัง จังหวัดเชียงใหม่ แม่ฮ่องสอน 200,850
14 อุทยานแห่งชาติป่าหินงาม จังหวัดชัยภูมิ 198,150
15 อุทยานแห่งชาติเขาสก จังหวัดสุราษฎร์ธานี 191,191
16 อุทยานแห่งชาติภูหินร่องกล้า จังหวัดพิษณุโลก 153,439
17 อุทยานแห่งชาติภูแลนคา จังหวัดชัยภูมิ 153,343
18 อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะอ่างทอง จังหวัดสุราษฎร์ธานี 146,126
19 อุทยานแห่งชาติเขาชะเมา-เขาวง จังหวัดระยอง 139,996
20 อุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน จังหวัดเพชรบุรี 138,834

อ้างอิง[แก้]

  1. พระราชบัญญัติอุทยานแห่งชาติ พ.ศ. 2504
  2. "Nature of National Park" (ใน Thai). National Park of Thailand. สืบค้นเมื่อ 26-07-2010. 
  3. สำนักอุทยานแห่งชาติ. กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่าและพันธุ์พืช. "สรุปรายงานสถิตินักท่องเที่ยวที่เข้าไปในเขตอุทยานแห่งชาติต่างๆ ปีงบประมาณ 2556." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: [1] 2557. สืบค้น 14 สิงหาคม 2557.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]