จังหวัดปัตตานี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ปัตตานี (แก้ความกำกวม)
จังหวัดปัตตานี
ตราประจำจังหวัดปัตตานี
ตราประจำจังหวัด
เมืองงามสามวัฒนธรรม ศูนย์ฮาลาลเลิศล้ำ ชนน้อมนำศรัทธา ถิ่นธรรมชาติงามตา ปัตตานีสันติสุขแดนใต้
ข้อมูลทั่วไป
ชื่ออักษรไทย ปัตตานี
ชื่ออักษรโรมัน Pattani
ผู้ว่าราชการ นายวีรพงค์ แก้วสุรรณ
(ตั้งแต่ พ.ศ. 2557)
ISO 3166-2 TH-94
ต้นไม้ประจำจังหวัด ตะเคียนทอง
ดอกไม้ประจำจังหวัด ชบา
ข้อมูลสถิติ
พื้นที่ 1,940.356 ตร.กม.[1]
(อันดับที่ 68)
ประชากร 686,186 คน[2] (พ.ศ. 2557)
(อันดับที่ 37)
ความหนาแน่น 353.64 คน/ตร.กม.
(อันดับที่ 9)
ศูนย์ราชการ
ที่ตั้ง ศาลากลางจังหวัดปัตตานี ถนนเดชา ตำบลสะบารัง อำเภอเมืองปัตตานี จังหวัดปัตตานี 94000
โทรศัพท์ (+66) 0 7334 9002, 0 7333 1154
โทรสาร (+66) 0 7334 9002
เว็บไซต์ จังหวัดปัตตานี
แผนที่
 
แผนที่ประเทศไทย เน้นจังหวัดปัตตานี

สารานุกรมประเทศไทย ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย

จังหวัดปัตตานี เป็นจังหวัดในภาคใต้ ติดต่อกับจังหวัดนราธิวาส จังหวัดยะลา และจังหวัดสงขลา

ที่มาของชื่อ[แก้]

คำว่า ปัตตานี มาจากคำภาษาโอ๊ค ปาตานี (Patani, ڤتنا) ซึ่งมาจากคำว่า Pata Ini ("ชายหาดแห่งนี้") อีกทีหนึ่ง

ที่ตั้ง[แก้]

ปัตตานีเป็นหนึ่งในห้าจังหวัดชายแดนภาคใต้ ตั้งอยู่ริมฝั่งทะเลตะวันออกของภาคใต้สุด ติดกับทะเลจีนใต้ อยู่ห่างจากกรุงเทพโดยทางรถยนต์ประมาณ 1,055 กิโลเมตร หรือ 1,025 กิโลเมตรโดยทางรถไฟ (สถานีรถไฟโคกโพธิ์)

ภูเขาที่สำคัญ[แก้]

ได้แก่ ภูเขาทรายขาว ซึ่งอยู่ในทิวเขาสันกาลาคีรี มีแม่น้ำที่สำคัญ 2 สาย คือ แม่น้ำปัตตานีและแม่น้ำสายบุรี ภูมิอากาศอบอุ่นตลอดปี อุณหภูมิเฉลี่ย 27.5 องศาเซลเซียส ฝนตกชุกในระหว่างเดือนธันวาคม-มกราคม ฝนตกเฉลี่ย 1,750.9 มิลลิเมตร/ปี (เฉลี่ยในรอบ 30 ปี)

ฤดูกาล[แก้]

ฤดูร้อน[แก้]

เดือนกุมภาพันธ์-กรกฎาคม

ฤดูฝน[แก้]

สิงหาคม-มกราคม

ศาสนาและอาชีพพลเมือง[แก้]

ประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลาม ชาวปัตตานีมีอาชีพหลักคือการทำนา สวนยาง นอกจากนี้ประชาชนที่อาศัยอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัด เช่น อำเภอเมืองปัตตานี อำเภอปะนาเระ และอำเภอสายบุรี ยังประกอบอาชีพประมง ซึ่งส่งผลให้เกิดผลผลิตในภาคอุตสาหกรรมต่อเนื่องอย่างมากมาย

หน่วยการปกครอง[แก้]

การปกครองแบ่งออกเป็น 12 อำเภอ 115 ตำบล 642 หมู่บ้าน

  1. อำเภอเมืองปัตตานี
  2. อำเภอโคกโพธิ์
  3. อำเภอหนองจิก
  4. อำเภอปะนาเระ
  5. อำเภอมายอ
  6. อำเภอทุ่งยางแดง
  7. อำเภอสายบุรี
  8. อำเภอไม้แก่น
  9. อำเภอยะหริ่ง
  10. อำเภอยะรัง
  11. อำเภอแม่ลาน
  12. อำเภอกะพ้อ
 แผนที่

ประชากรในจังหวัด[แก้]

      หมายถึงจำนวนประชากรได้เพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับปีก่อน
      หมายถึงจำนวนประชากรได้ลดลงเมื่อเทียบกับปีก่อน
อำเภอ/ปี 2557
(คน)
2556
(คน)
2555
(คน)
2554
(คน)
2553
(คน)
2552
(คน)
2551
(คน)
เมืองปัตตานี 127,531 126,575 125,630 124,736 123,517 121,881 120,875
ยะรัง 90,120 88,981 87,811 86,785 85,641 85,053 84,108
ยะหริ่ง 84,655 83,900 83,031 82,021 80,980 80,017 79,627
หนองจิก 76,630 74,743 73,583 72,022 70,942 69,905 69,510
สายบุรี 67,822 67,179 66,548 65,924 64,958 64,260 63,495
โคกโพธิ์ 66,840 66,642 66,269 65,659 65,065 64,414 64,086
มายอ 58,200 57,565 56,808 55,925 55,015 54,351 53,798
ปะนาเระ 45,503 45,240 44,845 44,345 43,913 43,422 43,131
ทุ่งยางแดง 22,794 22,467 22,118 21,749 21,478 21,056 20,826
กะพ้อ 17,690 17,447 17,162 16,867 16,589 16,446 16,177
แม่ลาน 16,149 15,965 15,831 15,639 15,490 15,286 15,084
ไม้แก่น 12,252 12,134 11,979 11,813 11,671 11,533 11,452
รวมทั้งจังหวัด 686,186 678,838 671,615 663,485 655,259 647,624 642,169
  • อ้างอิง: กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย[3]

อุทยาน[แก้]

สถานที่ท่องเที่ยว[แก้]

  • มัสยิดกรือเซะ เป็นมัสยิดที่สร้างโดยสุลต่านมุสัฟฟาร์ ชาร์ พระองค์ได้สร้างมัสยิดแห่งนี้พร้อมกับมัสยิดบ้านดาโตะ อ.ยะหริ่ง จ.ปัตตานี

มัสยิดกรือเซะเป็นมัสยิดที่สุลต่านใช้เป็นสถานที่ปฏิบัติศาสนกิจและะพบปะพูดคุยกับประชาชน มัสยิดกรือเซะเป็นมัสยิดแห่งแรกในคาบสมุทรมลายู[ต้องการอ้างอิง]

มัสยิดกลางจังหวัดปัตตานี
มัสยิดกรือเซะ
ศาลหลักเมืองปัตตานี
ไฟล์:ศาลเจ้าแม่ลิ้มกอเหนี่ยว.jpg
ศาลเจ้าแม่ลิ้มกอเหนี่ยว
ปัตตานีในมุมสูง

การศึกษา[แก้]

ระดับอุดมศึกษา[แก้]

โรงเรียน[แก้]

สัญลักษณ์ประจำจังหวัด[แก้]

  • ตราประจำจังหวัด: ปืนใหญ่นางพญาตานี
  • ดอกไม้ประจำจังหวัด: ดอกชบา (Hibiscus sp.)
  • ต้นไม้ประจำจังหวัด: ตะเคียนทอง (Hopes odorata)
  • คำขวัญประจำจังหวัด: "เมืองงามสามวัฒนธรรม ศูนย์ฮาลาลเลิศล้ำ ชนน้อมนำศรัทธา ถิ่นธรรมชาติงามตา ปัตตานีสันติสุขแดนใต้"

ชาวปัตตานีที่มีชื่อเสียง[แก้]

  • พนมเทียน หรือ ฉัตรชัย วิเศษสุวรรณภูมิ ศิลปินแห่งชาติ

เทศกาลของจังหวัดปัตตานี[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. ศูนย์สารสนเทศเพื่อการบริหารและงานปกครอง. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ข้อมูลการปกครอง." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://www.dopa.go.th/padmic/jungwad76/jungwad76.htm [ม.ป.ป.]. สืบค้น 18 เมษายน 2553.
  2. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ประกาศสำนักทะเบียนกลาง กรมการปกครอง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเป็นกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่าง ๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2557." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://stat.bora.dopa.go.th/stat/pk/pk_57.pdf 2558. สืบค้น 1 มีนาคม 2558.
  3. สถิติประชากรในจังหวัดปัตตานี

ดูเพิ่ม[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

พิกัดภูมิศาสตร์: 6°52′N 101°14′E / 6.87°N 101.24°E / 6.87; 101.24