อีเอฟแอลคัพ ฤดูกาล 2019–20

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
2019–20 อีเอฟแอลคัพ
คาราบาวคัพ, ลีกคัพ
ประเทศ อังกฤษ
 เวลส์
วันที่แข่งขัน6 สิงหาคม ค.ศ. 2019 – 1 มีนาคม ค.ศ. 2020
จำนวนทีม92
ชนะเลิศฤดูกาลที่แล้วแมนเชสเตอร์ซิตี
จำนวนนัด92
จำนวนประตู300 (3.26 ประตูต่อนัด)
จำนวนผู้ชม876,261 (9,525 คนต่อนัด)
ผู้ทำประตูสูงสุดเลียม บอยซ์ (5 ประตู)
2020–21
ข้อมูลปรับปรุงล่าสุดจนถึงการแข่งขันในวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 2020

อีเอฟแอลคัพ ฤดูกาล 2019–20 จะเป็นการแข่งขันอีเอฟแอลคัพฤดูกาลที่ 60 หรือคาราบาวคัพตามชื่อผู้สนับสนุน ซึ่งจะเปิดรับสโมสรที่เข้าแข่งขันในพรีเมียร์ลีกและอิงกลิชฟุตบอลลีกทั้งหมด 92 สโมสร โดยการแข่งขันรอบแรกจะเริ่มในช่วงต้นเดือนสิงหาคม[1] แมนเชสเตอร์ซิตีเป็นทีมชนะเลิศจากฤดูกาลที่แล้ว การแข่งขันรอบชิงชนะเลิศจะจัดขึ้นที่สนามกีฬาเวมบลีย์ในกรุงลอนดอนในวันที่ 1 มีนาคม 2020[1]

การเข้าแข่งขัน[แก้]

สโมสรทั้ง 92 สโมสรในพรีเมียร์ลีกและอิงกลิชฟุตบอลลีกจะเข้าแข่งขันตามเกณฑ์ที่ใช้ในฤดูกาลที่แล้ว สโมสรที่เข้าแข่งขันในรอบแรกได้แก่สโมสรจากแชมเปียนชิปจำนวน 22 สโมสร ซึ่งยกเว้นคาร์ดิฟฟ์ซิตีและฟูลัมที่จบอันดับที่ 18 และ 19 ในพรีเมียร์ลีกฤดูกาลที่แล้ว รวมกับสโมสรทั้งหมดในลีกวันและลีกทูจำนวนลีกละ 24 สโมสร รวมทั้งสิ้น 70 สโมสร ซึ่งสโมสรเหล่านี้จะถูกแบ่งออกเป็นโซนภาคเหนือและโซนภาคใต้ตามที่ตั้งทางภูมิศาสตร์

ในรอบที่สอง คาร์ดิฟฟ์ซิตี ฟูลัม และสโมสรอื่น ๆ จากพรีเมียร์ลีกที่ไม่ได้เข้าแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกหรือยูฟ่ายูโรปาลีกจะเข้าแข่งขันร่วมกับสโมสรที่ผ่านเข้ามาจากรอบแรก สโมสรที่เข้าแข่งขันฟุตบอลถ้วยระดับทวีปทั้งสองรายการได้แก่เชลซี ทอตนัมฮอตสเปอร์ แมนเชสเตอร์ซิตี แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ลิเวอร์พูล วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ และอาร์เซนอลจะได้ผ่านเข้าไปแข่งขันในรอบที่สาม[2]

สโมสรที่เข้าแข่งขันในรอบนี้ สโมสรที่ผ่านเข้ามาจากรอบที่แล้ว จำนวนนัด
รอบแรก
(70 สโมสร)
  • 24 สโมสรจากลีกทู
  • 24 สโมสรจากลีกวัน
  • 22 สโมสรจากแชมเปียนชิป (ยกเว้นคาร์ดิฟฟ์ซิตีและฟูลัม)

-

35
รอบที่สอง
(50 สโมสร)
  • 2 สโมสรจากแชมเปียนชิป (คาร์ดิฟฟ์ซิตีและฟูลัม)
  • 13 สโมสรจากพรีเมียร์ลีกที่ไม่ได้แข่งขันในฟุตบอลถ้วยระดับทวีป
  • 35 สโมสรที่ชนะจากรอบแรก
25
รอบที่สาม
(32 สโมสร)
  • 7 สโมสรจากพรีเมียร์ลีกที่แข่งขันในฟุตบอลถ้วยระดับทวีป
  • 25 สโมสรที่ชนะจากรอบที่สอง
16
รอบที่สี่
(16 สโมสร)
  • ไม่มีสโมสรเข้าร่วมในรอบที่สี่
  • 16 สโมสรที่ชนะจากรอบที่สาม
8
รอบที่ห้า
(8 สโมสร)
  • ไม่มีสโมสรเข้าร่วมในรอบที่ห้า
  • 8 สโมสรที่ชนะจากรอบที่สี่
4
รอบรองชนะเลิศ
(4 สโมสร)
  • ไม่มีสโมสรเข้าร่วมในรอบรองชนะเลิศ
  • 4 สโมสรที่ชนะจากรอบที่ห้า
4 (2 เลก)
รอบชิงชนะเลิศ
(2 สโมสร)
  • ไม่มีสโมสรเข้าร่วมในรอบชิงชนะเลิศ
  • 2 สโมสรที่ชนะจากรอบรองชนะเลิศ
1

รอบแรก[แก้]

70 สโมสรเข้าแข่งขันในรอบแรก แบ่งเป็น 24 สโมสรจากลีกทู (ระดับที่ 4) 24 สโมสรจากลีกวัน (ระดับที่ 3) และ 22 สโมสรจากแชมเปียนชิป (ระดับที่ 2) การจับสลากแบ่งสายจะแบ่งสโมสรออกเป็นโซนภาคเหนือและภาคใต้ตามที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ และมีขึ้นเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน 2019[3]

  1. The match was awarded to Sheffield Wednesday on 20 August 2019, following Bury's failure to provide clarity or evidence to the EFL regarding their ability to fulfill their financial obligations.[4][5]

รอบสอง[แก้]

ทั้งหมด 50 ทีมที่ลงเล่นในรอบสอง, รวมไปถึง ฟูลัม และ คาร์ดิฟฟ์ซิตี ที่มาจากเดอะแชมเปียนชิป, เช่นเดียวกับสโมสรจาก พรีเมียร์ลีก นั้นที่ไม่ได้มีส่วนร่วมในการแข่งขันฟุตบอลสโมสรยุโรป. การจับสลากได้มีขึ้นเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 2019 โดย แกรี เนวิล และ พอล โรบินสัน.[6]

  1. ตามการแข่งขันเดิมจะต้องเป็นวันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 2019 ได้ถูกยกเลิกในช่วงพักครึ่งเวลาแรกเนื่องจากสภาพอากาศไม่เอื้ออำนวย, ในขณะที่ผลการแข่งขันยังเสมอ 0–0.[7]

รอบสาม[แก้]

ทั้งหมด 32 ทีมที่ลงเล่นในรอบนี้. อาร์เซนอล, เชลซี, ลิเวอร์พูล, แมนเชสเตอร์ซิตี, แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด, ทอตนัมฮอตสเปอร์, และ วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ ผ่านเข้าสู่ในรอบนี้เนื่องจากการแข่งขันสโมสรยุโรปของพวกเขา. การจับสลากได้ดำเนินการเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 2019 โดย แอนดี ฮินช์คลิฟฟ์ และ ดอน กูดแมน.[8] แต่ละคู่จะลงเล่นในช่วงสัปดาห์ของวันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 2019.

รอบสี่[แก้]

ทั้งหมด 16 ทีมที่ลงเล่นในรอบนี้. การจับสลากได้ดำเนินการที่ สนามกีฬาเอ็มเค หลังจบรอบสามคู่ระหว่าง มิลตันคีนส์ดอนส์ และ ลิเวอร์พูล เมื่อวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 2019.[9] แต่ละคู่จะลงเล่นในช่วงสัปดาห์ของวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 2019.

รอบก่อนรองชนะเลิศ[แก้]

ทั้งหมด 8 ทีมจะลงเล่นในรอบนี้. การจับสลากได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 2019, โดย เดวิด เจมส์ และ โซ บอลล์ ทางรายการโชว์เบรกฟาสต์ของ บีบีซี เรดิโอ 2. แต่ละคู่จะลงเล่นในช่วงสัปดาห์วันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 2019.[10] เนื่องจากการมีส่วนร่วมของลิเวอร์พูลใน ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2019, วันที่ลงตัวนั้นทางฝ่ายจัดการแข่งขันกำลังมองหาแมตช์ของพวกเขา.[11]

รอบรองชนะเลิศ[แก้]

ทั้งหมด 4 ทีมที่จะลงเล่นในรอบนี้. การจับสลากได้มีขึ้นเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 2019, โดย เดนนิส ไวส์ และ คริส กามารา ที่สนามเหย้าของ ออกซฟอร์ดยูไนเต็ด สนามกีฬาคัสแซม. แต่ละคู่ในเลกแรกจะมีตารางแข่งขันที่จะลงเล่นในช่วงสัปดาห์ของวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 2020, ในขณะที่เลกที่สองจะลงเล่นในสุดสัปดาห์ของวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 2020.[12]

7 มกราคม ค.ศ. 2020
20:00 GMT
แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด (1) 1–3 แมนเชสเตอร์ซิตี (1) โอลด์แทรฟฟอร์ด, แมนเชสเตอร์
ผู้ชม : 69,023 คน
ผู้ตัดสิน : ไมก์ ดีน
แรชฟอร์ด Goal 70' รายงาน บ. ซิลวา Goal 17'
มะห์รัซ Goal 33'
เปเรย์รา Goal 38' (เข้าประตูตัวเอง)
29 มกราคม ค.ศ. 2020
19:45 GMT
แมนเชสเตอร์ซิตี (1) 0–1 แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด (1) เอติฮัดสเตเดียม, แมนเชสเตอร์
ผู้ตัดสิน : เควิน เฟรนด์
รายงาน มาติช Goal 35'

รวมผลสองนัด แมนเชสเตอร์ซิตี ชนะ 3–2.


8 มกราคม ค.ศ. 2020
20:00 GMT
เลสเตอร์ซิตี (1) 1–1 แอสตันวิลลา (1) คิงเพาเวอร์สเตเดียม, เลสเตอร์
ผู้ชม : 31,280 คน
ผู้ตัดสิน : คริส คาวานาฟ
อิเฮอานาชอ Goal 74' รายงาน กุยล์แบร์ต Goal 28'
28 มกราคม ค.ศ. 2020
19:45 GMT
แอสตันวิลลา (1) 2–1 เลสเตอร์ซิตี (1) วิลลาพาร์ก, เบอร์มิงแฮม
ผู้ชม : 39,300 คน
ผู้ตัดสิน : ไมก์ ดีน
ทาร์เกตต์ Goal 12'
เทรเซแก Goal 90+3'
รายงาน อิเฮอานาชอ Goal 72'

รวมผลสองนัด แอสตันวิลลา ชนะ 3–2.

รอบชิงชนะเลิศ[แก้]

รอบชิงชนะเลิศจะลงเล่นที่ สนามกีฬาเวมบลีย์ ในวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2020.


1 มีนาคม ค.ศ. 2020
16:30 GMT
23:30 UTC+07:00
แอสตันวิลลา 1–2 แมนเชสเตอร์ซิตี สนามกีฬาเวมบลีย์, ลอนดอน
ผู้ชม : 82,145 คน
ผู้ตัดสิน : ลี เมสัน (โบลตัน)
ซามัตตา Goal 41' รายงาน อาเกวโร Goal 20'
โรดริ Goal 30'

อันดับผู้ทำประตู[แก้]

ณ วันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 2020.[13]

หมายเหตุ: ผู้เล่นและทีมที่อยู่ใน ตัวหนา คือยังอยู่ในระบบการแข่งขัน.

อันดับ ผู้เล่น สโมสร ประตู
1 ไอร์แลนด์เหนือ เลียม บอยซ์ เบอร์ตันอัลเบียน 5
2 สาธารณรัฐไอร์แลนด์ คอนอร์ ฮูริเฮน แอสตันวิลลา 4
ไนจีเรีย เกเลชี อิเฮอานาชอ เลสเตอร์ซิตี
บราซิล กาบรีแยล มาร์ชีแนลี อาร์เซนอล
อังกฤษ มาร์คัส แรชฟอร์ด แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
6 เบลเยียม มีชี บัตชัวยี เชลซี 3
อังกฤษ เจมส์ แมดดิสัน เลสเตอร์ซิตี
อังกฤษ ราฮีม สเตอร์ลิง แมนเชสเตอร์ซิตี
อังกฤษ แซม เซอร์ริดจ์ สวอนซีซิตี
10 31 ผู้เล่น 2

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 "Key dates announced ahead of 2019/20 season". English Football League. 17 April 2019. สืบค้นเมื่อ 31 May 2019.
  2. "Premier League, EFL, Scottish football: Ups, downs & European qualification". BBC Sport. 27 พฤษภาคม 2019. สืบค้นเมื่อ 31 พฤษภาคม 2019.
  3. "Carabao Cup 2019-20: Fixtures, teams, draw dates & all you need to know". Goal.com. 20 June 2019.
  4. "Carabao Cup 2019-20: Bury face expulsion from EFL". BBC. 8 August 2019.
  5. "EFL Statement: Bury FC update". www.efl.com (in อังกฤษ). The English Football League. 20 August 2019.
  6. "Carabao Cup second round draw: Newcastle v Leicester, Nottingham Forest v Derby". BBC Sport. 13 August 2019.
  7. "Grimsby A–A Maccledsfield Town". BBC. 27 August 2019.
  8. "Carabao Cup Round Three draw confirmed". www.efl.com (in อังกฤษ). The English Football League. 28 August 2019. สืบค้นเมื่อ 28 August 2019.
  9. "Carabao Cup draw: Liverpool v Arsenal, Chelsea v Man Utd, Man City v Southampton". BBC Sport. 25 September 2019. สืบค้นเมื่อ 26 September 2019.
  10. "Carabao Cup quarter-finals: Colchester and Oxford to face Manchester giants". The Guardian. 31 October 2019.
  11. BBC
  12. Ireland, Shane (18 December 2019). "Carabao Cup draw live as Aston Villa discover semi-final opponents & TV channel details". Birmingham Mail. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  13. "English League Cup 2019/2020: Top Scorers". World Football. สืบค้นเมื่อ 29 October 2019.