สนามกีฬาเวมบลีย์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สนามกีฬาเวมบลีย์
The Venue of Legends
130px
Wembley Stadium, illuminated.jpg
มุมมองจากเวมบลีย์เวย์
ที่ตั้ง ลอนดอน, ประเทศอังกฤษ
พิกัด 51°33′21″N 0°16′47″W / 51.55583°N 0.27972°W / 51.55583; -0.27972พิกัดภูมิศาสตร์: 51°33′21″N 0°16′47″W / 51.55583°N 0.27972°W / 51.55583; -0.27972
เจ้าของ สมาคมฟุตบอลอังกฤษ
ผู้ดำเนินการ Wembley National Stadium Limited
พื้นสนาม เดสโซกราสมาสเตอร์
ความจุ 90,000 (ฟุตบอล, รักบี้ลีก, รักบี้นานาชาติ)
86,000 (อเมริกันฟุตบอล)
75,000-90,000 ที่นั่ง และยืนอีก 15,000 คน (คอนเสิร์ต)
68,400-72,000 (กรีฑา)
ขนาดสนาม 105 × 68 เมตร (115 × 75 หลา)
การก่อสร้าง
ก่อสร้าง 2003–2007
ลงเสาเข็ม 2003
สถาปนิก ฟอสเตอร์แอนด์พาร์ทเนอร์
สหรัฐอเมริกาป็อปปูลูออส
อังกฤษนาธาเนียล ลิชฟิลด์ (ที่ปรึกษา)[1]
วิศวกรโครงสร้าง {มอตต์ แมคโดนัลด์[2]
เปิดใช้สนาม 2007
ผู้ใช้งาน
ฟุตบอลทืมชาติอังกฤษ (พ.ศ. 2550–ปัจจุบัน)
เอ็นเอฟแอลเนชันแนลซีรีส์ (พ.ศ. 2550–ปัจจุบัน)
ยูฟ่าแชมป์เปียนส์ลีก 2011 รอบชิงชนะเลิศ
โอลิมปิกฤดูร้อน 2012
รักบี้ชิงแชมป์โลก 2015

สนามกีฬาเวมบลีย์ (อังกฤษ: Wembley Stadium มักเรียกสั้น ๆ ว่า เวมบลีย์ หรือในบางครั้งเรียกว่า นิวเวมบลีย์ เพื่อให้มีชื่อต่างจากสนามเดิมในที่ตั้งนี้) เป็นสนามฟุตบอลที่ตั้งอยู่ในเวมบลีย์พาร์ก ในเบรนต์ ประเทศอังกฤษ เปิดเมื่อปี 2007 ในสถานที่ตั้งเดิมของสนามเดิมที่สร้างในปี ค.ศ. 1923 สนามมีความจุ 90,000 ที่นั่ง ถือเป็นสนามกีฬาที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 2 ในยุโรป และเป็นสนามเหย้าของฟุตบอลทีมชาติอังกฤษ

โดยสนามเวมบลีย์นั้นได้มาตรฐานยูฟ่า โดยมีความจุประมาณ 90,000 ที่นั่ง และถ้าหากรวมการยืนชมด้วย จะมีความจุ 105,000 คน ซึ่งเป็นสนามที่ใหญ่เป็นอันดับที่สองของทวีปยุโรป รองจากสนาม กัมนอว์ของ สโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา และสนามเวมบลีย์นี้ ใช้ในเป็นสนามกีฬาแห่งชาติ ของ ทีมชาติอังกฤษ และเป็นสนามการแข่งขันนัดชิงชนะเลิศของการแข่งขันฟุตบอล เอฟเอคัพ โดยมีผู้ดูแลสนามคือ สมาคมฟุตบอลอังกฤษ

สนาม[แก้]

สนามเวมบลีย์ถูกออกแบบโดย สถาปนิก บริษัท ฟอสเตอร์แอนด์พาร์ทเนอร์ และ ป็อปปูลูออส (หรืออาจจะรู้จักกันในชื่อ ฮ็อก สปอร์ต กับ วิศวกร มอตต์ แม็คโดนัลด์ และสร้างโดย บรู๊กฟิลด์ มัลติเพล็กซ์ บริษัทจากออสเตรเลีย โดยสนามเวมบลีย์เป็นหนึ่งในสนามที่ใช้ทุนการก่อสร้างแพงที่สุดในโลก โดยการก่อสร้างนั้นใช้ทุนไปมากกว่า 798 ล้านปอนด์ และเป็นสนามที่มีหลังคาที่ใหญ่ที่สุดในโลก

การก่อสร้าง[แก้]

พิธีเปิดสนาม[แก้]

สนามเวมบลีย์ใหม่นี้ มีพิธีมอบให้ สมาคมฟุตบอลอังกฤษ เมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2550 โดยทางเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของสนามเวมบลีย์ระบุว่า จะเปิดให้ประชาชนเข้าไปชมภายในสนามในวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2550 แต่สรุปแล้วก็เลื่อนออกไปอีก 2 สัปดาห์เป็นวันที่ 17 มีนาคม หลังจากมอบสนามให้สมาคมฟุตบอลอังกฤษเมื่อเดือนมีนาคม สนามนี้ก็ถูกใช้เป็นสนามการแข่งขันทันที โดยใช้ในการแข่งขัน เอฟเอคัพ2007 รอบชิงชนะเลิศ 8 วันหลังจากนั้น คือวันที่ 11 พฤษภาคม รูปปั้นของ บ็อบบี มูเร ได้ถูกเปิดตัวโดย เซอร์ บ็อบบี ชาร์ลตัน โดยนำมาไว้ที่หน้าทางเข้าของสนาม

ข้อมูลอื่นๆ[แก้]

  • มีห้องน้ำ 2,618 ห้อง
  • รอบสนามมีความยาว 1 กิโลเมตร
  • ใช้คนงานในการก่อสร้าง 3,500 คน
  • ใช้สายเคเบิลยึดสนามยาวรวมทั้งหมด 56 กิโลเมตร
  • ใช้คอนกรีต 90,000 ม3 และใช้เหล็ก 23,000 ตัน
  • มีบันไดเลื่อนความยาว 400 เมตร
  • ทางเข้าสนามเวมบลีย์มีเส้นผ่านศูนย์กลางยาวกว่าทางเชื่อมต่อของรถไฟยูโรสตาร์

แกลอรี่[แก้]

ภาพมุมกว้าง ในสนามเวมบลีย์เมื่อจบครึ่งแรกในเกมของทีมชาติอังกฤษ

อ้างอิง[แก้]

  1. Projects : Wembley Stadium. Populous.com. 
  2. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ multiple
ก่อนหน้า สนามกีฬาเวมบลีย์ ถัดไป
ซานเตียโก เบร์นาเบว
 สเปน
2leftarrow.png ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก รอบชิงชนะเลิศ
(ฤดูกาล 2010-2011)
2rightarrow.png อัลลิอันซ์อารีนา
 เยอรมนี
อัลลิอันซ์อารีนา
 เยอรมนี
2leftarrow.png ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก รอบชิงชนะเลิศ
(ฤดูกาล 2012-2013)
2rightarrow.png เอสตาดีโอ ดา ลุซ
 โปรตุเกส