สโมสรฟุตบอลแบล็กเบิร์นโรเวอส์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สโมสรฟุตบอลแบล็กเบิร์นโรเวอส์
Blackburn Rovers svg.png
ชื่อเต็ม สโมสรฟุตบอลแบล็กเบิร์นโรเวอส์
(Blackburn Rovers Football Club)
ฉายา Rovers, Blue and Whites
กุหลาบไฟ (ในภาษาไทย)
ก่อตั้ง ค.ศ. 1875
สนาม อีวูดปาร์ค
Ground ความจุ 31,367
ประธาน พอล อักนิว
ผู้จัดการทีม โทนี โมวบเรย์
ลีก ฟุตบอลลีกแชมเปียนชิป
2016–17 อันดับที่ 22
เว็บไซต์ เว็บไซต์สโมสร
สีชุดทีมเยือน
สีชุดที่สาม

สโมสรฟุตบอลแบล็กเบิร์นโรเวอส์ (อังกฤษ: Blackburn Rovers Football Club) เป็นสโมสรฟุตบอลในระดับลีกวัน ของอังกฤษ เคยเป็นแชมป์พรีเมียร์ลีกในฤดูกาล 1994–95 มีฉายาว่า "กุหลาบไฟ" ในภาษาไทย ตั้งอยู่ ณ เมืองแบล็กเบิร์น ในแคว้นแลงคาเชียร์ ประเทศอังกฤษ มีสนามเหย้าชื่อ อีวูดปาร์ค

ประวัติสโมสร[แก้]

แบล็กเบิร์นโรเวอส์ก่อตั้งปี 1875 และได้แชมป์ฟุตบอลลีกครั้งแรกในปี 1911 ได้สมัยที่ 2 ในปี 1913 ในปี 1992 มีการเปลี่ยนชื่อลีกสูงสุดเป็นพรีเมียร์ลีกหรือพรีเมียร์ชิพเป็นปีแรก สโมสรจบด้วยอันดับ 4 แต่ด้วยการทุ่มทุนมหาศาลของแจ็ค วอร์กเกอร์ ประธานสโมสรผู้ทำธุรกิจเหล็กกล้าซึ่งลงทุนจ้างเคนนี ดัลกลิช อดีตผู้จัดการของลิเวอร์พูลพร้อมกับให้เงินดัลกลิชซื้อ อลัน เชียร์เลอร์ มาจับคู่กับ คริส ซัตตัน จนสามารถชนะเลิศพรีเมียร์ลีกได้สำเร็จ อย่างไม่มีใครคาดคิด โดยมีคะแนนมากกว่าคู่แข่งสำคัญอย่างแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด เพียงคะแนนเดียว แต่ต่อมาในปี 1994–95 มาแบล็กเบิร์นโรเวอส์จบด้วยอันดับ 7 และก็เสียผู้เล่นคนสำคัญอย่างอลัน เชียร์เลอร์, โทนี เกล, เดวิด แบ็ทตี้ ทำให้แบล็กเบิร์นโรเวอส์พยายามซื้อนักฟุตบอลที่มีชื่อเสียงอย่างซีเนอดีน ซีดาน แต่ก็ล้มเหลว ก่อนที่ทีมจะตกชั้นลงไปเล่นเดอะแชมเปียนชิปในปี 1998 และแจ็ค วอร์กเกอร์ได้เสียชีวิตด้วยวัย 71 ปี ในปี 2000 และในปี 2001–02 แบล็คเบิร์นสามารถเลื่อนชั้นขึ้นมาเล่นพรีเมียร์ลีกได้สำเร็จพร้อมกับคว้าแชมป์คาร์ลิงคัพ มาครองได้สำเร็จ

แบล็กเบิร์นโรเวอส์ อยู่ในพรีเมียร์ลีกมาอย่างยาวนาน จนกระทั่งในปี 2011–12 แบล็กเบิร์นโรเวอส์ต้องตกชั้นลงไปสู่เดอะแชมเปียนชิป ด้วยอยู่ในอันดับที่ 19 ของตาราง ด้วยคะแนนเพียง 31 คะแนนเท่านั้น[1] [2]

ต่อมาในฤดูกาล 2016–17 แบล็กเบิร์นโรเวอส์ต้องตกลงไปสู่ลีกวัน หรือระดับดิวิชัน 3 ด้วยการจบฤดูกาลที่อันดับที่ 22 แม้นัดสุดท้ายจะเป็นฝ่ายเอาชนะเบรนท์ฟอร์ด ไปได้ถึง 1–3 และแม้จะมีคะแนน 51 คะแนนเท่ากับนอตทิงแฮมฟอเรสต์ แต่ทว่ามีลูกเสียได้น้อยกว่า 2 ลูก ทำให้ต้องตกชั้นลงไปสู่ลีกวัน นับเป็นสโมสรแรกที่ได้แชมป์พรีเมียร์ลีกแต่ต้องลงไปเล่นในระดับลีกวัน[3]

อดีตผู้เล่นที่มีชื่อเสียง[แก้]

ผู้เล่นชุดปัจจุบัน[แก้]

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ

No. ตำแหน่ง ผู้เล่น
อังกฤษ GK พอล โรบินสัน
อังกฤษ GK มาร์ค บันน์
อังกฤษ GK เจค คีน
สวีเดน DF มาร์ติน ออลสัน
ฝรั่งเศส DF กาแอล ฌีแว
อังกฤษ DF สกอตต์ แดนน์
อังกฤษ DF แบรดเรย์ ออร์
สกอตแลนด์ DF แกรนท์ แฮนเรย์
อังกฤษ DF จอร์ช มอร์ริซ
เวลส์ DF อดัม เฮนเลย์
อังกฤษ MF เดวิด ดันน์
อาร์เจนตินา MF มัวร์โร ฟอร์มิลา
นอร์เวย์ MF มอร์เตน กัมส์ท พีเดอร์เซ่น
No. ตำแหน่ง ผู้เล่น
เซอร์เบีย MF ราโดเซฟ เปตรอวิก
ฝรั่งเศส MF สตีเวน น' ซอนซิ
สวีเดน MF มาคัส ออสสัน
มอนเตเนโกร MF ซิมอน วุกซีวิก
อังกฤษ MF จาสัน โลวว์
แอลจีเรีย MF อมายด์ ลินแกนซิส
13 อังกฤษ MF แดนนี เมอร์ฟี
โปรตุเกส MF ฟาบิโอ นัวเนส
สเปน FW รูเบน รูไชนา
อังกฤษ FW นิค แบล็กแมน
สกอตแลนด์ FW เดวิด กู๊ดวิลลี
9 สาธารณรัฐไอร์แลนด์ FW ลีออน เบสต์
โปรตุเกส FW นูโน โกเมซ


เกียรติประวัติ[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. "แบล็คเบิร์นตกชั้น!วีแกนอัด1-0". สนุกดอตคอม. 
  2. "ตารางคะแนน ฟุตบอล พรีเมียร์ลีก อังกฤษ ฤดูกาล 2011-2012". พรีเมียร์ดรีมดอตคอม. 
  3. หน้า 19, กุหลาบช้ำ. "ตะลุยฟุตบอลโลก" โดย หมวดแซม. ไทยรัฐปีที่ 68 ฉบับที่ 21660: วันพฤหัสบดีที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 แรม 1 ค่ำ เดือน 6 ปีระกา

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]