ข้ามไปเนื้อหา

ซน ฮึง-มิน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ซน ฮึง-มิน
ซนกำลังถือถ้วยรางวัล Best Footballer in Asia เมื่อปี 2023
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม ซน ฮึง-มิน[1]
วันเกิด (1992-07-08) 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1992 (33 ปี)
สถานที่เกิด ชุนช็อน เกาหลีใต้
ส่วนสูง 1.83 m (6 ft 0 in)
ตำแหน่ง กองหน้า/ปีกซ้าย
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน
 ลอสแอนเจลิส
หมายเลข 7
สโมสรเยาวชน
2008 เอฟซีโซล[2]
2008–2010 ฮัมบัวร์เกอร์ เอ็สเฟา
สโมสรอาชีพ*
ปี ทีม ลงเล่น (ประตู)
2010 ฮัมบัวร์เกอร์ เอ็สเฟา 2 6 (1)
2010–2013 ฮัมบัวร์เกอร์ เอ็สเฟา 73 (20)
2013–2015 ไบเออร์เลเวอร์คูเซิน 62 (21)
2015–2025 ทอตนัมฮอตสเปอร์ 333 (127)
2025– ลอสแอนเจลิส 10 (9)
ทีมชาติ‡
2008–2009 เกาหลีใต้ อายุไม่เกิน 17 ปี 18 (7)
2016–2018 เกาหลีใต้ อายุไม่เกิน 23 ปี 10 (3)
2010– เกาหลีใต้ 140 (54)
ชื่อเกาหลี
ฮันกึล
손흥민
ฮันจา
孫興慜
อาร์อาร์Son Heungmin
เอ็มอาร์Son Hŭngmin
สัทอักษรสากล[son hɯŋ.min]
*นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 2025 (UTC)
‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด
ณ วันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2025 (UTC)

ซน ฮึง-มิน (เกาหลี: 손흥민; อักษรโรมัน: Son Heung-min; เกิดเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1992) เขาเป็นนักฟุตบอลชาวเกาหลีใต้ซึ่งเล่นในตำแหน่งกองหน้าให้กับสโมสรฟุตบอลลอสแอนเจลิส ในเมเจอร์ลีกซอกเกอร์[3] และเป็นกัปตันทีมชาติเกาหลีใต้ ได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในผู้เล่นที่มีฝีเท้าดีที่สุดในโลก รวมทั้งเป็นหนึ่งในผู้เล่นชาวเอเชียที่ดีที่สุดตลอดกาล[4][5][6][7] ซนถือเป็นชาวเอเชียคนแรกที่ทำได้มากกว่า 100 ประตูในพรีเมียร์ลีก[8] เขาขึ้นชื่อเรื่องความเร็ว การจบสกอร์ และการเลี้ยงบอล 2 เท้า

แต่เดิมเป็นนักเตะของเอฟซีโซล ก่อนที่จะเข้าร่วมกับสโมสรเยาวชนฮัมบูร์เกอร์เอสเฟา เขาลงเล่นในบุนเดิสลีกา เป็นครั้งแรกใน ค.ศ. 2010 และใน ค.ศ. 2013 เขาได้ย้ายเข้าสู่ทีมไบเออร์ 04 เลเวอร์คูเซิน ด้วยค่าตัว 10 ล้านยูโร ซึ่งเป็นสถิติใหม่ของสโมสร และเล่นให้แก่สโมสรในรายการยูฟ่ายูโรปาลีกและยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก สองปีถัดมาเขาได้เซ็นสัญญากับทอตนัมฮอตสเปอร์ ด้วยค่าตัว 22 ล้านปอนด์ กลายเป็นนักเตะเอเชียที่มีค่าตัวแพงที่สุดในประวัติศาสตร์[9] และในช่วงที่ลงเล่นให้กับสเปอร์ เขาทำสถิติเป็นผู้เล่นเอเชียที่ทำประตูมากที่สุดในพรีเมียร์ลีกและยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก[10] และทำลายสถิติของ ชา บอม-กึน ในการเป็นผู้เล่นเอเชียที่ทำประตูมากที่สุดในการแข่งขันฟุตบอลยุโรป[11][12] ใน ค.ศ. 2019 เขาเป็นนักเตะเอเชียคนที่สองในประวัติศาสตร์ที่ได้ลงเล่นในรอบชิงชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ต่อจากตำนานรุ่นพี่อย่าง พัก จี-ซ็อง[13] ต่อมาในฤดูกาล 2021–22 ซนสร้างประวัติศาสตร์เป็นนักเตะเอเชียคนแรกที่ได้รับรางวัลรองเท้าทองคำ หรือผู้ทำประตูสูงสุดประจำฤดูกาลของพรีเมียร์ลีก[14]

ซนติดทีมชาติชุดใหญ่ใน ค.ศ. 2010 และเป็นผู้เล่นตัวหลักของทีมในฟุตบอลโลก 2014 และ 2018 และทำสถิติเป็นผู้เล่นเกาหลีใต้ที่ทำประตูในฟุตบอลโลกรอบสุดท้ายสูงสุดที่ 3 ประตู เท่ากับ พัก จี-ซ็อง และ อัน จ็อง-ฮวัน ซนยังมีส่วนในการพาทีมคว้าเหรียญทองในเอเชียนเกมส์ 2018 รวมถึงลงแข่งขันในเอเชียนคัพ 2011, 2015 และ 2019 ซึ่งเกาหลีใต้ได้รองแชมป์ใน ค.ศ. 2015

ซนได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในบุคคลผู้มีชื่อเสียงที่สุดของเกาหลีใต้ และเปรียบเสมือนสัญลักษณ์ของวงการกีฬาเกาหลีใต้ในปัจจุบัน โดยใน ค.ศ. 2022 เขาได้รับการจัดอันดับให้อยู่ในอันดับสามของผู้ทรงอิทธิพลในเกาหลีของฟอร์บ[15][16] ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2022 ยุน ซ็อก-ย็อล ประธานาธิบดีเกาหลีใต้ ได้มอบเหรียญ Cheongnyong ให้แก่ซน ซึ่งถือเป็นเหรียญเกียรติยศขั้นสูงสุดของวงการกีฬาที่มอบให้แก่พลเรือนเกาหลีใต้[17]

สโมสรอาชีพ

[แก้]

ฮัมบัวร์เกอร์ เอ็สเฟา

[แก้]
ซนขณะเล่นให้แก่ฮัมบัวร์เกอร์ เอ็สเฟาในเกมที่พบกับแวร์เดอร์เบรเมิน

ในปี ค.ศ. 2008 ซนได้ถอนตัวออกจากทีมเอฟซีโซล รุ่นอายุไม่เกิน 18 ปีของโรงเรียนมัธยมปลายทงบุก[18] และเข้าร่วมกับสโมสรเยาวชนฮัมบัวร์เกอร์ เอ็สเฟาขณะที่อายุเพียง 16 ปี[19] จนท้ายที่สุดเขาได้ทำประตูได้ 6 เกม[20] หลังจากที่เขาทำประตูในเกมที่พบกับสโมสรฟุตบอลเชลซี ในเดือนสิงหาคม เขาได้มีอาการบาดเจ็บเป็นระยะเวลาสองเดือน และกลับมาอีกครั้งเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 2010 ประตูแรกของเขาเกิดขึ้นในนาทีที่ 24 ในเกมที่พบกับแอร์สเทอเอฟเซเคิล์น [21][22]

ไบเออร์ 04 เลเวอร์คูเซิน

[แก้]

เมื่อวันที่ 13 มิถุนายน ค.ศ. 2013 ไบเออร์ 04 เลเวอร์คูเซินประกาศคว้าตัวซนเข้าสู่ทีมด้วยค่าตัว 10 ล้านยูโร ด้วยสัญญาระยะเวลา 5 ปี ซึ่งค่าตัวของเขากลายเป็นสถิติใหม่ของสโมสรนับตั้งแต่ก่อตั้งมา[23]

ในช่วงก่อนฤดูกาลนั้นซนได้ปรับตัวเข้ากับทีมใหม่ได้เร็วมาก เขาทำประตูไปได้ทั้งหมด 3 ประตู ใน 3 เกมแรกที่พบกับ 1860 มิวนิก, อูดีเนเซ และคาอาเอ็ส ออยเพิน[24] เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 2013 ซนได้ทำแฮตทริกให้แก่เลเวอร์คูเซินและชนะไปด้วยผล 5–3 ในเกมที่พบกับฮัมบวร์เกอร์ ซึ่งเป็นทีมต้นสังกัดเก่าของเขา[25] จบฤดูกาลนั้นเขาได้ทำประตูไปทั้งหมด 12 ประตู ใน 43 เกม[26] ซนทำแฮตทริกอีกครั้งในเกมที่พ่ายให้แก่เฟาเอ็ฟเอ็ล ว็อลฟส์บวร์ค ด้วยผล 4–5 เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015[27][28] ในฤดูกาล 2014–15 เขาทำประตูไปได้ทั้งหมด 17 ประตู ใน 42 เกม [29]

ทอตนัมฮอตสเปอร์

[แก้]

เมื่อวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 2015 ซนได้ตกลงร่วมเซ็นสัญญากับทอตนัมฮอตสเปอร์สโมสรฟุตบอลจากพรีเมียร์ลีกเป็นระยะเวลาสามปีด้วยค่าตัว 22 ล้านปอนด์ (30 ล้านยูโร) และได้รับการอนุมัติในการออกใบอณุญาตทำงาน[30][31] การเซ็นสัญญาครั้งนี้ทำให้เขาได้สถิติใหม่กลายเป็นนักเตะเอเชียที่มีค่าตัวสูงที่สุดในประวัติศาสตร์[9] โดยสถิติเก่านั้นเคยเป็นของฮิเดโตชิ นากาตะ นักฟุตบอลชาวญี่ปุ่นผู้ที่ย้ายจากปาร์มามายังโรมา ด้วยค่าตัว 25 ล้านยูโรในปี ค.ศ. 2001[32] ซนลงเล่นให้แก่ทีมครั้งแรกในเกมที่ออกไปเยือนซันเดอร์แลนด์ โดยลงมาแทนแอนดรอส ทาวน์เซนด์ในนาทีที่ 62 และจบเกมชนะด้วยผล 1–0 [33] ประตูแรกของเขาในพรีเมียร์ลีกเกิดขึ้นในเกมที่พบกับคริสตัลพาเลซ เมื่อวันที่ 20 กันยายน ค.ศ. 2015

ในการแข่งขันพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2019–20 กับเบิร์นลีย์เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 2019 ซนทำประตูที่ 3 ในการแข่งขันในนาทีที่ 32 โดยเลี้ยงลูกคนเดียวจากแดนของสเปอร์ส หลบหลีกผู้เล่นของเบิร์นลีย์ไปจนถึงหน้าประตูของเบิร์นลีย์ก่อนจะยิงเข้าไปอย่างสวยงาม นัดนั้นสเปอร์สเอาชนะเบิร์นลีย์ไปได้ 5–0[34][35]

สถิติอาชีพ

[แก้]

สโมสร

[แก้]
ณ 2 มกราคม 2021
สโมสร ฤดูกาล ลีก ฟุตบอลถ้วย ลีกคัพ ยุโรป รวม
ลีกลงเล่นประตูลงเล่นประตูลงเล่นประตูลงเล่นประตูลงเล่นประตู
ฮัมบูร์เกอร์2010–11[36]บุนเดิสลีกา13310——143
2011–12[37]27530305
2012–13[38]3312103412
รวม7320507820
ไบเออร์ 04 เลเวอร์คูเซิน2013–14[39]บุนเดิสลีกา311042804312
2014–15[29]3011211054217
2015–16[40]10001020
รวม6221631958729
ทอตนัมฮอตสเปอร์2015–16[40]พรีเมียร์ลีก284411073408
2016–17พรีเมียร์ลีก34145600814721
2017–18[41] พรีเมียร์ลีก 37127220745318
2018–19[42] พรีเมียร์ลีก 311211431244820
2019–20[43] พรีเมียร์ลีก 30114210654118
2020–21[44] พรีเมียร์ลีก 16120010732415
รวม 176652112934720253100
รวมทั้งหมด 3171073215936625424150

ทีมชาติ

[แก้]
ณ 17 พฤศจิกายน 2020[45]
ทีมชาติปีลงเล่นประตู
เกาหลีใต้รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี 2008104
200983
รวม187
เกาหลีใต้รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี 201642
201861
รวม103
เกาหลีใต้ 201010
201171
201230
2013114
2014122
2015129
201661
201793
2018133
2019133
202020
รวม8926
รวมทั้งหมด11736

ประตูในนามทีมชาติ

[แก้]
ณ 26 มีนาคม 2024[45]
ลำดับ วันที่ สนาม นัดที่ คู่แข่ง ประตู ผล รายการแข่งขัน
1 18 มกราคม 2011สนามกีฬาอัลเฆาะรอฟะฮ์ โดฮา ประเทศกาตาร์3 อินเดีย4–14–1เอเชียนคัพ 2011
2 26 มีนาคม 2013โซลเวิลด์คัปสเตเดียม โซล ประเทศเกาหลีใต้13 กาตาร์2–12–1ฟุตบอลโลก 2014 รอบคัดเลือก
3 6 กันยายน 2013สนามฟุตบอลอินช็อน อินช็อน ประเทศเกาหลีใต้17 เฮติ1–04–1เกมกระชับมิตร
4 4–1
5 15 ตุลาคม 2013สนามกีฬาชอนัน ชอนัน ประเทศเกาหลีใต้20 มาลี2–13–1
6 5 มีนาคม 2014สนามกีฬาการาอิสกากิ เอเธนส์ ประเทศกรีซ23 กรีซ2–02–0
7 22 มิถุนายน 2014เอสตาจีอูเบย์รา-รีอู โปร์ตูอาแลกรี ประเทศบราซิล27 แอลจีเรีย1–32–4ฟุตบอลโลก 2014
8 22 มกราคม 2015สนามกีฬาเมลเบิร์น เมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย37 อุซเบกิสถาน1–02–0เอเชียนคัพ 2015
9 2–0
10 31 มกราคม 2015สนามกีฬาออสเตรเลีย ซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย39 ออสเตรเลีย1–11–2เอเชียนคัพ 2015 นัดชิงชนะเลิศ
11 16 มิถุนายน 2015ราชมังคลากีฬาสถาน กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย43 พม่า2–02–0ฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก
12 3 กันยายน 2015สนามกีฬาฮวาซ็อง ฮวาซ็อง ประเทศเกาหลีใต้44 ลาว2–08–0
13 5–0
14 7–0
15 17 พฤศจิกายน 2015สนามกีฬาแห่งชาติลาว หลัก 16 เวียงจันทน์ ประเทศลาว46 ลาว3–05–0
16 5–0
17 6 ตุลาคม 2016ซูว็อนเวิลด์คัพสเตเดียม ซูว็อน ประเทศเกาหลีใต้50 กาตาร์3–23–2
18 10 ตุลาคม 2017สนามกีฬาตีโซ บีล/บีแยน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์59 โมร็อกโก1–31–3เกมกระชับมิตร
19 10 พฤศจิกายน 2017ซูว็อนเวิลด์คัพสเตเดียม ซูว็อน ประเทศเกาหลีใต้60 โคลอมเบีย1–02–1
20 2–0
21 28 พฤษภาคม 2018แทกูสเตเดียม แทกู ประเทศเกาหลีใต้64 ฮอนดูรัส1–02–0
22 23 มิถุนายน 2018รอสตอฟอะเรนา รอสตอฟ-นา-โดนู ประเทศรัสเซีย69 เม็กซิโก1–21–2ฟุตบอลโลก 2018
23 27 มิถุนายน 2018คาซันอะเรนา คาซัน ประเทศรัสเซีย70 เยอรมนี2–02–0
24 26 มีนาคม 2019โซลเวิลด์คัปสเตเดียม โซล ประเทศเกาหลีใต้79 โคลอมเบีย1–02–1เกมกระชับมิตร
25 10 ตุลาคม 2019สนามกีฬาฮวาซ็อง ฮวาซ็อง ประเทศเกาหลีใต้84 ศรีลังกา1–08–0ฟุตบอลโลก 2022 รอบคัดเลือก
26 5–0
2713 June 2021Goyang Stadium, Goyang, South Korea91 เลบานอน2–12–12022 FIFA World Cup qualification
287 October 2021Ansan Wa~ Stadium, Ansan, South Korea93 ซีเรีย2–12–12022 FIFA World Cup qualification
2912 October 2021Azadi Stadium, Tehran, Iran94 อิหร่าน1–01–12022 FIFA World Cup qualification
3016 November 2021Thani bin Jassim Stadium, Doha, Qatar96 อิรัก2–03–02022 FIFA World Cup qualification
3124 March 2022Seoul World Cup Stadium, Seoul, South Korea97 อิหร่าน1–02–02022 FIFA World Cup qualification
326 June 2022Daejeon World Cup Stadium, Daejeon, South Korea100 ชิลี2–02–0Friendly
3310 June 2022Suwon World Cup Stadium, Suwon, South Korea101 ปารากวัย1–22–2Friendly
3423 September 2022Goyang Stadium, Goyang, South Korea103 คอสตาริกา2–22–2Friendly
3527 September 2022Seoul World Cup Stadium, Seoul, South Korea104 แคเมอรูน1–01–0Friendly
3624 March 2023Ulsan Munsu Football Stadium, Ulsan, South Korea109 โคลอมเบีย1–02–2Friendly
372–0
3817 October 2023Suwon World Cup Stadium, Suwon, South Korea114 เวียดนาม4–06–0Friendly
3916 November 2023Seoul World Cup Stadium, Seoul, South Korea115 สิงคโปร์3–05–0ฟุตบอลโลก 2026 รอบคัดเลือก
4021 November 2023Shenzhen Universiade Sports Centre, Shenzhen, China116 จีน1–03–0ฟุตบอลโลก 2026 รอบคัดเลือก
412–0
4220 January 2024Al Thumama Stadium, Doha, Qatar119 จอร์แดน1–02–22023 AFC Asian Cup
4325 January 2024Al Janoub Stadium, Al Wakrah, Qatar120 มาเลเซีย3–23–32023 AFC Asian Cup
442 February 2024Al Janoub Stadium, Al Wakrah, Qatar122 ออสเตรเลีย2–12–1 (ต่อเวลาพิเศษ)2023 AFC Asian Cup
4521 March 2024โซลเวิลด์คัปสเตเดียม, โซล, เกาหลีใต้124 ไทย1–01–1ฟุตบอลโลก 2026 รอบคัดเลือก
4626 March 2024ราชมังคลากีฬาสถาน, กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย125 ไทย2–03–0ฟุตบอลโลก 2026 รอบคัดเลือก

เกียรติประวัติ

[แก้]

สโมสร

[แก้]

ทอตนัมฮอตสเปอร์

ทีมชาติ

[แก้]

เกาหลีใต้ เยาวชน

เกาหลีใต้

รางวัลส่วนตัว

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "FIFA World Cup Qatar 2022: List of Players: Korea Republic" (PDF). FIFA. 29 November 2022. p. 17. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 30 November 2022.
  2. ↑ "Son Heung-min". bundesliga.com (ภาษาเยอรมัน). สืบค้นเมื่อ 2014-06-01.
  3. ↑ https://www.bbc.co.uk/sport/football/articles/clyrqzjj8ypo
  4. ↑ published (2021-04-15). "Ranked! The 10 best forwards in the world". fourfourtwo.com (ภาษาอังกฤษ).
  5. ↑ "Ballon d'Or 2019: Son Heung-min of South Korea gets highest-ever rank by an Asian". The Statesman (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2019-12-03.
  6. ↑ "Poll: Who is the League's best-ever Asian player?". www.premierleague.com (ภาษาอังกฤษ). 2019-06-24. สืบค้นเมื่อ 2025-07-29.
  7. ↑ "Best of Asia: Asia's all-time greatest XI". SoccerGator (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2020-02-26.
  8. ↑ "Son makes history for Asia with milestone goal". www.premierleague.com (ภาษาอังกฤษ). 2020-02-17. สืบค้นเมื่อ 2025-07-29.
  9. 1 2 Long, Sam (2015-08-31). "Son Heung-min vows to justify his £22m price tag at Tottenham". The Standard (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2025-07-29.
  10. ↑ Team, Resonate (2019-04-18). "Son Heung-min breaks record as top Asian scorer in Champions League history". Resonate (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน).
  11. ↑ "Son Heung-min Sets European Soccer Korean Scoring Record". world.kbs.co.kr (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2025-07-29.
  12. ↑ "Man Utd star has record broken by Tottenham's Son Heung-min". Metro (ภาษาอังกฤษ). 2017-11-05. สืบค้นเมื่อ 2025-07-29.
  13. ↑ UEFA.com (2021-02-12). "Minamino, Azmoun, Son Heung-Min, Hee-Chan Hwang: who are Asia's top UEFA Champions League performers?". UEFA.com (ภาษาอังกฤษ).
  14. ↑ "Son Heung-min becomes first Asian to win Premier League's Golden Boot, shares award with Mohamed Salah". ThePrint (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2022-05-22.
  15. ↑ Church, Ben (2019-11-25). "How Son Heung-Min 'Sonsation' gripped South Korea". CNN (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2025-07-29.
  16. ↑ "Son Heung-Min: How 'Little Seoul' fell in love with its favorite son". www.cnn.com (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน).
  17. ↑ "Internationals - Sonny awarded Order of Sport Merit, Dejan on target". Tottenham Hotspur (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2025-07-29.
  18. ↑ 손흥민 10대1 인터뷰①"하트브레이커 춤? 내가 워낙 몸치라" (ภาษาเกาหลี). The Sports Chosun. 22 March 2013.
  19. ↑ Pröpping, Andreas (6 October 2008). "Abenteuer in einer anderen Welt" (ภาษาเยอรมัน). Hamburger Abendblatt. สืบค้นเมื่อ 21 January 2011.
  20. ↑ "Son ist Vehs Sturmjuwel" (ภาษาเยอรมัน). Hamburger Morgenpost. 11 July 2010. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-07-17. สืบค้นเมื่อ 21 January 2011.
  21. ↑ 손흥민 놓칠라 ... 함부르크 감독 부랴부랴 "계약 늘리자". Yahoo! Korea (ภาษาเกาหลี). 6 November 2010. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-04-19. สืบค้นเมื่อ 6 November 2010.
  22. ↑ "# 123년 함부르크 역사상 '최연소골' 손흥민 "이제 시작"" (ภาษาเกาหลี). Sports Seoul. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-11-04. สืบค้นเมื่อ 6 November 2010.
  23. ↑ "[오피셜] 레버쿠젠, 손흥민 공식 이적 발표". m.sports.naver.com (ภาษาเกาหลี). สืบค้นเมื่อ 2025-07-29.
  24. ↑ "Werkself fail to press home advantage". www.bayer04.de. สืบค้นเมื่อ 2025-07-29.
  25. ↑ "Son shines as Leverkusen put five past Hamburg". www.bundesliga.com. สืบค้นเมื่อ 2025-07-29.
  26. ↑ "Heung-Min Son | Tottenham Hotspur | Premier League | 2025/26 | Spielerprofil". kicker (ภาษาเยอรมัน). สืบค้นเมื่อ 2025-07-29.
  27. ↑ Miranchuk, Anton (2024-11-10). "Bet365". bet365vn.in (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2025-07-29.
  28. ↑ Reuters/AP (2015-02-14). "Wolfsburg win thriller at Bayer Leverkusen thanks to Bas Dost's four-goal haul". The Guardian (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). ISSN 0261-3077. สืบค้นเมื่อ 2025-07-29.
  29. 1 2 "Heung-Min Son | Tottenham Hotspur | Premier League | 2025/26 | Spielerprofil". kicker (ภาษาเยอรมัน). สืบค้นเมื่อ 2025-07-29.
  30. ↑ "Tottenham sign Heung-Min Son from Bayer Leverkusen". Sky Sports. 28 August 2015. สืบค้นเมื่อ 28 August 2015.
  31. ↑ "Son Heung-min: Tottenham sign forward from Leverkusen". BBC Sport. 28 August 2015. สืบค้นเมื่อ 28 August 2015.
  32. ↑ "Koreans hit the big time". koreajoongangdaily.joins.com (ภาษาอังกฤษ). 2015-08-30. สืบค้นเมื่อ 2025-07-29.
  33. ↑ Chowdhury, Saj (13 September 2015). "Sunderland 0–1 Tottenham". BBC Sport. สืบค้นเมื่อ 13 September 2015.
  34. ↑ "Son scores SENSATIONAL goal as Spurs thrash Burnley! | Tottenham 5-0 Burnley | EPL Highlights - YouTube". สกายสปอร์ต. 7 ธันวาคม 2562. สืบค้นเมื่อ 2025-07-29.
  35. ↑ "ALL ANGLES | HEUNG-MIN SON'S SENSATIONAL BURNLEY SOLO STRIKE". สโมสรฟุตบอลทอตนัมฮอตสเปอร์. 7 ธันวาคม 2562. สืบค้นเมื่อ 2025-07-29.
  36. ↑ "Heung-Min Son". kicker.de (ภาษาเยอรมัน). kicker. สืบค้นเมื่อ 24 August 2015.
  37. ↑ "Heung-Min Son". kicker.de (ภาษาเยอรมัน). kicker. สืบค้นเมื่อ 24 August 2015.
  38. ↑ "Heung-Min Son". kicker.de (ภาษาเยอรมัน). kicker. สืบค้นเมื่อ 24 August 2015.
  39. ↑ "Heung-Min Son". kicker.de (ภาษาเยอรมัน). kicker. สืบค้นเมื่อ 24 August 2015.
  40. 1 2 "Heung-min Son » Club matches". World Football. สืบค้นเมื่อ 28 August 2015.
  41. ↑ "Games played by Heung-Min Son in 2017/2018". Soccerbase. Centurycomm. สืบค้นเมื่อ 15 May 2018.
  42. ↑ "Games played by Heung-Min Son in 2018/2019". Soccerbase. Centurycomm. สืบค้นเมื่อ 22 April 2019.
  43. ↑ "Games played by Heung-Min Son in 2019/2020". Soccerbase. Centurycomm. สืบค้นเมื่อ 22 April 2019.
  44. ↑ "Games played by Heung-Min Son in 2020/2021". Soccerbase. Centurycomm. สืบค้นเมื่อ 13 September 2020.
  45. 1 2 "7. 손흥민 Son Heungmin". Korea Football Association. สืบค้นเมื่อ 22 April 2019.
  46. ↑ "Men's Gold Medal Match: South Korea 2–1 Japan". asiangames2018. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 20 August 2018. สืบค้นเมื่อ 1 September 2018.
  47. ↑ http://stats.the-afc.com/tournaments/37
  48. ↑ Weiner, David (1 February 2015). "Asian Cup final: Socceroos v South Korea at Stadium Australia in Sydney". Fox Sports. สืบค้นเมื่อ 28 August 2015.
  49. ↑ "손흥민 축구협회 선정 올해의 선수" (ภาษาเกาหลี). Yonhap. 24 January 2014.
  50. ↑ 손흥민 2년 연속 대한축구협회 올해의 선수 (ภาษาเกาหลี). Yonhap. 23 December 2014.
  51. ↑ "Son Heung-min wins third Korea Republic Male Player of the Year award". AFC. 20 December 2017.
  52. ↑ "2014亚洲金球奖：韩国锋线巨星封王 中国0人" (ภาษาจีน). Tencent Sports. 28 November 2014.
  53. ↑ "热刺锋霸获2015年亚洲金球奖 特邀孙继海颁奖" (ภาษาจีน). Tencent Sports. 24 February 2016.
  54. ↑ "Son Heung-min wins Best Footballer in Asia 2017". FOX Sports Asia. 5 January 2018. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-02-20. สืบค้นเมื่อ 2019-10-01.
  55. ↑ "Son Heung-min, the Best Footballer in Asia 2018". FOX Sports Asia. 4 January 2019. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-01-04. สืบค้นเมื่อ 2019-10-01.
  56. ↑ "AC2015 DREAM TEAM". AFC Asian Cup. 1 February 2015.
  57. ↑ "Top ten goals of the 2014/15 Champions League". UEFA. 14 September 2015.
  58. ↑ "AFC Asian International Player of the Year 2015: Son Heung-min". AFC. 29 November 2015. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-12-02. สืบค้นเมื่อ 2019-10-01.
  59. ↑ Ooi Kin Fai (29 November 2017). "Son Heung-Min wins 2017 AFC Asian International Player of the Year". Goal.com.
  60. ↑ "[KFA 시상식] 손흥민 호주전 동점골, 2015년 올해의 베스트골" (ภาษาเกาหลี). Sportalkorea. 23 December 2015.
  61. ↑ "손흥민, 축구팬이 뽑은 올해 최고의 공격수·최고의 골 선정" (ภาษาเกาหลี). SBS. 19 December 2016.
  62. ↑ "축구팬들이 뽑은 '올해의 골'은 손흥민의 독일전 쐐기골" (ภาษาเกาหลี). KFA. 13 December 2018.
  63. ↑ "Son Heung-Min: Overview". Premier League. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-04-18. สืบค้นเมื่อ 29 September 2018.
  64. ↑ "FA Cup Top Scorers". BBC Sport. 27 May 2017. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 May 2017.
  65. ↑ "Son Heung-min voted the PFA Bristol Street Motors Player of the Month". ThePFA.com. 7 February 2018. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 April 2018. สืบค้นเมื่อ 4 April 2018.
  66. ↑ "Hamburg's all-time top XI, featuring Jerome Boateng, Heung-Min Son and Rafael van der Vaart". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-03-09. สืบค้นเมื่อ 2019-10-01. Bundesliga. 26 February 2018.
  67. ↑ "SPURS GOAL OF THE SEASON 2017/2018". Tottenham Hotspur F.C. 9 June 2018. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 June 2018. สืบค้นเมื่อ 9 June 2018.
  68. ↑ "Sonny collects his Goal of the Season award". Tottenham Hotspur F.C. 12 May 2019. สืบค้นเมื่อ 12 May 2019.
  69. ↑ "Son wins Carling Goal of the Month for November". Premier League. 14 December 2018. สืบค้นเมื่อ 14 December 2018.
  70. ↑ "Mauricio and Son triumph at London Football Awards". Tottenham Hotspur F.C. 28 February 2019. สืบค้นเมื่อ 1 March 2019.
  71. ↑ "Sonny wins Player of the Season!". Tottenham Hotspur F.C. 12 May 2019. สืบค้นเมื่อ 12 May 2019.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=ซน_ฮึง-มิน&oldid=12703656"