สโมสรฟุตบอลเบอร์ตันอัลเบียน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เบอร์ตันแอลเบียน
Burtonalbion.png
ชื่อเต็ม สโมสรฟุตบอลเบอร์ตัน อัลเบียน
ฉายา บรูว์เออส์, ขี้เมา(ภาษาไทย)
ก่อตั้ง 1950; 67 ปีที่แล้ว (1950)
สนาม พิเรลลี สเตเดียม
เบอร์ตัน-อะพอน-เทรนต์
สแตฟฟอร์ดเชอร์
(ความจุ: 6,912)
ประธานสโมสร เบน รอบินสัน (BEM) สหราชอาณาจักร สหรัฐ
ผู้จัดการทีม ไนเจล คลัฟ อังกฤษ
ลีก ฟุตบอลลีกแชมเปียนชิป
2016–17 ฟุตบอลลีกแชมเปียนชิป, อันดับ 20
เว็บไซต์ เว็บไซต์สโมสร
สีชุดเหย้า
สีชุดเยือน

สโมสรฟุตบอลเบอร์ตัน อัลเบียน (อังกฤษ: Burton Albion Football Club) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพของอังกฤษ ตั้งอยู่บริเวณถนนพรินเซส เมืองเบอร์ตัน-อะพอน-เทรนต์ เทศมณฑลสแตฟฟอร์ดเชอร์ ปัจจุบันลงแข่งขันในระดับฟุตบอลลีกแชมเปียนชิป

สโมสรเคยสร้างผลงานเลื่อนชั้น 2 ฤดูกาลติดต่อกัน โดยเป็นแชมป์ฟุตบอลลีกทู ในฤดูกาล 2014–15 ภายใต้การคุมทีมของจิมมี โฟลยด์ ฮัสเซิลบังก์ อดีตกองหน้าทีมชาติเนเธอร์แลนด์ของสโมสรลีดส์ยูไนเต็ดและเชลซี ก่อนจะมาได้ตำแหน่งรองแชมป์ฟุตบอลลีกวัน ในฤดูกาล 2015–16 ภายใต้การคุมทีมของไนเจล คลัฟ

ปัจจุบันสโมสรใช้สนามเหย้าคือสนามพิเรลลี สเตเดียม(เดินทางไปสนาม ไพรด์พาร์ก ของ สโมสรฟุตบอลดาร์บีเคาน์ตี ด้วยรถไฟเพียง 53 นาที) โดยย้ายมาจากสนามอีตันพาร์กตั้งแต่ปี ค.ศ.2005 และคุมทีมโดย ไนเจล คลัฟ ผู้จัดการทีมชาวอังกฤษ

สโมสรฟุตบอลเบอร์ตันแอลเบียน มีชื่อเล่นว่า บรูว์เออส์ (Brewers) ซึ่งเป็นภาษาอังกฤษหมายถึงคนผลิตเบียร์ ชื่อเล่นนี้มีที่มาจากประวัติศาสตร์ของเมืองเบอร์ตันที่มีโรงงานผลิตเบียร์เป็นอุตสาหกรรมหลักขึ้นชื่อของเมือง(แฟนบอลคนไทยเรียกฉายา ขี้เมา) โดยส่งออกเบียร์เป็นปริมาณถึงร้อยละ 25 ของเบียร์ที่ส่งออกจากสหราชอาณาจักรทั้งหมด

ช่วงเวลานึง Derby County F.C. เคยให้ความช่วยเหลือ เบอร์ตันฯ ด้วยการให้ยืมสนามก่อนจะย้ายมาใช้สนามปัจจุบัน พลัดเปลี่ยนหมุนเวียนนักเตะ ส่งเสริมการฝึกซ้อม อำนวยความสะดวก จนเป็นมืออาชีพถึงทุกวันนี้!

ประวัติสโมสร[แก้]

ยุคแรก[แก้]

ประวัติศาสตร์ในอดีตของสโมสรฟุตบอลที่ตั้งอยู่ในเมืองเบอร์ตัน-อะพอน-เทรนต์ ส่วนใหญ่จะมีปัญหาทางการเงินและต้องต่อสู้เพื่อให้มีสภาพคล่อง เนื่องจากเมืองนี้เป็นเมืองที่นิยมกีฬารักบี้เป็นหลักมาอย่างยาวนาน โดยสโมสรฟุตบอลในเมืองเบอร์ตันในยุคแรกๆ คือ สโมสรฟุตบอลเบอร์ตัน สวิฟต์, เบอร์ตัน ทาวน์, เบอร์ตัน วอนเดอเรอส์ และ เบอร์ตัน ยูไนเต็ด แต่ละสโมสรล้วนมีอายุขัยการดำเนินกิจการที่ไม่นานนัก และต้องยุบสโมสรไปในเวลาต่อมา

สโมสรฟุตบอลเบอร์ตัน อัลเบียน ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ.1950 และเข้าร่วมแข่งขันในฟุตบอลลีกเมืองเบอร์มิงแฮม ซึ่งเป็นลีกฟุตบอลระดับสมัครเล่น โดยมี เร็ก เวสตัน เป็นผู้จัดการทีมคนแรก ในปีแรกที่ส่งทีมเข้าแข่งขันสโมสรเบอร์ตัน อัลเบียน ใช้สนาม ลอยด์ ฟาวดรี กราวน์ ซึ่งตั้งอยู่บริเวณถนนเวลลิงตันเป็นสนามเหย้า และลงแข่งขันอย่างเป็นทางการเป็นนัดแรกเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม ค.ศ.1950 พบกับสโมสรฟุตบอลกลอสเตอร์ ซิตี โดยสโมสรได้ใช้สนามแห่งนี้นาน 8 ฤดูกาล จนกระทั่งในเดือนกันยายน ค.ศ.1958 สโมสรได้ย้ายไปใช้สนาม อีตัน พาร์ก ที่ถูกสร้างขึ้นบริเวณถนนดาร์บี โรด เป็นสนามเหย้าเพื่อรองรับจำนวนผู้ชมในสนามที่เพิ่มมากขึ้น จากการที่สโมสรได้เลื่อนชั้นขึ้นไปเล่นในระดับเซาท์เทิร์น ฟุตบอลลีก

ค.ศ.1998 สโมสรสร้างความฮือฮาในวงการฟุตบอลอังกฤษ เมื่อ ไนเจล คลัฟ อดีตนักเตะทีมชาติอังกฤษ ย้ายจากแมนเชสเตอร์ ซิตีมาร่วมทีมในฐานะผู้เล่น-ผู้จัดการทีม และพาสโมสรคว้าตำแหน่งรองแชมป์เซาท์เทิร์น ฟุตบอลลีก พรีเมียร์ ดิวิชัน ในฤดูกาล 1999–00 และ 2000–01

ฤดูกาล 2001–02 สโมสรฟุตบอลเบอร์ตัน อัลเบียน ได้ถูกโอนย้ายไปเล่นในนอร์ทเทิร์น พรีเมียร์ลีก (NPL) เนื่องจากการแบ่งเขตที่ตั้งของแต่ละสโมสร และเพียงแค่ฤดูแรกสโมสรก็คว้าแชมป์ได้สำเร็จ พร้อมกับคว้าสิทธิ์เลื่อนชั้นขึ้นไปเล่นในฟุตบอลคอนเฟอเรนซ์ซึ่งเป็นลีกระดับกึ่งอาชีพ

ปี ค.ศ. 2005 สนามอีตัน พาร์ก ที่ใช้มาอย่างยาวนานถึง 47 ปี ได้ถูกทุบทิ้งเพื่อสร้างสนามเหย้าแห่งใหม่ ด้วยงบประมาณ 7.2 ล้านปอนด์ โดยสนามแห่งใหม่นี้มีชื่อว่า พิเรลลี สเตเดียม ตั้งอยู่บริเวณใกล้เคียงกับโรงงานพิเรลลี ผู้ผลิตยางรถยนต์รายใหญ่ของโลกจากประเทศอิตาลี ที่มาตั้งสาขาการผลิตที่เมืองเบอร์ตัน-อะพอน-เทรนต์ ในอังกฤษ

เอฟเอคัพ กับแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด[แก้]

หนึ่งในการแข่งขันอันน่าจดจำของสโมสรที่สนามพิเรลลี สเตเดียม เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 8 มกราคม ค.ศ.2006 ในการแข่งขันเอฟเอคัพ รอบ 3 โดยสโมสรภายใต้การคุมทีมของไนเจล คลัฟ ที่ขณะนั้นลงเล่นในลีกฟุตบอลคอนเฟอเรนซ์สามารถยันเสมอสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด จากพรีเมียร์ลีก ได้ด้วยผล 0–0 ทำให้ต้องเล่นกลับไปเล่นรีเพลย์ที่สนามโอลด์แทรฟฟอร์ด ก่อนจะแพ้กลับไป 5–0 จากการยิงของหลุยส์ ซาฮา, คีแรน ริชาร์ดสัน, ไรอัน กิกส์ และ 2 ประตูของจูเซปเป รอสซี โดยการแข่งขันนัดดังกล่าวมีแฟนบอลของเบอร์ตัน อัลเบียน เข้าไปเชียร์ในสนามมากกว่า 11,000 คน สร้างสถิติเป็นการแข่งขันนัดที่มีแฟนบอลทีมเยือนเข้าไปชมการแข่งขันมากที่สุดในสนามโอลด์แทรฟฟอร์ด

คว้าแชมป์ฟุตบอลคอนเฟอเรนซ์[แก้]

หลังสร้างชื่อในนัดที่แข่งกับแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด สโมสรเบอร์ตัน อัลเบียน กลายเป็นทีมแกร่งประจำฟุตบอลลีกคอนเฟอเรนซ์ โดยในฤดูกาล 2007–08 สโมสรสามารถคว้าอันดับ 5 ในลีก พร้อมกับได้สิทธิ์แข่งขันในรอบเพลย์ออฟเพื่อเลื่อนชั้นขึ้นสู่ฟุตบอลลีกทู ซึ่งเป็นก้าวแรกในลีกอาชีพอังกฤษ แต่กลับต้องตกรอบเพลย์ออฟไปอย่างน่าเสียดาย

ฤดูกาล 2008–09 ขณะที่สโมสรกำลังเป็นผู้นำของลีก โดยมีช่วงที่ทำคะแนนทิ้งห่างอันดับสองมากถึง 19 คะแนน ไนเจล คลัฟ ผู้จัดการทีมที่อยู่กับสโมสรมาอย่างยาวนานถึง 11 ปี ได้ย้ายไปคุมทีมที่ใหญ่กว่าอย่างดาร์บี เคาน์ตี ในเดือนมกราคม ค.ศ 2009 และสโมสรได้แต่งตั้งให้ รอย แม็คฟาร์แลนด์ อดีตกองหลังทีมชาติอังกฤษ เป็นผู้จัดการทีมชั่วคราวในช่วงที่เหลือของฤดูกาลแทน ด้วยแต้มที่ทิ้งห่างอยู่มาก บริษัทรับพนันในอังกฤษจึงลงความเห็นว่าสโมสรน่าจะคว้าแชมป์ลีกพร้อมกับได้เลื่อนชั้นสู่ฟุตบอลลีกทูเป็นที่แน่นอนแล้ว จึงได้จ่ายเงินพนันล่วงหน้าให้กับลูกค้าทุกรายที่พนันว่าสโมสรเบอร์ตัน อัลเบียนจะคว้าแชมป์ไปในเดือนกุมภาพันธ์

แต่แล้วสถานการณ์ในการเลื่อนชั้นกลับดูเหมือนจะผลิกผัน เมื่อในเดือนกุมภาพันธ์-เมษายน สโมสรค่อยๆถูกลดช่องว่างในตารางคะแนนลง จากผลงานที่ย่ำแย่ในท้ายฤดูกาล โดยชนะเพียงแค่ 6 นัดจาก 16 นัดหลังสุด และแพ้ถึง 8 นัด สโมสรต้องลุ้นระทึกอย่างหนักในการเลื่อนชั้นในนัดสุดท้ายของฤดูกาลเมื่อต้องการชัยชนะในการการันตีตำแหน่งแชมป์ แต่กลับแพ้ต่อสโมสรทอร์คีย์ ยูไนเต็ดไป 2–1 ในขณะเดียวกันสโมสรเคมบริดจ์ ยูไนเต็ด คู่แข่งในการแย่งตำแหน่งแชมป์ ก็ทำได้เพียงแค่เสมอกับสโมสรอัลทริงแฮมไป 0–0 ทำให้เบอร์ตัน อัลเบียนคว้าแชมป์ฟุตบอลคอนเฟอเรนซ์พร้อมกับได้เลื่อนชั้นสู่ฟุตบอลลีกทูในที่สุด

ลีกทู[แก้]

ฤดูกาล 2009–10 นับเป็นฤดูกาลแรกที่สโมสรได้เข้ามาในระบบฟุตบอลลีกหรือลีกอาชีพ หลังจากคว้าแชมป์ฟุตบอลคอนเฟอเรนซ์ และมีการเปลี่ยนแปลงในทีมอีกครั้งเมื่อ พอล เพสชิโซลิโด อดีตดาวเตะทีมชาติแคนาดา ของสโมสรสโตก ซิตีและฟูแลมได้เข้ามาเป็นผู้จัดการทีมคนใหม่ของสโมสรแทนที่รอย แม็คฟาร์แลนด์

โดยสโมสรลงแข่งขันในระดับลีกอาชีพเป็นนัดแรกเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 2009 ในนัดที่ออกไปแพ้ให้กับสโมสรชรูวส์บิวรี ทาวน์ 3–1 ที่สนามกีฬานิว มีโดว์ โดย เกร็ก เพียร์สัน ได้รับการบันทึกว่าเป็นนักฟุตบอลคนแรกของสโมสรที่ยิงประตูได้ในระดับลีกอาชีพ[1]ต่อมาสโมสรพบกับชัยชนะบนลีกอาชีพเป็นครั้งแรกในนัดที่เปิดบ้านเอาชนะสโมสรฟุตบอลมอร์แคมบ์ 5–2 ที่สนามพิเรลลี สเตเดียม ก่อนจะจบฤดูกาลแรกด้วยอันดับที่ 13 โดยฤดูกาลต่อมาสโมสรมีผลงานที่ตกต่ำลงและจบด้วยลำดับ 19

ฤดูกาล 2011–12 สโมสรยังคงมีผลงานในลีกที่ไม่ค่อยดีนัก และประสบกับช่วงเวลาที่ไม่ชนะทีมใดถึง 17 นัดติดต่อกัน ทำให้พอล เพสชิโซลิโด ผู้จัดการทีมถูกปลดออกจากตำแหน่งในช่วงท้ายของฤดูกาล และสโมสรได้แต่งตั้งให้ผู้ช่วยของเขาอย่าง แกรี โรเว็ต ทำหน้าที่แทนไปจนจบฤดูกาล และพาทีมได้อันดับ 17

ฤดูกาล 2012–13 แกรี โรเว็ต ได้เข้ามาเป็นผู้จัดการทีมแบบเต็มตัว และสามารถทำให้ทีมมีผลงานดีขึ้นจนสามารถคว้าอันดับ 4 พร้อมกับได้สิทธิแข่งขันในรอบเพลย์ออฟเพื่อเลื่อนชั้นขึ้นสู่ฟุตบอลลีกวัน แต่กลับพ่ายแพ้ต่อสโมสรแบรดฟอร์ด ซิตี ตกรอบไปอย่างน่าเสียดาย ก่อนที่ฤดูกาลต่อมาจะได้เล่นในเพลย์ออฟอีกครั้ง และสามารถผ่านเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศก่อนจะแพ้ให้กับสโมสรฟุตบอลฟลีตวูดทาวน์ 1–0

ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2014 แกรี โรเว็ต ได้ย้ายไปรับงานที่สโมสรฟุตบอลเบอร์มิงแฮมซิตี และจิมมี โฟลยด์ ฮัสเซิลบังก์ กุนซือใหม่ชาวดัตช์-ซูรินาม ได้เข้ามารับตำแหน่งแทน และเพียงแค่ฤดูกาลแรกของเขา ก็สามารถสร้างผลงานอันยอดเยี่ยมด้วยการพาสโมสรคว้าแชมป์ฟุตบอลลีกทูได้สำเร็จ พร้อมกับได้เลื่อนชั้นขึ้นไปเล่นในฟุตบอลลีกวัน

ลีกวัน[แก้]

ฤดูกาล 2015–16 สโมสรฟุตบอลเบอร์ตัน อัลเบียน ที่เพิ่งเลื่อนชั้นขึ้นมาเล่นในฟุตบอลลีกวันเป็นฤดูกาลแรก สามารถสร้างความประหลาดใจเมื่อชนะในลีกถึง 13 นัด จากการแข่งขัน 20 นัดแรก และขึ้นนำเป็นจ่าฝูงของลีก ต่อมาในเดือนธันวาคม ค.ศ.2015 จิมมี โฟลยด์ ฮัสเซิลบังก์ กุนซือที่สร้างผลงานพาทีมเลื่อนชั้นขึ้นมาจากลีกทู และกำลังพาทีมขึ้นนำเป็นอันหนึ่งในลีกวัน ได้ลาออกจากทีมเพื่อไปรับงานคุมทีมควีนส์พาร์ก เรนเจอส์ ในฟุตบอลลีกแชมเปียนชิป โดยตำแหน่งผู้จัดการทีมถูกแทนที่โดย ไนเจล คลัฟ อดีตผู้จัดการทีมที่ของสโมสรที่กลับมาคุมทีมอีกครั้ง

ผู้เล่นชุดปัจจุบัน[แก้]

  • ณ เดือน สิงหาคม ค.ศ.2017

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ

No. ตำแหน่ง ผู้เล่น
1 อังกฤษ GK สตีเฟน บายวอเตอร์
2 อังกฤษ DF จอห์น เบรย์ฟอร์ด
3 อังกฤษ DF สตีเฟน วอร์นอค
4 อังกฤษ MF เจมี อัลเลน
5 อังกฤษ DF ไคลี่ แม็คฟาดเซียน
6 อังกฤษ DF เบน เทอร์เนอร์
7 อังกฤษ MF ลุค เมอร์ฟี (ยืมจากลีดส์ ยูไนเต็ด)
8 ไอร์แลนด์เหนือ MF แมตตี ลุนด์
9 ประเทศไอร์แลนด์ FW ฌอน สแกนเนลล์ (ยืมจากฮัดเดอส์ฟีลด์ ทาวน์)
10 อังกฤษ FW ลูคัส อคินส์
11 อังกฤษ MF ลอยด์ ดายเออร์
12 ไอร์แลนด์เหนือ DF ทอม ฟลานาแกน
13 อังกฤษ GK คอนเนอร์ ริปลีย์ (ยืมจากมิดเดิลส์เบรอ)
14 สาธารณรัฐไอร์แลนด์ DF ดาเมียน แม็คครอลีย์
15 อังกฤษ MF ทอม เนย์เลอร์
No. ตำแหน่ง ผู้เล่น
16 อังกฤษ FW ลุค วาร์นี
17 อังกฤษ FW มาร์วิน ซอร์เดลล์
18 อังกฤษ FW วิลล์ มิลเลอร์
19 อังกฤษ MF แมตต์ พัลเมอร์
20 ประเทศไอร์แลนด์ FW โจ มาร์สัน (ยืมจากวูลฟ์แฮมป์ตัน)
21 ไนจีเรีย MF โฮพ อักปัน
22 อังกฤษ MF เบน ฟอกซ์
23 อังกฤษ DF เจค บักซ์ตัน
24 อังกฤษ GK แฮร์รี แคมป์เบลล์
25 อังกฤษ DF ฌอน บาร์เกอร์
26 อังกฤษ MF โจ สบาร์รา
27 ไอร์แลนด์เหนือ FW เลียม บอยซ์

บุคคลากร[แก้]

ผู้บริหาร[แก้]

ตำแหน่ง บุคคล
ประธานสโมสร เบน โรบินสัน (บีอีเอ็ม)
คณะกรรมการบริหาร แฟรงค์ สเปียส์
ฟิลิป บราวน์
ชาร์ลส์ ซิมพ์สัน
พอล ซิมพ์สัน
ร็อบ บราวน์
เอียน อิงลิช
เทอร์รี คลาร์ก
จอห์น วิลเลียมส์
โคลิน โบรดี
ผู้จัดการฝ่ายขายและการตลาด เฟลอร์ โรบินสัน

ทีมงานผู้ฝึกสอน[แก้]

ตำแหน่ง บุคคล
ผู้จัดการทีม ไนเจล คลัฟ
ผู้ช่วยผู้จัดการทีม แอนดี การ์เนอร์
ผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตู มาร์ติน เทย์เลอร์
ผู้จัดการทีมชุดเยาวชน จอร์จ คาร์เดน
นักวิทยาศาสตร์การกีฬา แจ็ค ชาร์คีย์

ข้อมูลสถิติของสโมสร[แก้]

สถิติผู้ยิงประตู[แก้]

ผู้ยิงประตูสูงสุดให้สโมสร[แก้]

นับเฉพาะการแข่งขันอย่างเป็นทางการ

# ชื่อ ช่วงเวลา ประตู จำนวนนัดที่ลงสนาม ค่าเฉลี่ย อ้างอิง
1 อังกฤษ ริชี บาร์เกอร์ 1960–62, 1963–67 159 270 0.58 [2]
2 อังกฤษ สแตน ราวด์ 1963–67 149 199 0.75 [3]
3 อังกฤษ ดาร์เรน สไตรด์ 1993–2010 124 646 0.19 [4]
4 อังกฤษ อารอน เว็บสเตอร์ 1998–2013 101 588 0.17 [5]
5 อังกฤษ ไซมอน เรดเฟิร์น 1987–97 86 457 0.19 [6]

ยิงประตูสูงสุดในระดับลีกอาชีพ[แก้]

นับเฉพาะการแข่งขันในระดับฟุตบอลลีก:

# ชื่อ ช่วงเวลา จำนวนนัดที่ลงสนาม ประตู
1 ไอร์แลนด์เหนือ บิลลี คี 2011–2014 95 37
2 อังกฤษ ฌอน ฮาร์รัด 2005–2011 62 31
3 อังกฤษ ลูคัส อคินส์ 2014–ปัจจุบัน 115 27
4 Democratic Republic of the Congo ฌักส์ แมกโฮมา 2009–2013 155 26
5 Democratic Republic of the Congo คัลวิน โซลา 2010–2013 79 25
6 อังกฤษ เกร็ก เพียร์สัน 2008–2012 89 19
7 อังกฤษ อารอน เว็บสเตอร์ 1998–2013 108 18
8 ไอร์แลนด์เหนือ อดัม แม็คเกิร์ก 2013–2015 71 15
9 อังกฤษ สจ๊วต บีวอน 2014–2017 97 13
10 อังกฤษ จัสติน ริชาร์ดส์ 2011–2013 48 12

จำนวนนัดที่ลงสนามและจำนวนประตูนับเฉพาะการแข่งขันในฟุตบอลลีก
อ้างอิง: Burton Albion, The Football League

สถิติยิงประตูอื่นๆ[แก้]

  • ยิงประตูมากที่สุดในหนึ่งฤดูกาล: สแตน ราวนด์ – 59 ประตู (ฤดูกาล 1965–66)[2]
  • ยิงประตูในฟุตบอลลีกมากที่สุดในหนึ่งฤดูกาล – ฌอน ฮาร์รัด – 21 ประตู (ฤดูกาล 2009–10)
  • ยิงแฮตทริกมากที่สุด: สแตน ราวด์ – 12 ครั้ง[3]
  • ยิงแฮตทริกมากที่สุดในฟุตบอลลีก – เกร็ก เพียร์สัน, ฌอน ฮาร์รัด, บิลลี คี – 1 ครั้ง

สถิติในการแข่งขัน[7][แก้]

  • อันดับที่ดีที่สุดของสโมสร: อันดับที่ 20 ฟุตบอลลีกแชมเปียนชิป – ฤดูกาล 2016–17
  • ผลงานดีที่สุดใน เอฟเอคัพ : เข้าถึงรอบที่ 4
  • ผลงานดีที่สุดใน ฟุตบอลลีกคัพ : เข้าถึงรอบที่ 3
    • ฤดูกาล 2012–13 (พบกับสโมสรแบรดฟอร์ด ซิตี)
    • ฤดูกาล 2014–15 (พบกับสโมสรไบรท์ตัน แอนด์ โฮฟ แอลเบียน)
  • ผลงานดีที่สุดใน เอฟเอโทรฟี : เข้าถึงรอบชิงชนะเลิศ
    • ฤดูกาล 1986–87 (พบกับสโมสรคิดเดอร์มินสเตอร์ แฮริเออร์)
  • ผลงานดีที่สุดใน ฟุตบอลลีกโทรฟี : เข้าถึงรอบที่ 2
    • ฤดูกาล 2010–11 (พบกับสโมสรร็อทเธอร์แฮม ยูไนเต็ด)
    • ฤดูกาล 2014–15 (พบกับสโมสรดอนคาสเตอร์ โรเวอส์)
  • ชนะคู่แข่งมากที่สุด: 12–1 พบกับสโมสรโคลวิลล์ ทาวน์ – เบอร์มิงแฮม ซีเนียร์คัพ, 6 กันยายน 1954
  • แพ้คู่แข่งมากที่สุด: 10–0 พบกับสโมสรบาร์เน็ต – เซาท์เธิร์นลีก (พรีเมียร์ ดิวิชัน) , 7 กุมภาพันธ์ 1970
  • ชนะคู่แข่งในระดับฟุตบอลลีกมากที่สุด: 6–1 พบกับสโมสรอัลเดอร์ช็อต ทาวน์ – ฟุตบอลลีกทู, 12 ธันวาคม 2009
  • แพ้คู่แข่งในระดับฟุตบอลลีกมากที่สุด:
  • แพ้มากที่สุดในรายการฟุตบอลลีกคัพ: 5–1 พบกับสโมสรเรดิง, 11 สิงหาคม 2009
  • แพ้มากที่สุดในรายการฟุตบอลลีกโทรฟี: 5–1 พบกับสโมสรเชสเตอร์ฟิลด์, 1 กันยายน 2009
  • มีการยิงประตูกันเยอะที่สุดในฟุตบอลลีก: 5–6 พบกับสโมสรเชลต์แนม ทาวน์ – ฟุตบอลลีกทู, 13 มีนาคม 2010

สถิติในการซื้อ-ขายผู้เล่น[แก้]

  • ซื้อตัวแพงที่สุด: เลียม บอยซ์ ไอร์แลนด์เหนือ (จากสโมสรฟุตบอลรอส เคาน์ตี)– 500,000 ปอนด์
  • ขายผู้เล่นแพงที่สุด: อดัม เล็กซ์ดินส์ อังกฤษ (ผู้รักษาประตู) – 200,000 ปอนด์[8]

ผู้เล่นที่ติดทีมชาติ[แก้]

ผู้เล่นที่ติดทีมชาติในช่วงที่เล่นให้กับสโมสร

ความสำเร็จ[แก้]

  • ฟุตบอลลีกวัน
    • รองแชมป์ (ฤดูกาล 2015–16)
  • ฟุตบอลลีกทู
    • แชมป์ (ฤดูกาล 2014–15)
  • ฟุตบอลคอนเฟอเรนซ์
    • แชมป์ (ฤดูกาล 2008–09)
  • นอร์ทเทิร์น พรีเมียร์ลีก
    • แชมป์ (ฤดูกาล 2001–02)
  • เซาท์เทิร์น ฟุตบอลลีก (พรีเมียร์ ดิวิชัน)
    • รองแชมป์ (ฤดูกาล 1999–00, 2000–01)
  • เอฟเอ โทรฟี
    • รองแชมป์ (ฤดูกาล 1986–87)
  • เซาท์เทิร์น ลีกคัพ
    • แชมป์ (ฤดูกาล 1963–64, 1996–97, 1999–00)
    • รองแชมป์ (ฤดูกาล 1988–89)
  • นอร์ทเทิร์น พรีเมียร์ลีก ชาเลนจ์คัพ
    • แชมป์ (ฤดูกาล 1982–83)
    • รองแชมป์ (ฤดูกาล 1986–87)
  • สแตฟฟอร์ดเชอร์ ซีเนียร์คัพ
    • แชมป์ (ฤดูกาล 1955–56)
    • รองแชมป์ (ฤดูกาล 1976–77)
  • เบอร์มิงแฮม ซีเนียร์คัพ
    • แชมป์ (ฤดูกาล 1953–54, 1996–97)
    • รองแชมป์ (ฤดูกาล 1969–70, 1970–71, 1986–87, 2007–08)

ทำเนียบผู้จัดการทีม[แก้]

ณ วันที่ 8 ธันวาคม 2015
ชื่อ สัญชาติ ตั้งแต่ ถึง สถิติ
G W D L Win %
เร็ก เวสตัน อังกฤษ อังกฤษ มิถุนายน 1950 กรกฎาคม 1957
แซมมี ครูกส์ อังกฤษ อังกฤษ 1957 1957
บิลล์ ทาวน์เซนด์ อังกฤษ อังกฤษ 1957 1962
ปีเตอร์ เทย์เลอร์ อังกฤษ อังกฤษ 1962 1965
อเล็กซ์ เทต อังกฤษ อังกฤษ 1965 1970
ริชชี นอร์แมน อังกฤษ อังกฤษ 1970 1973
เคน กัทท์ริดจ์ อังกฤษ อังกฤษ 1973 1974
ฮาโรลด์ โบเดิล อังกฤษ อังกฤษ 1974 กุมภาพันธ์ 1976
มิค วอล์คเกอร์ อังกฤษ อังกฤษ 1976 1978
เอียน สโตรีย์-มัวร์ อังกฤษ อังกฤษ 1978 1981
นีล วอร์น็อค อังกฤษ อังกฤษ มกราคม 1981 กุมภาพันธ์ 1986
ไบรอัน ฟิดเลอร์ อังกฤษ อังกฤษ 1986 1988
วิค ฮาล็อม อังกฤษ อังกฤษ 1988 1988
บ็อบบี โฮป สกอตแลนด์ สกอตแลนด์ 1988 1988
คริส ไรท์ อังกฤษ อังกฤษ 1988 1989
เคน แบลร์ อังกฤษ อังกฤษ 1989 1990
แฟรงค์ อัพตัน (ชั่วคราว) อังกฤษ อังกฤษ 1990 1990
สตีฟ พาวล์ อังกฤษ อังกฤษ 1990 1991
ไบรอัน ฟิดเลอร์ อังกฤษ อังกฤษ 1991 1992
ไบรอัน เคนนิง อังกฤษ อังกฤษ 1992 1994
จอห์น บาร์ตัน อังกฤษ อังกฤษ 1994 กันยายน 1998
ไนเจล คลัฟ อังกฤษ อังกฤษ ตุลาคม 1998 6 มกราคม 2009 709 310 101 298 43.72
รอย แม็คฟาร์แลนด์ อังกฤษ อังกฤษ 6 มกราคม 2009 18 พฤษภาคม 2009 22 9 3 10 40.91
พอล เพสชิโซลิโด แคนาดา แคนาดา 18 พฤษภาคม 2009 17 มีนาคม 2012 102 33 26 43 32.35
แกรี โรเว็ท อังกฤษ อังกฤษ 17 มีนาคม 2012 27 ตุลาคม 2014 142 63 34 45 44.37
จิมมี โฟลยด์ ฮัสเซิลบังก์ เนเธอร์แลนด์ เนเธอร์แลนด์ 13 พฤศจิกายน 2014 4 ธันวาคม 2015 54 33 11 10 61.11
ไนเจล คลัฟ อังกฤษ อังกฤษ 7 ธันวาคม 2015 ปัจจุบัน

ชุดแข่งที่ใช้และผู้สนับสนุน[แก้]

[9]

ปี ผู้ผลิต ผู้สนับสนุนหลัก
1976–77 อาดิดาส ไม่มี
1977–78 - Plasplugs
1979–80 Umbro สหราชอาณาจักร ไม่มี
1980–86 IND Coope
1988–90 New Olympic
1990–92 Spall
1992–93 Hero
1993–94 ACE สหราชอาณาจักร
1994–95 TAG สหราชอาณาจักร
1995–02 BI Industries
2002–06 KNOTT (เหย้า)
Bison (เยือน)
2006
(เฉพาะในเอฟเอคัพ รอบ 3 พบแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด)
Paddy Power
2006–10 Roger Bullivant
2010–13 Mr. Cropper
2013–15 Anville Hire Ltd.
2015–16 Baytree Cars
2016– Tempobet

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]