ข้ามไปเนื้อหา

เอเจ สไตลส์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก AJ Styles)
เอเจ สไตลส์
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิดAllen Neal Jones
(1977-06-02) มิถุนายน 2, 1977 (49 ปี)[1]
Jacksonville, North Carolina, U.S.[2]
คู่สมรสWendy Jones (สมรส 2000)
บุตร4
นักมวยสากล
ชื่อบนสังเวียนAir Styles
AJ Styles[3]
Mr. Olympia[4]
ส่วนสูง5 ฟุต 11 นิ้ว (180 เซนติเมตร)[3]
น้ำหนัก220 ปอนด์ (100 กิโลกรัม)[3]
มาจากGainesville, Georgia[5]
ฝึกหัดโดยRick Michaels[6]
เปิดตัว1998[6]
รีไทร์31 มกราคม 2026
ลายเซ็น

อัลเลน นีล โจนส์ (Allen Neal Jones; เกิดวันที่ 2 มิถุนายน 1977) เป็นที่รู้จักกันดีในชื่อบนสังเวียนว่า เอเจ สไตลส์ (AJ Styles) เป็นอดีตนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน เขามีชื่อเสียงจากการทำงานกับ WWE, TNA, NJPW และ ROH โจนส์เริ่มต้นอาชีพในปี 1998 และปล้ำให้กับสมาคมอินดี้หลายแห่ง รวมถึง WCW ก่อนจะมีชื่อเสียงในวงกว้างจากการทำงานกับ TNA

โจนส์สร้างชื่อจากการเป็นหนึ่งในนักมวยปล้ำคนสำคัญของทีเอ็นเอนับตั้งแต่ก่อตั้งสมาคม[5] เขาคว้าแชมป์โลกเฮฟวี่เวตทีเอ็นเอ 2 สมัย, แชมป์โลกเฮฟวี่เวตเอ็นดับเบิลยูเอ 3 สมัย และเป็นแชมป์เอ็กซ์ดิวิชันคนแรก รวมถึงครองแชมป์รายการนี้ถึง 6 สมัย เขายังเป็นนักมวยปล้ำคนแรกที่คว้าได้ทั้งทริปเปิลคราวน์และแกรนด์สแลมของทีเอ็นเอ ในช่วงเวลาเดียวกัน โจนส์ยังปล้ำให้กับอาร์โอเอชตั้งแต่ปี 2002 ถึง 2006 และกลายเป็นแชมป์เพียวของอาร์โอเอชคนแรก นอกจากนี้เขายังมีผลงานในต่างประเทศ โดยเฉพาะกับเอ็นเจพีดับเบิลยู ซึ่งเขาเป็นแชมป์เฮฟวี่เวตไอ ดับเบิลยู จี พี 2 สมัย และกับเรฟโปร ซึ่งเขาเคยคว้าแชมป์บริติชเฮฟวี่เวตมาแล้ว

โจนส์ปรากฏตัวกับ WWF เป็นครั้งแรกในปี 2002 แต่ปฏิเสธสัญญาพัฒนาฝีมือ ก่อนจะกลับมาร่วมงานกับ WWE อีกครั้งในปี 2016 และคว้าแชมป์ WWE ได้ 2 สมัย จากการคว้าแชมป์ครั้งที่ 2 ที่เมืองแมนเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ ทำให้ WWE ยกให้เขาเป็นนักมวยปล้ำคนแรกที่คว้าแชมป์ WWE นอกทวีปอเมริกาเหนือ การครองแชมป์ครั้งหนึ่งของเขายาวนาน 371 วัน ซึ่งเสมอกับแรนดี ซาเวจ ในอันดับการครองแชมป์ที่ยาวนานที่สุดเป็นอันดับ 8 ในประวัติศาสตร์ของเข็มขัดดังกล่าว[7] นอกจากนี้เขายังคว้าแชมป์ยูไนเต็ดสเตทส์ของ WWE 3 สมัย, แชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล 1 สมัย และแชมป์โลกแท็กทีม 2 สมัย ทำให้เขาเป็นนักมวยปล้ำคนที่ 2 ต่อจากเคิร์ต แองเกิล ที่คว้าทริปเปิลคราวน์ได้ทั้งใน TNA และ WWE และเป็นนักมวยปล้ำคนแรกที่คว้าแกรนด์สแลมได้ทั้งสองสมาคม อีกทั้งยังเป็นนักมวยปล้ำคนที่ 3 ต่อจากบร็อก เลสเนอร์และเคิร์ต แองเกิล ที่เคยคว้าแชมป์ IWGP และแชมป์ WWE

ตลอดอาชีพที่ยาวนาน 28 ปี โจนส์ขึ้นเป็นคู่เอกในรายการเพย์-เพอร์-วิวจำนวนมาก รวมถึงเรสเซิลเมเนีย 36 คืนที่ 1 และบาวด์ฟอร์กลอรี 2 ครั้งในปี 2009 และ 2013 ซึ่งเป็นรายการใหญ่ประจำปีของ WWE และทีเอ็นเอตามลำดับ เขาเคยขึ้นอันดับ 1 ในการจัดอันดับ พีดับเบิลยูไอ 500 ประจำปี 2010 และเป็นนักมวยปล้ำจากทีเอ็นเอคนแรกที่ทำได้ นอกจากนี้ยังได้รับเลือกให้เป็นนักมวยปล้ำแห่งปีของพีดับเบิลยูไอ 3 ครั้งระหว่างปี 2016 ถึง 2018 และได้รับเลือกเป็นนักมวยปล้ำแห่งทศวรรษในปี 2020 โจนส์ยังได้รับรางวัลจากวารสารมวยปล้ำอ็อบเซิร์ฟเวอร์นิวส์เลตเตอร์ 10 รางวัล รวมถึงรางวัลนักมวยปล้ำแห่งปีในปี 2015 และ 2016 และได้รับการบรรจุเข้าสู่หอเกียรติยศของวารสารในปี 2017 ในปี 2026 เขาได้รับการบรรจุเข้าสู่หอเกียรติยศ WWE ประจำปี 2026

ชีวิตวัยเยาว์

[แก้]

อัลเลน นีล โจนส์[6] เกิดเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 1977 ที่ฐานทัพนาวิกโยธินสหรัฐ Marine Corps Base Camp Lejeune ในเมืองแจ็กสันวิลล์ รัฐนอร์ทแคโรไลนา[1] เขาเติบโตมาในครอบครัวที่ยากจน โดยมีพ่อที่ชอบใช้ความรุนแรงและติดสุรา ครอบครัวยากจนถึงขั้นไม่สามารถติดตั้งเคเบิลทีวีได้ ทำให้โจนส์ไม่สามารถรับชมมวยปล้ำอาชีพ ซึ่งเป็นความหลงใหลในวัยเด็กของเขาได้ เขาศึกษาที่โรงเรียน Johnson High School ในเมืองเกนส์วิลล์ รัฐจอร์เจีย และสำเร็จการศึกษาในปี ค.ศ. 1996[8][9] ระหว่างเรียนมัธยม เขาเริ่มฝึกมวยปล้ำสมัครเล่น และสามารถคว้าแชมป์มวยปล้ำระดับรัฐได้ถึง 2 สมัย[10] หลังจากนั้น โจนส์เข้าเรียนที่ Anderson University ในเมืองแอนเดอร์สัน รัฐเซาท์แคโรไลนา โดยได้รับทุนการศึกษาด้านมวยปล้ำ และศึกษาสาขาพลศึกษา ต่อมาเขาได้รับการชักชวนจากกลุ่มเพื่อนให้ลองเข้าสู่วงการมวยปล้ำอาชีพ[11] เขาจึงสมัครเข้าเรียนที่โรงเรียนสอนมวยปล้ำ เนื่องจากเพื่อนของเขาหลายคนก็เข้าฝึกเช่นกัน และเขาต้องการพิสูจน์ว่าตนเองมีพรสวรรค์ด้านมวยปล้ำอาชีพหรือไม่ เพื่อหารายได้เลี้ยงชีพระหว่างนั้น โจนส์ยังทำงานเสริมด้วยการรับตัดหญ้า และขับรถพยาบาลอีกด้วย[2]

ประวัติอาชีพมวยปล้ำ

[แก้]

เอเจมีส่วนสูง 5 ฟุต 11 นิ้ว (1.80 เมตร) น้ำหนัก 220 ปอนด์ (100 กิโลกรัม) ได้รับการฝึกสอนมวยปล้ำโดย "The Chosen One" Rick Michaels เปิดตัวครั้งแรกในสังเวียนมวยปล้ำช่วงปี 1998 การปล้ำของเขาจะเป็นแบบ Techniker, High Flyer หรือแบบเหินเวหา ท่าไม้ตายของเขาคือ Calf Crusher หรือชื่อเดิม Calf Killer, Spiral Tap (Corkscrew senton bomb), Styles Clash (Belly-to-back inverted mat slam), Superman (Springboard 450° splash), Phenomenal Forearm (Forearm Smash) เริ่มปล้ำมวยปล้ำตั้งแต่อายุ 17 ปี โดยเริ่มปล้ำให้กับสมาคมอินดี้ต่างๆมากมาย เคยปล้ำสมาคมใหญ่ๆหลายสมาคมทั้งในสหรัฐอเมริกา และญี่ปุ่น

เขาเคยได้รับรางวัลต่างๆมากมาย เช่น Best Flying Wrestler (2005), Best Wrestling Maneuver (2003, 2015), Wrestler of the Year (2015), Most Outstanding Wrestler (2014, 2015), Match of the Year (2014) vs. Minoru Suzuki โดย Wrestling Observer Newsletter นี้เป็นแค่ส่วนหนึ่งของรางวัลที่เขาได้รับเท่านั้นสามารถการันตีได้ว่า เอเจเป็น 1 ในนักมวยปล้ำที่ยอดเยี่ยมที่สุด เขาถูกยกย่องให้เป็นนักมวยปล้ำที่ยอดเยี่ยมที่สุดในโลก จากนิตยสารมวยปล้ำ Fighting Spirit 2016 และในปี 2010 ยังถูกจัดให้เป็นสุดยอดนักมวยปล้ำเดี่ยวอันดับ 1 โดย PWI หรือ นิตยสาร Pro Wrestling Illustrated ในสังเวียนมวยปล้ำนั้นเขาถูกขนานนามว่า The Phenomenal One

นอกจากจะมีผลงานในสังเวียนมวยปล้ำแล้วเขายังมีผลงานทางจอโทรทัศน์อีกด้วย ในละครซีรีส์เรื่อง Made Season 10 Episode 19 แสดงเป็นพระเอก MV ของ Sarah Darling ในเพลง Something to Do with Your Hands และปรากฏตัวในเกมส์ TNA Impact! แม้เขาจะเป็นนักมวยปล้ำที่ร่างเล็ก หากเทียบกับนักมวยปล้ำคนอื่นๆ ซึ่งเป็นสิ่งที่ยาก และน้อยคนนักที่จะถูกยอมรับในกีฬามวยปล้ำ แต่ด้วยความพยายามในการฝึกฝนพัฒนาฝีมือตนเองให้โดดเด่น และเก็บประสบการณ์ปล้ำทั่วโลกเป็นเวลานาน จนเป็นที่ยอมรับของทั่วโลกว่านี้ล่ะคือสุดยอดนักมวยปล้ำ และถือว่าเป็นนักมวยปล้ำที่ประสบความสำเร็จคนหนึ่งของโลก

ช่วงแรกเริ่ม

[แก้]

โจนส์ได้รับการฝึกสอนมวยปล้ำจาก ริก ไมเคิลส์ และเปิดตัวในฐานะนักมวยปล้ำอาชีพเมื่อปี 1998 โดยปล้ำในสมาคม National Championship Wrestling (NCW) ซึ่งตั้งอยู่ในรัฐจอร์เจีย ภายใต้ชื่อ Mr. Olympia นักมวยปล้ำสวมหน้ากาก เขาพ่ายแพ้ให้กับ ไมเคิล บรูกส์ ในแมตช์เดี่ยวนัดแรกของอาชีพ ภายในเดือนสิงหาคม 1999 เขาสามารถคว้าแชมป์ NCW Television Championship ได้ จากปี 1999 ถึงปี 2001 เขาลงแข่งขันเป็นหลักในสมาคมมวยปล้ำอิสระขนาดเล็กหลายแห่ง ในเดือนธันวาคม 1999 สมาคม NCW ได้ควบรวมกิจการกับ NWA Georgia จนกลายเป็น NWA Wildside และโจนส์ก็เปลี่ยนชื่อบนสังเวียนเป็น A.J. Styles แม้หลังจากเซ็นสัญญากับ NWA-TNA แล้ว เขายังคงปรากฏตัวให้กับ NWA Wildside เป็นครั้งคราว และยังเคยครองแชมป์ NWA Georgia Heavyweight Championship โดยเอาชนะ ริก ไมเคิลส์ คว้าแชมป์ได้ในศึก Christmas Chaos เมื่อวันที่ 22 ธันวาคม 2001 อีกด้วย

เส้นทางใน WCW

[แก้]

เวิลด์แชมเปียนชิปเรสต์ลิง (WCW) ซึ่งมีฐานอยู่ในเมืองแอตแลนตา ได้จับตามองเส้นเรื่องของสไตลส์และแอร์ ปารีสในสมาคม NWA Wildside ก่อนจะยื่นสัญญาให้ทั้งคู่ในช่วงต้นปี 2001 สไตลส์ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น แอร์ สไตลส์ (Air Styles) และจับคู่กับแอร์ ปารีสในแท็กทีมที่ใช้ชื่อว่า แอร์ เรด (Air Raid) โดยคาแรกเตอร์ของทั้งคู่คือการแต่งกายในชุดนักบิน G-suit และยังได้ปรากฏตัวในรายการ Thunder ของ WCW อีกด้วย ในรายการ Nitro ตอนวันที่ 5 มีนาคม 2001 ทั้งคู่ได้เข้าร่วมการแข่งขันทัวร์นาเมนต์เพื่อชิงแชมป์ WCW Cruiserweight Tag Team Championship ซึ่งเพิ่งถูกจัดตั้งขึ้นใหม่ แต่ต้องตกรอบแรกหลังพ่ายให้กับ Elix Skipper และ Kid Romeo ซึ่งต่อมากลายเป็นผู้ชนะของทัวร์นาเมนต์และแชมป์คู่เปิดตัวของรายการดังกล่าว

การปรากฎตัวใน WWF

[แก้]

เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม 2001 สไตลส์ได้เข้ารับการทดสอบฝีมือกับสมาคม เวิลด์เรสต์ลิงเฟเดอเรชัน (WWF) เป็นครั้งแรก โดยพบกับครูฝึกของเขา ริก ไมเคิลส์ (Rick Michaels) ก่อนการบันทึกเทปรายการ Raw สไตลส์เป็นฝ่ายเอาชนะได้ด้วยท่า Shooting Star Press แต่ไม่ได้รับการเสนอสัญญาจาก WWF สไตลส์กลับมาปรากฏตัวกับ WWF อีกสองครั้งในปี 2002 ได้แก่ ในรายการ Metal ตอนวันที่ 26 มกราคม (บันทึกเทปเมื่อวันที่ 21 มกราคม) ซึ่งเขาพ่ายแพ้ให้กับ The Hurricane และในการแข่งขันดาร์กแมตช์ก่อนการบันทึกเทปรายการ SmackDown! ตอนวันที่ 27 มกราคม (บันทึกเทปเมื่อวันที่ 22 มกราคม) โดยพ่ายแพ้ให้กับ Rico Constantino หลังจากการแข่งขันทั้งสองแมตช์ WWF ได้ยื่นข้อเสนอสัญญาพัฒนานักมวยปล้ำให้กับสไตลส์ ซึ่งกำหนดให้เขาย้ายไปอาศัยที่เมืองซินซินแนติ รัฐโอไฮโอ ซึ่งเป็นที่ตั้งของ Heartland Wrestling Association (HWA) ดินแดนพัฒนานักมวยปล้ำของ WWF ในขณะนั้น อย่างไรก็ตาม สไตลส์ตัดสินใจปฏิเสธข้อเสนอดังกล่าว เนื่องจากการย้ายถิ่นฐานจะส่งผลกระทบต่อแผนการศึกษาระดับมหาวิทยาลัยของภรรยา แม้จะปฏิเสธสัญญา แต่สไตลส์ยังคงขึ้นปล้ำให้กับ HWA อีกหนึ่งแมตช์ในฐานะนักมวยปล้ำที่ไม่ได้อยู่ภายใต้สัญญา โดยเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ เขาพ่ายแพ้ให้กับ Matt Stryker

สมาคมอิสระ

[แก้]

เมื่อวันที่ 26 ตุลาคม 2001 สไตลส์เข้าร่วมการแข่งขัน King of the Indies ของสมาคม All Pro Wrestling (APW) โดยเอาชนะ Jardi Frantz ได้ในรอบแรก ก่อนจะตกรอบก่อนรองชนะเลิศในคืนถัดมา หลังพ่ายแพ้ให้กับ Christopher Daniels เมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน 2001 สไตลส์เปิดตัวกับสมาคม Xcitement Wrestling Federation (XWF) โดยลงแข่งขันแบทเทิลรอยัลชิงแชมป์ XWF Cruiserweight Championship ร่วมกับ Billy Fives, Christopher Daniels, Juventud Guerrera, Kid Kash, Prince Iaukea, Psicosis และ Quick Kick แต่ไม่สามารถคว้าแชมป์ได้ ต่อมาในคืนเดียวกัน เขาเอาชนะ Josh Mathews ในการแข่งขันที่บันทึกเทปสำหรับรายการโทรทัศน์ของ XWF และในคืนถัดมา สไตลส์พ่ายแพ้ให้กับ Christopher Daniels อีกครั้ง ในการแข่งขันที่บันทึกเทปสำหรับรายการเดียวกัน

สไตลส์เปิดตัวกับสมาคม World Wrestling All-Stars (WWA) ของออสเตรเลีย เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2002 โดยลงแข่งขันแบบ Six-Way Cruiserweight Survival Elimination Match ในศึกเพย์เพอร์วิว The Revolution พบกับ Christopher Daniels, Low Ki, Shark Boy, Super Nova และ Tony Mamaluke แต่ไม่สามารถคว้าชัยชนะได้ เมื่อวันที่ 10 เมษายน สไตลส์ลงแข่งขันแบบ Three-Way Dance กับ Jerry Lynn และ Super Nova แต่เป็นฝ่ายพ่ายแพ้ จากนั้นในวันที่ 12 เมษายน ในศึก The Eruption เขาเอาชนะ Nova ในรอบรองชนะเลิศของทัวร์นาเมนต์ชิงแชมป์ International Cruiserweight Championship ก่อนจะผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศในคืนเดียวกัน และเอาชนะ Jerry Lynn คว้าแชมป์มาครองได้สำเร็จ อย่างไรก็ตาม เขาได้สละตำแหน่งแชมป์ในเวลาไม่นานหลังจากนั้น

เมื่อวันที่ 2 มีนาคม 2002 สไตลส์เปิดตัวกับสมาคม East Coast Wrestling Association (ECWA) โดยเข้าร่วมการแข่งขัน Super 8 Tournament ครั้งที่ 6 ของสมาคม เขาเอาชนะ Xavier ในรอบแรก และ The Amazing Red ในรอบรองชนะเลิศ ก่อนจะพ่ายแพ้ให้กับ Donovan Morgan ในรอบชิงชนะเลิศ ต่อมาในวันที่ 15 มิถุนายน สไตลส์เปิดตัวกับสมาคม Game Changer Wrestling (GCW) โดยเข้าร่วมการแข่งขัน Jersey-J Cup Tournament เขาเอาชนะ Qenaan Creed ในรอบแรก จากนั้นเอาชนะ Colt Cabana ในรอบก่อนรองชนะเลิศ แต่ต้องยุติเส้นทางในรอบรองชนะเลิศ หลังพ่ายแพ้ให้กับ Reckless Youth

ในเดือนตุลาคม สไตลส์เดินทางไปแข่งขันในสหราชอาณาจักร และเปิดตัวกับสมาคม Frontier Wrestling Alliance (FWA) เมื่อวันที่ 13 ตุลาคม ในศึก FWA: British Uprising แต่พ่ายแพ้ให้กับ Jonny Storm ในแมตช์เปิดตัวของเขา เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม ในศึก FWA: Seasons Beatings สไตลส์ลงแข่งขันแมตช์สามเส้าแบบพบกันหมด เพื่อหาผู้ท้าชิงอันดับหนึ่งของแชมป์ FWA British Heavyweight Championship แต่พ่ายแพ้ให้กับ Doug Williams และ Jerry Lynn อย่างไรก็ตาม ในคืนเดียวกัน เขาสามารถเอาชนะ Jody Fleisch ได้ในอีกหนึ่งแมตช์ของการแข่งขันแบบพบกันหมด เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน สไตลส์เปิดตัวกับสมาคม IWA: Mid-South โดยเข้าร่วมการแข่งขัน Ted Petty Invitational Tournament ประจำปีของสมาคม แต่ต้องตกรอบแรกหลังพ่ายแพ้ให้กับ Christopher Daniels

หลังจากอำลาจาก TNA ในปี 2014 สไตลส์ก็เริ่มรับงานปล้ำในสมาคมอิสระอีกครั้ง โดยในการตระเวนปล้ำรอบที่สองของเขา เขาได้ขึ้นปล้ำในหลายประเทศทั่วโลก โดยเฉพาะในประเทศอังกฤษ ซึ่งเขาสามารถคว้าแชมป์ British Heavyweight Championship ของ Revolution Pro Wrestling ได้[12] เมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2014 สไตลส์ปรากฏตัวในศึกของสมาคม Preston City Wrestling ที่ประเทศอังกฤษ โดยแพ้ให้กับนักมวยปล้ำชาวอังกฤษ ไลออนฮาร์ต ในแมตช์การปล้ำคู่เอก หลังจบการแข่งขัน สไตลส์ใช้ท่า Styles Clash เล่นงานไลออนฮาร์ต แต่ไลออนฮาร์ตก้มคางผิดจังหวะระหว่างรับท่า ทำให้ศีรษะกระแทกพื้นโดยตรง และได้รับบาดเจ็บคอหักจริง[13][14] นอกจากนี้ สไตลส์ยังนำแชมป์ IWGP Heavyweight Championship ของ NJPW ไปป้องกันในสมาคมอิสระหลายแห่ง รวมถึงเอาชนะ จัสติน กาเบรียล ในศึก House of Glory: High Intensity 4 อีกด้วย[15]

เขายังเข้าร่วมการแข่งขันทัวร์นาเมนต์อิสระที่สำคัญสองรายการ ได้แก่ Battle of Los Angeles ของ Pro Wrestling Guerrilla (PWG) และ King of Trios 2015 ของ Chikara โดยร่วมทีมกับ The Young Bucks ในนามกลุ่ม Bullet Club[16] วันที่ 16 มกราคม ค.ศ. 2016 สไตลส์กลับมาปล้ำให้กับ Revolution Pro Wrestling ที่กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ และเสียแชมป์ RPW British Heavyweight Championship ให้กับ แซ็ก เซเบอร์ จูเนียร์ หลังจบแมตช์ เขากล่าวสุนทรพจน์ถึงอนาคตของตัวเอง พร้อมแย้มเป็นนัยว่าอาจเข้าร่วมการแข่งขัน Royal Rumble[17] จากนั้น เมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 สไตลส์ลงแข่งขันแมตช์สุดท้ายบนสังเวียนอิสระ ซึ่งเป็นแมตช์ที่เขารับจองไว้ก่อนเซ็นสัญญากับ WWE โดยเอาชนะ คอรี ฮอลลิส ในศึกของ Georgia Premier Wrestling[18]

เส้นทางใน ROH

[แก้]

Styles เปิดตัวกับ ROH ในงาน A Night of Appreciation ซึ่งเป็นอีเวนต์ลำดับที่สามของสมาคมในปี 2002[19] ก่อนจะได้รับการผลักดันขึ้นสู่ระดับเมนอีเวนต์อย่างรวดเร็ว เขาได้ท้าชิงแชมป์ ROH World Championship กับ Low Ki ในงาน Honor Invades Boston แม้จะพ่ายแพ้ แต่ก็แสดงให้เห็นถึงศักยภาพอันโดดเด่นของเขา จนได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในดาวรุ่งคนสำคัญของสมาคม หลังจากนั้น Styles คว้าชัยในรายการ Number One Contender's Trophy กลายเป็นผู้ครองถ้วยคนแรก ซึ่งในเวลานั้นถือเป็นเกียรติยศรองจากแชมป์โลก และเป็นบันไดสำคัญในการไต่ขึ้นสู่ตำแหน่งสูงสุดของ ROH อีกหนึ่งแมตช์ที่ได้รับการกล่าวถึงมากคือการพบกับ Bryan Danielson ในรายการ All Star Extravaganza ซึ่งถือเป็นการเผชิญหน้าครั้งแรกของสองนักมวยปล้ำที่ต่อมากลายเป็นตำนานของวงการ และยังคงได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในแมตช์ที่ดีที่สุดของ ROH ยุคแรก

ต้นปี 2003 Styles ลงแข่งขันเพื่อหาโอกาสชิงแชมป์แท็กทีม โดยเอาชนะทีมอย่าง The Backseat Boyz, The Carnage Crew และ The S.A.T. ก่อนจะเลือก Amazing Red เป็นคู่หูแทน Paul London และสามารถโค่น The Prophecy (Christopher Daniels และ Xavier) คว้า ROH Tag Team Championship ได้สำเร็จ หลังจากครองแชมป์ ทั้งคู่ป้องกันตำแหน่งได้หลายครั้ง รวมถึงการเอาชนะ The Briscoe Brothers ซึ่งในเวลานั้นกำลังเป็นทีมดาวรุ่งที่ได้รับความนิยม อย่างไรก็ตาม Amazing Red ได้รับบาดเจ็บ ทำให้ Styles ต้องเปลี่ยนคู่เป็น Homicide ชั่วคราว ก่อนที่สุดท้ายแชมป์จะถูกริบเนื่องจากสถานการณ์ดังกล่าว ในช่วงเดียวกัน Styles ยังสร้างแมตช์คุณภาพกับ Paul London, Bryan Danielson, CM Punk และนักมวยปล้ำชั้นนำอีกหลายคน จนได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในเสาหลักของ ROH ยุคแรก

ปี 2004 ROH จัดการแข่งขันเพื่อหาแชมป์ ROH Pure Championship คนแรก ซึ่งเป็นเข็มขัดที่เน้นกติกามวยปล้ำแบบดั้งเดิมและการใช้เทคนิคภายในเวที Styles ผ่านการแข่งขันจนสามารถเอาชนะ CM Punk ในนัดชิงชนะเลิศ และกลายเป็น แชมป์ ROH Pure คนแรกในประวัติศาสตร์ ความสำเร็จครั้งนี้ยิ่งตอกย้ำว่าเขาไม่ได้มีดีแค่ลีลาการบิน แต่ยังเป็นนักมวยปล้ำสายเทคนิคที่ครบเครื่องอีกด้วย อย่างไรก็ตาม เขาครองแชมป์ได้ไม่นาน ก่อนเสียตำแหน่งให้กับ Doug Williams หลังจากป้องกันแชมป์ได้หลายครั้ง ในช่วงปี 2004 Jimmy Rave ซึ่งเคยเป็นลูกศิษย์ของ Styles ถูกไล่ออกจาก ROH เนื่องจากผลงานไม่ดี ก่อนจะกลับมาในฐานะสมาชิกของ The Embassy ภายใต้การนำของ Prince Nana Rave เริ่มใช้ท่า Styles Clash พร้อมอ้างว่า AJ ต่างหากที่เป็นฝ่ายขโมยท่านี้ไป ทำให้ทั้งสองเปิดศึกกันอย่างดุเดือด ซึ่งกลายเป็นหนึ่งในเรื่องราวเด่นของ ROH ในเวลานั้น[20]

หลังจากมีข้อจำกัดเรื่องสัญญากับ TNA ทำให้ Styles ห่างหายจาก ROH อยู่พักหนึ่ง เขากลับมาในปี 2005 และเอาชนะ Petey Williams ในงาน Death Before Dishonor III ก่อนจะล้างแค้น Jimmy Rave ได้ในเวลาต่อมา แม้ Rave จะพยายามเล่นงานเขาหลังแมตช์ด้วยการใช้ถุงพลาสติกคลุมศีรษะก็ตาม ระหว่างปี 2005–2006 Styles ยังมีแมตช์กับนักมวยปล้ำระดับแนวหน้าของ ROH ไม่ว่าจะเป็น Christopher Daniels, Matt Sydal, Austin Aries, Roderick Strong, Bryan Danielson, Davey Richards และ Samoa Joe พร้อมช่วยยกระดับคุณภาพการแข่งขันของสมาคมอย่างต่อเนื่อง หนึ่งในแมตช์สุดท้ายของเขาใน ROH คือการพบกับ Samoa Joe ในงาน Time to Man Up โดยหลังการแข่งขัน ROH ได้จัดวิดีโออำลาให้กับ Styles เนื่องจากเขาต้องพักจากการปล้ำในสมาคมเป็นเวลานานจากภารกิจใน TNA[21]

สไตลส์กลับมาสู่ ROH อีกครั้งในแมตช์คืนสังเวียน โดยเอาชนะ Roderick Strong ได้ ในการบันทึกเทปรายการ Ring of Honor Wrestling เมื่อวันที่ 4 มกราคม 2014[22] จากนั้นเขายังเก็บชัยชนะเหนือ Jay Lethal ในศึก 12th Anniversary Show และเอาชนะ Chris Hero ในศึก Flyin' High[23][24] ในศึก All Star Extravaganza VII สไตลส์คว้าสิทธิ์เป็นผู้ท้าชิงอันดับหนึ่งของ ROH World Championship หลังเอาชนะ Adam Cole, Michael Elgin และ Roderick Strong ในการแข่งขันแบบสี่เส้า อย่างไรก็ตาม ในศึก Final Battle เขาไม่สามารถโค่น Jay Lethal เพื่อคว้าแชมป์โลก ROH ได้ สไตลส์ลงแข่งขันในรายการอิสระครั้งสุดท้ายก่อนเข้าสู่ WWE ในการบันทึกเทปรายการของ ROH ที่เมืองดูลูท รัฐจอร์เจีย เมื่อวันที่ 23 มกราคม 2016[25] ระหว่างการบันทึกเทป เขาถูกขัดจังหวะโดย Jay Lethal และกลุ่ม The House of Truth ก่อนที่ Roderick Strong จะออกมาสมทบ จนนำไปสู่การทะเลาะวิวาทของนักมวยปล้ำหลายฝ่าย ระหว่างเหตุการณ์ดังกล่าว อดีตเพื่อนร่วมกลุ่ม Bullet Club ของสไตลส์ ได้แก่ Doc Gallows, Karl Anderson และ The Young Bucks ซึ่งเพิ่งขับเขาออกจากกลุ่มเมื่อประมาณสองสัปดาห์ก่อน ได้ออกมาช่วยเขาต่อสู้กับนักมวยปล้ำหลายคนของ ROH ช่วงท้ายของรายการ สไตลส์ได้กลับเข้าไปร่วมกอดกับสมาชิก Bullet Club อีกครั้ง เป็นภาพที่ตั้งใจล้อเลียนและรำลึกถึงเหตุการณ์อันโด่งดัง "Curtain Call" ที่ Madison Square Garden ของ WWF เมื่อปี 1996[26]

เส้นทางใน TNA

[แก้]

ในเดือนพฤษภาคม 2002 เอเจ สไตลส์ เซ็นสัญญาแบบไม่ผูกขาดกับ NWA: Total Nonstop Action (NWA-TNA) และปรากฏตัวในศึกเพย์เพอร์วิวรายสัปดาห์ครั้งแรกของสมาคม โดยร่วมทีมกับ Low Ki และ Jerry Lynn แต่พ่ายให้กับ The Flying Elvises จากนั้นเพียงสัปดาห์เดียว เขาเอาชนะ Low Ki, Jerry Lynn และ Psicosis ในแมตช์ Double Elimination กลายเป็น แชมป์ X Division คนแรกในประวัติศาสตร์ TNA ต่อมาเขาจับคู่กับ Jerry Lynn คว้าแชมป์ NWA World Tag Team Championship แต่ทั้งสองเริ่มมีปัญหากันเอง สไตลส์เสียแชมป์ X Division ให้ Low Ki ก่อนเปิดศึกกับ Lynn อย่างดุเดือดตลอดปี และสามารถคว้าแชมป์ X Division สมัยที่ 2 ได้จาก Syxx-Pac ในเดือนตุลาคม แต่เสียคืนให้ Lynn ในเวลาต่อมา[27] ปี 2003 สไตลส์หันไปไล่ล่าแชมป์ NWA World Heavyweight Championship เขาเข้าร่วมกลุ่ม Sports Entertainment Xtreme (S.E.X.) ของ Vince Russo ชั่วคราว ก่อนเอาชนะ Jeff Jarrett คว้าแชมป์โลกสมัยแรก พร้อมสร้างประวัติศาสตร์เป็น TNA Triple Crown Champion คนแรก แม้จะเสียแชมป์คืนให้ Jarrett ในเดือนตุลาคม แต่ปี 2004 เขากลับมาคว้าแชมป์โลกสมัยที่สองจาก Jarrett ในแมตช์ Steel Cage และป้องกันแชมป์ได้หลายครั้ง ก่อนเสียแชมป์ให้ Ron Killings หลัง Jarrett เข้ามาแทรกแซง

หลังจากนั้น สไตลส์กลับสู่รุ่น X Division และคว้าแชมป์ X Division สมัยที่ 3 ในปี 2004 โดยเปิดศึกกับ Kid Kash, Dallas และ Frankie Kazarian รวมถึง Jeff Hardy เขาเสียแชมป์ในแมตช์ Ultimate X ก่อนทวงคืนเป็น สมัยที่ 4 ในศึก Final Resolution 2005 และเปิดศึกระดับตำนานกับ Christopher Daniels ซึ่งทั้งคู่สร้างแมตช์ Iron Man และ Ultimate X อันโด่งดัง แม้จะเสียแชมป์ให้ Daniels แต่สไตลส์ก็คว้าแชมป์โลกสมัยที่ 3 จาก Jeff Jarrett ก่อนเสียให้ Raven ในศึก King of the Mountain[28] ต่อมา สไตลส์ชนะศึก Unbreakable 2005 ด้วยการเอาชนะ Daniels และ Samoa Joe ในแมตช์สามเส้าที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในแมตช์ที่ดีที่สุดในประวัติศาสตร์ TNA ทำให้เขาคว้าแชมป์ X Division สมัยที่ 5 ก่อนเสียแชมป์ให้ Samoa Joe[29][30] ในปลายปี 2005 หลังจากนั้นเขาจับคู่กับ Daniels คว้าแชมป์แท็กทีม NWA World Tag Team Championship สองสมัย และคว้าแชมป์ X Division สมัยที่ 6 ในปี 2006 แต่ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก็แตกหัก ส่งผลให้สไตลส์พลิกบทเป็นฝ่ายอธรรมและเปิดศึกกับ Rhino[31] ในปี 2007 สไตลส์เข้าร่วมฝ่ายของ Christian Cage ก่อนจับคู่กับ Tomko คว้าแชมป์ TNA World Tag Team Championship[32] และภายหลังเข้าร่วม Angle Alliance ของ Kurt Angle ในปี 2008 เขามีบทบาทสำคัญในเนื้อเรื่องกับ Kurt Angle และ Karen Angle ก่อนเอาชนะ Angle ได้หลายครั้ง รวมถึงยึดเหรียญทองโอลิมปิกของ Angle ชั่วคราว[33]

ช่วงปลายปีเขาเป็นแกนนำของกลุ่ม TNA Front Line ต่อสู้กับ Main Event Mafia[34] ปี 2009 สไตลส์เอาชนะ Booker T คว้าแชมป์ Legends Championship กลายเป็น TNA Grand Slam Champion คนแรก[35] หลังจากนั้นในศึก No Surrender เขาเอาชนะคู่แข่งอีก 4 คน คว้าแชมป์ TNA World Heavyweight Championship[36] และป้องกันแชมป์ได้สำเร็จหลายครั้ง เขาพลิกบทเป็นฝ่ายอธรรมเมื่อร่วมมือกับ Ric Flair ซึ่งตั้งฉายาให้เขาว่า "The New Nature Boy"[37] ก่อนครองแชมป์ยาว 211 วัน ซึ่งเป็นสถิติของสมาคมในเวลานั้น จนเสียแชมป์ให้ Rob Van Dam ในเดือนเมษายน 2010[38] หลังเสียแชมป์ สไตลส์เข้าร่วมกลุ่ม Fortune ภายใต้การนำของ Ric Flair และคว้าแชมป์ Global Championship ก่อนเปลี่ยนชื่อเป็น TNA Television Championship[39] เขาช่วย Fortune ทำศึกกับ EV 2.0 และ Immortal ก่อนที่กลุ่มจะหันมาเป็นฝ่ายธรรมะในปี 2011 ระหว่างนั้นเขามีศึกเด่นกับ Bully Ray, Tommy Dreamer และ Christopher Daniels รวมถึงได้ชิงแชมป์โลกจาก Bobby Roode หลายครั้ง แต่ไม่ประสบความสำเร็จ ก่อนที่ Fortune จะยุบตัวลงในต้นปี 2012[40]

ปี 2012 สไตลส์เปิดศึกกับ Daniels และ Kazarian โดยมีเนื้อเรื่อง Claire Lynch ซึ่งถูกวิจารณ์อย่างหนักว่าเป็นหนึ่งในสตอรี่ที่แย่ที่สุดของวงการ[41] แม้จะคว้าแชมป์แท็กทีมร่วมกับ Kurt Angle ได้ช่วงสั้น ๆ แต่ก็เสียคืนอย่างรวดเร็ว[42] ในปี 2013 สไตลส์กลับมาพร้อมลุคใหม่ ไว้เครา แต่งชุดดำ และใช้ท่า Calf Killer เป็นท่าปิดบัญชี เขารับบท "The Lone Wolf" ไม่เข้าร่วมฝ่ายใดและปฏิเสธกลุ่ม Aces & Eights[43] จากนั้นเขาคว้าแชมป์ Bound for Glory Series 2013 จนได้สิทธิ์ชิงแชมป์โลก และเอาชนะ Bully Ray ในศึก Bound for Glory คว้าแชมป์โลกอีกครั้ง แม้ขณะนั้นสัญญากับ TNA จะหมดแล้ว[44] เขาปฏิเสธข้อเสนอสัญญาฉบับใหม่ของ Dixie Carter และเดินออกจากบริษัทพร้อมเข็มขัดแชมป์ ส่งผลให้ TNA ประกาศปลดแชมป์ว่าง[45] ในช่วงปลายปี 2013 สไตลส์กลับมาปล้ำแมตช์สุดท้ายกับ Magnus เพื่อรวมแชมป์โลกทั้งสองเส้น แม้เขาจะเป็นฝ่ายชนะและรวมแชมป์ได้สำเร็จ[46][47][48] แต่การเจรจาสัญญาล้มเหลว และในเดือนธันวาคม 2013 มีรายงานว่าเขาอำลา TNA หลังอยู่กับสมาคมเกือบ 12 ปี โดยสไตลส์เปิดเผยภายหลังว่าสาเหตุสำคัญคือบริษัทเสนอค่าเหนื่อยใหม่ที่ลดลงประมาณ 60% จากเดิม จึงตัดสินใจยุติเส้นทางกับ TNA[49][50]

เส้นทางใน NJPW

[แก้]

หลังจากการเป็นพันธมิตรระหว่าง TNA และ New Japan Pro-Wrestling (NJPW) สิ้นสุดลงในปี 2008 มีรายงานเมื่อวันที่ 27 มีนาคม 2014 ว่า สไตลส์ จะกลับมาปล้ำให้กับ NJPW อีกครั้ง พร้อมทั้งได้เซ็นสัญญากับสมาคมอย่างเป็นทางการ[51] สไตลส์เปิดตัวอีกครั้งในศึก Invasion Attack โดยออกมาโจมตีแชมป์ IWGP Heavyweight Champion อย่าง คาซูจิกะ โอกาดะ ก่อนจะเปิดเผยว่าตนเป็นสมาชิกคนใหม่ของกลุ่ม Bullet Club[52][53] หลังจบศึกดังกล่าว แม้ว่าสไตลส์จะยังคงขึ้นปล้ำในสมาคมอิสระของสหรัฐฯ เป็นประจำ และรับงานกับ NJPW เฉพาะรายการใหญ่[54] ทำให้ คาร์ล แอนเดอร์สัน ถูกวางตัวเป็นผู้นำ Bullet Club ในญี่ปุ่น[55] แต่สไตลส์ยังคงได้รับการยอมรับว่าเป็นผู้นำของ Bullet Club ใน ROH[56] และในช่วงปลายปี 2015 NJPW ก็ยอมรับบทบาทดังกล่าวอย่างเป็นทางการ[57]

ในศึก Wrestling Dontaku สไตลส์เอาชนะโอกาดะ คว้าแชมป์ IWGP Heavyweight Championship ได้เป็นครั้งแรก[58] นับเป็นนักมวยปล้ำต่างชาติ คนที่ 6 ที่ครองแชมป์นี้ และเป็นชาวอเมริกันคนแรกที่ทำได้ต่อจาก บร็อก เลสเนอร์ ในปี 2005[59][60] วันที่ 17 พฤษภาคม เขาป้องกันแชมป์ได้สำเร็จเป็นครั้งแรกในแมตช์สามเส้า พบกับโอกาดะและ ไมเคิล เอลกิน ในศึก War of the Worlds ซึ่งจัดร่วมกันระหว่าง NJPW และ ROH ที่นครนิวยอร์ก[61] จากนั้นในวันที่ 25 พฤษภาคม ศึก Back to the Yokohama Arena สไตลส์เอาชนะโอกาดะได้อีกครั้ง ป้องกันแชมป์ได้เป็นครั้งที่สอง[62][63] สไตลส์พบกับความพ่ายแพ้ครั้งแรกใน NJPW เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม หลังแพ้โอกาดะในแมตช์แรกของการแข่งขัน G1 Climax 2014[64] แม้ในอีก 9 แมตช์ที่เหลือ เขาจะแพ้เพียงอีกหนึ่งครั้ง แต่ก็ไม่สามารถผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศได้ เนื่องจากเป็นรองโอกาดะจากผลการแข่งขันแบบเฮดทูเฮด[65][66] ในศึก King of Pro-Wrestling วันที่ 13 ตุลาคม สไตลส์เสียแชมป์ IWGP Heavyweight Championship ให้กับ ฮิโรชิ ทานาฮาชิ ในการป้องกันแชมป์ครั้งที่สาม[67][68]

ในศึก Power Struggle วันที่ 8 พฤศจิกายน สไตลส์เอาชนะ โยชิทัตสึ ได้ด้วยความช่วยเหลือจาก เจฟฟ์ จาร์เร็ตต์ หลังจบการแข่งขัน เท็ตสึยะ ไนโตะ ได้ออกมาท้าทายเขา[69] อย่างไรก็ตาม แมตช์นี้กลายเป็นที่พูดถึงอย่างมาก เมื่อโยชิทัตสึได้รับบาดเจ็บกระดูกต้นคอหักจริงจากการใช้ท่า Styles Clash ที่ผิดจังหวะ เนื่องจากเขาก้มศีรษะขณะรับท่า ส่งผลให้ NJPW นำเหตุการณ์นี้ไปสร้างภาพลักษณ์ให้สไตลส์เป็นนักมวยปล้ำที่อันตราย และทำให้ Styles Clash ถูกมองว่าเป็นท่าปิดบัญชีที่มีความเสี่ยงสูง[70][71] ปลายเดือนพฤศจิกายน สไตลส์จับคู่กับ ยูจิโร ทาคาฮาชิ ลงแข่งขัน World Tag League 2014[72] แม้ทั้งคู่จะสามารถเอาชนะแชมป์แท็กทีม IWGP อย่าง ด็อก แกลโลวส์ และ คาร์ล แอนเดอร์สัน ซึ่งเป็นเพื่อนร่วมกลุ่ม Bullet Club ได้[73] แต่พวกเขาจบการแข่งขันด้วยสถิติชนะ 4 แพ้ 3 และพลาดการผ่านเข้ารอบ หลังแพ้โอกาดะและ โยชิ-ฮาชิ ในนัดสุดท้ายของรอบแบ่งกลุ่ม[74] วันที่ 4 มกราคม 2015 ในศึก Wrestle Kingdom 9 ที่โตเกียวโดม สไตลส์เอาชนะ เท็ตสึยะ ไนโตะ ได้สำเร็จ[75][76] จากนั้นในวันที่ 6 มกราคม เขากลับเข้าสู่เส้นทางล่าแชมป์ IWGP Heavyweight Championship อีกครั้ง เมื่อเป็นผู้กดไหล่ทานาฮาชิได้ในแมตช์แท็กทีม 8 คน จนนำไปสู่แมตช์ชิงแชมป์ในศึก The New Beginning in Osaka[77] วันที่ 11 กุมภาพันธ์ สไตลส์เอาชนะทานาฮาชิ คว้าแชมป์ IWGP Heavyweight Championship เป็นสมัยที่สอง[78][79] จากนั้นป้องกันแชมป์ครั้งแรกได้สำเร็จในศึก Invasion Attack วันที่ 5 เมษายน ด้วยการเอาชนะผู้ชนะ New Japan Cup 2015 อย่าง โคตะ อิบูชิ[80][81] อย่างไรก็ตาม การครองแชมป์ครั้งที่สองของเขาสิ้นสุดลงหลังผ่านไป 5 เดือน เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม ในศึก Dominion 7.5 in Osaka-jo Hall หลังพ่ายแพ้ให้กับโอกาดะในการป้องกันแชมป์ครั้งที่สอง[82][83]

ระหว่างวันที่ 20 กรกฎาคม ถึง 14 สิงหาคม สไตลส์เข้าร่วมการแข่งขัน G1 Climax 2015[84] โดยเข้าสู่วันสุดท้ายของรอบแบ่งกลุ่มพร้อมโอกาสผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ แต่ความพ่ายแพ้ต่อทานาฮาชิทำให้เขาตกรอบด้วยสถิติชนะ 6 แพ้ 3[85] ในศึก King of Pro-Wrestling วันที่ 12 ตุลาคม สไตลส์ได้รับโอกาสรีแมตช์ชิงแชมป์ IWGP Heavyweight Championship กับโอกาดะ แต่ก็พ่ายแพ้อีกครั้ง[86] เดือนพฤศจิกายน สไตลส์เปลี่ยนเป้าหมายไปไล่ล่าแชมป์ IWGP Intercontinental Championship โดยท้าชิง ชินสุเกะ นากามูระ[87] แต่ในช่วงปลายเดือน เขาจำเป็นต้องถอนตัวจากการแข่งขัน World Tag League 2015 ซึ่งเดิมมีกำหนดจับคู่กับยูจิโร ทาคาฮาชิ เนื่องจากมีอาการบาดเจ็บที่หลัง[88] สไตลส์กลับคืนสังเวียน NJPW ในวันที่ 4 มกราคม 2016 ในศึก Wrestle Kingdom 10 ที่โตเกียวโดม โดยท้าชิงแชมป์ IWGP Intercontinental Championship ของนากามูระ แต่ไม่ประสบความสำเร็จ[89] ไม่กี่ชั่วโมงหลังจบการแข่งขัน มีรายงานว่าสไตลส์ได้แจ้งต่อ NJPW ตั้งแต่เช้าวันที่ 4 มกราคมว่าเขาจะอำลาสมาคมเพื่อย้ายไปเซ็นสัญญากับ WWE[90][91] วันถัดมา สไตลส์ปรากฏตัวกับ NJPW เป็นครั้งสุดท้าย โดยสมาชิกที่เหลือของ Bullet Club ได้หักหลังเขา และแต่งตั้ง เคนนี โอเมกา ขึ้นเป็นผู้นำคนใหม่ของกลุ่ม ถือเป็นการปิดฉากเส้นทางของเอเจ สไตลส์ใน NJPW อย่างเป็นทางการ[92]

เส้นทางใน WWE

[แก้]

มกราคมปี 2016 เอเจเปิดตัวกับ WWE[93][94] โดยเซอร์ไพรส์ขึ้นปล้ำในรอยัลรัมเบิลออกเป็นลำดับที่3 แต่ไม่ได้เป็นผู้ชนะ[95] ต่อมาได้เปิดศึกกับคริส เจริโค ซึ่งทั้งคู่ก็พลัดกันแพ้พลัดกันชนะ[96] ก่อนทั้งคู่จะเป็นคู่แท็กทีมกันท้าชิงแชมป์แท็กทีมกับเดอะนิวเดย์แต่ทีมของเอเจเป็นฝ่ายแพ้ หลังแมตช์เจริโคได้หักหลังเอเจ[97] ในเรสเซิลเมเนียครั้งที่ 32 ทั้งคู่ได้รีแมตช์อีกครั้งและเจริโคเป็นฝ่ายชนะ[98] ต่อมาเอเจได้เปิดศึกชิงแชมป์โลก WWE กับโรมัน เรนส์ แต่ก็แพ้ให้เรนส์ถึงสองครั้ง[99][100] ต่อมาได้เปิดศึกกับจอห์น ซีนาเป็นมหากาพย์ใหญ่และเอาชนะไปได้ในมันนีอินเดอะแบงก์จากการช่วยเหลือของแกลโลส์กับแอนเดอร์สัน[101] ทั้งคู่รีแมตช์กันในซัมเมอร์สแลมและเอเจชนะได้อีกครั้งแบบใสสะอาด[102] ในแบ็กแลชเอเจสามารถคว้าแชมป์ WWE ได้จากดีน แอมโบรส เป็นแชมป์เส้นแรกใน WWE[103] ในโนเมอร์ซีสามารถป้องกันแชมป์ได้แบบสามเส้ากับซีนาและแอมโบรส[104] ใน TLC ป้องกันแชมป์กับแอมโบรสไว้ได้แบบ TLC[105] ในสแมคดาวน์ส่งท้ายปี 2016 ซีนาออกมาท้าชิงแชมป์กับเอเจหลังจากป้องกันแชมป์เสร็จ[106] ในรอยัลรัมเบิล 2017 เอเจเสียแชมป์ให้ซีนาหลังจากครองแชมป์ 140 วัน[107] เอเจได้ขึ้นปล้ำแมตช์อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์เป็นครั้งแรกชิงแชมป์ WWE โดยเบรย์ ไวแอ็ตต์คว้าแชมป์ไปได้[108] ต่อมาได้เปิดศึกกับเชน แม็กแมนและท้าเจอกันในเรสเซิลเมเนีย 33 ซึ่งเอเจชนะไปได้[109] จากนั้นเอเจก็ได้กลับมาเป็นฝ่ายธรรมะ[110]

เอเจชนะแซมี เซย์นและแบรอน คอร์บินแบบ 3 เส้าได้สิทธิ์ผู้ท้าชิงอันดับ1 แชมป์ยูเอสกับเควิน โอเวนส์ในแบ็กแลช[111] แต่จบด้วยการแพ้นับ10 ทำให้ไม่ได้แชมป์[112] วันที่ 7 กรกฎาคมในไลฟ์อีเวนต์ที่เมดิสันสแควร์การ์เดน เอเจได้คว้าแชมป์ยูเอสสมัยแรกจากโอเวนส์[113] และชิงคืนได้เป็นสมัย 2 ก่อนเสียให้แบรอน คอร์บิน[114] ใน TLC 2017 เอเจได้ร่วมปล้ำศึกใหญ่ของค่ายรอว์แทนเบรย์ ไวแอ็ตต์โดยแพ้ให้ฟินน์ บาเลอร์[115] ในสแมคดาวน์ที่อังกฤษเอเจคว้าแชมป์ WWE กลับมาเป็นสมัย2 จากจินเดอร์ มาฮาล[116] นอกจากนี้ยังเป็นครั้งแรกที่แชมป์ WWE เปลี่ยนมือนอกทวีปอเมริกาเหนือ[117] โดยชัยชนะนี้ทำให้เอเจได้ปล้ำศึก แชมป์ vs. แชมป์ เจอกับแชมป์ยูนิเวอร์แซล บร็อก เลสเนอร์ในเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ 2017 แต่เอเจแพ้[118] ในแคลชออฟแชมเปียนส์ป้องกันแชมป์กับมาฮาลได้[119] ในรอยัลรัมเบิล 2018 ป้องกันแชมป์กับเควิน โอเวนส์และแซมี เซย์นได้แบบแฮนดิแคป 2 ต่อ 1[120] ในฟาสต์เลน 2018 ป้องกันแชมป์ไว้ได้แบบหกเส้า[121] ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 34 เอเจสามารถป้องกันไว้ได้จากชินซูเกะ นากามูระ แต่หลังแมตช์นากามูระได้ทำร้ายเอเจและกลายเป็นฝ่ายอธรรม[122] ในเกรเทสต์ รอยัลรัมเบิลต้องป้องกันแชมป์กับนากามูระซึ่งจบลงแบบดับเบิลเคาท์เอาท์นับ10แพ้ทั้งคู่ไม่เสียแชมป์[123] ก่อนจะรีแมตช์ในแบ็กแลช 2018 แบบไม่มีการปรับฟาล์วแต่ก็จบลงแบบไม่มีผลตัดสิน[124] ในมันนีอินเดอะแบงก์ป้องกันแชมป์กับนากามูระไปได้แบบแลสแมนสแตนดิ้งและสิ้นสุดเรื่องราว[125] ต่อมาเขาก็ได้ขึ้นทำเนียบเป็นแชมป์ WWE ที่ครองนานที่สุดในสแมคดาวน์ 280 วันทำลายสถิติของเจบีแอล[126] ก่อนเสียแชมป์ให้แดเนียล ไบรอันหลังจากครองเป็นเวลา 371 วัน[127]

ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 35 เอเจสามารถเอาชนะแรนดี ออร์ตันไปได้[128] วันที่ 15 เมษายน 2019 เอเจได้ย้ายมาสังกัดรอว์ในตอน Superstar Shake-up[129] และได้สร้าง Dream Match ในการชิงแชมป์ยูนิเวอร์แซลกับเซธ รอลลินส์ในมันนีอินเดอะแบงก์ 2019 แต่ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์ได้[130] ต่อมาเอเจได้กลายเป็นอธรรมและรวมทีมกับ Gallows และ Anderson อีกครั้งในนามกลุ่ม The O.C. หรือ "Original Club"[131] ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์คว้าแชมป์ยูเอสจากริโคเชต์เป็นสมัยที่ 3[132] ในเรสเซิลเมเนีย 36 เอเจแพ้ให้กับ The Undertaker ในกติกา Boneyard match[133] ในเดือนพฤษภาคม 2020 ได้ย้ายกลับมาสแมคดาวน์และเข้าร่วมทัวร์นาเมนต์ชิงแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัลที่ว่างอยู่ และคว้าแชมป์เป็นสมัยแรกได้สำเร็จ[134] ก่อนเสียให้เจฟฟ์ ฮาร์ดีหลังครองแชมป์ 70 วัน[135] ในเดือนตุลาคม 2020 เอเจได้ถูกดราฟท์กลับมารอว์[136] และได้เปิดตัวโอมอสเป็นบอดี้การ์ด ในเรสเซิลเมเนีย 37 ทั้งคู่ก็ได้คว้าแชมป์รอว์แท็กทีมร่วมกันครั้งแรกเป็นแมตช์เปิดตัวของโอมอสและยังทำให้เอเจเข้าทำเนียบแกรนด์สแลมของ WWE และยังเป็นคนแรกที่ได้แกรนด์สแลมทั้ง WWE และ TNA[137][138] ในซัมเมอร์สแลม 2021 เสียแชมป์ให้ทีม RK-Bro (แรนดี ออร์ตัน และ ริดเดิล)[139] ปี 2022 เอเจได้กลับมาเป็นฝ่ายธรรมะเปิดศึกกับเอดจ์และมีแมตช์กันในเรสเซิลเมเนีย 38 โดยเอเจเป็นฝ่ายแพ้[140] ใน Backlash ได้รีแมตช์แต่ก็แพ้อีกครั้ง[141] ในช่วงปลายปี 2022 เอเจได้รับบาดเจ็บที่ข้อเท้าหักระหว่างการแสดงเฮาส์โชว์เมื่อวันที่ 28 ธันวาคม และจะต้องพักการปล้ำไประยะหนึ่ง อาการบาดเจ็บนี้ไม่จำเป็นต้องได้รับการผ่าตัด[142]

ในเดือนเมษายน 2023 เอเจได้ถูกดราฟท์มาอยู่สแมคดาวน์[143] และได้ร่วมปล้ำหาแชมป์โลกเฮฟวีเวทคนแรกในไนท์ออฟแชมเปียนส์[144] แต่ก็แพ้ให้กับเซธ รอลลินส์ในรอบชิง[145] ปี 2024 เอเจได้กลายเป็นฝ่ายอธรรมอีกครั้งและเปิดศึกกับแอลเอ ไนท์[146]โดยเอเจแพ้ให้กับไนท์ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 40[147] ต่อมาเอเจได้ชนะทัวร์นาเมนต์คว้าสิทธิ์ผู้ท้าชิงแชมป์โลกกับโคดี โรดส์ในแบ็กแลช แต่เอเจแพ้ไปโดยแมตช์นี้ได้ 5 ดาวจากเดฟ เมลต์เซอร์[148][149] เอเจได้ขอรีแมตช์ในกติกา I Quit ที่แคลชแอทดิแคสเซิล: สกอตแลนด์แต่ก็ไม่สำเร็จ[150] ในช่วงปลายปี 2024 เอเจกลับมาเป็นธรรมะอีกครั้งโดยขึ้นปล้ำกับคาร์เมโล เฮย์ส แต่ระหว่างปล้ำเอเจได้รับบาดเจ็บที่ข้อเท้า ทำให้เฮย์สชนะการแข่งขันด้วยการให้กรรมการยุติการแข่งขัน[151] เอเจยืนยันภายหลังว่าเขาได้รับบาดเจ็บข้อต่อบริเวณกลางเท้า[152] ในปี 2025 เอเจได้ย้ายมารอว์และเปิดศึกกับโลแกน พอลแต่ก็แพ้ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 41[153] ช่วงกลางปีได้เปิดศึกท้าชิงแชมป์อินเตอร์กับดอมินิก มิสเตริโอหลายครั้งแต่ไม่สำเร็จ[154] เอเจได้ประกาศว่าเขาจะอำลาสังเวียนในปี 2026 โดยให้เหตุผลว่าเขาเริ่มกังวลว่าจะไม่สามารถทำผลงานได้ในระดับที่คาดหวังอีกต่อไป และต้องการใช้เวลาอยู่กับครอบครัวให้มากขึ้น[155] ใน Crown Jewel: Perth เอเจได้สู้กับจอห์น ซีนาเป็นการเจอกันครั้งสุดท้ายของทั้งคู่ซึ่งเป็นซีนาที่ชนะ[156] ในรอว์ 20 ตุลาคมได้คว้าแชมป์โลกแท็กทีมคู่กับดราก้อน ลี[157] ก่อนจะเสียแชมป์ให้ดิอูโซส์หลังครองแชมป์ 70 วัน[158]

ในช่วงต้นปี 2026 เอเจเข้าไปพัวพันกับความบาดหมางกับกุนเธอร์ หลังจากที่กุนเธอร์ออกมาโอ้อวดซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าเขาเป็นคนทำให้จอห์น ซีนายอมแพ้ในแมตช์อำลาวงการของซีนา[159] ทั้งสองสู้กันในรอว์ 12 มกราคม ซึ่งในแมตช์นั้นกุนเธอร์เป็นฝ่ายยอมแพ้ไปแล้ว แต่กรรมการไม่เห็น จากนั้นก็เล่นงานเอเจด้วยการ Low Blow และตามด้วยพาวเวอร์บอมบ์จนแพ้ไป[160] ทั้งสองได้ปล้ำรีแมตช์กันอีกครั้งในศึกรอยัลรัมเบิล วันที่ 31 มกราคม โดยเอเจนำอาชีพนักมวยปล้ำของตนมาเป็นเดิมพัน อย่างไรก็ตาม เอเจเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ในแมตช์ดังกล่าว ส่งผลให้เขาต้องยุติอาชีพการปล้ำบนสังเวียน[161] ในรอว์ 23 กุมภาพันธ์ เอเจได้ปรากฏตัวต่อหน้าแฟน ๆ ใกล้บ้านเกิดของเขาที่เมืองแอตแลนตา รัฐจอร์เจีย และกล่าวอำลาแฟน ๆ ก่อนจะวางถุงมือและเสื้อแจ็กเก็ตอันเป็นเอกลักษณ์ของตนไว้กลางสังเวียน ถือเป็นการปิดฉากอาชีพนักมวยปล้ำที่ยาวนานถึง 28 ปีอย่างเป็นทางการ จากนั้นเขาได้รับการต้อนรับจากดิอันเดอร์เทเกอร์ ซึ่งประกาศว่าเขาจะได้รับการบรรจุเข้าสู่หอเกียรติยศ WWE Hall of Fame ประจำปี 2026[162] สามวันต่อมา PWInsider รายงานว่า เอเจได้บรรลุข้อตกลงฉบับใหม่กับ WWE เพื่ออยู่กับบริษัทต่อไปในบทบาทที่ไม่ใช่นักมวยปล้ำ[163] ต่อมาในวันที่ 8 มีนาคม เอเจเปิดเผยว่าหน้าที่ใหม่ของเขาใน WWE คือการค้นหาและคัดเลือกนักมวยปล้ำที่มีศักยภาพจากทั่วโลก รวมถึงทำหน้าที่เป็นพี่เลี้ยงให้กับนักมวยปล้ำใน NXT[164][165]

มรดก

[แก้]

ในบทความเมื่อปี ค.ศ. 2016 ไมเคิล มัวร์ นักข่าวจาก Pro Wrestling Torch ระบุว่า เอเจ สไตลส์ "ได้รับการยกย่องมาอย่างยาวนานว่าเป็นหนึ่งในนักมวยปล้ำที่ดีที่สุดในโลก"[166] ขณะที่ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2012 แมตต์ ฟาวเลอร์ คอลัมนิสต์ของ IGN UK จัดให้สไตลส์อยู่ในอันดับที่ 38 ของรายชื่อนักมวยปล้ำอาชีพที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล 50 คนของเขา[167] ส่วนลุค วิงกี จาก Sports Illustrated จัดอันดับให้เขาเป็นนักมวยปล้ำที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาลอันดับที่ 46 ในปี ค.ศ. 2016 พร้อมให้ความเห็นว่า "อีกไม่กี่ปีข้างหน้า คงไม่น่าแปลกใจหาก AJ จะขยับขึ้นไปติด 20 อันดับแรก"[168]

อายับ นูอินู คอลัมนิสต์ของ The Independent ยกย่องสไตลส์ว่าเป็น "อัญมณีล้ำค่า" ของ TNA ตลอดระยะเวลากว่าทศวรรษ ก่อนที่เขาจะนำความสามารถของตนไปสร้างชื่อในสมาคมต่าง ๆ อย่าง NJPW และ ROH เป็นต้น[169] นูอินูยังกล่าวอีกว่า สไตลส์ได้ "สร้างชื่อให้ตัวเองเป็นหนึ่งในนักมวยปล้ำที่ดีที่สุดในโลกตลอดช่วงสองปีที่ผ่านมา (2014–2015)" และมองว่าการที่ WWE เซ็นสัญญากับเขาในปี ค.ศ. 2016 "ถือเป็นหนึ่งในการเซ็นสัญญาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดนับตั้งแต่เข้าสู่สหัสวรรษใหม่" พร้อมทั้งคาดการณ์ว่า "สไตลส์สามารถเป็นซูเปอร์สตาร์ที่จะนำพา WWE ก้าวเข้าสู่ยุคใหม่ได้" ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2017 จอช บาร์เน็ตต์ คอลัมนิสต์ของ USA Today ระบุว่า สไตลส์ "อาจได้รับการยกย่องให้เป็นผู้เล่นทรงคุณค่าที่สุดของ WWE ตลอดช่วงปีที่ผ่านมา" นอกจากนี้ยังกล่าวว่า ในปี ค.ศ. 2016 สไตลส์มีแมตช์ที่ดีที่สุดหลายแมตช์ของ WWE รวมถึงการเผชิญหน้ากับจอห์น ซีนา และโรมัน เรนส์ หลายครั้ง อีกทั้งยังได้รับการยอมรับว่าเป็น "หนึ่งในนักมวยปล้ำไม่กี่คนที่สามารถปล้ำแมตช์ยอดเยี่ยมได้กับทุกคน"[170] ปลายปี ค.ศ. 2021 ฟิลิป ลินด์ซีย์ จาก Bleacher Report เขียนว่า สไตลส์ได้รับการยกย่องว่าเป็น "หนึ่งในนักมวยปล้ำฝีมือดีที่สุดบนสังเวียนของโลก โดยนักมวยปล้ำระดับแนวหน้าหลายคนต่างมีแมตช์ที่น่าจดจำที่สุดของตนเมื่อได้เผชิญหน้ากับนักมวยปล้ำสายไฮฟลายอิงผู้เปี่ยมด้วยเทคนิคผู้นี้"[171]

นอกจากนี้ นักมวยปล้ำร่วมอาชีพหลายคนยังยกย่องสไตลส์ว่าเป็นหนึ่งในนักมวยปล้ำที่ยอดเยี่ยมที่สุดบนสังเวียน เคิร์ต แองเกิล ถึงกับกล่าวว่าสไตลส์คือนักมวยปล้ำที่ดีที่สุดที่เขาเคยเผชิญหน้า พร้อมเรียกว่าเป็น "นักมวยปล้ำที่หาได้ยาก"[172] ส่วนสโตน โคลด์ สตีฟ ออสติน ยกย่องเขาว่าเป็น "นักมวยปล้ำที่ดีที่สุดบนสองเท้า"[173] ขณะที่ดิอันเดอร์เทเกอร์ ซึ่งพบกับสไตลส์ในแมตช์อำลาสังเวียนของตน กล่าวว่า สไตลส์คือ "อาจจะเป็นนักมวยปล้ำที่ดีที่สุดในวงการ... และเป็นคนที่ใกล้เคียงกับชอว์น ไมเคิลส์ มากที่สุด"[174] การเปรียบเทียบกับชอว์น ไมเคิลส์ยังถูกกล่าวถึงโดยพอล เฮย์แมน โปรโมเตอร์และผู้จัดการมวยปล้ำชื่อดัง ซึ่งกล่าวว่า "เขาคือทุกสิ่งที่ Shawn Michaels, Bret Hart และ Ric Flair เคยเป็นสำหรับยุคของพวกเขา แต่เขาได้นำสิ่งเหล่านั้นมาต่อยอดและพัฒนาให้ทันสมัย เขายกระดับรูปแบบการปล้ำของพวกเขาจนกลายเป็นนักมวยปล้ำบนสังเวียงที่น่ามหัศจรรย์ที่สุดเพียงคนเดียว ที่ผมเคยมีเกียรติและความยินดีได้ชมอย่างใกล้ชิด"[175]

สื่ออื่นๆ

[แก้]

ในปี ค.ศ. 2003 ROH ออกดีวีดี Evolution of a Phenom: The Best of AJ Styles ซึ่งรวบรวมผลงานของเอเจ สไตลส์ ตั้งแต่การเปิดตัวจนถึงช่วงกลางปี ค.ศ. 2003 ต่อมาในปี ค.ศ. 2004 ROH ได้ออกดีวีดีภาคต่อ The Phenomenon Continues: The Best of AJ Styles Vol. 2 ขณะที่ TNA ก็ออกดีวีดี Phenomenal: The Best of A.J. Styles ซึ่งรวบรวมแมตช์ที่ดีที่สุดของสไตลส์ ในปี ค.ศ. 2006 ROH ได้เผยแพร่ดีวีดีสัมภาษณ์แบบ shoot interview ของสไตลส์ ร่วมกับคริสโตเฟอร์ แดเนียลส์ ในซีรีส์ Straight Shootin' ของสมาคม ส่วนในปี ค.ศ. 2007 TNA ได้ออกดีวีดี Phenomenal: The Best of A.J. Styles Volume 2 ซึ่งเป็นภาคต่อของชุดที่วางจำหน่ายในปี ค.ศ. 2004 นอกจากนี้ ในปีเดียวกัน สไตลส์ยังถูกกล่าวถึงในเพลง "Scatterbrain" ของวง Insane Clown Posse จากอีพี Eye of the Storm ในปี ค.ศ. 2008 สไตลส์มีส่วนร่วมในการพัฒนาเกมมวยปล้ำเกมแรกของ TNA ที่มีชื่อว่า TNA Impact! ซึ่งวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 9 กันยายนของปีเดียวกัน[176]

ในปี ค.ศ. 2009 สไตลส์ปรากฏตัวในรายการ Made ของ MTV โดยช่วยฝึกนักเรียนมัธยมคนหนึ่งให้ก้าวสู่การเป็นนักมวยปล้ำอาชีพ ร่วมกับเทย์เลอร์ ไวลด์ และสมาชิกกลุ่ม The Beautiful People ได้แก่ แองเจลินา เลิฟ และเวลเวต สกาย ในปี ค.ศ. 2011 เขาปรากฏตัวในมิวสิกวิดีโอเพลง "Something to Do with Your Hands" ของนักร้องเพลงคันทรี ซาราห์ ดาร์ลิง[177] ในปี ค.ศ. 2012 สไตลส์และมอนเทลล์ จอร์แดน ร่วมกันมอบรางวัล Best Rap/Hip Hop Record of the Year ให้แก่เลเคร ในงานประกาศรางวัล GMA Dove Awards ครั้งที่ 43[178] ในปี ค.ศ. 2013 ROH ออกดีวีดี AJ Styles – Styles Clash แบบ 2 แผ่น ซึ่งรวบรวมแมตช์ที่ดีที่สุดของสไตลส์ใน ROH ระหว่างปี ค.ศ. 2002–2005 ในปี ค.ศ. 2016 TNA ออกชุดดีวีดี The Essential AJ Styles Collection จำนวน 4 แผ่น รวบรวม 30 แมตช์ที่ยอดเยี่ยมที่สุดของสไตลส์ใน TNA[179] ในปี ค.ศ. 2018 มีการประกาศว่าสไตลส์จะขึ้นปกเกม WWE 2K19[180] โดยเขาเป็นผู้เลือกเพลง "Survival" ของเอ็มมิเน็ม (Eminem) ให้เป็นหนึ่งในเพลงประกอบของเกมด้วย[181]

ผลงานวงการบันเทิง

[แก้]

โทรทัศน์

[แก้]
Year Series Role Notes
2009MadeHimself[182]Coach
Episode: "Pro Wrestler: Rebecca"

เว็บ

[แก้]
Year Series Role Notes
2010Marvel Super Heroes: What The--?!CannonballEpisode: "Winter Games: Day 9"
2016Superstar InkHimself
2016–2020UpUpDownDownHimself/Prince of PhenomenalRegular appearances
2017Southpaw Regional WrestlingMalibu AlRegular appearances

WWE เน็ตเวิร์ก

[แก้]
Year Title Role Notes
2016 Ride Along Himself Episode: "Rockford"
2016 Stone Cold Podcast Episode 11
2016 The Edge and Christian Show That Totally Reeks of Awesomeness Episode: "Spring Break!"
2016–2020 WWE 24 4 episodes
2017 Table for 3 Episode: "Common Bonds"

ชีวิตส่วนตัว

[แก้]

เขาแต่งงานกับ Wendy ซึ่งเป็นครู ตั้งแต่ปี 2000[183] ทั้งคู่มีลูกทั้งหมด 4 คน ได้แก่ ลูกชาย 3 คน: Ajay Covell Jones (เกิด 3 พฤษภาคม 2005), Avery Jones (เกิด 14 กุมภาพันธ์ 2007), และ Albey Jones (เกิด 15 กันยายน 2009) ลูกสาว 1 คน: Anney Jones (เกิด 8 ตุลาคม 2014) ชื่อกลางของลูกชายคนแรก “Covell” มาจากนามสกุลจริงของเพื่อนสนิทและเพื่อนนักมวยปล้ำของเขา Christopher Daniels (ชื่อจริง Daniel Covell) ในปี 2010 Styles ได้สักลายขนาดใหญ่บริเวณลำตัวด้านขวา โดยมีข้อความ “AJ 05-03-05 02-14-07 09-15-09” ซึ่งเป็นชื่อย่อของเขาและวันเกิดของลูก 3 คนแรก[184] และในปี 2016 เขาได้เพิ่มวันเกิดของลูกคนที่ 4 คือ “10-08-14”[185] ครอบครัวของเขาอาศัยอยู่ที่เมือง Gainesville รัฐ Georgia[186]

เขาเป็นคริสเตียนที่เคร่งศาสนา โดยเคยกล่าวว่า “ในชีวิตของผม พระเจ้ามาก่อน และครอบครัวเป็นอันดับสอง”[187][183][188] เขาชื่นชอบเพลงฮิปฮอปคริสเตียน โดยวงโปรด ได้แก่ K2S, Lil' Raskull, FTF และ L.G. Wise ระหว่างทำงานกับ TNA เขาได้พบกับสมาชิกวง GRITS คือ Stacey “Coffee” Jones และ Teron “Bonafide” Carter ที่ Universal Studios Florida ซึ่งเป็นสถานที่บันทึกรายการของ TNA ในช่วงนั้น และต่อมาก็กลายเป็นเพื่อนสนิทกัน โดยเขาได้นำเพลงรีมิกซ์ของพวกเขามาใช้เป็นเพลงเปิดตัวชื่อ “Get Ready to Fly”[189]

อย่างไรก็ตาม ตลอดอาชีพของเขา เคยถูกวิจารณ์เรื่องการใช้คำพูดที่ไม่เหมาะสม โดยเฉพาะการใช้คำดูถูกกลุ่ม LGBTQ ในหลายโอกาส[190][191][192] ในปี 2003 รายการของ National Wrestling Alliance (NWA-TNA) ถูกตัดบางส่วนออก เนื่องจากเขาใช้คำไม่เหมาะสมใส่ Disco Inferno[193] เขาไม่ได้ถูกลงโทษอย่างเป็นทางการ แต่ได้ออกมาขอโทษ โดยอธิบายว่าเป็นคำที่พูดเล่นกัน[194] ในปี 2005 ที่รายการของ Ring of Honor เขาใช้คำดังกล่าวกับผู้ชมระหว่างแมตช์กับ Cima[195] และในเวที Pro Wrestling Guerrilla เขายังใช้คำดังกล่าวกับ Kevin Steen ระหว่างช่วงเบื้องหลัง[196]

แชมป์และรางวัล

[แก้]

หมายเหตุ

[แก้]
  1. ↑ ตอนที่สไตลส์คว้าแชมป์ครั้งแรก แชมป์ดังกล่าวมีชื่อว่า WWE เวิลด์แชมเปียนชิป ระหว่างที่เขาครองแชมป์ ได้มีการเปลี่ยนชื่อเป็น WWE แชมเปียนชิปในเดือนธันวาคม 2016
  2. ↑ การครองแชมป์ครั้งแรกของเขาเกิดขึ้นในช่วงที่แชมป์ดังกล่าวมีชื่อว่า รอว์ แท็กทีม แชมเปียนชิป

อ้างอิง

[แก้]
  1. 1 2 "The Phenomenal One". A.J. Styles official website. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กันยายน 3, 2011. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 22, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) Note that birth date appears only on archived version of site.
  2. 1 2 Phenomenal: The Best of A.J. Styles: Volume 2 (DVD). TNA Home Video. 2007.
  3. 1 2 3 "AJ Styles". WWE. สืบค้นเมื่อ มกราคม 28, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. ↑ Powell, Jason (มกราคม 26, 2010). "Torch Talk Flashback: A.J. Styles (2002) – talks brief WCW run, trying out for WWE in front of Ric Flair, origins in WWE". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ มกราคม 27, 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. 1 2 "A.J Styles bio". TNA Wrestling. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤษภาคม 19, 2011. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 18, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. 1 2 3 4 5 6 7 Milner, John. "A.J Styles' bio". Slam! Wrestling. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มิถุนายน 28, 2015. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 15, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. ↑ Benigno, Anthony (พฤศจิกายน 1, 2018). "The 10 longest-reigning WWE Champions of all time". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤศจิกายน 1, 2018. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 30, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. ↑ "The Booboo Files; a Booboo Stewart Fansite". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2026-04-17. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 20, 2026.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  9. ↑ "WWE wrestler AJ Styles speaks to Fair Street students". www.gainesvilletimes.com. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 20, 2026.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  10. ↑ Mooneyham, Mike (กรกฎาคม 19, 2019). "Did you know AJ Styles was a state wrestling champ in high school?". The Post and Courier. สืบค้นเมื่อ มกราคม 23, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  11. ↑ Mitchell, Russ (มีนาคม 21, 2009). "Styles enjoys the circus inside a six-sided ring". The Daily Reporter. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กุมภาพันธ์ 1, 2016. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 11, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  12. ↑ "RPW, "SUMMER SIZZLER", 2015/06/14 York Hall, London Review · The Indy Corner". theindycorner.com. มิถุนายน 16, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  13. ↑ Johnson, Mike (มีนาคม 2, 2014). "British wrestler Lionheart suffers broken neck". Pro Wrestling Insider. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 6, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  14. ↑ Lyon, Stephen (มีนาคม 1, 2014). "Update on injury to UK wrestler Lionheart". Wrestling Observer Newsletter. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 6, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  15. ↑ "House of Glory On Demand High Intensity 4 description". House of Glory On Demand. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับเมื่อ มิถุนายน 18, 2018. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 18, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  16. ↑ "Show results - 9/4-9/6 Chikara King of Trios tournament in Easton, Pa.: Bullet Club's A.J. Styles & Young Bucks, Team AAA, the BWO, int'l teams, more trios". Pro Wrestling Torch. กันยายน 6, 2015. สืบค้นเมื่อ กันยายน 8, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  17. ↑ "1/16 Rev Pro in London – Styles teases Rumble, Lethal defends ROH Title, more". Pro Wrestling Torch. มกราคม 17, 2016. สืบค้นเมื่อ มกราคม 17, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  18. ↑ Kreikenbohm, Philip. "GPW " Events Database " CAGE MATCH - The Internet Wrestling Database". cagematch.net.
  19. ↑ "Ring of Honor Official results". Ring of Honor. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤษภาคม 28, 2010. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 24, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  20. ↑ Clevett, Jason (กุมภาพันธ์ 16, 2005). "2004 a year of triumph for Ring of Honor". Slam Wrestling. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มกราคม 9, 2016. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 23, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  21. ↑ "ROH – Time to Man Up DVD Review". พฤศจิกายน 1, 2006. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 7, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  22. ↑ Gee Schoon Tong, Chris (มกราคม 4, 2014). "Spoiler results - 1/4 ROH TV taping in Nashville, Tenn.: Styles & Hero return to an ROH ring, plus Final Battle fall-out". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 1, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  23. ↑ Johnson, Mike (กุมภาพันธ์ 21, 2014). "Complete Ring of Honor 12th Anniversary coverage". Pro Wrestling Insider. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 22, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  24. ↑ Mudd, Chris (มีนาคม 22, 2014). "ROH 03/22/14 Flyin High Results". pwponderings.com. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ เมษายน 24, 2014. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 22, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  25. ↑ Johnson, Mike (มกราคม 4, 2016). "AJ Styles, Bullet Club & Nakamura-New Japan updates". Pro Wrestling Insider. สืบค้นเมื่อ มกราคม 9, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  26. ↑ "ROH Duluth, GA, results: AJ Styles & Bullet Club curtain call". Wrestling Observer Newsletter. มกราคม 24, 2016. สืบค้นเมื่อ มกราคม 25, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  27. 1 2 3 4 5 6 "A.J. Styles profile". Online World of Wrestling. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ธันวาคม 7, 2016. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 18, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  28. ↑ Roopansingh, Jaya (กรกฎาคม 29, 2004). "TNA: Ultimate X marks co-champions". Slam Wrestling. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มีนาคม 9, 2016. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 21, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  29. ↑ LaCroix, Corey David (กันยายน 12, 2005). "Unbreakable an astounding PPV". Slam Wrestling. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤษภาคม 19, 2015. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 21, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  30. ↑ Schramm, Chris (มิถุนายน 18, 2009). "Daniels feels Detroit's economy won't hurt this Sunday's PPV". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 10, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  31. ↑ Sokol, Chris (มิถุนายน 19, 2006). "Title held up after TNA Slammiversary". Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มกราคม 15, 2017. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 24, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  32. ↑ Sokol, Chris (ตุลาคม 15, 2007). "Angle gets stung at Bound For Glory". Slam Wrestling. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤษภาคม 19, 2015. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 21, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  33. ↑ Xamin, Mark (มกราคม 6, 2008). "Styles sides with Angle costing Cage at Final Resolution". Slam Wrestling. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กันยายน 25, 2015. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 21, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  34. ↑ Sokol, Chris (ตุลาคม 31, 2008). "Impact: Steiner joins the mafia". Slam Wrestling. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มกราคม 1, 2016. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 21, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  35. ↑ Martin, Adam (กุมภาพันธ์ 8, 2009). "TNA Against All Odds Results – 2/8/09". WrestleView. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 26, 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  36. ↑ Caldwell, James (กันยายน 20, 2009). "Caldwell's TNA No Surrender PPV Report 9/20: Ongoing "virtual time" coverage of Kurt Angle vs. Sting vs. Matt Morgan vs. A.J. Styles". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ กันยายน 20, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  37. ↑ Wilkenfeld, Daniel (มกราคม 21, 2010). "WILKENFELD'S TNA IMPACT REPORT 1/21: Ongoing "virtual time" coverage of Spike TV broadcast". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ มกราคม 28, 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  38. ↑ Caldwell, James (พฤษภาคม 16, 2010). "Caldwell's TNA Sacrifice results 5/16: Ongoing "virtual time" coverage of PPV - RVD vs. Styles, Jeff Hardy vs. Mr. Anderson". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 16, 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  39. ↑ Wilkenfeld, Daniel (กรกฎาคม 22, 2010). "Wilkenfeld's TNA Impact report 7/22: Ongoing "virtual time" coverage of Spike TV broadcast". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 23, 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  40. ↑ McQuade, Jay (มกราคม 5, 2012). "McQuade's TNA Impact Wrestling report 1/5: Review of final Genesis PPV hype, six-man tag main event, tournament finals". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ มกราคม 5, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  41. ↑ Reynolds, RD (มิถุนายน 3, 2016). "Claire Lynch: The 2012 Gooker Award Winner". WrestleCrap. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 16, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  42. ↑ Caldwell, James (มิถุนายน 10, 2012). "Caldwell's TNA Slammiversary PPV results 6/10: Ongoing "virtual time" coverage of live PPV - Roode vs. Sting headlines 10th Anniv. PPV". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 10, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  43. ↑ "CALDWELL'S TNA IMPACT RESULTS 5/23: Complete "virtual-time" coverage of live Impact - Hogan returns home, A.J. in Aces & Eights?, final show in current timeslot". Pro Wrestling Torch.
  44. ↑ "PWTorch.com - CALDWELL'S TNA IMPACT RESULTS 9/12: Complete "virtual-time" coverage of "No Surrender" Impact - Bully defends TNA Title, BFG Series Finals, more". www.pwtorch.com.
  45. ↑ Caldwell, James. "TNA NEWS: Halloween Impact tonight - TNA Title announcement, PPV re-matches, Abyss, SPOILER link". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 29, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  46. ↑ Caldwell, James (ธันวาคม 6, 2013). "TNA news: Impact spoilers - futures of two top stars up in the air for 2014, plus news from Thurs. TV taping". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 8, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  47. ↑ "Impact News: Official TNA World champ determined, four matches for "Genesis" Impact next week". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ มกราคม 14, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  48. ↑ Middleton, Marc (2014-01-10). "Magnus Declared Undisputed World Champion, AJ Thanks The Fans (Video), TNA Genesis News, More". Wrestling Inc. (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2026-03-21.
  49. ↑ Johnson, Mike (ธันวาคม 8, 2013). "AJ Styles leaving TNA". Pro Wrestling Insider. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 8, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  50. ↑ "411MANIA". AJ Styles On Why He Left Impact Wrestling.
  51. ↑ Meltzer, Dave (มีนาคม 27, 2014). "Mar 31 2013 Wrestling Observer Newsletter: Giant issue featuring nine-page Billy Robinson bio, two weeks left until WrestleMania, line-up, all the news from around the world and more". Wrestling Observer Newsletter. Campbell, California: 47. ISSN 1083-9593. A.J. Styles has signed and is going to be given a major push as a singles headliner, to work with all the big guns, with a title shot at Kazuchika Okada coming sooner than later{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  52. ↑ "Invasion Attack 2014". New Japan Pro-Wrestling (ภาษาญี่ปุ่น). สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 3, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  53. ↑ Caldwell, James (มิถุนายน 4, 2014). "Caldwell's NJPW PPV results 4/6: Complete "virtual-time" coverage of "Invasion Attack 2014" - Nakamura regains IC Title, A.J. Styles big angle, new NWA tag champions, more". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 4, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  54. ↑ Caldwell, James (เมษายน 21, 2014). "Styles news: A.J. Styles announced for New Japan's G1 Climax". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 1, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  55. ↑ 5月度のスマホサイトは、いま一番悪いヤツら"Bullet Club"が完全ジャック!! アンダーソンの心中は?. New Japan Pro-Wrestling (ภาษาญี่ปุ่น). เมษายน 30, 2014. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤษภาคม 2, 2014. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 1, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  56. ↑ "The Bullet Club are coming to WotW & Global Wars". Ring of Honor. เมษายน 16, 2015. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤษภาคม 4, 2017. สืบค้นเมื่อ เมษายน 16, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  57. ↑ "Power Struggle". New Japan Pro-Wrestling (ภาษาญี่ปุ่น). ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤศจิกายน 9, 2015. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 7, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  58. 1 2 レスリングどんたく 2014. New Japan Pro-Wrestling (ภาษาญี่ปุ่น). สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 3, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  59. ↑ Namako, Jason (พฤษภาคม 3, 2014). "AJ Styles crowned the new IWGP Heavyweight Champion". Wrestleview. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 3, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  60. ↑ ""新IWGP王者"AJスタイルズに直撃! 「もう誰にもIWGPを渡す気はない！俺が"カネの雨"を降らせるから心配するな！」". New Japan Pro-Wrestling (ภาษาญี่ปุ่น). พฤษภาคม 12, 2014. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤษภาคม 12, 2014. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 12, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  61. ↑ Caldwell, James (พฤษภาคม 17, 2014). "Caldwell's ROH iPPV results 5/17: Complete "virtual-time" coverage of War of the Worlds - ROH Title & IWGP Title main events, new ROH tag champs, Steen vs. Nakamura, more". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 17, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  62. ↑ "Back to the Yokohama Arena". New Japan Pro-Wrestling (ภาษาญี่ปุ่น). สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 25, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  63. ↑ Caldwell, James (พฤษภาคม 25, 2014). "Caldwell's NJPW iPPV results 5/25: Complete "virtual-time" coverage of live show featuring Styles vs. Okada for IWGP World Title, MOTY Contender, NWA Tag Titles, more". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 25, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  64. ↑ Caldwell, James (กรกฎาคม 21, 2014). "Caldwell's NJPW G1 Climax results 7/21 (Night 1): Complete coverage of A.J. Styles vs. Okada main event, Tanahashi, Nakamura, Shelton Benjamin, Bullet Club, more". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 21, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  65. ↑ "バディファイトPresents G1 Climax 24". New Japan Pro-Wrestling (ภาษาญี่ปุ่น). ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ สิงหาคม 8, 2014. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 8, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  66. ↑ Namako, Jason (สิงหาคม 8, 2014). "8/8 NJPW G-1 Climax Day 11 recap (Okada/Suzuki)". Wrestleview. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 8, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  67. ↑ "King of Pro-Wrestling". New Japan Pro-Wrestling (ภาษาญี่ปุ่น). ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ตุลาคม 17, 2014. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 13, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  68. ↑ "PPV results - 10/13 New Japan in Tokyo, Japan: Styles drops IWGP World Hvt. Title to Tanahashi, more title changes, former WWE star returns to New Japan, more". Pro Wrestling Torch. ตุลาคม 13, 2014. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 13, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  69. ↑ "Power Struggle". New Japan Pro-Wrestling (ภาษาญี่ปุ่น). ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤศจิกายน 11, 2014. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 8, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  70. ↑ Caldwell, James (พฤศจิกายน 25, 2014). "NJPW news: Yoshitatsu injury update - could be out one year". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ มกราคม 9, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  71. ↑ Meltzer, Dave (มกราคม 3, 2015). "New Japan Wrestle Kingdom 9 live results and recap: Tanahashi vs. Okada, Ibushi vs. Nakamura plus 4 way juniors tag". Wrestling Observer Newsletter. สืบค้นเมื่อ มกราคม 9, 2015. They are putting over the Styles clash as being controversial and using the neck injury to Yoshitatsu to make Styles out to be a killer{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์).
  72. ↑ "『World Tag League 2014』出場チーム&公式戦が決定！ 棚橋はヨシタツとタッグ結成！ 桜庭、AJ、柴田、ROH、NWAも参戦!". New Japan Pro-Wrestling (ภาษาญี่ปุ่น). พฤศจิกายน 11, 2014. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤศจิกายน 12, 2014. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 5, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  73. ↑ "World Tag League 2014". New Japan Pro-Wrestling (ภาษาญี่ปุ่น). ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ธันวาคม 10, 2014. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 5, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  74. ↑ "World Tag League 2014". New Japan Pro-Wrestling (ภาษาญี่ปุ่น). ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ธันวาคม 10, 2014. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 5, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  75. ↑ "Wrestle Kingdom 9 in 東京ドーム". New Japan Pro-Wrestling (ภาษาญี่ปุ่น). ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มกราคม 4, 2015. สืบค้นเมื่อ มกราคม 4, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  76. ↑ Caldwell, James (มกราคม 4, 2015). "Caldwell's NJPW Tokyo Dome show results 1/4: Complete "virtual-time" coverage of live Wrestle Kingdom PPV - Tanahashi vs. Okada, Bullet Club, Nakamura, Jim Ross, more". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ มกราคม 4, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  77. ↑ "棚橋vsAJのIWGP戦が正式決定！ 後藤&柴田vsアンダーソン&ギャローズ、オメガvs田口の再戦も決定！【2・11大阪対戦カード】". New Japan Pro-Wrestling (ภาษาญี่ปุ่น). มกราคม 6, 2015. สืบค้นเมื่อ มกราคม 9, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  78. 1 2 "The New Beginning in Osaka". New Japan Pro-Wrestling (ภาษาญี่ปุ่น). ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กุมภาพันธ์ 13, 2015. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 11, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  79. ↑ Caldwell, James (กุมภาพันธ์ 11, 2015). "NJPW news: Bullet Club takes top titles at "New Beginning" - Styles new IWGP World Champ, other title changes". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 11, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  80. ↑ "Invasion Attack 2015". New Japan Pro-Wrestling (ภาษาญี่ปุ่น). ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ เมษายน 9, 2015. สืบค้นเมื่อ เมษายน 5, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  81. ↑ "Show results - 4/5 NJPW "Invasion Attack" in Tokyo, Japan: A.J. Styles defends IWGP World Title in main event, ROH tag teams win both Tag Titles, Bullet Club in action, more". Pro Wrestling Torch. เมษายน 5, 2015. สืบค้นเมื่อ เมษายน 5, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  82. ↑ "Dominion 7.5 in Osaka-jo Hall". New Japan Pro-Wrestling (ภาษาญี่ปุ่น). ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กรกฎาคม 6, 2015. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 5, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  83. ↑ Caldwell, James (กรกฎาคม 5, 2015). "NJPW PPV news: Three title changes at Dominion PPV, big-time main event, ROH, headline matches for G1 Climax, more". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 5, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  84. ↑ Sempervive, Mike (กรกฎาคม 18, 2015). "The Big Audio Nightmare's Guide to the annual New Japan G1 Climax". Wrestling Observer Newsletter. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 14, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  85. ↑ "バディファイトPresents G1 Climax 25". New Japan Pro-Wrestling (ภาษาญี่ปุ่น). สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 14, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  86. ↑ Meltzer, Dave (ตุลาคม 11, 2015). "NJPW King of Pro Wrestling 10-11: Kazuchika Okada vs. A.J. Styles for IWGP heavyweight title". Wrestling Observer Newsletter. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 9, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  87. ↑ Meltzer, Dave (พฤศจิกายน 6, 2015). "NJPW Power Struggle live results 2015: Shinsuke Nakamura vs. Karl Anderson for IC title". Wrestling Observer Newsletter. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 9, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  88. ↑ Meltzer, Dave (ธันวาคม 5, 2015). "AJ Styles officially removed from NJPW Tour". Wrestling Observer Newsletter. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 9, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  89. ↑ Meltzer, Dave (มกราคม 3, 2016). "Wrestle Kingdom 10 live results: Kazuchika Okada vs Hiroshi Tanahashi". Wrestling Observer Newsletter. สืบค้นเมื่อ มกราคม 4, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  90. ↑ Rose, Bryan (มกราคม 4, 2016). "NJPW stars Nakamura, AJ Styles, Luke Gallows and Karl Anderson headed to WWE". Wrestling Observer Newsletter. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มีนาคม 22, 2022. สืบค้นเมื่อ มกราคม 4, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  91. ↑ Caldwell, James (มกราคม 4, 2016). "PWTorch Report – Four big names leaving New Japan, heading to WWE". Pro Wrestling Torch. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มกราคม 5, 2016. สืบค้นเมื่อ มกราคม 4, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  92. ↑ Johnson, Mike (มกราคม 5, 2016). "AJ Styles & Nakamura-New Japan updates". Pro Wrestling Insider. สืบค้นเมื่อ มกราคม 5, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  93. ↑ Clapp, John (มกราคม 5, 2016). "Are AJ Styles, Shinsuke Nakamura, Karl Anderson and Doc Gallows coming to WWE?". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มกราคม 8, 2016. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 20, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  94. ↑ Wallace, Dustin (มกราคม 12, 2016). "Former New Japan star Matt Bloom addresses Bullet Club rumors". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มกราคม 17, 2016. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 20, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  95. ↑ Murphy, Ryan (มกราคม 24, 2016). "Triple H won the 2016 Royal Rumble Match for the WWE World Heavyweight Championship". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มกราคม 25, 2016. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 28, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  96. ↑ Trionfo, Richard (มกราคม 25, 2016). "WWE Raw Report: Who Impressed The Authority Enough To Main Event Fastlane?, Finally ... The New Day Know Something Rock Does Not, AJ Styles Makes His Raw Debut, If You Missed Something Resembling The Attitude Era ... This Raw Is For You". PWInsider. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มีนาคม 13, 2016. สืบค้นเมื่อ มกราคม 25, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  97. ↑ Trionfo, Richard (มีนาคม 7, 2016). "WWE Raw Report: Any Roadblocks On The Path To Roadblock?, How About Those Y2AJ Shirt Sales?, Who Will Be The X Factor In The Lana/Brie Situation?, And More". PWInsider. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มีนาคม 13, 2016. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 7, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  98. ↑ Wortman, James (เมษายน 3, 2016). "Chris Jericho def. AJ Styles". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ เมษายน 8, 2016. สืบค้นเมื่อ เมษายน 3, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  99. ↑ Melok, Bobby (พฤษภาคม 1, 2016). "WWE World Heavyweight Champion Roman Reigns def. AJ Styles". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤษภาคม 2, 2016. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 28, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  100. ↑ Melok, Bobby (พฤษภาคม 22, 2016). "WWE World Heavyweight Champion Roman Reigns def. AJ Styles (Extreme Rules Match)". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤษภาคม 25, 2016. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 28, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  101. ↑ Murphy, Ryan (มิถุนายน 19, 2016). "AJ Styles def. John Cena". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มิถุนายน 23, 2016. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 28, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  102. ↑ Adkins, Greg (สิงหาคม 21, 2016). "Could AJ Styles defeat John Cena without the help of his Club cohorts?". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ สิงหาคม 23, 2016. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 28, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  103. ↑ Pappolla, Ryan (กันยายน 11, 2016). "AJ Styles def. Dean Ambrose to win the WWE World Championship". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กันยายน 15, 2016. สืบค้นเมื่อ กันยายน 11, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  104. ↑ Melok, Bobby (ตุลาคม 9, 2016). "WWE World Champion AJ Styles def. Dean Ambrose and John Cena". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ตุลาคม 13, 2016. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 9, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  105. ↑ Melok, Bobby (ธันวาคม 4, 2016). "WWE World Champion AJ Styles def. Dean Ambrose (Tables, Ladders and Chairs Match)". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ธันวาคม 20, 2016. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 4, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  106. ↑ Parks, Greg (ธันวาคม 27, 2016). "12/27 WWE Smackdown LIVE – Parks's Complete, Real-Time Report, including three title matches, John Cena's return". Pro Wrestling Torch. TDH Communications Inc. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ธันวาคม 28, 2016. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 27, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  107. ↑ Adkins, Greg (มกราคม 29, 2017). "John Cena def. AJ Styles to win the WWE Championship". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กุมภาพันธ์ 1, 2017. สืบค้นเมื่อ มกราคม 29, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  108. ↑ Melok, Bobby (กุมภาพันธ์ 12, 2017). "Bray Wyatt def. John Cena, The Miz, Baron Corbin, AJ Styles and Dean Ambrose in a WWE Championship Elimination Chamber Match". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กุมภาพันธ์ 13, 2017. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 30, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  109. ↑ Burdick, Michael (เมษายน 2, 2017). "AJ Styles def. Shane McMahon". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ เมษายน 30, 2017. สืบค้นเมื่อ เมษายน 2, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  110. ↑ Keller, Wade (เมษายน 4, 2017). "KELLER'S WWE SMACKDOWN REPORT 4/4: WrestleMania 33 fallout including celebration interview with Orton, rematches, Miz & Maryse, and some NXT call-ups!". Pro Wrestling Torch. TDH Communications Inc. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ เมษายน 6, 2017. สืบค้นเมื่อ เมษายน 5, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  111. ↑ Keller, Wade (เมษายน 11, 2017). "KELLER'S WWE SMACKDOWN REPORT 4/11: Superstar Shake-up Night 2 details". Pro Wrestling Torch. TDH Communications Inc. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ เมษายน 13, 2017. สืบค้นเมื่อ เมษายน 11, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  112. ↑ Benigno, Anthony (พฤษภาคม 21, 2017). "United States Champion Kevin Owens def. AJ Styles via count-out". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤษภาคม 27, 2017. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 30, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  113. ↑ Melok, Bobby (กรกฎาคม 7, 2017). "AJ Styles wins United States Championship from Kevin Owens at Madison Square Garden Live Event". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กรกฎาคม 29, 2017. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 7, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  114. ↑ Keller, Wade (กรกฎาคม 25, 2017). "KELLER'S WWE SMACKDOWN REPORT 7/25: Surprise return, Owens gloats and Styles wants rematch, Nakamura vs. Corbin". Pro Wrestling Torch. TDH Communications Inc. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กรกฎาคม 30, 2017. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 25, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  115. ↑ Johnson, Mike (ตุลาคม 20, 2017). "WWE scrambling as TLC card is revamped due to medical issues; Kurt Angle to return to the ring this Sunday; Styles vs. Balor". PWInsider. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ตุลาคม 21, 2017. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 20, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  116. ↑ Pappolla, Ryan (พฤศจิกายน 7, 2017). "AJ Styles def. Jinder Mahal to win the WWE Championship". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤศจิกายน 8, 2017. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 8, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  117. ↑ "WWWF/WWF/WWE Heavyweight Title History". The History of WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มกราคม 11, 2018. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 8, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  118. ↑ Benigno, Anthony (พฤศจิกายน 19, 2017). "Universal Champion Brock Lesnar def. WWE Champion AJ Styles". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ธันวาคม 1, 2017. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 19, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  119. ↑ Benigno, Anthony (ธันวาคม 17, 2017). "WWE Champion AJ Styles def. Jinder Mahal". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ธันวาคม 22, 2017. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 17, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  120. ↑ Melok, Bobby (มกราคม 28, 2018). "WWE Champion AJ Styles def. Kevin Owens & Sami Zayn". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มกราคม 29, 2018. สืบค้นเมื่อ มกราคม 28, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  121. ↑ Benigno, Anthony (มีนาคม 12, 2018). "WWE Champion AJ Styles def. John Cena, Kevin Owens, Sami Zayn, Dolph Ziggler and Baron Corbin (Six-Pack Challenge)". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มีนาคม 13, 2018. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 30, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  122. ↑ Benigno, Anthony (เมษายน 8, 2018). "WWE Champion AJ Styles def. Shinsuke Nakamura". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ เมษายน 9, 2018. สืบค้นเมื่อ เมษายน 8, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  123. ↑ Melok, Bobby (เมษายน 27, 2018). "WWE Champion AJ Styles vs. Shinsuke Nakamura ended in a Double Count-out". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ เมษายน 30, 2018. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 30, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  124. ↑ Benigno, Anthony (พฤษภาคม 6, 2018). "WWE Champion AJ Styles vs. Shinsuke Nakamura ended in a No Contest". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤษภาคม 10, 2018. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 30, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  125. ↑ Benigno, Anthony (มิถุนายน 17, 2018). "WWE Champion AJ Styles def. Shinsuke Nakamura (Last Man Standing Match)". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤษภาคม 18, 2019. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 30, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  126. ↑ Thomas, Jeremy (สิงหาคม 15, 2018). "WWE News: JBL Congratulates AJ Styles On Breaking WWE Championship Record". 411Mania. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กันยายน 22, 2018. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 16, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  127. ↑ Barnett, Jake (พฤศจิกายน 13, 2018). "11/13 Barnett's WWE Smackdown Live TV Review: WWE Survivor Series shakeup due to Becky Lynch's injury, New Day vs. Big Show, Sheamus, and Cesaro, the final push for Sunday's event". Pro Wrestling Dot Net (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤศจิกายน 14, 2018. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 30, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  128. ↑ Wortman, James (เมษายน 7, 2019). "AJ Styles def. Randy Orton". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ เมษายน 9, 2019. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 30, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  129. ↑ "WWE Superstar Shake-up 2019 results: Full list of Superstars who moved to Raw and SmackDown LIVE". WWE. เมษายน 15, 2019. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ เมษายน 17, 2019. สืบค้นเมื่อ เมษายน 15, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  130. ↑ Benigno, Anthony (พฤษภาคม 19, 2019). "Universal Champion Seth Rollins def. AJ Styles". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤษภาคม 25, 2019. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 19, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  131. ↑ Benigno, Anthony (กรกฎาคม 1, 2019). "United States Champion Ricochet def. AJ Styles; The Club reformed to attack Ricochet after the match". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กรกฎาคม 2, 2019. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 1, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  132. ↑ Benigno, Anthony (กรกฎาคม 14, 2019). "AJ Styles def. Ricochet to become the new United States Champion". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กรกฎาคม 15, 2019. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 30, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  133. ↑ Garretson, Jordan (เมษายน 4, 2020). "The Undertaker def. AJ Styles in a Boneyard Match". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ เมษายน 15, 2020. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 30, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  134. ↑ Powell, Jason (มิถุนายน 12, 2020). "6/12 WWE Friday Night Smackdown results: Powell's review of AJ Styles vs. Daniel Bryan in the tournament final to become new Intercontinental Champion, Braun Strowman and Heavy Machinery vs. The Miz, John Morrison, and Dolph Ziggler, final hype for WWE Backlash". Pro Wrestling Dot Net. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤศจิกายน 1, 2020. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 13, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  135. ↑ Powell, Jason (สิงหาคม 21, 2020). "8/21 WWE Friday Night Smackdown results: Powell's review of ThunderDome, AJ Styles vs. Jeff Hardy for the Intercontinental Title, Shinsuke Nakamura and Cesaro vs. Gran Metalik and Lince Dorado for the Smackdown Tag Titles, Big E vs. Sheamus, final hype for SummerSlam". Pro Wrestling Dot Net. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ สิงหาคม 23, 2020. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 22, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  136. ↑ "See all the results from the 2020 Draft". WWE. ตุลาคม 9, 2020. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤศจิกายน 3, 2020. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 9, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  137. ↑ Melok, Bobby (เมษายน 10, 2021). "AJ Styles & Omos def. The New Day to become Raw Tag Team Champions". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ เมษายน 11, 2021. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 30, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  138. ↑ Defelice, Robert (เมษายน 12, 2021). "AJ Styles Becomes The Only Grand Slam Champion In Both WWE And TNA/IMPACT Wrestling". Fightful. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ เมษายน 12, 2021. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 30, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  139. ↑ Laboon, Jeff (สิงหาคม 21, 2021). "RK-Bro def. AJ Styles & Omos to win the Raw Tag Team Championship". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ สิงหาคม 22, 2021. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 21, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  140. ↑ Clapp, John (เมษายน 3, 2022). "Edge def. AJ Styles after a distraction by Damian Priest". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ เมษายน 4, 2022. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 30, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  141. ↑ Bryant, Nathan (พฤษภาคม 8, 2022). "Edge def. AJ Styles". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤษภาคม 9, 2022. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 9, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  142. ↑ Nason, Josh (ธันวาคม 31, 2022). "AJ Styles suffered broken ankle at WWE house show, won't need surgery". Wrestling Observer Newsletter. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ธันวาคม 31, 2022. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 31, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  143. ↑ "Full 2023 WWE Draft Results". WWE. เมษายน 28, 2023. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ เมษายน 30, 2023. สืบค้นเมื่อ เมษายน 28, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  144. ↑ "Seth "Freakin" Rollins vs. AJ Styles (World Heavyweight Championship)". WWE. พฤษภาคม 12, 2023. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤษภาคม 13, 2023. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 12, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  145. ↑ Miller, Gregory (พฤษภาคม 27, 2023). "Seth "Freakin" Rollins def. AJ Styles to win the World Heavyweight Championship". WWE. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 28, 2023. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 30, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  146. ↑ Powell, Jason (กุมภาพันธ์ 24, 2024). "WWE Elimination Chamber results: Powell's live review of Rhea Ripley vs. Nia Jax for the Women's World Championship, Elimination Chamber matches, Grayson Waller Effect with Seth Rollins and Cody Rhodes". Pro Wrestling Dot Net. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ เมษายน 17, 2024. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 24, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  147. ↑ Powell, Jason (เมษายน 7, 2024). "WrestleMania XL results: Powell's live review of night two with Roman Reigns vs. Cody Rhodes for the WWE Universal Championship with Bloodline Rules, Seth Rollins vs. Drew McIntyre for the World Heavyweight Championship". Pro Wrestling Dot Net. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ เมษายน 8, 2024. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 9, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  148. ↑ Powell, Jason (พฤษภาคม 4, 2024). "WWE Backlash France results: Powell's live review of Cody Rhodes vs. AJ Styles for the WWE Championship, Damian Priest vs. Jey Uso for the World Hvt. Title, Bayley vs. Naomi vs. Tiffany Stratton for the WWE Women's Title". Pro Wrestling Dot Net. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กันยายน 24, 2024. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 4, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  149. ↑ Meltzer, Dave (พฤษภาคม 10, 2024). "May 13, 2024 Observer Newsletter: WWE Backlash review, WrestleMania returning to Las Vegas". Wrestling Observer Newsletter. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤษภาคม 21, 2024. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 10, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  150. ↑ Powell, Jason (มิถุนายน 15, 2024). "WWE Clash at the Castle results: Powell's live review of Damian Priest vs. Drew McIntyre for the World Heavyweight Championship, Cody Rhodes vs. AJ Styles in an I Quit match for the WWE Championship". Pro Wrestling Dot Net. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 15, 2024. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 15, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  151. ↑ Barnett, Jake (ตุลาคม 4, 2024). "WWE Smackdown results (10/04): Barnett's review of Tama Tonga and Tonga Loa vs. Street Profits vs. DIY in a ladder match for the WWE Tag Titles, AJ Styles' return, Chelsea Green vs. Michin in a dumpster match". Pro Wrestling Dot Net. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ธันวาคม 4, 2024. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 5, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  152. ↑ Tessier, Colin (ตุลาคม 15, 2024). "AJ Styles On Suffering A Lisfranc Injury On 10/4 WWE SmackDown: As The Kids Say, I'm Cooked". Fightful. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤศจิกายน 8, 2024. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 15, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  153. ↑ Powell, Jason (เมษายน 20, 2025). "WrestleMania 41 results: Powell's live review of night two with Cody Rhodes vs. John Cena for the WWE Championship, Iyo Sky vs. Bianca Belair vs. Rhea Ripley for the Women's World Championship". Pro Wrestling Dot Net (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ เมษายน 21, 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  154. ↑ Powell, Jason (สิงหาคม 3, 2025). "WWE SummerSlam results: Powell's live review of night two with John Cena vs. Cody Rhodes in a Street Fight for the WWE Championship, Naomi vs. Rhea Ripley vs. Iyo Sky for the Women's World Championship". Pro Wrestling Dot Net. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 4, 2025. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 3, 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  155. ↑ "【ＷＷＥ】ＡＪスタイルズが２０２６年中の引退を表明「体が動けなくなる前に…」 ライバル棚橋弘至に越境メッセージ". 東スポWEB (ภาษาญี่ปุ่น). กันยายน 26, 2025. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 10, 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  156. ↑ Powell, Jason (ตุลาคม 11, 2025). "WWE Crown Jewel Perth results: Powell's review of Cody Rhodes vs. Seth Rollins for the men's Crown Jewel Championship, Stephanie Vaquer vs. Tiffany Stratton for the women's Crown Jewel Championship". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 11, 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  157. ↑ Russell, Skylar (ตุลาคม 21, 2025). "AJ Styles & Dragon Lee Win WWE World Tag Titles On WWE Raw". Fightful News. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 21, 2025.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  158. ↑ Pulido, Luis (ธันวาคม 29, 2025). "WWE Raw Results (12/29/2025)". Fightful (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 29, 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  159. ↑ Powell, Jason (มกราคม 5, 2026). "WWE Raw results (1/5): Powell's live review of CM Punk vs. Bron Breakker for the World Heavyweight Championship, The Kabuki Warriors vs. Rhea Ripley and Iyo Sky for the WWE Women's Tag Titles". Pro Wrestling Dot Net. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มกราคม 6, 2026. สืบค้นเมื่อ มกราคม 6, 2026.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  160. ↑ Powell, Jason (มกราคม 12, 2026). "WWE Raw results (1/12): Powell's live review of Gunther vs. AJ Styles, Penta and Dragon Lee vs. Bronson Reed and Austin Theory, World Heavyweight Champion CM Punk's appearance". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ มกราคม 19, 2026.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  161. ↑ writer, Anthony Sulla-HeffingerStaff (มกราคม 31, 2026). "WWE Royal Rumble 2026 live results: Updates, grades, analysis as road to WrestleMania 42 begins". Yahoo Sports (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ มกราคม 31, 2026.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  162. ↑ Beaston, Erik. "WWE Raw Results, Winners, Live Grades, Reaction, Highlights Before Elimination Chamber 2026". bleacherreport.com (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 23, 2026.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  163. ↑ Currier, Joseph (กุมภาพันธ์ 26, 2026). "Report: AJ Styles, WWE reach new contract". F4W/WON (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 26, 2026.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  164. ↑ Lambert, Jeremy (มีนาคม 8, 2026). "AJ Styles Describes His Current Role In WWE". Fightful (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ มีนาคม 8, 2026.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  165. ↑ Sharma, Ishaan (กรกฎาคม 26, 2026). "AJ Styles Says He Is Taking Over Coaching Role At WWE Performance Center". Fightful. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 27, 2026.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  166. ↑ Moore, Michael (กันยายน 1, 2016). "Where to Find Top Cards of 2016's Veteran Breakout Stars". Pro Wrestling Torch. TDH Communications Inc. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤศจิกายน 4, 2016. สืบค้นเมื่อ กันยายน 11, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  167. ↑ Fowler, Matt (พฤศจิกายน 2, 2012). "Top 50 Wrestlers of All Time". IGN. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤศจิกายน 16, 2018. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 29, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  168. ↑ Winkie, Luke (กรกฎาคม 26, 2016). "Ranking the top 101 wrestlers of all time". Sports Illustrated. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 31, 2016. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 1, 2016.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  169. ↑ Nouinou, Ayub (มกราคม 22, 2016). "AJ Styles can be the superstar that spearheads WWE into a new era". The Independent. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 26, 2016. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 29, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  170. ↑ Barnett, Josh (มีนาคม 15, 2017). "Why A.J. Styles vs. Shane McMahon at WrestleMania might be better than you think". USA Today. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มีนาคม 25, 2023. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 16, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  171. ↑ Lindsey, Philip (พฤศจิกายน 7, 2021). "Ranking the Top 15 WWE and AEW Stars Aged 40 and Above" (ภาษาอังกฤษ). Bleacher Report. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ เมษายน 3, 2023. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 23, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  172. ↑ Atkin, Nicolas (กุมภาพันธ์ 27, 2016). "Ex-WWE star Kurt Angle: Family more important than wrestling now". ESPN. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มีนาคม 20, 2023. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 28, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  173. ↑ "Chapter 5: Revelation". Undertaker: The Last Ride. มิถุนายน 21, 2020. 16 นาที. WWE Network.{{cite episode}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  174. ↑ "One More Round: The Undertaker". Steve Austin's Broken Skull Sessions. พฤศจิกายน 22, 2020. 102 นาที. WWE Network.{{cite episode}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  175. ↑ Jefferson, Lake (พฤศจิกายน 21, 2017). "AJ Styles is 'on a par with Ric Flair, Bret Hart and Shawn Michaels', says Paul Heyman". Sky Sports. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กรกฎาคม 4, 2019. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 23, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  176. ↑ "TNA Wrestlers do Motion Capture for TNA Impact Video Game". GameSpot. ตุลาคม 14, 2007. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ตุลาคม 23, 2007. สืบค้นเมื่อ เมษายน 2, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  177. ↑ Gerweck, Steve (กุมภาพันธ์ 10, 2011). "Sarah Darling Tag Teams with AJ Styles in Video". WrestleView. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กุมภาพันธ์ 20, 2011. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 15, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  178. ↑ Caldwell, James (เมษายน 24, 2012). "Recap of Styles on Dove Awards show". Pro Wrestling Torch. TDH Communications Inc. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มิถุนายน 29, 2012. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 21, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  179. ↑ "The Essential AJ Styles Collection". ShopTNA. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มีนาคม 5, 2016. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 4, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  180. ↑ WWE 2K (มิถุนายน 18, 2018). "WWE 2K19 Press Conference @ 8:00 am PT". YouTube. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 21, 2021. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 18, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) CS1 maint: numeric names: authors list (ลิงก์)
  181. ↑ "WWE 2K - News - WWE Superstars Select The WWE 2K19 Soundtrack; Now Streaming on Apple Music". WWE 2K. กันยายน 18, 2018. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 16, 2019. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 30, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  182. ↑ Fowler, Matt (กันยายน 3, 2009). "AJ Styles Gets Made". IGN. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ เมษายน 9, 2019. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 30, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  183. 1 2 Baines, Tim (กุมภาพันธ์ 13, 2005). "Styles still showing he's X-cellent champ". Ottawa Sun. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 19, 2008.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) CS1 maint: deprecated archival service (ลิงก์)
  184. ↑ Borash, Jeremy (สิงหาคม 1, 2010). "First pic! AJ Styles got ink! Initials of his 3 sons and their birthdays". Twitter. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มีนาคม 4, 2016. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 2, 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  185. ↑ Bucher, Chris (กันยายน 6, 2016). "WWE Superstar AJ Styles' Tattoos: What Do the Dates Mean?". Heavy.com. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กันยายน 13, 2016. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 21, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  186. ↑ Clevett, Jason (เมษายน 20, 2005). "AJ Styles ready for new challenges". Slam! Wrestling. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มีนาคม 10, 2016. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 19, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  187. ↑ Clevett, Jason (พฤษภาคม 30, 2003). "AJ Styles: Southern Gentleman and a star". Slam! Wrestling. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 19, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) CS1 maint: deprecated archival service (ลิงก์)
  188. ↑ Cardno, James. "AJ Styles Interview". New Zealand Pro Wrestling Journalists. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ตุลาคม 16, 2008. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 18, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  189. ↑ "AJ Styles, Wrestlemania Superstar, Is a Huge Christian Hip-Hop Head". Relevant. เมษายน 6, 2018. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มกราคม 16, 2021. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 21, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  190. ↑ "WWE Star A.J. Styles Under Fire For Repeatedly Using Gay Slurs • Instinct Magazine". Instinct Magazine (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). พฤศจิกายน 30, 2018. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 17, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  191. ↑ "AJ Styles attacks CM Punk instead of supporting Black Lives Matter". Daily DDT (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). มิถุนายน 11, 2020. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 17, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  192. ↑ "A.J. Styles's Weird Right-Wing Web TV Appearance Went About As Well As Could Be Expected". Deadspin (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 17, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  193. ↑ "NWA-TNA Weekly PPV #37 - Scott's Blog of Doom!". www.blogofdoom.com (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). เมษายน 5, 2013. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 20, 2025. He then challenges Gilbertti to go to the ring within the next thirty seconds before he saws off his body parts. He then calls him a "Faggot" as the rest of SEX acts like high school kids reacting to a fight.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  194. ↑ "AJ Styles: Southern Gentleman and a star - Slam Wrestling" (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). พฤษภาคม 30, 2003. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 17, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  195. ↑ Kreikenbohm, Philip. "ROH Dragon Gate Invasion « Events Database « CAGEMATCH - The Internet Wrestling Database". Cagematch.net.
  196. ↑ E C (มิถุนายน 7, 2007). PWG: AJ Styles and Kevin Steen promo. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 20, 2025 – โดยทาง YouTube.{{cite AV media}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  197. ↑ Sokol, Christ. "A beauty of a Ballpark Brawl". Slam Wrestling. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มีนาคม 9, 2016. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 21, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  198. 1 2 Oster, Aaron (ธันวาคม 31, 2016). "WWE 2016 end-of-year awards". The Baltimore Sun. สืบค้นเมื่อ กันยายน 26, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  199. ↑ "Christian Wrestling Entertainment - Heavyweight Title". Oklafan. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กรกฎาคม 15, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  200. ↑ Hale, Andreas; Chandan, Sachin (มกราคม 5, 2026). "Best men's and women's wrestlers, feud, match and more 2025 pro wrestling awards". ESPN.com. สืบค้นเมื่อ มกราคม 5, 2026.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  201. ↑ "FWE XIX: John Morrison vs. AJ Styles iPPV Results – Brooklyn, NY 3/11/2015". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มีนาคม 20, 2015. สืบค้นเมื่อ เมษายน 11, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  202. ↑ Knights, Kriss. "IPW – Independent Professional Wrestling (Florida) Heavyweight Title History". Solie. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 21, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  203. ↑ Westcott, Brian. "IWC – International Wrestling Cartel Super Indies Title History". Solie. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2017-06-13. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 21, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  204. ↑ "Independent Wrestling Results – March 2004". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 4, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  205. ↑ "Independent Wrestling Results – March 2003". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 5, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  206. ↑ "IWC Super Indy Showdown".
  207. ↑ "Independent Wrestling Results – January 2003". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 5, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  208. ↑ "AAA Sin Limite - Verano De Escandalo 2006".
  209. ↑ "NWA Georgia Heavyweight Title history". wrestling-titles.com.
  210. ↑ "NWA Wildside Television Title history". wrestling-titles.com.
  211. ↑ "NWA World Heavyweight Title history". wrestling-titles.com.
  212. ↑ "TNA World Heavyweight Title history". wrestling-titles.com.
  213. ↑ "TNA X Division Title history". wrestling-titles.com. สืบค้นเมื่อ กันยายน 25, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  214. ↑ "NWA World Tag Team Title history". wrestling-titles.com.
  215. ↑ "TNA World Tag Team Title history". wrestling-titles.com.
  216. ↑ cite web|url= https://www.cagematch.net/?id=26&nr=1450&page=
  217. ↑ "TNA No Surrender 2007". Cagematch.
  218. ↑ "NWA Total Nonstop Action #3".
  219. ↑ Droste, Ryan (มกราคม 15, 2006). "Impact! Results - 1/14/06 (Christian & Rhino vs. AMW, Sting is heard)". WrestleView. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 20, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  220. 1 2 Martin, Adam (พฤศจิกายน 28, 2005). "TNA announces plans for 2005 Year-End Awards after Turning Point PPV". WrestleView. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 15, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  221. 1 2 Sokol, Chris (ธันวาคม 29, 2006). "Impact: Angle gets his rematch against Mr. TNA". SLAM! Sports: Wrestling. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ตุลาคม 18, 2015. สืบค้นเมื่อ กันยายน 29, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  222. ↑ Boutwell, Josh (มกราคม 1, 2010). "Impact Results – 12/31/09". WrestleView. สืบค้นเมื่อ มกราคม 1, 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) CS1 maint: deprecated archival service (ลิงก์)
  223. ↑ Kreikenbohm, Philip. "PPW Tag Team Championship " Titles Database " CAGEMATCH - The Internet Wrestling Database". cagematch.net. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มีนาคม 6, 2016. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 28, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  224. ↑ Westcott, Brian. "PWG – Pro Wrestling Guerrilla PWG Heavyweight Title History". Solie. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2015-09-10. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 21, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  225. 1 2 "WWE: PWI declares Achievement Awards 2016 winners' names". Oneindia. มกราคม 13, 2017. สืบค้นเมื่อ มกราคม 16, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  226. ↑ "Pro Wrestling Illustrated Award Winners Tag Team of the Year". Wrestling Information Archive. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤษภาคม 16, 2008. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 15, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  227. ↑ "Most Popular Wrestler of the Year". Pro Wrestling Illustrated. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มกราคม 21, 2016. สืบค้นเมื่อ เมษายน 12, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  228. ↑ Five, Self High (มกราคม 11, 2019). "AJ Styles y Becky Lynch lideran los premios PWI 2018".{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  229. ↑ "Wrestler of the Year 2017". Pro Wrestling Illustrated. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มกราคม 13, 2018. สืบค้นเมื่อ มกราคม 13, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  230. ↑ Thomas, Jeremy (มกราคม 10, 2019). "AJ Styles & Becky Lynch Named PWI Wrestler & Woman of the Year for 2018". 411MANIA.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  231. ↑ @OfficialPWI (มีนาคม 5, 2020). "Were @OfficialPWI readers correct in voting @AJStylesOrg Wrestler of the Decade? @AlCastlePWI, @BrianRSolomon, & @HarryBurkett1 have a lively discussion about this on our new podcast, which can be streamed from our website. Who would be your choice?" (ทวีต). สืบค้นเมื่อ กันยายน 20, 2020 – โดยทาง ทวิตเตอร์.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  232. ↑ ""PWI 500": 1–100". Pro Wrestling Illustrated. กรกฎาคม 30, 2010. สืบค้นเมื่อ กันยายน 9, 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  233. ↑ Green, Dave (มิถุนายน 14, 2015). "Show results - 6/14 RevPro in London: Huge show featuring Styles winning Hvt. Title, Shinsuke Nakamura & New Japan star, Cabana, Sydal, U.K. stars, more". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 14, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  234. ↑ "ROH Pure Title history". wrestling-titles.com.
  235. ↑ "Ring Of Honor Tag Team Championship". Ring of Honor. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ เมษายน 12, 2010. สืบค้นเมื่อ เมษายน 5, 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  236. ↑ "ROH Pure Wrestling Title Tournament". CageMatch. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มีนาคม 4, 2016. สืบค้นเมื่อ กันยายน 3, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  237. ↑ "10 Best WWE Wrestlers of 2016". Rolling Stone. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ธันวาคม 30, 2017. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 21, 2016.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  238. ↑ "The Week in Wrestling: Top 10 Men's Wrestlers of 2018". Sports Illustrated. มกราคม 3, 2019. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มกราคม 4, 2019. สืบค้นเมื่อ มกราคม 12, 2019.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  239. ↑ Barrasso, Justin (ธันวาคม 29, 2017). "Top 10 Wrestlers of the Year". Sports Illustrated. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 29, 2017. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 30, 2017.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  240. ↑ Palma, Richard. "WWAS – World Wrestling All-Stars International Cruiserweight Title History". Solie. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2015-09-10. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 21, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  241. ↑ "WWA The Eruption".
  242. ↑ Reynolds, RD (มิถุนายน 3, 2016). "Claire Lynch: The 2012 Gooker Award Winner". WrestleCrap. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 16, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  243. ↑ "Best Flying Wrestler". CageMatch. สืบค้นเมื่อ กันยายน 23, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  244. 1 2 3 Meltzer, Dave (มกราคม 25, 2016). "January 25, 2016 Wrestling Observer Newsletter: 2015 Observer Awards Issue". Wrestling Observer Newsletter. Campbell, California: 1, 6, 38. ISSN 1083-9593.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  245. 1 2 Meltzer, Dave (มกราคม 26, 2015). "Jan. 26, 2015 Wrestling Observer Newsletter: 2014 awards issue w/ results & Dave's commentary, Conor McGregor, and much more". Wrestling Observer Newsletter. Campbell, California: 3–19. ISSN 1083-9593.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  246. 1 2 Meltzer, Dave (มีนาคม 6, 2017). "March 6, 2017 Wrestling Observer Newsletter: 2016 Awards issue, talent departing TNA, more". Wrestling Observer Newsletter. Campbell, California: 1–2. ISSN 1083-9593.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  247. ↑ "BONUS SHOW: Wrestling Observer Newsletter Awards". Post Wrestling. มีนาคม 17, 2019. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 23, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  248. ↑ Meltzer, Dave (มกราคม 22, 2007), "2006 Wrestling Observer Newsletter Awards", Wrestling Observer Newsletter, Campbell, CA, น. 1–12, ISSN 1083-9593{{citation}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  249. ↑ Meltzer, Dave (พฤศจิกายน 29, 2017). "December 4, 2017 Wrestling Observer Newsletter: AJ Styles, Minoru Suzuki and more enter the Hall of Fame". Wrestling Observer Newsletter. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 30, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  250. ↑ "WWE Championship". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ธันวาคม 12, 2016. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 11, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  251. ↑ "WWE Intercontinental Championship". สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 5, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  252. ↑ "United States Championship". WWE. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 7, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  253. ↑ "WWE Raw Tag Team Championship". World Wrestling Entertainment (WWE). สืบค้นเมื่อ เมษายน 11, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=เอเจ_สไตลส์&oldid=13333295"