เขตหนองจอก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เขตหนองจอก
กรุงเทพมหานคร
แผนที่กรุงเทพมหานคร เน้นเขตหนองจอก
Cquote1.png ธารน้ำใสสะอาด พฤกษชาติเขียวขจี
พื้นที่กว้างใหญ่ มหาวิทยาลัยระดับชาติ
ผดุงบทบาทบรมบวร พัฒนา
ประชากรหนองจอก
Cquote2.png
ข้อมูลทั่วไป
อักษรไทย เขตหนองจอก
อักษรโรมัน Khet Nong Chok
รหัสทางภูมิศาสตร์ 1003
รหัสไปรษณีย์ 10530
ข้อมูลสถิติ
พื้นที่ 236.261[1] ตร.กม.
ประชากร 165,281[2] คน (พ.ศ. 2558)
ความหนาแน่น 699.56 คน/ตร.กม.
สำนักงานเขต
ที่ตั้ง เลขที่ 16 ถนนเชื่อมสัมพันธ์ แขวงกระทุ่มราย เขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร 10530
พิกัด 13°51′20″N 100°51′45″E / 13.85556°N 100.86250°E / 13.85556; 100.86250
หมายเลขโทรศัพท์ 0 2543 1143, 0 2543 2373
หมายเลขโทรสาร 0 2543 2346
เว็บไซต์ เว็บไซต์สำนักงานเขตหนองจอก
สารานุกรมประเทศไทย ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย

เขตหนองจอก เป็นเขตการปกครองที่มีพื้นที่มากที่สุดของกรุงเทพมหานคร อยู่ในกลุ่มเขตกรุงเทพตะวันออก สภาพพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นท้องทุ่งและเกษตรกรรม มีลำคลองไหลผ่านหลายสาย

ที่ตั้งและอาณาเขต[แก้]

เขตหนองจอกตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกสุดของกรุงเทพมหานคร มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง เรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้

ประวัติศาสตร์[แก้]

เดิม เขตหนองจอกมีฐานะเป็น อำเภอหนองจอก ได้รับการจัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2440[3] ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว กลุ่มผู้ที่มาตั้งถิ่นฐานพวกแรก ๆ เป็นชาวไทยมุสลิมที่อพยพมาจากหัวเมืองภาคใต้ โดยตั้งชุมชนตามแนวคลองแสนแสบซึ่งได้มีการขุดลอกขยายคลองในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว[3] และอีก 5 ปีต่อมา (พ.ศ. 2445) อำเภอหนองจอกก็ได้มาขึ้นอยู่กับเมืองมีนบุรีซึ่งเป็นหัวเมืองที่ตั้งขึ้นใหม่ในมณฑลกรุงเทพ[4]

ต่อมา เกิดสภาวะวิกฤตเศรษฐกิจในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 1 เพื่อเป็นการประหยัดงบประมาณของทางราชการ ในปี พ.ศ. 2474 จังหวัดมีนบุรีจึงถูกยุบรวมเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดพระนคร ส่วนอำเภอหนองจอกถูกโอนไปขึ้นกับจังหวัดฉะเชิงเทรา[5] แต่เนื่องจากความไม่สะดวกในการเดินทางและการติดต่อระหว่างกัน ในปีถัดมา (พ.ศ. 2475) ทางราชการจึงได้ย้ายอำเภอหนองจอกมาเป็นเขตการปกครองในจังหวัดพระนคร[6]

จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2514 มีประกาศคณะปฏิวัติให้รวมจังหวัดพระนครกับจังหวัดธนบุรีเข้าด้วยกันเป็นนครหลวงกรุงเทพธนบุรี[7] และในปีถัดมา (พ.ศ. 2515) ก็มีประกาศคณะปฏิวัติเปลี่ยนรูปแบบการบริหารเมืองหลวงใหม่อีกครั้งจากนครหลวงกรุงเทพธนบุรีเป็นกรุงเทพมหานคร แบ่งพื้นที่ออกเป็นเขตและแขวงแทนอำเภอและตำบล[7] อำเภอหนองจอกจึงได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็น เขตหนองจอก นับแต่นั้น

การแบ่งเขตการปกครอง[แก้]

เขตหนองจอกแบ่งหน่วยการปกครองย่อยออกเป็น 8 แขวง (khwaeng) ได้แก่

อักษรไทย อักษรโรมัน พื้นที่
(ตร.กม.)
จำนวนประชากร
(พฤศจิกายน 2559)
จำนวนบ้าน
(พฤศจิกายน 2559)
ความหนาแน่นประชากร
(พฤศจิกายน 2559)
กระทุ่มราย Krathum Rai
38.132
37,439
14,934
981.82
หนองจอก Nong Chok
29.992
20,489
7,015
683.14
คลองสิบ Khlong Sip
30.849
8,810
2,151
285.58
คลองสิบสอง Khlong Sip Song
38.867
10,806
3,993
278.02
โคกแฝด Khok Faet
22.524
33,426
11,147
1,484.01
คู้ฝั่งเหนือ Khu Fang Nuea
17.750
17,423
5,836
981.57
ลำผักชี Lam Phak Chi
33.358
29,882
12,262
895.79
ลำต้อยติ่ง Lam Toiting
24.789
9,349
2,720
377.14
ทั้งหมด
236.261
167,624
60,058
709.48

ประชากร[แก้]

สถิติประชากรตามทะเบียนราษฎร
เขตหนองจอก[8]
ปี (พ.ศ.) ประชากร การเพิ่มและการลด
2535 64,175 ไม่ทราบ
2536 65,668 +1,493
2537 68,391 +2,723
2538 70,801 +2,410
2539 75,198 +4,397
2540 79,585 +4,387
2541 84,481 +4,896
2542 88,095 +3,614
2543 92,180 +4,085
2544 97,381 +5,201
2545 102,564 +5,183
2546 109,789 +7,225
2547 117,385 +7,596
2548 126,126 +8,741
2549 133,415 +7,289
2550 138,667 +5,252
2551 143,675 +5,008
2552 147,668 +3,993
2553 151,292 +3,624
2554 154,371 +3,079
2555 157,224 +2,853
2556 159,962 +2,738
2557 162,598 +2,636

การคมนาคม[แก้]

เส้นทางถนนสายหลักในพื้นที่เขตหนองจอก ได้แก่

ส่วนทางสายรองและทางลัด ได้แก่

นอกจากนั้นยังมีลำคลองสายต่างๆ เป็นเส้นทางคมนาคมทางน้ำที่สำคัญมาแต่โบราณอีกด้วย เนื่องจากลักษณะทางภูมิศาสตร์แต่เดิมมาของพื้นที่ ตั้งแต่ก่อนที่จะมีการจัดรูปการบริหารเป็นเขตหนองจอก มีลำคลองขุดเช่น คลองเก้า คลองสิบ จนถึงคลองสิบสี่ขุดผ่าน และมีคลองลัดตัดเชื่อมระหว่างลำคลองสายหลักในลักษณะก้างปลาอย่างทั่วถึง

สถานที่สำคัญในเขตหนองจอก มีอาทิ ศูนย์บริหารกิจการศาสนาอิสลามแห่งชาติเฉลิมพระเกียรติ คลองเก้า ซึ่งเป็นที่ตั้งที่ทำการของทั้งสำนักจุฬาราชมนตรี สำนักงานคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย และสำนักงานคณะกรรมการอิสลามกรุงเทพมหานคร เขตหนองจอกเป็นที่ตั้งชุมชนชาวไทยมุสลิมจำนวนประมาณกว่าร้อยละ 75 ของประชากรทั้งหมดในเขต แต่ก็มีชุมชนชาวไทยเชื้อสายอื่นๆ อาทิ ชุมชนชาวไทยรามัญ ชาวไทยเชื้อสายจีน ชาวไทยคริสต์ ตั้งอยู่ในพื้นที่ด้วย โดยมีศาสนสถานทั้งมัสยิด วัด ศาลเจ้าจีน และโบสถ์คริสต์ มีสถานที่ท่องเที่ยว อาทิ ตลาดเก่าร้อยปี วัดสีชมพู แหล่งเที่ยวชมค้างคาวแม่ไก่ ฯลฯ

อ้างอิง[แก้]

  1. ศูนย์ข้อมูลกรุงเทพมหานคร. สถิติจำนวนประชากรและบ้านในกรุงเทพมหานคร จำแนกตามรายแขวงและเขต ณ เดือน ธันวาคม 2550. สืบค้น 21 กันยายน 2552.
  2. สำนักบริหารการทะเบียน กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย,กองปกครองและทะเบียน สำนักปลัดกรุงเทพมหานคร. สถิติประชากรและบ้าน - จำนวนประชากรแยกรายอายุ [ออนไลน์] เข้าถึงได้จาก: http://http://stat.dopa.go.th/stat/statnew/upstat_age.php . สืบค้น 8 มกราคม 2559.
  3. 3.0 3.1 สำนักงานเขตหนองจอก. "ประวัติความเป็นมา". [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก http://203.155.220.239/subsite/index.php?strOrgID=001037&strSection=aboutus&intContentID=313 [ม.ป.ป.]. สืบค้น 22 กันยายน 2552.
  4. "แจ้งความกระทรวงนครบาล". ราชกิจจานุเบกษา 19 (23): 464. 7 กันยายน 2445. 
  5. "พระบรมราชโองการ ประกาศ ยุบรวมท้องที่บางมณฑลและบางจังหวัด". ราชกิจจานุเบกษา 48: 576–578. 21 กุมภาพันธ์ 2474. 
  6. "พระราชบัญญัติโอนการปกครองอำเภอหนองจอกมาขึ้นจังหวัดพระนคร พุทธศักราช ๒๔๗๕". ราชกิจจานุเบกษา 49: 763–764. 26 มีนาคม 2475. 
  7. 7.0 7.1 ศูนย์ข้อมูลกรุงเทพมหานคร. "วิวัฒนาการของกรุงเทพมหานคร". [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://203.155.220.230/passbkk/frame.asp [ม.ป.ป.]. สืบค้น 22 กันยายน 2552.
  8. สำนักบริหารการทะเบียน. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "จำนวนประชากรและบ้าน." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://stat.dopa.go.th/xstat/popyear.html 2556. สืบค้น 3 เมษายน 2556.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]