ลุฟท์ฮันซ่า

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก ลุฟท์ฮันซา)
ลุฟท์ฮันซ่า
Lufthansa Logo 2018.svg
IATA
LH
ICAO
DLH
รหัสเรียก
Lufthansa
ก่อตั้ง6 มกราคม ค.ศ. 1953(1953-01-06)
ท่าหลักท่าอากาศยานแฟรงก์เฟิร์ต
ท่าอากาศยานมิวนิก
สะสมไมล์Miles & More
พันธมิตรการบินสตาร์อัลไลแอนซ์
บริษัทลูก
ขนาดฝูงบิน263
จุดหมาย220
บริษัทแม่ลุฟท์ฮันซ่า กรุ๊ป
สำนักงานใหญ่โคโลญ ประเทศเยอรมนี เยอรมนี
จำนวนพนักงาน138,353 คน (ปี 2019)[1]
เว็บไซต์www.lufthansa.com/th/en/homepage

ลุฟท์ฮันซ่า (เยอรมัน: Lufthansa) หรือชื่อเต็มคือ บมจ.ด็อยท์เชอลุฟท์ฮันซ่า (เยอรมัน: Deutsche Lufthansa AG) เป็นสายการบินใหญ่ที่สุดของประเทศเยอรมนี และถือเป็นสายการบินใหญ่เป็นอันดับสองของยุโรปในแง่จำนวนผู้โดยสาร ชื่อลุฟท์ฮันซ่ามาจากการประสมระหว่างคำว่า ลุฟท์ ที่แปลว่า "อากาศ" กับคำว่า ฮันซ่า ที่หมายถึง "สันนิบาตการค้า" บริษัทลุฟท์ฮันซ่าเป็นหนึ่งในห้าสายการบินผู้ร่วมก่อตั้งสตาร์อัลไลแอนซ์ในปีค.ศ. 1997[2] ซึ่งเป็นเครือพันธมิตรสายการบินที่ใหญ่ที่สุดในโลก

นอกจากลุฟท์ฮันซ่าจะดำเนินกิจการสายการบินภายใต้แบรนด์ของตัวเองแล้ว ลุฟท์ฮันซ่ายังมีสายการบินในเครือได้แก่: ออสเตรียนแอร์ไลน์, สวิสอินเตอร์เนชันแนลแอร์ไลน์, บรัสเซลแอร์ไลน์ และยูโรวิงส์ นอกจากนี้ บริษัทลุฟท์ฮันซ่ายังมีหน่วยธุรกิจที่เกี่ยวข้องในเครือ ได้แก่ Lufthansa Technik (ฝ่ายซ่อม) และ LSG Sky Chefs (ฝ่ายครัวการบิน) หากรวมจำนวนเครื่องบินของสายการบินทั้งหมดในเครือลุฟท์ฮันซ่าแล้ว จะมีเครื่องบินกว่า 700 ลำ ซึ่งถือเป็นหนึ่งในกลุ่มบริษัทที่มีฝูงบินขนาดใหญ่ที่สุดในโลก[3]

แอร์บัส A380 และโบอิง 747 ของลุฟท์ฮันซ่าที่ท่าอากาศยานแฟรงเฟิร์ต

ลุฟท์ฮันซ่ามีสำนักงานใหญ่ของเครือบริษัทในเมืองโคโลญ ประเทศเยอรมนี ส่วนฝ่ายปฏิบัติการใหญ่การเดินอากาศมีที่ตั้งในท่าอากาศยานแฟรงก์เฟิร์ต[4] ฝ่ายปฏิบัติการรองมีที่ตั้งในท่าอากาศยานมิวนิก

ประวัติ[แก้]

บมจ.ด็อยท์เชอลุฟท์ฮันซ่าถูกก่อตั้งในกรุงเบอร์ลินเมื่อค.ศ. 1926[5] และกลายเป็นสายการบินประจำชาติเยอรมันนับแต่นั้น สายการบินแห่งนี้สิ้นสภาพไปโดยปริยายพร้อมกับความพ่ายแพ้ของเยอรมนีในสงครามโลกครั้งที่สองเมื่อค.ศ. 1945[6] แต่ในเวลาต่อมา รัฐบาลเยอรมนีตะวันตกมีความพยายามฟื้นฟูสายการบินแห่งชาติขึ้นมาใหม่ มีการก่อตั้งบริษัทมหาชนที่ชื่อว่า ลุฟท์ทาค (Luftag)[7] ในนครโคโลญเมื่อปีค.ศ. 1953 พนักงานและผู้บริหารส่วนใหญ่เป็นบุคลากรที่เคยทำงานให้กับสายการบินลุฟท์ฮันซ่าที่ล้มไป[8][9] ในปีนั้น ลุฟท์ทาคสั่งซื้อเครื่องบิน Convair CV-340 และ Lockheed L-1049 อย่างละสี่เครื่องจากสหรัฐ และกำหนดท่าอากาศยานฮัมบวร์คเป็นฐานปฏิบัติการใหญ่และฐานซ่อมบำรุง[7] ทั้งนี้เนื่องจาก กรุงเบอร์ลินในขณะนั้นมีสถานะพิเศษระหว่างฝ่ายสัมพันธมิตรตะวันตกและสหภาพโซเวียต จึงไม่มีสายการบินใดได้รับอนุญาตให้บินเหนือน่านฟ้ากรุงเบอร์ลิน

คอนแวร์ 340 ความจุ 52 ที่นั่ง เป็นเครื่องบินลำแรกของลุฟท์ฮันซ่า ส่งมอบเมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1954

สิงหาคม ค.ศ. 1954 ลุฟท์ทาคซื้อสิทธิ์ในชื่อและโลโก้จากผู้พิทักษ์ทรัพย์ของอดีตบมจ.ด็อยท์เชอลุฟท์ฮันซ่าด้วยเงินจำนวน 30,000 มาร์ค และกลายเป็นสายการบินประจำชาติเยอรมันนับแต่นั้น ลุฟท์ฮันซ่าเริ่มให้บริการเดินอากาศอีกครั้งในวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1955 ในปีแรกให้บริการเที่ยวบินในประเทศระหว่างฮัมบวร์ค, ดึสเซิลดอร์ฟ, แฟรงก์เฟิร์ต, โคโลญ และมิวนิก เที่ยวบินระหว่างประเทศสู่ลอนดอน, ปารีส, มาดริด และนครนิวยอร์ก[10][11]

จุดหมายปลายทาง[แก้]

ข้อตกลงการทำการบินร่วม[แก้]

ฝูงบิน[แก้]

ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2564 ฝูงบินของลุฟท์ฮันซ่ามีดังนี้

ฝูงการบินหลักของลุฟท์ฮันซ่า
เครื่องบิน ประจำการ คำสั่งซื้อ ที่นั่ง หมายเหตุ
F J W Y Total Refs
แอร์บัส เอ319-100 14 24 24 76 102 124 [12]
แอร์บัส เอ320-200 56 28 126 154 [13]
แอร์บัส เอ320นีโอ 30 54 28 138 164 [14]
แอร์บัส เอ321-100 20 26 161 187 [15]
แอร์บัส เอ321-200 43 26 161 187 [16]
แอร์บัส เอ321นีโอ 11 29 28 173 201 [17][18] มีการติดตั้งแคบินแบบ "แอร์บัส แอร์สเปซ"
แอร์บัส เอ330-300 13 42 28 185 255 [19]
แอร์บัส เอ340-300 17 42 225 267 [20] ผู้ให้บริการใหญ่ที่สุด.
จะถูกทดแทนด้วย แอร์บัส เอ350-900 และ โบอิ้ง 787-9 ภายในกลางปีพ.ศ. 2565.[21]
28 181 251 [22]
30 221 279 [23]
18 21 261 300 [24]
แอร์บัส เอ340-600 5 8 44 32 213 297 [25] จะกลับมาให้บริการภายในปีพ.ศ. 2565[26]
แอร์บัส เอ350-900 18 28 48 21 224 293 [27] เครื่องบิน 4 ลำซื้อต่อจาก ฟิลิปปินส์แอร์ไลน์[28]
กำหนดส่งมอบในปี 2572 เพื่อทดแทน แอร์บัส เอ340 ทั้งหมดในฝูงบิน[29][30]
36 262 319 [31]
โบอิ้ง 747-400 8 67 32 272 371 [32] โบอิ้ง 747-400 ลำแรกที่ติดตั้งเครื่องยนต์ General Electric CF6-80C2
ทั้งหมดจะปลดประจำการภายในปีพ.ศ. 2568[21][33]
43 308 383 [34]
โบอิ้ง 747-8I 19 8 92 32 208 340 [35] ผู้ให้บริการรายใหญ่ที่สุดของ โบอิ้ง 747-8I.[36][37]
ประกอบด้วย D-ABYP, โบอิ้ง 747 ลำที่ 1,500 ของโลก[38]
80 244 364 [39]
โบอิ้ง 777-9 20 TBA เริ่มส่งมอบในปีพ.ศ. 2566.[40]
ทดแทน โบอิ้ง 747-400 และ แอร์บัส เอ340[21][33]
โบอิ้ง 787-9 25 TBA เริ่มกำหนดส่งมอบในปีพ.ศ. 2565 เพื่อทดแทน แอร์บัส เอ340[41]
บางลำจะถูกส่งต่อให้ SWISS และ/หรือ ออสเตรียนแอร์ไลน์.[42]
Total 263 156

อ้างอิง[แก้]

  1. https://investor-relations.lufthansagroup.com/fileadmin/downloads/en/financial-reports/annual-reports/LH-AR-2019-e.pdf
  2. "Lufthansa". Star Alliance. คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ 2 July 2014. สืบค้นเมื่อ 5 July 2014. The airlines engaged in the passenger transportation business are Lufthansa German Airlines...
  3. "10 Lufthansa Facts You Should Know". Go Travel Your Way. 12 February 2016. สืบค้นเมื่อ 20 February 2017.
  4. "We hereby invite our shareholders to attend the 51st Annual General Meeting" (PDF). investor-relations.lufthansa.com. คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม (PDF) เมื่อ 14 July 2011. สืบค้นเมื่อ 25 August 2009.
  5. "As Time Flies By". Lufthansa. สืบค้นเมื่อ 19 April 2013.
  6. Starzmann, Maria Theresia (September 2015). "The Materiality of Forced Labor: An Archaeological Exploration of Punishment in Nazi Germany". International Journal of Historical Archaeology. 19 (3): 647–663 – โดยทาง JStor.
  7. 7.0 7.1 "We Call on Luftag". Flight International (5 February 1954): 165. สืบค้นเมื่อ 19 April 2013.
  8. Welle (www.dw.com), Deutsche. "Why Lufthansa reduces its Nazi past to a sidenote | DW | 14.03.2016". DW.COM (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2020-12-25.
  9. Rieger, Tobias (2020-04-13). "Kurt Knipfer". Beamte nationalsozialistischer Reichsministerien (ภาษาเยอรมัน). สืบค้นเมื่อ 2020-12-25.
  10. "A German Airline Again". Flight. 15 April 1955. pp. 472–473. สืบค้นเมื่อ 9 July 2013.
  11. "Die Tabellen-Piloten". Der Spiegel (22/1955): 32–40. 25 May 1955. คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ 26 October 2011. สืบค้นเมื่อ 19 April 2013.
  12. "Lufthansa Airbus A319" (PDF). Lufthansa. สืบค้นเมื่อ 5 October 2020.
  13. "Lufthansa Airbus A320-200" (PDF). Lufthansa. สืบค้นเมื่อ 5 October 2020.
  14. "Lufthansa Airbus A320neo" (PDF). Lufthansa. สืบค้นเมื่อ 5 October 2020.
  15. "Lufthansa Airbus A321" (PDF). Lufthansa. สืบค้นเมื่อ 5 October 2020.
  16. "Lufthansa Airbus A321" (PDF). Lufthansa. สืบค้นเมื่อ 5 October 2020.
  17. "Lufthansa Airbus A321neo" (PDF). Lufthansa. สืบค้นเมื่อ 5 October 2020.
  18. Wenzel, Nick (4 May 2019). "Lufthansa adds first A321neo to its fleet". International Flight Network (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2019-09-05.
  19. "Lufthansa Airbus A330-300 (255 ver)" (PDF). Lufthansa. สืบค้นเมื่อ 5 October 2020.
  20. "Lufthansa Airbus A340-300 (251 ver)" (PDF). Lufthansa. สืบค้นเมื่อ 5 October 2020.
  21. 21.0 21.1 21.2 "Lufthansa neemt vervroegd afscheid van deel A380-, A340- en 747-vloot". 7 April 2020.
  22. "Lufthansa Airbus A340-300 (267 ver)" (PDF). Lufthansa. สืบค้นเมื่อ 5 October 2020.
  23. "Lufthansa Airbus A340-300 (279 ver)" (PDF). Lufthansa. สืบค้นเมื่อ 5 October 2020.
  24. "Lufthansa Airbus A340-300 (300 ver)" (PDF). Lufthansa. สืบค้นเมื่อ 5 October 2020.
  25. "Lufthansa Airbus A340-600 (297 ver)" (PDF). Lufthansa. สืบค้นเมื่อ 5 October 2020.
  26. "Lufthansa to Remove 5 Airbus A340-600s from Desert Storage". simpleflying.com. 25 June 2021.
  27. "Lufthansa Airbus A350-900 (293 ver)" (PDF). Lufthansa. สืบค้นเมื่อ 5 October 2020.
  28. aerotelegraph.com 12 July 2021
  29. "Lufthansa, Airbus' biggest airline customer, commits to up to 55 A350s | Airbus News & Events". Airbus.com. สืบค้นเมื่อ 19 September 2013.
  30. "Lufthansa confirms huge Airbus, Boeing jet order". Reuters.com. 19 September 2013. สืบค้นเมื่อ 19 September 2013.
  31. "Lufthansa Airbus A350-900 (319 ver)" (PDF). Lufthansa. สืบค้นเมื่อ 5 October 2020.
  32. "Lufthansa Boeing 747-400 (371 ver)" (PDF). Lufthansa. สืบค้นเมื่อ 5 October 2020.
  33. 33.0 33.1 "Lufthansa seeks to boost Boeing fleet size to 35% | DUBAI AIRSHOW 2017". www.dubaiairshow.aero (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2017-09-14.
  34. "Lufthansa Boeing 747-400 (383 ver)" (PDF). Lufthansa. สืบค้นเมื่อ 5 October 2020.
  35. "Lufthansa Boeing 747-8 (340 ver)" (PDF). Lufthansa. สืบค้นเมื่อ 5 October 2020.
  36. "747 Model Orders and Deliveries summary" Archived 2018-09-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. Boeing, December 2019. Retrieved January 27, 2020.
  37. "Which Airlines Operate The Boeing 747-8?". Simple Flying (ภาษาอังกฤษ). 2019-10-10. สืบค้นเมื่อ 2020-06-16.
  38. Cha, Frances. "Aviation milestone as Boeing delivers 747 number 1,500". CNN (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2020-06-16.
  39. "Lufthansa Boeing 747-8 (364 ver)" (PDF). Lufthansa. สืบค้นเมื่อ 5 October 2020.
  40. "Boeing Cuts Firm 777X Orders By A Third". Simple Flying. 2 February 2021.
  41. "Lufthansa orders 40 Boeing 787-9 and Airbus A350-900 long-haul planes". Reuters. 13 March 2019.
  42. aerotelegraph.com (German) 6 July 2021