สายการบินเอทิฮัด

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สายการบินเอทิฮัด
IATA
EY
ICAO
ETD
Callsign
ETIHAD
ก่อตั้ง กรกฎาคม ค.ศ. 2003 (2003-07-00) (−1996 ปี)
Commenced operations ข้อผิดพลาดนิพจน์: "{" เป็นอักขระเครื่องหมายวรรคตอนที่ไม่รู้จัก พฤศจิกายน ค.ศ. 2003 (2003-11-{{{day}}}) (Error: Need valid year, month, day ปี)
ท่าอากาศยานหลัก ท่าอากาสยานนานาชาติอาบูดาบี
รายการสะสมแต้ม Etihad Guest
ขนาดฝูงบิน 89
จุดหมายปลายทาง 65 (ตุลาคม ค.ศ. 2021) [1]
บริษัทแม่ Etihad Aviation Group
สำนักงานใหญ่ เคาะลีฟะฮ์ซิตี อาบูดาบี สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์[2]
ผู้บริหาร * Mohamed Mubarak Al Mazrouei (ประธาน)
เว็บไซต์ www.etihad.com
โลโกไทย

สายการบินเอทิฮัด (อาหรับ: شَرِكَة ٱلْاِتِّحَاد لِلطَّيْرَان, อักษรโรมัน: sharikat al-ittiḥād li-ṭ-ṭayarān; อังกฤษ: Etihad Airways) เป็นสายการบินแห่งชาติของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ก่อตั้งในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2003 มีสำนักงานตั้งอยู่ที่อาบูดาบี เริ่มดำเนินงานในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2003[3]

สายการบินมีเที่ยวบินมากกว่า 1,200 เที่ยวต่อสัปดาห์ จุดหมายปลายทางมากกว่า 70 แห่ง ในเกือบ 50 ประเทศ กับตัวเครื่องแอร์บัสและโบอิง กว่า 60 ลำ[3] ในปี ค.ศ. 2010 สายการบินรองรับผู้โดยสาร 7.1 ล้านคน โดยเพิ่มขึ้น 13.1% จากปี ค.ศ. 2009[4] ถึงแม้ว่าจะมีรายได้ 3,000 ล้านเหรียญสหรัฐในปี ค.ศ. 2010 แต่สายการบินก็ไม่เคยมีผลกำไร[4]

ฝูงบิน[แก้]

เครื่องบิน จำนวน สั่งซื้อ ความจุผู้โดยสาร หมายเหตุ
F C Y รวม
แอร์บัส เอ 320-200 22 16 120 136
แอร์บัส เอ 321-200 10 16 158 174
แอร์บัส เอ 321นีโอ 26 TBA
แอร์บัส เอ 321-200 10 16 158 174
แอร์บัส เอ 330-200 18 32 191 231
แอร์บัส เอ 330-300 6 8 32 191 231
แอร์บัส เอ 340-500 4 12 28 200 240 To be transferred to Conviasa[5]
แอร์บัส เอ 340-600 7 12 32 248 292
แอร์บัส เอ 350-1000 22 TBA ส่งมอบ: 2018[6][7]
แอร์บัส เอ 380-800 10 11 70 417 498
โบอิง 777-300ER 19 28 384 412
40 340 380
8 40 292 340
โบอิง 787-9 20 22 TBA ส่งมอบ: 2014[8]
Etihad Crystal Cargo Fleet
เครื่องบิน จำนวน สั่งซื้อ ความจุสินค้า หมายเหตุ
แอร์บัส เอ 300-600RF 2 97,000 lbs
แอร์บัส เอ 330-200F 2 2 152,100 lbs
โบอิง 777F 1 2 225,000 lbs
แมคดอนแนลล์ ดักลาส เอ็มดี-11F 2 203,860 lbs
รวม 66 95

อ้างอิง[แก้]

  1. "Etihad Airways accelerates transformation plan to mitigate impact of pandemic". etihad.com. สืบค้นเมื่อ 8 August 2021.
  2. "Our offices".
  3. 3.0 3.1 "Etihad Airways In Brief" (PDF). Etihad Airways. สืบค้นเมื่อ 23 November 2011.
  4. 4.0 4.1 "Etihad Airways' focus on break-even for 2011, profit in 2012". CAPA Centre for Aviation. 21 January 2011. {{cite news}}: |access-date= ต้องการ |url= (help)
  5. http://www.minci.gob.ve/noticias_-_prensa/28/210993/conviasa_ampliardestinos_con.html?utm_source=twitterfeed&utm_medium=twitter
  6. Alex Delmar-Morgan (17 January 2012). "Etihad Airways Reduces Orders For Airbus A350-1000". The Wall Street Journal. สืบค้นเมื่อ 28 January 2012.
  7. Tim Hepher (7 May 2012). "Etihad drops more A350s in setback to Airbus". Reuters. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-10-19. สืบค้นเมื่อ 7 May 2012.
  8. Cathy Buyck (13 December 2011). "Etihad increases 787 orders to 41". Air Transport World. สืบค้นเมื่อ 28 January 2012.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Etihad Airways