สายการบินเอทิฮัด

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
Etihad Airways
الإتحاد للطيران
IATA
EY
ICAO
ETD
รหัสเรียก
ETIHAD
ก่อตั้ง พ.ศ. 2546
ท่าอากาศยานหลัก ท่าอากาศยานนานาชาติอาบูดาบี
รายการสะสมแต้ม Etihad Guest
ห้องพักรับรอง Etihad Premium Lounge
ขนาดฝูงบิน 66 (+96 สั่งซื้อ)
จุดหมายปลายทาง 82 รวมคาร์โก้
สโลแกน From Abu Dhabi to the World
สำนักงานใหญ่ อาบูดาบี สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์[1]
บุคคลสำคัญ

Chairman of the Board

Vice Chairman of the Board

Chief Executive Officer

  • James Rigney

Chief Financial Officer

  • Peter Baumgartner

Chief Commercial Officer

  • Richard Hill

Chief Operations Officer

  • Ray Gammell

Chief People and Performance Officer

เว็บไซต์ www.etihad.com
Etihad Thai logo

สายการบินเอทิฮัด (อาหรับ: الإتحاد‎; อังกฤษ: Etihad Airways) เป็นสายการบินแห่งชาติของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ก่อตั้งในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2003 มีสำนักงานตั้งอยู่ที่อาบูดาบี เริ่มดำเนินงานในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2003[2]

สายการบินมีเที่ยวบินมากกว่า 1,200 เที่ยวต่อสัปดาห์ จุดหมายปลายทางมากกว่า 70 แห่ง ในเกือบ 50 ประเทศ กับตัวเครื่องแอร์บัสและโบอิง กว่า 60 ลำ[2] ในปี ค.ศ. 2010 สายการบินรองรับผู้โดยสาร 7.1 ล้านคน โดยเพิ่มขึ้น 13.1% จากปี ค.ศ. 2009[3] ถึงแม้ว่าจะมีรายได้ 3,000 ล้านเหรียญสหรัฐในปี ค.ศ. 2010 แต่สายการบินก็ไม่เคยมีผลกำไร[3]

ฝูงบิน[แก้]

เครื่องบิน จำนวน สั่งซื้อ ความจุผู้โดยสาร หมายเหตุ
F C Y รวม
แอร์บัส เอ 320-200 22 16 120 136
แอร์บัส เอ 321-200 10 16 158 174
แอร์บัส เอ 321นีโอ 26 TBA
แอร์บัส เอ 321-200 10 16 158 174
แอร์บัส เอ 330-200 18 32 191 231
แอร์บัส เอ 330-300 6 8 32 191 231
แอร์บัส เอ 340-500 4 12 28 200 240 To be transferred to Conviasa[4]
แอร์บัส เอ 340-600 7 12 32 248 292
แอร์บัส เอ 350-1000 22 TBA ส่งมอบ: 2018[5][6]
แอร์บัส เอ 380-800 10 11 70 417 498
โบอิง 777-300ER 19 28 384 412
40 340 380
8 40 292 340
โบอิง 787-9 20 22 TBA ส่งมอบ: 2014[7]
Etihad Crystal Cargo Fleet
เครื่องบิน จำนวน สั่งซื้อ ความจุสินค้า หมายเหตุ
แอร์บัส เอ 300-600RF 2 97,000 lbs
แอร์บัส เอ 330-200F 2 2 152,100 lbs
โบอิง 777F 1 2 225,000 lbs
แมคดอนแนลล์ ดักลาส เอ็มดี-11F 2 203,860 lbs
รวม 66 95

อ้างอิง[แก้]

  1. "Airline Membership". IATA. สืบค้นเมื่อ 2011-06-12. 
  2. 2.0 2.1 "Etihad Airways In Brief". Etihad Airways. สืบค้นเมื่อ 23 November 2011. 
  3. 3.0 3.1 "Etihad Airways' focus on break-even for 2011, profit in 2012". CAPA Centre for Aviation. 21 January 2011. 
  4. http://www.minci.gob.ve/noticias_-_prensa/28/210993/conviasa_ampliardestinos_con.html?utm_source=twitterfeed&utm_medium=twitter
  5. Alex Delmar-Morgan (17 January 2012). "Etihad Airways Reduces Orders For Airbus A350-1000". The Wall Street Journal. สืบค้นเมื่อ 28 January 2012. 
  6. Tim Hepher (7 May 2012). "Etihad drops more A350s in setback to Airbus". Reuters. สืบค้นเมื่อ 7 May 2012. 
  7. Cathy Buyck (13 December 2011). "Etihad increases 787 orders to 41". Air Transport World. สืบค้นเมื่อ 28 January 2012.