พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเสงี่ยม

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเสงี่ยม

พระอิสริยยศ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 3
ฐานันดรศักดิ์ พระองค์เจ้า
ราชวงศ์ จักรี
ข้อมูลส่วนพระองค์
ประสูติ 17 มีนาคม พ.ศ. 2358
สิ้นพระชนม์ 22 มกราคม พ.ศ. 2432 (73 ปี)
พระบิดา พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระมารดา เจ้าจอมมารดาจัน

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเสงี่ยม (17 มีนาคม พ.ศ. 2358 — 22 มกราคม พ.ศ. 2432) เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 17 ในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว กับเจ้าจอมมารดาจัน[1] หรือออกนามว่าจันเขมร[2]

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเสงี่ยม เป็นหนึ่งในเจ้านายฝ่ายในที่ได้รับเครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติคุณรุ่งเรืองยิ่งมหาจักรีบรมราชวงศ์ จากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อปี พ.ศ. 2425

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเสงี่ยม หลังจากทรงประชวรเรื้อรังมาช้านาน ล่วงมาในเดือนกรกฎาคมพระองค์มีเม็ดขึ้นที่พระชิวหา แม้จะมีแพทย์หลวงเข้ามาถวายการรักษาแต่พระอาการก็ไม่ดีขึ้น[3] ที่สุดพระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2432 สิริพระชนมายุ 73 ปี และมีพิธีพระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุวัดสระเกศ เมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2435 พร้อมกับพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจามรี[4][5]

เครื่องราชอิสริยาภรณ์[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. ส.พลายน้อย. พระบรมราชินีและเจ้าจอมมารดา. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพฯ : ฐานบุ๊คส์. 2554, หน้า 276
  2. กรมศิลปากร. สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ (2554). ราชสกุลวงศ์. กรุงเทพฯ: สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร. p. 41. 
  3. "ข่าวสิ้นพระชนม์". ราชกิจจานุเบกษา (ใน ไทย) 6 (43): 373. 26 มกราคม พ.ศ. 2432. 
  4. "ข่าวพระราชทานเพลิงพระบุพโพ". ราชกิจจานุเบกษา (ใน ไทย) 9 (44): 395. 29 มกราคม พ.ศ. 2435. 
  5. "การพระเมรุวัดสะเกษ". ราชกิจจานุเบกษา (ใน ไทย) 9 (44): 395. 29 มกราคม พ.ศ. 2435.