พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศศิธร

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ
พระองค์เจ้าศศิธร

พระอิสริยยศ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 1
ฐานันดรศักดิ์ พระองค์เจ้า
ราชวงศ์ ราชวงศ์จักรี
ข้อมูลส่วนพระองค์
ประสูติ พ.ศ. 2337
สิ้นพระชนม์ พ.ศ. 2365 (28 ปี)
พระบิดา พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช
พระมารดา เจ้าจอมมารดาฉิม

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศศิธร (พ.ศ. 2337 - พ.ศ. 2365) พระราชธิดาพระองค์ที่ 36 ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาฉิม

พระประวัติ[แก้]

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศศิธร ประสูติเมื่อปีขาลพ.ศ. 2337[1] พระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาฉิม ธิดาพระยามหาอำมาตย์ (เสือ) กับท้าววรจันทร์ (แจ่ม)

ทรงรอบรู้หนังสือทั้งไทยและขอม เป็นพระอาจารย์พระองค์เจ้าฝ่ายใน สอนให้ขัดตำนานสวดมนต์และสอนหนังสือพระเจ้าลูกเธอในรัชกาลที่ 2 ปรากฎใน พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 2 ว่า[2]

"...ในครั้งนั้นได้โปรดให้พระเจ้าน้องนางเธอ พระองค์เจ้าศศิธรเปนหัวน่า ชักชวนพระราชวงษานุวงษ์แลข้าราชการฝ่ายในฝึกหัดสวดพระปริต ให้ราชบัณฑิตย์เข้าไปบอกที่พระทวารเทวราชมเหศวร์ ข้างในท่องต่ออยู่ในพระที่นั่งไพศาลทักษิณ นัยว่าครั้งนั้นข้างในฝึกหัดสวดมนต์ได้ชำนิชำนาญ ทั้งอักษรสังโยคแลทำนองตลอดจนขัดตำนาน..."

พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระราชนิพนธ์ถึงพระองค์ใน ปฐมวงศ์ ว่า[3]

"...พระองค์เจ้าศศิธร ได้ทำราชการเปนครูชักแลสอนพระองค์เจ้าสวดมนต์ ในหอพระพุทธรูปข้างใน..."

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศศิธร สิ้นพระชนม์ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เมื่อพ.ศ. 2365 พระชันษา 28 ปี[1]

พระอิสริยยศ[แก้]

  • พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าศศิธร (พ.ศ. 2337 - 7 กันยายน พ.ศ. 2352)
  • พระเจ้าน้องนางเธอ พระองค์เจ้าศศิธร (7 กันยายน พ.ศ. 2352 - พ.ศ. 2365)
  • พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศศิธร (พระนามหลังการสิ้นพระชนม์)

พงศาวลี[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 กรมศิลปากร. สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ (2554). ราชสกุลวงศ์. กรุงเทพฯ: สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร. p. 18. 
  2. พระราชพงษาวดาร-กรุงรัตนโกสินทร-รัชกาลที่-๒/๖๕-เรื่องสังคายนาสวดมนต์
  3. Accom Thailand. ปฐมวงศ์. สืบค้นเมื่อ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2560.