ข้ามไปเนื้อหา

ฟุตบอลทีมชาติพม่า

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
พม่า
ฉายาชีนเต่
สมาคมสหพันธ์ฟุตบอลพม่า
สมาพันธ์ย่อยเอเอฟเอฟ (เอเชียตะวันออกเฉียงใต้)
สมาพันธ์เอเอฟซี (เอเชีย)
หัวหน้าผู้ฝึกสอนเยิร์น แอนเดอร์เซน
กัปตันหม่อง หม่อง ลวิน
ติดทีมชาติสูงสุดซอมี่นทู่น (73)
ทำประตูสูงสุดมโย่ไลง์วี่น (36)
สนามเหย้าสนามกีฬาตุวูนนะ
รหัสฟีฟ่าMYA
อันดับฟีฟ่า
อันดับปัจจุบัน 158 Steady (20 กรกฎาคม 2026)[1]
อันดับสูงสุด97 (เมษายน ค.ศ. 1996)
อันดับต่ำสุด182 (สิงหาคม ค.ศ. 2012, ตุลาคม ค.ศ. 2012)
เกมระดับนานาชาติครั้งแรก
 ฮ่องกง 5–2 พม่า 
(ฮ่องกง; 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1950)[2]
ชนะสูงสุด
 พม่า 9–0 สิงคโปร์ 
(กัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย; 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1969)
แพ้สูงสุด
 ญี่ปุ่น 10–0 พม่า 
(ชิบะ ประเทศญี่ปุ่น; 28 พฤษภาคม ค.ศ. 2021)
เอเชียนคัพ
เข้าร่วม1 (ครั้งแรกใน 1968)
ผลงานดีที่สุดรองชนะเลิศ (1968)
เอเอฟซีแชลเลนจ์คัพ
เข้าร่วม3 (ครั้งแรกใน 2008)
ผลงานดีที่สุดอันดับที่ 4 (2008, 2010)
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน
เข้าร่วม12 (ครั้งแรกใน 1996)
ผลงานดีที่สุดอันดับที่ 4 (2004, 2016)

ฟุตบอลทีมชาติพม่า (อังกฤษ: Myanmar national football team; พม่า: မြန်မာ့လက်ရွေးစင်အမျိုးသားအသင်း) เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนจากประเทศพม่า อยู่ภายใต้การควบคุมของสหพันธ์ฟุตบอลพม่า[3] ทีมชาติพม่ายังไม่มีผลงานในระดับโลก แต่ในระดับเอเชียเคยได้รองชนะเลิศในการแข่งขันเอเชียนคัพ ในเอเชียนคัพ 1968 สำหรับในระดับอาเซียน ผลงานที่ดีที่สุดคือการเข้ารอบรองชนะเลิศในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียนปี 2004 และ 2016

ในคริสต์ทศวรรษ 1960-70 พม่าถือว่าเป็นทีมฟุตบอลระดับแถวหน้าของอาเซียนและทีมหนึ่งในระดับเอเชีย โดยชนะเลิศกีฬาแหลมทอง 5 สมัย และชนะเลิศเอเชียนเกมส์ 2 สมัย อีกทั้งยังเคยเข้ารอบสุดท้ายของการแข่งขันฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1972 ที่มิวนิก ประเทศเยอรมนีตะวันตก แต่หลังจาก ค.ศ. 1976 เป็นต้นไป พม่าก็เริ่มถดถอยมาจนถึงปัจจุบัน โดยมีปัญหาจากการรับจ้างล้มฟุตบอล รวมถึงทางรัฐบาลพม่าเองไม่ยอมเปิดให้ทีมตัวเองออกแข่งขันนอกประเทศเป็นเวลานานถึง 10 ปีด้วยกัน[4]

ประวัติ

[แก้]

ช่วงแรก (ค.ศ. 1937–1951)

[แก้]

ใน ค.ศ. 1937 สโมสรฟุตบอลอีสต์เบงกอลจากโกลกาตาได้เดินทางมาท่องเที่ยวประเทศพม่า พวกเขาลงเล่นพบกับทีมของพม่าที่คัดเลือกผู้เล่นมาในวันที่ 13 ตุลาคม ก่อนที่จะพ่ายแพ้ไปด้วยผลประตู 6–0 ในปีถัดมา ทีมรวมดาราของพม่าได้สลับเดินทางไปประเทศอินเดียบ้าง การแข่งขันครั้งนี้ถือเป็นหนึ่งในนัดแรก ๆ ของทีมพม่าที่มีการจดบันทึกข้อมูลไว้ ทีมชุดนี้ยังมีเฟรด พักสลีย์ ผู้เล่นชาวพม่าคนแรกที่ลงเล่นให้แก่สโมสรต่างประเทศ ทีมลงแข่งขันไปทั้งสิ้น 3 นัด โดยมีนัดที่พวกเขาเอาชนะทีมรวมดารา โมฮันบากัน–โกลกาตา ไปได้ 3–2 เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม โดยพักสลีย์ทำสองประตูและแดดทำหนึ่งประตู[5] พม่ายังลงแข่งพบกับอินเดียเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม ซึ่งจบลงด้วยผลเสมอ 2–2 โดยพักสลีย์ทำได้สองประตูอีกครั้ง[6]

หลังประกาศเอกราช ทีมชาติพม่าได้เดินทางไปอินเดียอีกครั้ง[7] โดยได้ลงเล่นพบกับทีมรวมดาราของสมาคมฟุตบอลอินเดียทั้งหมดสามนัด นัดแรกแข่งเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 1948 ซึ่งพม่าเสมอกับทีมสมาคมฯ อินเดีย ไปได้ 1–1 โดยพักสลีย์ทำประตูขึ้นนำ และเอ. มูเกร์จีทำประตูตีเสมอให้อินเดีย[8] สองวันถัดมา พม่าลงแข่งนัดที่สอง โดยเอาชนะคู่แข่งไปได้ 2–1 โดยบูมการ์ตทำสองประตู[9] และนัดสุดท้ายเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม จบลงด้วยผลเสมอ 1–1[10] หลังทัวร์สิ้นสุด มีการจัดตั้งทีมเฉพาะกิจเพื่อเป็นเกียรติแก่เฟรด พักสลีย์ โดยตั้งชื่อทีมว่า "เฟรด พักสลีย์ XI" และสามารถเอาชนะอีสต์เบงกอลไปได้ 2–0 โดยได้ประตูจาก Gwan Shein และ Chan Sein[11]

ยุคทอง (ค.ศ. 1952–1973)

[แก้]
พม่าพบกับปากีสถานในการแข่งขันฟุตบอลเอเชียสี่เส้า 1952

ค.ศ. 1952 พม่าได้เข้าร่วมแข่งขันฟุตบอลเอเชียสี่เส้าที่จัดขึ้นเป็นครั้งแรกที่โคลัมโบ ซีลอน (ประเทศศรีลังกาในปัจจุบัน) ในการแข่งขันครั้งนั้น พวกเขาแพ้อินเดียในเกมแรก 0–4[12] ก่อนที่ในนัดถัดมา จะแพ้ปากีสถานเพียงประตูเดียว[13] อย่างไรก็ตาม การแข่งขันนัดที่สามที่จะต้องพบกับซีลอน ต้องถูกยกเลิกเนื่องจากการถึงแก่กรรมของดอน สตีเฟน เซนานายาเก นายกรัฐมนตรีซีลอนในตอนนั้น พม่าจบอันดับที่สามตามหลังปากีสถานและอินเดีย[14] พม่าได้เข้าร่วมแข่งขันฟุตบอลเอเชียสี่เส้าอีกหลายครั้งในปี 1953, 1954 และ 1955[14]

ค.ศ. 1954 พม่าเข้าร่วมแข่งขันเอเชียนเกมส์ 1954 และคว้าเหรียญทองแดง โดยทำผลงานได้ดีรองจากไต้หวันและเกาหลีใต้ ทั้งที่ก่อนการแข่งขันจะเริ่ม พวกเขาไม่ได้ตั้งเป้าในการคว้าเหรียญรางวัลใด ๆ เลย แต่ทีมชุดนี้สามารถคว้าเหรียญรางวัลระดับทวีปได้เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ทีมชาติ จากผลงานในครั้งนี้ ทำให้พวกเขามีแรงกระตุ้นที่ดีขึ้นจนสามารถคว้าเหรียญทองได้ในเอเชียนเกมส์ที่จัดขึ้นที่กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย ในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1960 การแข่งขันครั้งนั้น พม่าเอาชนะอิหร่านในเกมนัดชิงเหรียญทอง[15]

อ่องคิน (ในชุดสีแดง) ทำประตูชัยในนัดชิงชนะเลิศที่พบกับอิหร่านในเอเชียนเกมส์ 1966

ทีมชุดชนะเลิศเอเชียนเกมส์ 1966 ได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในสองทีมชุดที่ดีที่สุดในประวัติศาสตร์ทีมชาติพม่า เช่นเดียวกันกับชุดที่จบรองชนะเลิศเอเชียนคัพ 1968 ที่พวกเขาแพ้อิหร่านและเสมอกับจีนไทเป

กองหน้า ทั่นซู ยิงประตูชัยใส่ทีมชาติไทยในรอบคัดเลือกของโอลิมปิกฤดูร้อน 1972

ทีมฟุตบอลชายของพม่ามีผลงานที่แข็งแกร่งในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1970 เมื่อพวกเขาสามารถรอบคัดเลือกเข้าไปเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 1972 ซึ่งจัดขึ้นที่มิวนิก ประเทศเยอรมนีตะวันตก โดยถือเป็นหนึ่งในสามชาติตัวแทนจากทวีปเอเชีย แม้จะคว้าชัยชนะได้เพียงนัดเดียวเหนือซูดาน 2–0 แต่ทีมชาติได้รับรางวัลการเล่นที่ใสสะอาดประจำการแข่งขันครั้งนั้น ปีถัดมา ทีมชาติสามารถเหรียญทองจากการแข่งขันกีฬาแหลมทองเป็นสมัยที่ 5 ติดต่อกัน โดยก่อนหน้านี้พวกเขาชนะเลิศที่กัวลาลัมเปอร์เมื่อปี 1965, กรุงเทพมหานครเมื่อปี 1967, ย่างกุ้งเมื่อปี 1969 และกัวลาลัมเปอร์เมื่อปี 1971 ก่อนที่จะชนะเลิศที่สิงคโปร์ปี 1973[16]

นับตั้งแต่ ค.ศ. 1967 ทีมชาติมีการตั้งเป้าหมายเพื่อขีดเขียนประวัติศาสตร์หน้าสำคัญของพวกเขา โดยพวกเขาต้องการชนะเลิศฟุตบอลระดับทวีปเป็นสมัยที่สองติดต่อกัน คณะกรรมการโอลิมปิกพม่าส่งนักกีฬาฟุตบอลมาร่วมแข่งขันเอเชียนเกมส์ 1970 ที่ประเทศไทย สุดท้ายพม่ากลายเป็นชาติที่สามที่ชนะเลิศฟุตบอลเอเชียนเกมส์ได้ถึงสองสมัย ทีมชุดนี้ได้รับการขนานว่าเป็นวีรบุรุษของประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากผู้คนในย่างกุ้ง เมืองหลวงในตอนนั้น[15]

ในยุคนั้น ทีมชาติพม่ามีผู้เล่นสำคัญอย่าง Suk Bahadur ซึ่งมีส่วนขับเคลื่อนวงการฟุตบอลพม่าอย่างมาก[15] อย่างไรก็ตามในปีถัด ๆ มา จากปัญหาการเมืองภายในประเทศ ทำให้การป้องกันแชมป์เอเชียของทีมชาติมีความเป็นไปได้ยากขึ้น

ยุคตกต่ำและการดิ้นรน (ค.ศ. 1974–2010)

[แก้]

ในช่วงปีหลังจากนั้น พม่าไม่ประสบความสำเร็จเหมือนดังเช่นในยุคทองที่ผ่านมา เนื่องจากมีปัจจัยหลายประการ การล่มสลายของโครงสร้างฟุตบอลพม่าในช่วงการปกครองของนายพลเนวี่น และการก่อรัฐประหาร สร้างผลกระทบเชิงลบต่อฟุตบอลทีมชาติพม่า การขาดทุนทรัพย์และโครงสร้างพื้นฐานที่เหมาะสมทำให้นักฟุตบอลชาวพม่าหลายคนประกาศเลิกเล่นแทนที่จะย้ายไปเล่นในต่างประเทศ ในขณะเดียวกัน การพัฒนาของทีมชาติมาเลเซีย, อินโดนีเซีย, เวียดนาม และไทย ทำให้ยุคทองของพม่าถูกลบเลือน

อย่างไรก็ตาม พม่ายังคงคว้าเหรียญรางวัลได้ 2 รายการ ได้แก่ เหรียญเงินในซีเกมส์ 1993 ซึ่งพวกเขาแพ้ไทย และเหรียญทองแดงในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2004

การฟื้นฟู (ค.ศ. 2011–2019)

[แก้]

การปฏิรูปทางการเมืองใน ค.ศ. 2011 ส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงของวงการฟุตบอลพม่าที่ตกต่ำมาตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1970 โดยในช่วงเวลานี้ เกิดคลื่นลูกใหม่ของทีมชาติพม่าท่ามกลางบรรยากาศทางการเมืองในประเทศที่ดีขึ้น

การเข้ามาของ Gerd Zeise ผู้จัดการชาวเยอรมัน ทำให้เกิดจุดเปลี่ยนสำคัญในฟุตบอลพม่า ทีมชาติพม่ารุ่นอายุไม่เกิน 20 ปีสามารถผ่านเข้ารอบไปเล่นในฟุตบอลโลก รุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี 2015 ซึ่งเป็นการแข่งขันของฟีฟ่ารายการแรกที่พม่าได้เข้าร่วม หลังจากที่สามารถเข้าถึงรอบรองชนะเลิศในรายการฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 19 ปี 2014 ในฐานะเจ้าภาพ ต่อมาในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2016 พม่าในฐานะเจ้าภาพร่วม สามารถเข้ารอบรองชนะเลิศได้ ก่อนที่จะแพ้ให้แก่ไทยที่ชนะเลิศในครั้งนั้น

อย่างไรก็ตาม วงการฟุตบอลในประเทศยังคงมีปัญหาที่หลงเหลืออยู่ ศักยภาพของทีมชาติพม่าถูกตั้งคำถามหลังจากผลงานที่ย่ำแย่ในฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก ในขณะที่หลายทีมในเอเชียพัฒนาขึ้นในช่วงเวลาเดียวกัน พม่าไม่สามารถผ่านเข้าไปเล่นในเอเชียนคัพ 2019 โดยหนึ่งในนั้นคือความพ่ายแพ้ต่อคีร์กีซสถานขาดลอย 1–5 ต่อมาในช่วงการเตรียมทีมสำหรับการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2018 เมื่อวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 2018 พวกเขาลงเล่นเกมอุ่นเครื่องแพ้โบลิเวียที่สนามเหย้าของตนอย่างสนามกีฬาตุวูนนะ 0–3 พม่าภายใต้การคุมทีมของอ็องตวน เฮย์ ไม่ประสบความสำเร็จในรายการระดับภูมิภาค โดยพวกเขาตกรอบแบ่งกลุ่ม และเฮย์ลาออกหลังจบการแข่งขัน

ในฟุตบอลโลก 2022 รอบคัดเลือก พม่าอยู่ร่วมกลุ่มกับคีร์กีซสถาน, ทาจิกิสถาน, มองโกเลีย และมหาอำนาจของทวีปอย่างญี่ปุ่น พม่าภายใต้การคุมทีมของมิออดรัก ราดูลอวิช ทำผลงานได้อย่างย่ำแย่เมื่อพวกเขาแพ้มองโกเลียในเกมเยือน 0–1, เปิดบ้านแพ้ญี่ปุ่น 0–2 และออกไปแพ้คีร์กีซสถาน 0–7 ทำให้ราดูลอวิชถูกปลด อ็องตวน เฮย์กลับมาเข้ามาคุมทีมอีกครั้ง เขาพาทีมคว้าชัยชนะครั้งสำคัญในบ้านได้สองนัด ได้แก่ เปิดบ้านเอาชนะทาจิกิสถาน 4–3 และชนะมองโกเลีย 1–0[17]

ตกต่ำอีกครั้ง (ค.ศ. 2020–2025)

[แก้]

การระบาดทั่วของโควิด-19 และรัฐประหารที่ตามมาใน ค.ศ. 2021 ส่งผลกระทบอย่างใหญ่หลวงต่อทีมชาติพม่า เมื่อผู้เล่นแกนหลักหลายคนปฏิเสธที่จะลงเล่นให้แก่ทีมชาติเนื่องจากการรัฐประหาร[18] ด้วยจำนวนผู้เล่นที่จำกัด พม่าต้องประสบกับความพ่ายแพ้ที่ขาดลอยที่สุดตลอดกาลของพวกเขา โดยแพ้ต่อญี่ปุ่น 10–0 ในฟุตบอลโลก 2022 รอบคัดเลือก ก่อนที่จะแพ้ต่อคีร์กีซสถานและทาจิกิสถาน พวกเขาตกรอบคัดเลือกทั้งฟุตบอลโลกและเอเชียนคัพ 2023[19]

พม่ามีผลงานที่น่าผิดหวังในรายการฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2020 แม้ว่าจะเอาชนะติมอร์-เลสเต แต่ก็แพ้ให้แก่สิงคโปร์และไทย ก่อนที่จะเสมอฟิลิปปินส์ ทำให้ต้องตกรอบแบ่งกลุ่มไป ส่วนในเอเชียนคัพ 2023 รอบคัดเลือก พวกเขาแพ้ทั้งสามนัดให้แก่สิงคโปร์, ทาจิกิสถาน และคีร์กีซสถาน

ต่อมาในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2022 พม่าตกรอบแบ่งกลุ่มอีกครั้งจากการแพ้มาเลเซีย, สิงคโปร์ และเวียดนาม และเสมอกับลาว หลังจบการแข่งขัน อ็องตวน เฮย์ ลาออกจากตำแหน่งผู้ฝึกสอนเมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 2023

เดือนมีนาคม ค.ศ. 2023 ไมเคิล ไฟเทินไบเนอร์ เข้ารับตำแหน่งผู้ฝึกสอน พม่าทำผลงานได้ดีขึ้นด้วยการเอาชนะมาเก๊าด้วยผลประตู 5–1 ในรอบแรกของฟุตบอลโลก 2026 รอบคัดเลือก จนผ่านเข้าสู่รอบที่สองได้สำเร็จ ต่อมาในรอบคัดเลือกรอบที่สอง พวกเขาจับสลากอยู่ร่วมกลุ่มกับญี่ปุ่น, เกาหลีเหนือ และซีเรีย พม่าพ่ายแพ้ต่อญี่ปุ่นและเกาหลีเหนืออย่างขาดลอย แต่เสมอยันเสมอซีเรียได้ในบ้าน 1–1 แต่แพ้ 0–7 ในการออกไปเยือน ต่อมาวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 2024 สหพันธ์ฟุตบอลพม่าแต่งตั้งอดีตผู้เล่นทีมชาติ มโย่ไลง์วี่น เป็นผู้ฝึกสอนคนใหม่

ในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2024 พม่าเอาชนะลาว, เสมอกับฟิลิปปินส์ และแพ้อินโดนีเซียกับเวียดนาม ทำให้พวกเขาตกรอบแบ่งกลุ่มอีกครั้ง

พม่าเข้าร่วมการแข่งขันเอเชียนคัพ 2027 รอบคัดเลือก ด้วยการเอาชนะทั้งอัฟกานิสถานและปากีสถานในเกมเหย้า อย่างไรก็ตาม ความพ่ายแพ้อย่างย่อยยับต่อซีเรีย ทำให้พวกเขาหมดสิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันเอเชียนคัพ 2027 รอบสุดท้าย

ยุคใหม่ (2026–)

[แก้]

หลังจากผ่านพ้นช่วงเวลาแห่งความตกต่ำ สหพันธ์ฟุตบอลพม่าได้แต่งตั้ง เยิร์น แอนเดอร์เซน เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 2026 ทำให้อดีตนักฟุตบอลชาวนอร์เวย์รายนี้เป็นผู้จัดการทีมชาวยุโรปคนแรกของทีมชาติพม่านับตั้งแต่ ค.ศ. 2013 โดยมีเป้าหมายเพื่อฟื้นฟูผลงานในระดับภูมิภาคของทีม ภายใต้การคุมทีมของแอนเดอร์เซน ทีมมีรูปแบบการเล่นที่รัดกุมและมีวินัยมากขึ้นจากการผสมผสานผู้เล่นรุ่นใหม่ ๆ เข้ามาในทีม แม้จะตกรอบแบ่งกลุ่มอีกครั้งในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2026 จากการแพ้มาเลเซียและไทย แต่พวกเขาก็มีผลงานอันยอดเยี่ยมในการบุกชนะฟิลิปปินส์ 4–1 และชนะลาว 7–2

ภาพลักษณ์ทีม

[แก้]

ชุดแข่ง

[แก้]

ชุดเหย้าของทีมชาติพม่าเป็นสีแดงทั้งชุด ส่วนชุดเยือนเป็นสีขาวทั้งชุด

เอฟบีทีเคยทำสัญญาผลิตชุดแข่งให้แก่ทีมชาติตั้งแต่ ค.ศ. 2015 ถึง 2018 ต่อมาในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2018 วอริกซ์ได้เข้ามาเป็นผู้ผลิตชุดแข่งรายใหม่ของทีม โดยเซ็นสัญญาตั้งแต่วันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018 – 31 ธันวาคม ค.ศ. 2024 รวมระยะเวลา 6 ปี มูลค่าสัญญา 5.67 ล้านดอลลาร์สหรัฐ[20]

ค.ศ. 2025 สหพันธ์ฯ สิ้นสุดสัญญาชุดแข่ง 6 ปีกับวอริกซ์ และได้ประกาศเซ็นสัญญา 4 ปีกับตราสินค้าญี่ปุ่น Jogarbola ซึ่งผ่านการนำเสนอ สนับสนุน และจัดจำหน่ายโดยบริษัทเวียดนาม Dong Luc Sport[21]

ชุดแข่งของฟุตบอลทีมชาติพม่า
ผู้ผลิตชุด ช่วงปี
ประเทศเยอรมนี อาดิดาส ค.ศ. 2011–2013
ประเทศอิตาลี ลอตโต ค.ศ. 2013–2015
ประเทศไทย เอฟบีที ค.ศ. 2015–2018
ประเทศไทย วอริกซ์ สปอร์ต ค.ศ. 2018–2024
ประเทศญี่ปุ่น Jogarbola ค.ศ. 2025–

สนาม

[แก้]

ทีมชาติลงเล่นเกมเหย้าที่สนามกีฬาตุวูนนะในย่างกุ้งเป็นส่วนใหญ่ โดยสนามแห่งนี้มีขนาดใหญ่และทันสมัยกว่าสนามกีฬาพลตรี อองซาน ต่อมาใน ค.ศ. 2013 ได้มีการขยายความจุจากเดิม 32,000 ที่นั่งไปเป็น 50,000 ที่นั่ง[22] สนามแห่งนี้ยังใช้จัดการแข่งขันกลุ่มบีของฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2016

สนามเหย้าของฟุตบอลทีมชาติพม่า
ภาพ สนาม ความจุ ที่ตั้ง ใช้งานล่าสุด
สนามกีฬาตุวูนนะ 50,000 ที่นั่ง ย่างกุ้ง พบ   ลาว (4 สิงหาคม ค.ศ. 2026; ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2026)
สนามกีฬามานดะลาตีริ 31,270 ที่นั่ง มัณฑะเลย์ พบ   เนปาล (7 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019; กระชับมิตร)

คู่แข่งสำคัญ

[แก้]
ไทย

สงครามพม่า–สยาม ส่งผลให้การแข่งขันระหว่างทีมชาติพม่าและไทยมีความเข้มข้นมาถึงปัจจุบัน[23] พม่าเคยเป็นทีมมหาอำนาจในภูมิภาคในช่วงทศวรรษ 1960–70 ก่อนจะตกต่ำลงจากสถานการณ์ในประเทศในยุคของเนวี่น การพัฒนากีฬาฟุตบอลของพม่าก็ชะงักลง ทำให้ทีมไทยมีผลงานที่เหนือกว่ามากในปัจจุบัน ทั้งในแง่ของความสำเร็จและผลการแข่งขันระหว่างสองทีม[24]

ทีมงานฝึกสอน

[แก้]
เยิร์น แอนเดอร์เซน ผู้ฝึกสอนคนปัจจุบัน
ตำแหน่ง ชื่อ-สกุล[25]
ประธานเทคนิค ประเทศญี่ปุ่น มิจิเตรุ มิตะ
หัวหน้าผู้ฝึกสอน ประเทศนอร์เวย์ เยิร์น แอนเดอร์เซน
ผู้ช่วยผู้ฝึกสอน ประเทศสกอตแลนด์ Richard Horlock
ประเทศพม่า Aung Kyaw Moe
ประเทศพม่า Min Thu
ผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตู ประเทศเยอรมนี Mike Kost
นักวิเคราะห์วิดีทัศน์ ประเทศญี่ปุ่น Jun Hirabayashi
แพทย์ ประเทศพม่า Kyaw Thant Zin
เจ้าหน้าที่สื่อ ประเทศพม่า Zaw Min Htike
ช่างภาพและวิดีโอ ประเทศพม่า Saw Ye Mon
เจ้าหน้าที่ค้นหาผู้เล่น (แมวมอง) ประเทศพม่า Kyi Lwin
นักกายภาพบำบัด ประเทศพม่า Thura Toe
ผู้จัดการอุปกรณ์ ประเทศพม่า Aung Kyaw Lin

รายชื่อผู้ฝึกสอน

[แก้]
ชื่อ ช่วงเวลา แข่ง ชนะ เสมอ แพ้ ร้อยละชนะ เกียรติประวัติ
ประเทศสกอตแลนด์ อเล็กซ์ เวียร์ ค.ศ. 1954 เหรียญทองแดง เอเชียนเกมส์ 1954
สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวีย มิลอรัด มิตรอวิช ค.ศ. 1955–1959
สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวีย มาร์กอ วาลอก ค.ศ. 1959–1961
สหภาพโซเวียต มิเคล บอเซเนนคอฟ ค.ศ. 1961–1963 เหรียญเงิน กีฬาแหลมทอง 1961
ประเทศพม่า Sein Hlaing ค.ศ. 1964–1965 ชนะเลิศ เมอร์เดกาคัพ 1964
สหภาพโซเวียต เกอร์มัน โซนิน ค.ศ. 1965–1967 ชนะเลิศ เอเชียนเกมส์ 1966
ชนะเลิศ กีฬาแหลมทอง 1965 และ 1967
ชนะเลิศ เมอร์เดกาคัพ 1967
ประเทศพม่า Sein Hlaing ค.ศ. 1968–1979 ชนะเลิศ เอเชียนเกมส์ 1970
ชนะเลิศ กีฬาแหลมทอง 1969, 1971 และ 1973
ชนะเลิศ เมอร์เดกาคัพ 1971
ประเทศเยอรมนีตะวันตก แบร์ท เทราท์มันน์ ค.ศ. 1972–1974 ชนะเลิศ เพรสซิเดนท์สคัพ 1972
ประเทศเนเธอร์แลนด์ เกอร์ บล็อก ค.ศ. 1993–1996[26]
ประเทศเซอร์เบียและมอนเตเนโกร ราตอมีร์ ดุยกอวิช ค.ศ. 1996–1997
ประเทศอังกฤษ เดวิด บูท ค.ศ. 2000–2003
ประเทศบัลแกเรีย อิบัน เวนกอฟ กอเลฟ พฤศจิกายน ค.ศ. 2004 – ค.ศ. 2005 รอบรองชนะเลิศ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2004
ประเทศพม่า Sann Win ค.ศ. 2006–2007 ชนะเลิศ เมอร์เดกาคัพ 2006
รองชนะเลิศ เมอร์เดกาคัพ 2007
ประเทศบราซิล มาร์กุส ฟาลูปา เมษายน ค.ศ. 2007 – ธันวาคม ค.ศ. 2008[27]
ประเทศพม่า Tim Myint Aung เมษายน – ตุลาคม ค.ศ. 2009
ประเทศโครเอเชีย ดรากอ มามิช ตุลาคม ค.ศ. 2009 – กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010
ประเทศพม่า Tin Myint Aung กุมภาพันธ์ – ธันวาคม ค.ศ. 2010 5203040.00
ประเทศเซอร์เบีย มิลาน ซีวาดีนอวิช มกราคม – กรกฎาคม ค.ศ. 2011 7025000.00
ประเทศพม่า Sann Win* กรกฎาคม ค.ศ. 2011 5113020.00
ประเทศเกาหลีใต้ พัก ซ็อง-ฮวา ธันวาคม ค.ศ. 2011 – ธันวาคม ค.ศ. 2013 13544038.46
ประเทศพม่า Sann Win* กันยายน ค.ศ. 2013 1010000.00
ประเทศเซอร์เบีย ราดอยกอ อัฟรามอวิช กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014 – ตุลาคม ค.ศ. 2015 227411031.82 ชนะเลิศ ฟิลิปปินพีซคัพ 2014
ประเทศพม่า Tin Myint Aung* สิงหาคม ค.ศ. 2017 1100100.00
ประเทศเยอรมนี Gerd Zeise ตุลาคม ค.ศ. 2015 – มีนาคม ค.ศ. 2018 247611029.17 รอบรองชนะเลิศ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2016
ประเทศพม่า Zaw Win Tun* มีนาคม ค.ศ. 2018 1100100.00
ประเทศเยอรมนี อ็องตวน เฮย์ 16 พฤษภาคม – 13 ธันวาคม ค.ศ. 2018[28] 8215025.00
ประเทศพม่า มโย่มิ่นตุน* มีนาคม ค.ศ. 2019 2011000.00
ประเทศมอนเตเนโกร มิออดรัก ราดูลอวิช 20 เมษายน – 20 ตุลาคม ค.ศ. 2019[29] 5104020.00
ประเทศเยอรมนี อ็องตวน เฮย์ 21 ตุลาคม ค.ศ. 2019 – 31 มกราคม ค.ศ. 2023[30] 213216014.29
ประเทศเยอรมนี ไมเคิล เฟชเทินเบาน์เออร์ 1 มีนาคม ค.ศ. 2023 – 13 สิงหาคม ค.ศ. 2024 11344027.27 รองชนะเลิศ ไตรเนชันซีรีส์ (อินเดีย) 2023
ประเทศพม่า มโย่ไลง์วี่น 10 กันยายน ค.ศ. 2024 – 7 กรกฎาคม ค.ศ. 2026 16727043.75
ประเทศนอร์เวย์ เยิร์น แอนเดอร์เซน 8 กรกฎาคม ค.ศ. 2026 - 5203040.00
  • * รักษาการ

ผลงาน

[แก้]

ฟุตบอลโลก

[แก้]
  • 1930 - 1938 - ไม่ได้เข้าร่วม
  • 1950 - ถอนตัว
  • 1954 - 1990 - ไม่ได้เข้าร่วม
  • 1994 - ถอนตัว
  • 1998 - ไม่ได้เข้าร่วม
  • 2002 - ถอนตัว
  • 2006 - ถูกตัดสิทธิ์เนื่องจากถอนตัวในปี 2002
  • 2010 - 2026 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก

เอเชียนคัพ

[แก้]
  • 1956 - 1964 - ไม่ได้เข้าร่วม
  • 1968 - รองชนะเลิศ
  • 1972 - 1992 - ไม่ได้เข้าร่วม
  • 1996 - 2004 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
  • 2007 - ไม่ได้เข้าร่วม
  • 2010 - 2027 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก

ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน

[แก้]
  • 1996 - 2002 - รอบแรก
  • 2004 - รอบรองชนะเลิศ
  • 2007 - รอบแรก
  • 2016 - รอบรองชนะเลิศ
  • 2018 - 2026 - รอบแรก

อื่น ๆ

[แก้]

ผู้เล่นชุดปัจจุบัน

[แก้]

รายชื่อผู้เล่น 26 คน สำหรับการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2026 ตั้งแต่วันที่ 24 กรกฎาคม ถึง 26 สิงหาคม ค.ศ. 2026[31]

0#0 ตำแหน่ง ผู้เล่น วันเกิด (อายุ) ลงเล่น ประตู สโมสร
1 1GK ซานน์ ซาตต์ ไนง์ (1997-11-04) 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1997 (28 ปี) 10 0 ประเทศพม่า ย่างกุ้งยูไนเต็ด
2 2DF ไฮน์ พโย วิน (1998-09-19) 19 กันยายน ค.ศ. 1998 (27 ปี) 35 0 ประเทศไทย นครราชสีมา
3 2DF ไฮน์ เซยาร์ ลิน (2000-08-12) 12 สิงหาคม ค.ศ. 2000 (26 ปี) 19 0 ประเทศพม่า ย่างกุ้งยูไนเต็ด
4 2DF ซอ มอ คยอว์ (1999-03-23) 23 มีนาคม ค.ศ. 1999 (27 ปี) 31 3 ประเทศไทย อุทัยธานี
5 2DF นันดา คยอว์ (กัปตัน) (1996-09-03) 3 กันยายน ค.ศ. 1996 (30 ปี) 42 1 ประเทศพม่า ฉานยูไนเต็ด
6 3MF คยอว์ มิน อู (1996-06-16) 16 มิถุนายน ค.ศ. 1996 (30 ปี) 33 1 ประเทศมาเลเซีย เตเร็งกานู
7 3MF ลวิน มอ ออง (1999-12-10) 10 ธันวาคม ค.ศ. 1999 (26 ปี) 55 5 ประเทศไทย มหาสารคาม เอสบีที
8 3MF ไว ลิน ออง (1999-07-30) 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1999 (27 ปี) 22 1 ประเทศมาเลเซีย เนเกรี เซมบิลัน
9 4FW ทัน ไปง์ (1996-12-06) 6 ธันวาคม ค.ศ. 1996 (29 ปี) 49 6 ประเทศไทย ตราด
10 4FW วิน ไนง์ ตุน (2000-05-03) 3 พฤษภาคม ค.ศ. 2000 (26 ปี) 35 7 ประเทศพม่า ย่างกุ้งซิตี
11 4FW หม่อง หม่อง ลวิน (1995-06-18) 18 มิถุนายน ค.ศ. 1995 (31 ปี) 90 15 ประเทศไทย ลำพูน วอริเออร์
12 4FW มิน มอว์ อู (2005-03-06) 6 มีนาคม ค.ศ. 2005 (21 ปี) 4 0 ประเทศพม่า ทิตซาร์ อาร์มัน
13 4FW คุน คยอว์ ซิน ไฮน์ (2002-07-15) 15 กรกฎาคม ค.ศ. 2002 (24 ปี) 9 1 ประเทศพม่า ย่างกุ้งซิตี
14 3MF ออง เมียว คานต์ (2001-05-06) 6 พฤษภาคม ค.ศ. 2001 (25 ปี) 3 0 ประเทศพม่า ย่างกุ้งยูไนเต็ด
15 2DF ซเว คันต์ มิน (2000-06-20) 20 มิถุนายน ค.ศ. 2000 (26 ปี) 12 0 ประเทศพม่า ย่างกุ้งซิตี
16 4FW ไชน์ วันนา ออง (2006-03-15) 15 มีนาคม ค.ศ. 2006 (20 ปี) 1 1 ประเทศพม่า ทิตซาร์ อาร์มัน
17 2DF พยอ พแย โสน (1999-10-24) 24 ตุลาคม ค.ศ. 1999 (26 ปี) 0 0 ประเทศพม่า ฉานยูไนเต็ด
18 1GK เนย์ ลิน เตต (2002-04-23) 23 เมษายน ค.ศ. 2002 (24 ปี) 1 0 ประเทศพม่า ฮันทาร์วัดดี ยูไนเต็ด
19 4FW ไฮน์ เท็ต ออง (2001-10-05) 5 ตุลาคม ค.ศ. 2001 (24 ปี) 25 0 ประเทศมาเลเซีย เกลันตัน เดอะ เรอัล วอร์ริเออร์ส
20 3MF มยัต กอง คานต์ (2000-07-15) 15 กรกฎาคม ค.ศ. 2000 (26 ปี) 19 1 ประเทศพม่า ฉานยูไนเต็ด
21 3MF เย ยิ่น ออง (2000-03-22) 22 มีนาคม ค.ศ. 2000 (26 ปี) 17 1 ประเทศพม่า ฉานยูไนเต็ด
22 3MF ซอว์ วิน เธียน (2003-03-01) 1 มีนาคม ค.ศ. 2003 (23 ปี) 20 1 ประเทศพม่า ย่างกุ้งยูไนเต็ด
23 1GK ซิน ญี ญี ออง (2000-06-06) 6 มิถุนายน ค.ศ. 2000 (26 ปี) 7 0 ประเทศพม่า ย่างกุ้งยูไนเต็ด
24 4FW ซอ มโย ซอ รอระบุ 0 0 ประเทศพม่า ทิตซาร์ อาร์มัน
25 2DF มยัต โฟน คานต์ (2006-10-12) 12 ตุลาคม ค.ศ. 2006 (19 ปี) 0 0 ประเทศพม่า ทิตซาร์ อาร์มัน
26 3MF ก่อง มยัต เนอิน (2004-02-10) 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2004 (22 ปี) 0 0 ประเทศพม่า ไอเอสพีอี

เกียรติประวัติ

[แก้]

ระดับทวีป

[แก้]

ระดับภูมิภาค

[แก้]
  • ซีเกมส์
    • อันดับ 1 เหรียญทอง เหรียญทอง (5): 1965,[b] 1967, 1969, 1971, 1973
    • อันดับ 2 เหรียญเงิน เหรียญเงิน (3): 1961, 1993, 2015
    • อันดับ 3 เหรียญทองแดง เหรียญทองแดง (4): 1975, 1977, 2011, 2019

กระชับมิตร

[แก้]

สรุป

[แก้]

เฉพาะการแข่งขันที่ฟีฟ่าให้การรับรอง

การแข่งขันอันดับ 1 เหรียญทองอันดับ 2 เหรียญเงินอันดับ 3 เหรียญทองแดงรวม
เอเอฟซี เอเชียนคัพ 0101
รวม0101

หมายเหตุ

[แก้]
  1. ↑ การแข่งขันกำกับดูแลโดยสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย ซึ่งไม่ได้รับการรับรองจากทางฟีฟ่า
  2. 1 2 3 4 5 ชนะเลิศร่วมกัน

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "The FIFA/Coca-Cola Men's World Ranking". 20 กรกฎาคม 2026. สืบค้นเมื่อ 20 กรกฎาคม 2026.
  2. ↑ "Myanmar matches, ratings and points exchanged". World Football Elo Ratings: Myanmar. สืบค้นเมื่อ 24 พฤศจิกายน 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. ↑ FIFA.com. "Member Association - Myanmar - FIFA.com". www.fifa.com (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). สืบค้นเมื่อ 2020-05-12. [ลิงก์เสีย]
  4. ↑ "ประวัติศาสตร์'ลูกหนังพม่า'". คมชัดลึก. 18 มิถุนายน 2015. สืบค้นเมื่อ 18 มิถุนายน 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. ↑ "Jugantar". 29 พฤษภาคม 1938.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. ↑ "Jugantar". 31 พฤษภาคม 1938.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. ↑ "Amrita Bazar Patrika". 23 สิงหาคม 1948.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. ↑ "Amrita Bazar Patrika". 25 สิงหาคม 1948.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  9. ↑ "Amrita Bazar Patrika". 27 สิงหาคม 1948.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  10. ↑ "Amrita Bazar Patrika". 29 สิงหาคม 1948.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  11. ↑ "Amrita Bazar Patrika". 30 สิงหาคม 1948.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  12. ↑ "Times of Ceylon 1952.03.17 — South Asian Newspapers". gpa.eastview.com. สืบค้นเมื่อ 2026-01-24.
  13. ↑ "Times of Ceylon 1952.03.21 — South Asian Newspapers". gpa.eastview.com. สืบค้นเมื่อ 2026-01-24.
  14. 1 2 "Asian Quadrangular Tournament (Colombo Cup) 1952-1955". www.rsssf.org. สืบค้นเมื่อ 2026-01-24.
  15. 1 2 3 Roebuck, Matt (27 ธันวาคม 2016). "Myanmar's Golden Age". Medium. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 ธันวาคม 2022. สืบค้นเมื่อ 24 ธันวาคม 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  16. ↑ Gilberti, Christian (10 กุมภาพันธ์ 2020). "Did you know there was a golden age of Myanmar soccer?". ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 ธันวาคม 2022. สืบค้นเมื่อ 24 ธันวาคม 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  17. ↑ "2022 World Cup Qualifiers: Myanmar beat Tajikistan 4-3". MDN - Myanmar DigitalNews. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 ธันวาคม 2022. สืบค้นเมื่อ 24 ธันวาคม 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  18. ↑ "Myanmar hopes hit as footballers pull out over coup". Dhaka Tribune. 13 พฤษภาคม 2021. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 พฤษภาคม 2021. สืบค้นเมื่อ 14 พฤษภาคม 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  19. ↑ "Japan beats Myanmar 10-0 after protests on and off pitch". 29 พฤษภาคม 2021. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 มิถุนายน 2021. สืบค้นเมื่อ 1 มิถุนายน 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  20. ↑ "MFF signs sponsorship contract with Warrix Sports Companyn". 6 พฤศจิกายน 2018. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 13 พฤศจิกายน 2018. สืบค้นเมื่อ 13 พฤศจิกายน 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  21. ↑ "မြန်မာ့လက်ရွေးစင် အသင်းများ ဝတ်စုံစပွန်ဆာ အဖြစ် နှစ်ဖက်သဘောတူညီမှု MoU လက်မှတ်ရေးထိုး". Facebook (ภาษาพม่า).
  22. ↑ "| Myanmar Times". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 7 มิถุนายน 2012. สืบค้นเมื่อ 10 ธันวาคม 2015.
  23. ↑ "The Fall of Siam & the Lost Temples of Ayutthaya". Ex Utopia (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2013-01-25.
  24. ↑ Limited, Bangkok Post Public Company. "Confident Thailand take on Myanmar". Bangkok Post. สืบค้นเมื่อ 2021-12-16. {{cite news}}: |last= มีชื่อทั่วไป (วิธีใช้)
  25. ↑ "Jørn Andersen ဦးဆောင်မယ့် 🇲🇲 မြန်မာ့လက်ရွေးစင် นည်းပြအဖွဲ့ 💪". Myanmar Football Federation (ภาษาพม่า). 7 กรกฎาคม 2026. สืบค้นเมื่อ 8 กรกฎาคม 2026.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) CS1 maint: url-status (ลิงก์)
  26. ↑ Haverkort, Jeroen (9 กุมภาพันธ์ 2011). "Werken op twijfelachtig grondgebied" (ภาษาดัตช์). metronieuws.nl. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 17 สิงหาคม 2016. สืบค้นเมื่อ 1 สิงหาคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  27. ↑ "Myanmar urgently needs foreign coach for national soccer team". news.xinhuanet.com. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 23 มกราคม 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  28. ↑ "MFF part way with National Team Head coach Antonie Hey by mutual agreement". Myanmar Football Federation. 13 ธันวาคม 2018. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 ธันวาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 13 ธันวาคม 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  29. ↑ "Myanmar sack head coach Miodrag Radulovic and bring back former boss Antoine Hey". foxsportsasia. 20 ตุลาคม 2019. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 21 ตุลาคม 2019. สืบค้นเมื่อ 20 ตุลาคม 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  30. ↑ "Hey takes up Myanmar role". FIFA. 31 มกราคม 2023. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 30 มกราคม 2021. สืบค้นเมื่อ 31 มกราคม 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  31. ↑ "📣 Jørn Andersen Names Myanmar National Team Squad🌟 Fresh Faces Get the Call". Myanmar Football Federation. 15 กรกฎาคม 2026 – โดยทาง Facebook.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=ฟุตบอลทีมชาติพม่า&oldid=13264459"