ข้ามไปเนื้อหา

เบธ ฟีนิกซ์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เบธ ฟีนิกซ์
เกิดElizabeth Kociański[1]
(1980-11-24) พฤศจิกายน 24, 1980 (45 ปี)[1]
Elmira, New York, U.S.[1]
คู่สมรส
  • Joey Knight (สมรส 2001; หย่า 2010)
  • Adam Copeland (สมรส 2016)
บุตร2
นักมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียนBeth Copeland
Beth Phoenix
Fabulous Firebird[2]
Firebird[1]
Phoenix[2]
ส่วนสูง5 ฟุต 7 นิ้ว (170 เซนติเมตร)[3][4][5]
น้ำหนัก150 ปอนด์ (68 กิโลกรัม)[2]
มาจากBuffalo, New York[5][6]
ฝึกหัดโดยRon Hutchison[2]
Joey Knight[1]
Robin Knightwing[1]
Ohio Valley Wrestling
เปิดตัว2001

เอลิซาเบธ โคเพลแลนด์ หรือชื่อเดิม เอลิซาเบธ โคเซียสกี เกิดวันที่ 24 พฤศจิกายน 1980 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่รู้จักกันดีในชื่อ เบธ ฟีนิกซ์ เธอโด่งดังจากการทำงานกับ WWE โดยเป็นอดีตแชมป์ WWE Divas 1 สมัย และแชมป์ WWE Women's 3 สมัย

โคเซียสกีมีประสบการณ์มวยปล้ำสมัครเล่นที่ประสบความสำเร็จตั้งแต่สมัยเรียนมัธยม โดยคว้าแชมป์จากการแข่งขันหลายรายการ ก่อนเข้าสู่การฝึกมวยปล้ำอาชีพกับ All-Knighters เธอเปิดตัวในเดือนพฤษภาคม 2001 และตระเวนแข่งขันกับสมาคมมวยปล้ำอิสระหลายแห่ง รวมถึงเป็นหนึ่งในนักมวยปล้ำที่ปรากฏตัวในรายการแรกๆ ของ Shimmer Women Athletes ในปี 2004 เธอเริ่มทำงานกับ Ohio Valley Wrestling หรือ OVW และเซ็นสัญญาพัฒนาฝีมือกับ WWE ในเดือนตุลาคม 2005 ก่อนเปิดตัวกับแบรนด์ Raw ในเดือนพฤษภาคม 2006 แต่ในเดือนถัดมาเธอได้รับบาดเจ็บกรามหักจากเหตุการณ์จริง ทำให้ต้องเข้ารับการผ่าตัดหลายครั้งและกลับไป OVW เพื่อฝึกฝนเพิ่มเติม ที่นั่นเธอคว้าแชมป์ OVW Women's Championship ได้ 2 ครั้ง แม้การครองแชมป์ครั้งที่สองจะไม่ได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการจาก OVW

ฟีนิกซ์กลับมาที่ Raw ในเดือนกรกฎาคม 2007 และได้รับการผลักดันอย่างหนักจนกลายเป็นหนึ่งในนักมวยปล้ำหญิงที่โดดเด่นที่สุดของ WWE พร้อมได้รับฉายา The Glamazon เธอคว้าแชมป์ WWE Women's Championship ครั้งแรกในศึก No Mercy เดือนตุลาคม 2007 และครองแชมป์ยาวนานถึง 6 เดือน ต่อมาเธอมีความสัมพันธ์บนหน้าจอกับซานติโน มาเรลลา ซึ่งถูกเรียกว่า Glamarella และคว้าแชมป์ Women's Championship เป็นสมัยที่สองในเดือนสิงหาคม 2008 ก่อนเสียแชมป์ในเดือนมกราคม 2009 ในเดือนมกราคม 2010 ฟีนิกซ์กลายเป็นผู้หญิงคนที่สองในประวัติศาสตร์ที่เข้าร่วมแมตช์ Royal Rumble ของผู้ชาย ต่อมาในเดือนเมษายน เธอคว้าแชมป์ Women's Championship เป็นสมัยที่สาม และครองแชมป์ประมาณหนึ่งเดือน ในเดือนตุลาคม 2011 เธอคว้าแชมป์ WWE Divas Championship เป็นครั้งแรก ก่อนเสียแชมป์ในเดือนเมษายน 2012 ฟีนิกซ์ประกาศเลิกมวยปล้ำและออกจาก WWE ในเดือนตุลาคม 2012 เนื่องจากความไม่พอใจต่อแนวทางการสร้างสรรค์และการนำเสนอนักมวยปล้ำหญิงใน WWE รวมถึงต้องการมุ่งความสนใจไปที่ชีวิตครอบครัวกับอดัม โคเพลแลนด์ หรือที่รู้จักกันในชื่อ Edge ทั้งคู่มีลูกสาวด้วยกัน 2 คน[7]

ในปี 2017 ฟีนิกซ์กลับสู่ WWE ในฐานะสมาชิก WWE Hall of Fame รุ่นปี 2017 การได้รับการบรรจุชื่อทำให้เธอเป็นผู้หญิงที่ได้รับการบรรจุเข้าสู่ Hall of Fame เร็วที่สุดหลังจากเลิกมวยปล้ำ และเป็นผู้ได้รับการบรรจุชื่อที่อายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ในขณะนั้นด้วยวัย 36 ปี[8][9][10] หลังจากได้รับ Frank Gotch Award จากผลงานด้านการกุศลในปี 2015 ฟีนิกซ์ยังสร้างประวัติศาสตร์ในปี 2019 ด้วยการเป็นผู้หญิงคนแรกที่ได้รับการบรรจุเข้าสู่ George Tragos/Lou Thesz Professional Wrestling Hall of Fame ซึ่งเป็นหอเกียรติยศที่ให้ความสำคัญกับนักมวยปล้ำอาชีพที่มีพื้นฐานมาจากมวยปล้ำสมัครเล่น[11] ตั้งแต่ปี 2018 ถึง 2023 ฟีนิกซ์กลับมาปรากฏตัวใน WWE แบบเป็นครั้งคราว โดยหนึ่งในการปรากฏตัวที่โดดเด่นที่สุดคือ WrestleMania 35 นอกจากนี้ เธอยังเข้าร่วม Royal Rumble หญิงครั้งแรกในปี 2018 ทำให้เธอเป็นนักมวยปล้ำคนแรกที่เข้าร่วมทั้ง Royal Rumble ของผู้ชายและของผู้หญิง ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม 2019 ถึงเดือนธันวาคม 2021 ฟีนิกซ์ทำหน้าที่เป็นผู้บรรยายเต็มเวลาให้กับ NXT

ชีวิตวัยเยาว์

[แก้]

เอลิซาเบธ โคเซียญสกี เกิดที่เมืองเอลมิรา รัฐนิวยอร์ก และเติบโตมากับพ่อแม่เชื้อสายโปแลนด์[12]

เมื่ออายุ 11 ปี เธอชนะการประกวดระบายสีและได้รับรางวัลเป็นบัตรเข้าชมการบันทึกเทปรายการของ World Wrestling Federation ซึ่งเธอยกให้เหตุการณ์นี้เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ตกหลุมรักมวยปล้ำอาชีพ นักมวยปล้ำที่เธอชื่นชอบ ได้แก่ Bret Hart, Sgt. Slaughter, Owen Hart และ Ted DiBiase

โคเซียญสกีเข้าเรียนที่ Notre Dame High School ในเมืองเอลมิรา โดยเล่นเทนนิสและแข่งขันกรีฑา และได้รับเลือกเป็นราชินีงานพรอมในช่วงปีสุดท้ายของการศึกษา[13]

ต่อมาเธอสำเร็จการศึกษาจาก Canisius College ในเมืองบัฟฟาโล รัฐนิวยอร์ก โดยได้รับปริญญาตรีด้านกระบวนการยุติธรรมทางอาญาและประชาสัมพันธ์ นอกจากนี้ ระหว่างที่ปล้ำมวยปล้ำให้กับ OVW เธอยังทำงานเป็นพนักงานเสิร์ฟที่ร้านอาหารท้องถิ่นแห่งหนึ่ง ซึ่งชาวเมืองเอลมิรารู้จักกันในชื่อ Lights Bakery and Coffee Shop[14]

มวยปล้ำสมัครเล่น

[แก้]

เอลิซาเบธ โคเซียญสกี เริ่มต้นเส้นทางมวยปล้ำด้วยการเข้าร่วมทีมมวยปล้ำระดับโรงเรียนของ Notre Dame High School และกลายเป็นนักมวยปล้ำหญิงระดับตัวแทนโรงเรียนคนแรกในประวัติศาสตร์ของสถาบัน[5] ในปี 1999 เธอคว้าแชมป์มวยปล้ำหญิงฟรีสไตล์ระดับภูมิภาค Northeast และยังคว้าแชมป์การแข่งขัน New York State Fair Tournament ในปีเดียวกัน ช่วงเวลานั้นเธอยังเป็นสมาชิกของ USA Wrestling ซึ่งเป็นองค์กรที่ดูแลการแข่งขันมวยปล้ำฟรีสไตล์และกรีก-โรมันในสหรัฐอเมริกา โคเซียญสกีมีเป้าหมายในชีวิตที่จะเป็นนักมวยปล้ำอาชีพ และเชื่อว่าการมีพื้นฐานจากมวยปล้ำสมัครเล่นที่แข็งแกร่งจะช่วยให้เธอก้าวไปสู่เส้นทางอาชีพได้[15]

เส้นทางมวยปล้ำอาชีพ

[แก้]

เริ่มต้นเส้นทางมวยปล้ำจากมวยปล้ำสมัครเล่นในสมัยเรียนมัธยม โดยประสบความสำเร็จจากการคว้าแชมป์ในหลายรายการ ก่อนเข้าสู่การฝึกมวยปล้ำอาชีพกับ All-Knighters และเปิดตัวในเดือนพฤษภาคม 2001 จากนั้นเธอเดินสายแข่งขันกับสมาคมมวยปล้ำอิสระหลายแห่ง และมีโอกาสปรากฏตัวในรายการแรกๆ ของ Shimmer Women Athletes[16] ในปี 2004 Phoenix เริ่มทำงานกับ Ohio Valley Wrestling หรือ OVW ซึ่งในเวลานั้นเป็นพื้นที่พัฒนานักมวยปล้ำของ WWE เธอเซ็นสัญญาพัฒนาฝีมือกับ WWE ในเดือนตุลาคม 2005 และเปิดตัวบน Raw ในเดือนพฤษภาคม 2006 อย่างไรก็ตาม เพียงเดือนเดียวต่อมาเธอได้รับบาดเจ็บกรามหักจากเหตุการณ์จริง ทำให้ต้องเข้ารับการผ่าตัดหลายครั้งและกลับไป OVW เพื่อฟื้นฟูและฝึกฝนเพิ่มเติม ที่ OVW เธอคว้าแชมป์ OVW Women's Championship ได้ 2 ครั้ง แม้การครองแชมป์ครั้งที่สองจะไม่ได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการ[2]

Phoenix กลับมา Raw อีกครั้งในเดือนกรกฎาคม 2007[17] และได้รับการผลักดันอย่างหนักจนกลายเป็นหนึ่งในนักมวยปล้ำหญิงที่โดดเด่นที่สุดของ WWE เธอได้รับฉายา The Glamazon และเริ่มสร้างชื่อในฐานะนักมวยปล้ำหญิงที่มีรูปร่างแข็งแกร่งและสไตล์การปล้ำที่ดุดัน[18] ในเดือนตุลาคม 2007 ที่ No Mercy เธอเอาชนะ Candice Michelle คว้าแชมป์ WWE Women's Championship เป็นครั้งแรก และครองแชมป์นานประมาณ 6 เดือน ก่อนเสียแชมป์ในเดือนเมษายน 2008 ต่อมาเธอมีเรื่องราวความสัมพันธ์บนหน้าจอกับ Santino Marella ซึ่งกลายเป็นคู่แท็กทีมที่รู้จักกันในชื่อ Glamarella และในเดือนสิงหาคม 2008 Phoenix คว้า Women's Championship เป็นสมัยที่สอง ก่อนครองแชมป์จนถึงเดือนมกราคม 2009[19][20]

ใน Royal Rumble 2010 Phoenix สร้างประวัติศาสตร์ด้วยการเข้าร่วม Royal Rumble Match ของผู้ชาย และกลายเป็นผู้หญิงคนที่สองที่เข้าร่วมการแข่งขันดังกล่าว ต่อมาในเดือนเมษายน 2010 เธอคว้า Women's Championship เป็นสมัยที่สาม แต่ครองแชมป์ได้ประมาณหนึ่งเดือน ช่วงปลายปี 2011 Phoenix เริ่มมีบทบาทสำคัญใน WWE Divas Division อีกครั้ง โดยในเดือนตุลาคม 2011 เธอคว้าแชมป์ WWE Divas Championship เป็นครั้งแรก หลังเอาชนะ Kelly Kelly จากนั้นเธอป้องกันแชมป์กับนักมวยปล้ำหญิงหลายคน ก่อนเสียแชมป์ในเดือนเมษายน 2012[21]

หลังจากทำงานกับ WWE มาหลายปี Phoenix ประกาศอำลาวงการมวยปล้ำและออกจาก WWE ในเดือนตุลาคม 2012 โดยมีส่วนหนึ่งมาจากความไม่พอใจกับทิศทางการนำเสนอนักมวยปล้ำหญิงในช่วงเวลานั้น และต้องการให้ความสำคัญกับชีวิตครอบครัวกับ Adam Copeland หรือ Edge ซึ่งทั้งสองมีลูกสาวด้วยกันสองคน[22] ในปี 2017 Phoenix กลับสู่ WWE หลังได้รับการบรรจุชื่อเข้าสู่ WWE Hall of Fame รุ่นปี 2017 ด้วยวัยเพียง 36 ปี ทำให้เธอเป็นหนึ่งในผู้ได้รับการบรรจุชื่อที่อายุน้อยที่สุด และเป็นผู้หญิงที่ได้รับเกียรตินี้ในช่วงเวลาสั้นที่สุดหลังจากเลิกมวยปล้ำ[23]

ปี 2018 Phoenix กลับมาขึ้นปล้ำเป็นครั้งคราว และเข้าร่วม Royal Rumble Match หญิงครั้งแรกในประวัติศาสตร์ WWE ทำให้เธอกลายเป็นนักมวยปล้ำคนแรกที่เคยเข้าร่วมทั้ง Royal Rumble Match ของผู้ชายและของผู้หญิง[24] ใน WrestleMania 35 ปี 2019 Phoenix ได้ร่วมปล้ำแท็กทีมกับ Natalya ในการชิงแชมป์แท็กทีม[25][26][27] นอกจากนี้ในช่วงเดือนพฤษภาคม 2019 ถึงเดือนธันวาคม 2021 เธอทำหน้าที่เป็นผู้บรรยายเต็มเวลาให้กับ NXT ควบคู่กับการปรากฏตัวใน WWE เป็นครั้งคราว[28][29] Phoenix ยังคงกลับมาปรากฏตัวและขึ้นปล้ำเป็นระยะจนถึงปี 2023 โดยสถานะของเธอใน WWE เปลี่ยนจากนักมวยปล้ำเต็มเวลาไปเป็น WWE Hall of Famer และอดีตนักมวยปล้ำระดับแถวหน้าที่กลับมามีบทบาทในโอกาสสำคัญต่างๆ จนหมดสัญญาในปี 2024[30]

ชีวิตส่วนตัว

[แก้]

ในปี 2001 เธอแต่งงานกับ Joey Carolan ซึ่งเป็นที่รู้จักในวงการมวยปล้ำในชื่อ Joey Knight[31] ก่อนที่ทั้งคู่จะหย่าร้างกันในปี 2010[32]

ในเดือนกันยายน 2011 เธอเริ่มคบหากับ Adam Copeland หรือที่แฟนมวยปล้ำรู้จักกันในชื่อ Edge ของ WWE ทั้งคู่มีลูกสาวคนแรกในเดือนธันวาคม 2013[33] และลูกสาวคนที่สองในเดือนพฤษภาคม 2016[34] ก่อนจะแต่งงานกันในวันที่ 30 ตุลาคม 2016[35]

ผลงานแชมป์และรางวัล

[แก้]
แชมป์หญิง WWEและรางวัลสแลมมีอะวอร์ด

มวยปล้ำสมัครเล่น

[แก้]
  • North-East Wrestling
    • Women's Champion (1999)[1]
  • New York State Fair
    • Women's Champion (1999)[1]

มวยปล้ำอาชีพ

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Roopansingh, Jaya. "Beth Phoenix". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ เมษายน 29, 2015. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 17, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. 1 2 3 4 5 6 "Beth Phoenix". Online World of Wrestling. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 24, 2008. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 13, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. ↑ "Beth Phoenix". WWE. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 29, 2020. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 10, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. ↑ Lynch, Bill (กรกฎาคม 12, 2008). "In the ring with WWE diva Beth Phoenix". The Charleston Gazette. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ สิงหาคม 1, 2008. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 13, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. 1 2 3 Shields, Brian; Sullivan, Kevin (2009). WWE Encyclopedia. DK/BradyGAMES. น. 27. ISBN 978-0-7566-4190-0.
  6. ↑ "Bio". World Wrestling Entertainment. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 5, 2012. สืบค้นเมื่อ เมษายน 27, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. ↑ Wortman, James (พฤศจิกายน 13, 2014). "From Glamazon to super mom: Beth Phoenix on life after WWE". World Wrestling Entertainment. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 3, 2015. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 4, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. ↑ Melok, Bobby (กุมภาพันธ์ 27, 2017). "Beth Phoenix to be inducted into WWE Hall of Fame Class of 2017". WWE. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 28, 2017. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 27, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  9. ↑ "Beth Phoenix named in Hall of Fame class of 2017". Talksports.com. กุมภาพันธ์ 28, 2017. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 1, 2017. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 1, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  10. ↑ "Beth Phoenix Announced For WWE Hall Of Fame Class Of 2017". Tope Rope Press. กุมภาพันธ์ 27, 2017. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 1, 2017. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 1, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  11. 1 2 Museum, Dan Gable (ธันวาคม 21, 2018). "Ceiling Shattered! @TheBethPhoenix will be the first woman inducted into the George Tragos/Lou Thesz Professional Wrestling Hall of Fame. All-access passes are available for only $100 through the end of the year. Contact the @wrestlingmuseum at 319-233-0745 or dgmstaff@nwhof.org.pic.twitter.com/lV4kfzzSkx". ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 8, 2020. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 27, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  12. ↑ Tarapacki, Thomas (มีนาคม 18, 2014). "Beth Phoenix epitomized female "Polish Power"". Am-Rus Eagle. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 2, 2015. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 3, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  13. ↑ Snow, Kevin (กันยายน 5, 2011). "This Buffalo Gal Is A Real Diva". Buffalo Sabres. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤษภาคม 25, 2012. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 18, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  14. ↑ Kamchen, Richard (กรกฎาคม 2, 2010). "Maria Kanellis shoot more like a carpet bombing of WWE". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กันยายน 23, 2015. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 7, 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  15. ↑ "Interview Recap: Beth Phoenix". Gerweck. มกราคม 20, 2005. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มิถุนายน 17, 2008. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 2, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  16. 1 2 "Phoenix". GLORY Wrestling. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ตุลาคม 28, 2008. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 5, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  17. ↑ Williams III, Ed (2006-05-08). "Message sent". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2007-09-15.
  18. 1 2 "2008 Slammy Awards". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 16, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  19. 1 2 "History of the Women's Championship". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 22, 2007.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  20. 1 2 "History of the Women's Championship: Beth Phoenix (3)". World Wrestling Entertainment. เมษายน 25, 2010. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2010-04-29. สืบค้นเมื่อ เมษายน 26, 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  21. ↑ "History of the Divas Championship: Beth Phoenix". WWE. ตุลาคม 2, 2011. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2013-01-19. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 18, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  22. ↑ "Raw results: Team Foley and Team Punk brawled". WWE. สืบค้นเมื่อ 2012-10-29.
  23. ↑ Melok, Bobby (กุมภาพันธ์ 27, 2017). "Beth Phoenix to be inducted into WWE Hall of Fame Class of 2017". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ ก.พ. 27, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  24. ↑ "Announcer lineup for Royal Rumble and Royal Rumble Kickoff". WWE. มกราคม 22, 2019. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 28, 2019. สืบค้นเมื่อ มกราคม 27, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  25. ↑ Hoffer, Christian (มีนาคม 19, 2019). "WE Raw: Beth Phoenix & Natalya Wants Boss & Hug Connection at Wrestlemania". comicbook.net. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 19, 2019. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 19, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  26. ↑ Lake, Jefferson (มีนาคม 19, 2019). "WWE Raw: Drew McIntyre challenges Roman Reigns to WrestleMania match". Sky Sports. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 27, 2019. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 19, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  27. ↑ Davis, Paul (มีนาคม 19, 2019). "WWE Raw: Beth Phoenix is coming out of retirement at WrestleMania". WrestlingNews.com. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 27, 2019. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 19, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  28. ↑ "NXT moving to cable TV on Sept. 18". SI.com. สิงหาคม 19, 2019. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 26, 2019. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 20, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  29. ↑ Littleton, Cynthia (สิงหาคม 20, 2019). "WWE's 'NXT' Moves to USA Network as Wrestling Competition Heats Up". Variety. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 4, 2019. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 20, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  30. ↑ Lambert, Jeremy (สิงหาคม 15, 2024). "Beth Phoenix Confirms She Is No Longer Under Contract To WWE, 'I Love WWE. I Always Will'". Fightful dot com. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 3, 2024. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 15, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  31. ↑ "Beth Phoenix". Official Women Of Wrestling. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 19, 2008. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 2, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  32. ↑ "Beth Phoenix". Official Twitter Account, Recognized by WWE as such. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 3, 2013. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 12, 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  33. ↑ Pal, Arindam (เมษายน 11, 2020). "WWE Hall Of Famer Edge Reveals How He Met Wife Beth Phoenix". Sportzwiki. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 22, 2020. สืบค้นเมื่อ กันยายน 18, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  34. ↑ Johnson, Mike (มิถุนายน 4, 2016). "Former WWE Stars Welcome Daughter, Rusev-Lana Wedding Update, Goldberg and More". PWInsider. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 9, 2016. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 5, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  35. ↑ "Beth Phoenix has ring announcer introduce husband Edge during her WWE Hall of Fame speech". เมษายน 2017. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 30, 2021. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 25, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  36. ↑ Harris, Jeffrey (เมษายน 19, 2015). "2015 Cauliflower Alley Club Reunion Winners and Photos". 411Mania. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 22, 2020. สืบค้นเมื่อ กันยายน 24, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  37. ↑ Caldwell, Adam (มกราคม 27, 2015). "HOF news: Former Women's champion Beth Phoenix announced for Waterloo Hall of Fame". Pro Wrestling Torch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 30, 2015. สืบค้นเมื่อ มกราคม 27, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  38. ↑ "OVW Women's Championship". Ohio Valley Wrestling. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ เมษายน 5, 2011. สืบค้นเมื่อ เมษายน 3, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  39. ↑ "Pro Wrestling Illustrated (PWI) Female 50 for 2008". The Internet Wrestling Database. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 1, 2017. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 29, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  40. ↑ "Pro Wrestling Illustrated (PWI) Female 50 for 2012". The Internet Wrestling Database. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 1, 2017. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 29, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  41. ↑ "WWE Divas championship". WWE. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 14, 2019. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 16, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=เบธ_ฟีนิกซ์&oldid=13180683"