ทางรถไฟสายเวียงจันทน์–บ่อเต็น

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ทางรถไฟลาว–จีน
ທາງລົດໄຟລາວ-ຈີນ
2021-12-03 China-Laos-Eisenbahn.jpg
รถไฟในสถานีนครหลวงเวียงจันทน์
ข้อมูลทั่วไป
รูปแบบทางรถไฟรางหนัก
สถานะเปิดให้บริการ
ที่ตั้งประเทศลาว
ปลายทางบ่อเต็น
เวียงจันทน์
จำนวนสถานี21
การดำเนินงาน
เปิดเมื่อ3 ธันวาคม พ.ศ. 2564
ขบวนรถCR200J จำนวน 2 ขบวน [1]
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง414 km (257.25 mi)
จำนวนทางวิ่งทางเดี่ยว
รางกว้าง1,435 mm (4 ft 8 12 in) สแตนดาร์ดเกจ
ระบบจ่ายไฟ25 kV AC จ่ายไฟเหนือหัว
ความเร็ว160 กม/ชม. (เร็วพิเศษ)
120 กม/ชม. (เร็วปกติ/ขนส่งสินค้า)

ทางรถไฟสายเวียงจันทน์-บ่อเต็น หรือ ทางรถไฟสายจีน-ลาว เป็นทางรถไฟขนาดรางสแตนดาร์ดเกจ 1.435 เมตร (4 ฟุต 8 1/2 นิ้ว) มีความยาว 414 กิโลเมตร เชื่อมต่อระหว่างด่านบ่อหาน เขตปกครองตนเองชนชาติไท สิบสองปันนา ประเทศจีน กับประเทศลาวที่บ่อเต็น ผ่านเมืองหลวงพระบาง และสิ้นสุดที่นครหลวงเวียงจันทน์ โดยปลายทางทิศเหนือเชื่อมต่อกับทางรถไฟสายยฺวี่ซี-บ่อหาน ส่วนปลายทางทิศใต้เชื่อมกับทางรถไฟสายหนองคาย-ท่านาแล้ง โดยเป็นส่วนหนึ่งของทางรถไฟสายคุนหมิง-สิงคโปร์ เริ่มโครงการก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2559 เปิดให้บริการในวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2564[2]

ประวัติ[แก้]

สถานีนครหลวงเวียงจันทน์

มีการกล่าวถึงทางรถไฟเชื่อมระหว่างประเทศลาวกับจีนครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2544 โดยนักการเมืองลาวและจีนร่วมกันยืนยันแผนการสร้างใน พ.ศ. 2552 แต่มีเหตุการณ์ทุจริตของกระทรวงการรถไฟของประเทศจีนเกิดขึ้น การเริ่มสร้างทางรถไฟสายนี้จึงเลื่อนออกไปจนถึง พ.ศ. 2559[3]

เงินทุนก่อสร้าง[แก้]

ทางรถไฟสายนี้ได้รับการก่อสร้างและบริหารงานโดยโดยบริษัท รถไฟลาว-จีน จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทร่วมทุนระหว่างรัฐบาลของลาว-จีนในสัดส่วน 30:70 ตามลำดับ บริษัทฯใช้งบประมาณในการก่อสร้างโครงการนี้ทั้งสิ้น 37,425 ล้านหยวน[4][5] ซึ่งเงินจำนวนดังกล่าว ร้อยละ 60 มาจากการก่อหนี้ของบริษัท (กู้ยืมจากธนาคารเพื่อการส่งเสริมการส่งออกนำเข้าของจีน), ร้อยละ 40 มาจากส่วนทุนของบริษัท[6]

ว่าด้วยส่วนทุนของบริษัทฯ จำนวน 14,970 ล้านหยวน เป็นส่วนที่รัฐบาลลาวต้องร่วมลงเงิน 4,491 ล้านหยวนเพื่อถือหุ้น 30% ในบริษัทฯ อย่างไรก็ตาม รัฐบาลลาวไม่สะดวกลงเงินเองทั้งหมดตามจำนวนดังกล่าว จึงลงเงินเองเพียงส่วนหนึ่ง อีกส่วนกู้ยืมจากธนาคารเพื่อส่งเสริมการส่งออกนำเข้าของจีนจำนวน 3,000 ล้านหยวน ซึ่งถูกคิดดอกเบี้ยร้อยละ 2.3 ต่อปีเป็นเวลาสามสิบปี[6]

เส้นทาง[แก้]

ทางรถไฟสายเวียงจันทน์-บ่อเต็น เป็นส่วนหนึ่งของทางรถไฟสายคุนหมิง-สิงคโปร์ โดยในเส้นทางรถไฟนี้มีการเชื่อมต่อกับทางรถไฟสายยฺวี่ซี-บ่อหาน หลังจากนั้นเข้าสู่ชายแดนด่านบ่อหานของเขตปกครองตนเองชนชาติไท สิบสองปันนา ประเทศจีน และเชื่อมเข้ากับด่านบ่อเต็น ประเทศลาว ผ่านเมืองอุดมไซ เมืองหลวงพระบาง และสิ้นสุดที่นครหลวงเวียงจันทน์[7] และเชื่อมกับทางรถไฟสายหนองคาย-ท่านาแล้ง ต่อไป

ลักษณะของเส้นทาง[แก้]

ทางรถไฟสายเวียงจันทน์-บ่อเต็นมีลักษณะทางภูมิศาสตร์ที่ยากต่อการเข้าถึง เนื่องจากเป็นพื้นที่ที่มีประชากรน้อยและตั้งอยู่บริเวณกระดูกสันหลังอินโดจีน ด้วยสภาพภูมิประเทศที่มีภูเขาหินปูนจำนวนมากและมีปริมาณน้ำฝนที่สูงในแต่ละปี และยังเป็นอาณาบริเวณที่มีระเบิดกระจัดกระจาย จึงถือว่าเป็นหนึ่งในโครงการที่สร้างยากที่สุดในโลก[8][9] เส้นทางทั้งหมดเป็นอุโมงค์ร้อยละ 47 และเป็นสะพานรถไฟร้อยละ 15 โดยคิดเป็นอุโมงค์จำนวน 75 แห่งและสะพานรถไฟจำนวน 167 แห่ง บริเวณพรมแดนระหว่างประเทศจีนและลาว มีทางอุโมงค์ความยาว 9,680 เมตร อยู่ในประเทศลาว 7,170 เมตร และอยู่ในประเทศจีน 2,510 เมตร โดยรวมแล้ว ทางรถไฟสายนี้มีสถานีทั้งหมด 32 สถานี[10] สถานีปลายทางคือสถานีรถไฟท่านาแล้ง

รายชื่อสถานี[แก้]

รถไฟลาวจีน ประกอบด้วยสถานีสำหรับผู้โดยสาร 10 สถานี

สถานี ระยะทาง
จากเวียงจันทน์
แขวง
10 บ่อเต็น ບໍ່ເຕັນ Bo Ten 406 กม. หลวงน้ำทา
09 นาเตย ນາເຕີຍ Na Trey 394 กม.
08 นาหม้อ ນາໝໍ້ Namor 378 กม. อุดมไซ
07 เมืองไซ ເມືອງໄຊ Meuang Xay 339 กม.
06 เมืองงา ເມືອງງາ Meuang Nga 293 กม.
05 หลวงพระบาง ຫຼວງພະບາງ Luangprabang 239 กม. หลวงพระบาง
04 กาสี ກາສີ Kasi 167 กม. เวียงจันทน์
03 วังเวียง ວັງວຽງ Vangvieng 123 กม.
02 โพนโฮง ໂພນໂຮງ Phonhong 64 กม.
01 นครหลวงเวียงจันทน์ ນະຄອນຫຼວງວຽງຈັນ Vientiane 0 กม. นครหลวงเวียงจันทน์

ค่าโดยสาร[แก้]

ค่าโดยสารจากสถานีนครหลวงเวียงจันทน์ ในสกุลเงินกีบลาว

ต้นทาง ปลายทาง EMU ชั้นหนึ่ง
(เร็วพิเศษ)
EMU ชั้นสอง
(เร็วพิเศษ)
รถไฟธรรมดา
(เร็วปกติ)
เวียงจันทน์ โพนโฮง 86,000 56,000 40,000
วังเวียง 164,000 103,000 74,000
หลวงพระบาง 313,000 198,000 140,000
เมืองไซ 443,000 279,000 198,000
บ่อเต็น 529,000 333,000 238,000

รูปแบบโครงการ[แก้]

ทางวิ่งและขบวนรถ[แก้]

  • เป็นรถไฟฟ้าขนาดหนัก (heavy rail transit)
  • แนวทางวิ่งมีลักษณะที่ผ่านเทือกเขาสูงเป็นส่วนใหญ่ เป็นทางยกระดับ 175 กิโลเมตร มีการสร้างสะพาน 167 แห่ง และสะพานสูงข้ามหุบเหว 154 แห่ง ระยะทางรวม 67.15 กิโลเมตร มีการเจาะอุโมงค์ทะลุภูเขา 75 แห่ง ระยะทางเฉพาะที่เป็นอุโมงค์รวมมากกว่า 190 กิโลเมตร อุโมงค์ที่ยาวที่สุด ยาว 9.5 กิโลเมตร [11]
  • ขนาดราง 1.435 เมตร (European standard guage) โดยมีสายไฟฟ้าแรงสูงตีขนานอยู่เหนือราง ระบบรถไฟฟ้าใช้วิธีการรับไฟฟ้าจากด้านบนด้วยแพนโทกราฟ
  • ตู้โดยสารกว้าง 3.10 เมตร สูง 4.43 เมตร แบ่งความยาวของขบวนรถได้ 2 แบบ ขบวนยาวมีตู้โดยสารตั้งแต่ 11-20 ตู้ ยาวรวม 518 เมตร จุผู้โดยสารได้ 1,102 คน และขบวนสั้นมีตู้โดยสาร 9 ตู้ ยาวรวม 234 เมตร จุผู้โดยสารได้ 720 คน[12] ใช้ไฟฟ้ากระแสสลับ 25 กิโลโวลต์ 50 เฮิรตซ์[13]

ขบวนรถโดยสาร[แก้]

รถไฟรุ่นฟู่ซิง CR200J ที่ผลิตจากประเทศจีน

รถไฟสายเวียงจันทน์−บ่อเต็นใช้ขบวนรถไฟรุ่นฟู่ซิง CR200J ผลิตจากประเทศจีน มีทั้งหมด 2 ขบวน ความเร็วสูงสุด 210 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ส่วนความเร็วสูงสุดที่ให้บริการ 160 กิโลเมตรต่อชั่วโมง และขบวนรถไฟสินค้า 120 กิโลเมตรต่อชั่วโมง

อ้างอิง[แก้]

  1. "绿巨人"CJ200动车将跑上中老铁路 昆明直达老挝首都". สืบค้นเมื่อ 2020-04-16.
  2. รถไฟจีน-ลาว เปิดให้บริการวันนี้ (3 ธ.ค.) ควรรู้อะไรบ้าง? ก่อนตกขบวน
  3. "Land-locked Laos on track for controversial China rail link". 24 July 2017.
  4. [1]
  5. "Trains to arrive next month for trial run of Laos-China railway". 13 สิงหาคม 2021.
  6. 6.0 6.1 ธนาคารโลก (2020). "FROM LANDLOCKED TO LAND-LINKED UNLOCKING THE POTENTIAL OF LAO-CHINA RAIL CONNECTIVITY" (PDF). line feed character in |title= at position 31 (help)
  7. "ความคืบหน้าล่าสุด รถไฟหัวกระสุนลาว-จีน". สืบค้นเมื่อ 2020-04-08.
  8. "ฮือฮา!ลาวสร้างรถไฟความเร็วสูงมูลค่า7,000ล้านดอลล่าห์ที่แรกของอาเซี่ยน". สืบค้นเมื่อ 2020-04-08.
  9. "อุโมงค์'ทางรถไฟลาว-จีน'เสร็จก่อน 43 วัน". สืบค้นเมื่อ 2020-04-08.
  10. "Everything You Need to Know About the Laos-China Railway". laotiantimes.com (ภาษาอังกฤษ). 2017-02-20. สืบค้นเมื่อ 2018-12-20.
  11. "ธันวาคม...เสียงหวูด "รถไฟลาว-จีน" ดังสนั่น". สืบค้นเมื่อ 2021-08-06.
  12. "เผยโฉม "ยักษ์เขียว Hulk" รถไฟจีน-ลาว ได้เห็นตัวจริงสิงหาคมนี้". สืบค้นเมื่อ 2021-08-06.
  13. "复兴号CR200J型电力动车组". สืบค้นเมื่อ 2021-08-06.