เกาะสิเหร่

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

เกาะสิเหร่ อยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะภูเก็ต โดยมีคลองท่าจีนกั้นระหว่างเกาะกับแผ่นดินใหญ่ ซึ่งเป็นเกาะที่แยกออกมาไม่มากนัก ทางจังหวัดจึงได้ให้เกาะสิเหร่ถือเป็นพื้นที่รวมกันเป็นหนึ่งของเกาะภูเก็ต ซึ่งอยู่ห่างจากตัวเมืองภูเก็ตและศูนย์ราชการจังหวัดประมาณ 4 กิโลเมตร เกาะสิเหร่ มีเนื้อที่ประมาณ 20 ตารางกิโลเมตร ซึ่งตั้งอยู่ในเขตพื้นที่ของเทศบาลตำบลรัษฎาในอำเภอเมืองภูเก็ต โดยมีสะพานใหญ่เชื่อมติดต่อกันโดยสะดวก ชายหาดที่เกาะสิเหร่ทุกหาดมีทิวทัศน์ที่สวยงาม แต่ไม่เหมาะกับการเล่นน้ำ เพราะน้ำทะเลมีลักษณะขุ่นเล็กน้อย เป็นทรายปนโคลนและมีหินปะการังเล็กๆ ขึ้นอยู่เต็ม แต่บนหาดทรายเหมาะกับการพักผ่อนและทำกิจกรรมนันทนาการ มีบรรยากาศดี เงียบสงบและอากาศบริสุทธิ์

คำว่า สิเหร่ มาจากภาษาอูรักลาโวยจว่า ปูเลาซีเระฮ หมายถึง "เกาะสิเหร่" ปูเลา แปลว่า "เกาะ" ส่วน ซีเระฮ แปลว่า "พลู" หรือ "ใบพลู" ที่ใช้กินกับหมาก ชาวอูรักลาโวยจหรือชาวเล (ชาวไทยใหม่) เป็นกลุ่มชนกลุ่มแรกที่มาอาศัยอยู่ในพื้นที่เกาะสิเหร่

สถานที่สำคัญดั้งเดิมของ เกาะสิเหร่[แก้]

เป็นที่ตั้งของหมู่บ้านชาวเล ชาวอูรักลาโวยจหรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า “ชาวไทยใหม่” ที่มาตั้งถิ่นฐานอาศัยอยู่ที่เกาะสิเหร่ มีจำนวนมากกว่า 200 หลังคาเรือน ใช้ภาษาพูดแต่ไม่ใช้ภาษาเขียน สำเนียงคล้ายภาษามลายู ชาวเลที่นี่มีความเป็นอยู่แบบเรียบง่าย โดยทำอาชีพประมงเป็นหลัก สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี เคยเสด็จพระราชดำเนินเยี่ยมเยียนหมู่บ้านชาวเล บ้านแหลมตุ๊กแก เกาะสิเหร่ และต่อมา สมเด็จย่าฯ ทรงทราบถึงความต้องการของการมีบัตรประชาชนของชาวอูรักลาโวยจ สมเด็จย่าฯ จึงได้พระราชทาน ชื่อและสกุล ให้แก่ชาวเล ที่เกาะสิเหร่ และหาดราไวย์ว่า “ประโมงกิจ” เป็นที่ซาบซึ้งในพระมหากรุณาธิคุณ จากสมเด็จย่าฯ มาจนทุกวันนี้ สมเด็จย่าฯ ทรงเยี่ยมเยียนชาวเล (ชาวไทยใหม่) บ้านแหลมตุ๊กแกและบ้านราไวย์ อีกหลายครั้ง

บนเกาะมีโรงเรียนของรัฐอยู่ 1 โรง คือ โรงเรียนเกาะสิเหร่ ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2478 เปิดสอนตั้งแต่ชั้นอนุบาล ถึง มัธยมศึกษาปีที่ 3 เป็นโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาภูเก็ต ซึ่งผ่านการประเมินให้เป็นโรงเรียนในฝัน (โรงเรียนดีใกล้บ้าน)

วัดเขาเกาะสิเหร่ ชื่อปัจจุบัน “วัดบ้านเกาะสิเหร่” เริ่มดำเนินการก่อสร้างขึ้นในปีพุทธศักราช 2503 โดยหลวงพ่อสุภา กนฺตสีโล เป็นผู้ดำเนินงาน เดิมอดีตเป็นสำนักสงฆ์ ด้วยความสนับสนุนของญาติโยมผู้มีจิตศรัทธา วัดเขาเกาะสิเหร่ ได้ดำเนินการก่อสร้างไปอย่างต่อเนื่อง ท่านใช้เวลาในการก่อสร้างนานถึง 6 ปี อาคารส่วนใหญ่ที่ใช้ประกอบศาสนกิจจำเป็นต่างๆ ก็สำเร็จ ถือได้ว่าเป็นวัดที่สมบูรณ์ ร่มรื่นและสะดวกสบาย เหมาะแก่การปฏิบัติธรรมอีกวัดหนึ่งและตั้งชื่อธรรมสถานแห่งนี้ไว้ว่าวัดเกาะสิเหร่ เพื่อให้คล้องจองกับเกาะสิเหร่ซึ่งชาวภูเก็ตทั่วๆ ไป เรียกว่า “เขาหมอน” หลวงปู่สุภา กนฺตสีโล จึงปรารภกับ คุณสวัสดิ์ อุทัยศรี ศุลกากรเขตภูเก็ตว่า จะสร้างพระพุทธไสยาสน์ (พระนอน) ขนาดความยาวประมาณ 20 เมตร ญาติโยมทั้งหลายต่างอนุโมทนาเห็นดีด้วย จึงจัดกฐินและผ้าป่าไปถวายเพื่อไปสมทบทุนสร้างพระพุทธไสยาสน์ อันเป็นปูชนียวัตถุสำคัญ และถือเป็นสัญลักษณ์อีกอย่างหนึ่งของจังหวัดภูเก็ต พระพุทธไสยาสน์ได้เริ่มก็สร้างขึ้นในปีพุทธศักราช 2504 ใช้งบประมาณกว่า 10 ล้านบาท เป็นพระพุทธรูปปางไสยาสน์ ขนาดความยาวองค์ตลอด 18.5 เมตร ประดิษฐานไว้บนยอดเขาหมอนหรือเขาเกาะสิเหร่ เมื่อสร้างเสร็จ หลวงปู่ได้ทูลเกล้าฯ ขอพระราชทานแววพระเนตร จากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ซึ่งได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานให้ตามคำกราบบังคมทูลขอ

หน่วยงานท้องถิ่นผู้ดูแล[แก้]

หมู่ 1

- ถนนศรีสุทัศน์

- ถนนเทพประทาน

- ถนน รพช.ภก.3041(บ้านแหลมหงาอนุสรณ์)

หมู่ 4

- หมู่บ้านแหลมตุ๊กแก

สถานที่ราชการและรัฐวิสาหกิจ[แก้]

โรงเรียนเกาะสิเหร่ สพป.ภูเก็ต

สถานีตำรวจชุมชนตำบลรัษฎา

สถานีอนามัยประจำตำบลรัษฎา (โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล)

การยางแห่งประเทศไทย จังหวัดภูเก็ต

องค์การสะพานปลา (ท่าเทียบเรือประมง) จังหวัดภูเก็ต

องค์การอุตสาหกรรมห้องเย็น

บ้านพักเด็กและครอบครัว จังหวัดภูเก็ต

ศูนย์พัฒนาสังคมหน่วยที่ 40 จังหวัดภูเก็ต

หน่วยงานเอกชนและมูลนิธิที่ไม่แสวงหาผลกำไร[แก้]

มูลนิธิศุภนิมิต เกาะสิเหร่

สถานสงเคราะห์เด็ก หมู่บ้านเด็กตะวันฉาย

มูลนิธิบ้านเพื่อชีวิต

ชายหาด[แก้]

  • หาดปลื้มสุข บริเวณทางเข้าของหาด จะอยู่ในเขตพื้นที่ของเอกชนและร้านอาหาร

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

พิกัดภูมิศาสตร์: 7°53′14″N 98°25′40″E / 7.88736°N 98.42780°E / 7.88736; 98.42780