เกาะโลซิน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
โลซิน
Losin
ภูมิทัศน์เกาะโลซิน
ภูมิทัศน์เกาะโลซิน
ภูมิศาสตร์
เกาะโลซิน is located in ประเทศไทย
เกาะโลซิน
เกาะโลซิน
เกาะโลซิน (ประเทศไทย)
ที่ตั้ง ทะเลจีนใต้
พิกัด 7°19′N 101°56′E / 7.317°N 101.933°E / 7.317; 101.933พิกัดภูมิศาสตร์: 7°19′N 101°56′E / 7.317°N 101.933°E / 7.317; 101.933

ระดับสูงสุด 10 เมตร
จุดสูงสุด เกาะโลซิน
การปกครอง
 ไทย
จังหวัด ปัตตานี

เกาะโลซิน (อักษรโรมัน: Ko Losin) เป็นเกาะหินปูนขนาดย่อมกลางทะเลอ่าวไทย ขึ้นอยู่กับจังหวัดปัตตานี เป็นแหล่งดำน้ำและตกปลาที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่ง และเป็นเกาะที่เล็กที่สุดในประเทศไทย[1][2]

ประวัติ[แก้]

แต่เดิมที่นี่เคยเป็นดินแดนพิพาทระหว่างไทยกับมาเลเซีย โดยมาเลเซียได้ทำการอ้างสิทธิ์เหนือเกาะโลซินและหมู่เกาะกระในจังหวัดนครศรีธรรมราช[3][4] ด้วยมาเลเซียได้แบ่งเขตไหล่ทวีปทับซ้อนพื้นที่สัมปทานแหล่งก๊าซธรรมชาติ ทำให้ไทยเสียเปรียบ แต่เวลาต่อมาคณะเจรจาไปพบเกาะหินกลางทะเล นั่นคือ "เกาะโลซิน" จึงได้ใช้อนุสัญญากรุงเจนีวาว่าด้วยกฎหมายทางทะเล ค.ศ. 1958 ให้โลซินมีสถานะเป็นเกาะ ไทยจึงสามารถประกาศสิทธิเขตเศรษฐกิจจำเพาะจากแนวน้ำลดบริเวณชายฝั่งออกไปได้ 200 ไมล์ทะเล ซึ่งครอบคลุมแหล่งก๊าซด้วย[5]

ภายหลังปี พ.ศ. 2521 ไทยและมาเลเซียจึงได้ตกลงกันกำหนดพื้นที่ทับซ้อนทางทะเลดังกล่าวเป็นพื้นที่พัฒนาร่วม (Joint Development Area) ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 7,250 ตารางกิโลเมตร โดยตั้งองค์กรขึ้นมาบริหารจัดการร่วมกันแล้วแบ่งผลประโยชน์กันคนละครึ่ง[6]

ปัจจุบันเกาะโลซิน เป็นเกาะที่ไม่มีคนอาศัย ตั้งอยู่ในเขตการปกครองของตำบลน้ำบ่อ อำเภอปะนาเระ จังหวัดปัตตานี[7][8] จากที่นี่ห่างจากหาดวาสุกรีในเขตอำเภอสายบุรี จังหวัดปัตตานี ประมาณ 72 กิโลเมตร[2]

ลักษณะ[แก้]

ตัวเกาะโผล่พ้นน้ำขึ้นมาไม่เกิน 100 ตารางเมตร สภาพส่วนใหญ่เป็นหินล้วนไม่มีต้นไม้ใบหญ้า รอบเกาะน้ำตื้น หากจะขึ้นเกาะต้องนำเรือเล็กเข้าไป[9] บนเกาะมีประภาคาร ที่ส่งไฟสัญญาณเตือนอยู่บนยอด และตัวประภาคารตั้งอยู่บนหินโผล่น้ำที่มีขนาดประมาณ 10 เมตร[10] บริเวณรอบเกาะเป็นแหล่งปะการังที่อุดมสมบูรณ์กินพื้นที่ยาวหนึ่งกิโลเมตร[2] มีพืชใต้น้ำและฝูงปลานานาชนิดโดยเฉพาะฉลามวาฬ[1][11] ด้วยเหตุนี้เกาะโลซินเป็นที่นิยมของนักดำน้ำและนักตกปลา[12]

เหตุการณ์สำคัญ[แก้]

1 ตุลาคม พ.ศ. 2556 นายอาคม พูนชนะ ไต๋เรือได้ขับเรือขนส่งเงินตราต่างประเทศมูลค่ารวม 119 ล้านบาทได้เพื่อนำมาส่งลูกค้าที่เกาะโลซิน ในวันที่ 2 ตุลาคม เวลาประมาณ 10.00 น. เรือได้ถูกปล้นต่อมาพบว่า นายอาคม พูนชนะ มีส่วนรู้เห็นเกี่ยวกับการปล้นทรัพย์นับเป็นเหตุการณ์ปล้นทรัพย์ครั้งใหญ่ที่สุดครั้งหนึ่งของประเทศไทย และตำรวจตั้งข้อสังเกตว่าลูกเรือทั้ง 7 ราย น่าจะเสียชีวิตเพราะถูกฆาตกรรมในทะเล[13]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 ธัชดล ปัญญาพาณิชกุล (1 ตุลาคม 2554). ""โลซิน" สวรรค์ใต้น้ำที่ปลายด้ามขวาน". กรุงเทพธุรกิจ. สืบค้นเมื่อ 15 มิถุนายน 2557.
  2. 2.0 2.1 2.2 "ดำน้ำ โลซิน เกาะเล็ก ๆ แต่ยิ่งใหญ่". กระปุกดอตคอม. 15 กันยายน 2553. สืบค้นเมื่อ 15 มิถุนายน 2557.
  3. Undelimited Maritime Boundaries of the Asian Rim
  4. Nguyen, Hong Thao (1999). "Joint development in the Gulf of Thailand" (PDF). IBRU Boundary and Security Bulletin Autumn 1999. สืบค้นเมื่อ 2008-04-24.
  5. "'โลซิน' หลักเขตทางทะเล". กรุงเทพธุรกิจออนไลน์. 1 ตุลาคม 2554. สืบค้นเมื่อ 15 มิถุนายน 2557.
  6. วินิจ รังผึ้ง (13 ตุลาคม 2552). "โลซิน กองหินแสนล้าน". ASTVผู้จัดการออนไลน์. สืบค้นเมื่อ 15 มิถุนายน 2557.
  7. "จังหวัดปัตตานี". กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง. สืบค้นเมื่อ 15 มิถุนายน 2557.
  8. "จังหวัดปัตตานี". ความหลากหลายทางชีวภาพของระบบนิเวศเกาะ. สืบค้นเมื่อ 15 มิถุนายน 2557.
  9. "ปริศนาคดีปล้นเรือขนเงินร้อยล้าน...ปริศนาเกาะโลซิน ปัตตานี". อิศรา. 29 ตุลาคม 2556. สืบค้นเมื่อ 15 มิถุนายน 2557.
  10. http://www.tkc.go.th/index.aspx?parent=111&pageid=157&directory=1203&contents=1858&pagename=content
  11. วินิจ รังผึ้ง (20 กันยายน 2554). "ดำน้ำกับฉลามวาฬที่โลซิน". ASTVผู้จัดการออนไลน์. สืบค้นเมื่อ 15 มิถุนายน 2557.
  12. http://www.tv5.co.th/service/mod/heritage/nation/oldcity/puttani2.htm
  13. https://www.tnamcot.com/view/5ab0ee22e3f8e420aa43cd6d

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]