ปักกิ่ง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางมาจาก เป่ย์จิง)
ปักกิ่ง, เป่ย์จิง
บรรยายภาพ
Clockwise from top: จัตุรัสเทียนอันเหมิน, หอสักการะฟ้าเทียนถัน, โรงละครแห่งชาติ, สนามกีฬาแห่งชาติปักกิ่ง
China Beijing.svg
ชื่อเรียก
อักษรไทย ปักกิ่ง, เป่ย์จิง
ภาษาจีน
- อักษรจีน 北京
- พินอิน Běijīng
อักษรโรมัน Beijing, Peking
ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง นครปักกิ่ง
ความหมายของชื่อ 北 běi เป่ย์ - เหนือ
京 jīng จิง - เมืองหลวง
"เมืองหลวงทางเหนือ"
ปีสถาปนา
ประเภทเขตปกครอง เทศบาลนคร
เลขาฯเขตปกครอง แห่งCPC หลิว ฉือ (刘淇)
ผู้ว่าการ หวัง ชือซาน (王岐山)
พื้นที่ 16,808 ตร.กม.
(อันดับที่ 29)
- ความสูงที่ตั้ง 43.5 เมตร (143 ฟุต)
ประชากร (ข้อมูลปี พ.ศ. 2550)
- เขตเมือง 10,300,000
- ความหนาแน่น 888 คน/กม (อันดับที่ 4)
- ปริมณฑล 17,200,000 (อันดับที่ 26)
GDP (พ.ศ. 2547) 428.3 พันล้านเหรินหมินปี้ (อันดับ 15)
- ต่อหัว 28,700 เหรินหมินปี้
(อันดับ 2)
HDI (พ.ศ. 2548) 0.822
ชาติพันธุ์หลัก ฮั่น - 96%
แมนจู - 2%
ฮุย - 2%
ชาวมองโกล - 0.3%
จำนวนเมือง/อำเภอ 18
จำนวนตำบล 273
รหัสไปรษณีย์ 1000 - 1026
รหัสโทรศัพท์
ISO 3166-2 CN-11
เว็บไซต์ http://www.beijing.gov.cn (อักษรจีนตัวย่อ)
http://www.ebeijing.gov.cn (ภาษาอังกฤษ)
Zhongwen.svg บทความนี้มีอักษรจีนปรากฏอยู่ คุณอาจเห็นเครื่องหมายคำถามหรือสัญลักษณ์อื่นแทนตัวอักษร หากคอมพิวเตอร์ของคุณไม่สามารถแสดงผลได้อย่างถูกต้อง

ปักกิ่ง หรือ เป่ย์จิง (ภาษาจีน: เกี่ยวกับเสียงนี้ 北京 , พินอิน: Běijīng) เป็นเมืองหลวงของประเทศจีน มีชื่อย่อว่า จิง ตั้งอยู่ที่ภาคตะวันตกเฉียงเหนือของ ที่ราบหวาเป่ย์ ชื่อเดิมคือ จี่ สมัยชุนชิวจ้านกั๋วเป็นเมืองหลวงของแคว้นยัน สมัยราชวงศ์เหลียว เป็นเมืองหลวงรอง ชิ้อยันจิง เป็นเมืองหลวงของจีนตั้งแต่สมัยราชวงศ์จิน หยวน หมิง ชิงจนถึง สาธารณรัฐจีน เคยใช้ชื่อจงตู ต้าตู เป่ย์ผิงและเป่ย์จิง โดยมีชื่อเรียกทั้งหมดกว่า 60 ชื่อ [1] เริ่มตั้งเป็นเมืองตั้งแต่ปี 1928 ปัจจุบัน แบ่งเป็น 16 เขตและ 2 อำเภอ เป็นนครที่ขึ้นตรงต่อส่วนกลาง พื้นที่ทั่วกรุงปักกิ่งมีถึง 16,800 ตารางกิโลเมตร ถึงสิ้นปี 2002 ทั่วนครเป่ย์นครเป่ย์มีประชากร 1,136,300 คน กรุงปักกิ่งเป็นศูนย์การเมือง วัฒนธรรม วิทยาศาสตร์ การศึกษาและเขตชุมทางการคมนาคมทั่วประเทศจีนและก็เป็นเมืองท่อง เที่ยวที่มีชื่อดังทั้งในประเทศจีนและในโลก แหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญมีกำแพงเมืองจีน พระราชวังโบราณ หอสักการะฟ้าเทียนถัน สุสานจักรพรรดิสมัยราชวงศ์หมิง วังพักร้อนอี๋เหอหยวนและภูเขาเซียงซาน เป็นต้น ปัจจุบันปักกิ่งเป็นเขตการปกครองพิเศษแบบมหานคร 1 ใน 4 แห่งของจีน ซึ่งมีฐานะเทียบเท่ากับมณฑลหลังจากปักกิ่งได้รับการจัดตั้งเป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐประชาชนจีนในปี 1949 โดยเฉพาะหลังจากสมัย 80 ศตวรรษที่ 20 เมืองปักกิ่งได้พัฒนาอย่างรวดเร็วอย่างเหลือเชื่อ มีการเปลี่ยนแปลงจากหน้ามือเป็นหลังมือ ปัจจุบันนี้ปักกิ่งมีถนนที่สลับกัน ตึกสูงๆ โดยไม่เพียงแต่รักษาสภาพเมืองโบราณ และยังแสดงถึงสภาพเมืองที่ทันสมัย กลายเป็นเมืองใหญ่ของโลก

ปักกิ่งเป็นเมืองที่มีขนาดใหญ่อันดับสองของประเทศจีนรองจากเซี่ยงไฮ้ ปักกิ่งเป็นศูนย์กลางทางการปกครอง การศึกษา การขนส่ง และวัฒนธรรมจีน ในขณะที่ศูนย์กลางทางเศรษฐกิจนั้นจะอยู่ที่เซี่ยงไฮ้และฮ่องกง

ปักกิ่งเป็น 1 ใน 4 เมืองหลวงเก่าของจีน และได้รับเลือกให้จัดการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อนปี 2551 อีกด้วย มหานครปักกิ่งเป็นเมืองที่มีประวัติศาสตร์อันยาวนาน นับแต่ สมัยราชวงศ์หยวน สืบทอดมาจนถึงปัจจุบัน เป็นศูนย์กลางทางการเมือง เศรษฐกิจ การศึกษา วิทยาศาสตร์และวัฒนธรรมของจีน ปักกิ่งมีสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์มากมาย เช่น จัตุรัสเทียนอันเหมิน กำแพงเมืองจีน พระราชวังฤดูร้อน พระราชวังต้องห้าม เป็นต้น มีประวัติความเป็นมา เริ่ม ตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ซึ่งมี การขุดค้นพบกะโหลก มนุษย์ปักกิ่งตามหลักฐานที่พิสูจน์ได้ปักกิ่งมีความเจริญ รุ่งเรืองมานับแต่ คริสศตวรรษที่ 13 ในปี พ.ศ. 1964 (ค.ศ. 1421) จักรพรรดิหย่งเล่อ ได้ทำการก่อสร้างและออกแบบผัง เมืองใหม่และย้ายฐานราชการชั่วคราวในขณะนั้นจาก เมืองหนานจิงมายัง เป่ย์จิง หรือปักกิ่งในปัจจุบัน

ในช่วง 30 ปีที่ผ่านมาปักกิ่งถูกยกสถานะเป็นเมืองสำคัญระดับโลกเป็นศูนย์กลางทางการปกครองการค้า การลงทุนที่สำคัญที่สุดของประเทศจีนในแต่ละปีมีชาวต่างชาติเดินทางเข้ามาติดต่อการค้าท่องเที่ยว ศึกษาเป็นจำนวนมากประชาชนชาวปักกิ่งมีสภาพความเป็นอยู่และมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น รวมทั้งได้รับอิทธิพลทางวัฒนธรรมจากตะวันตกมากขึ้นด้วย

เนื้อหา

ที่มาของชื่อ [แก้]

ประวัติศาสตร์ [แก้]

ที่ตั้งและอาณาเขต [แก้]

มหานครปักกิ่งมีพื้นที่ติดต่อดังนี้

ภูมิอากาศ [แก้]

ข้อมูลภูมิอากาศของปักกิ่ง
เดือน ม.ค. ก.พ. มี.ค. เม.ย. พ.ค. มิ.ย. ก.ค. ส.ค. ก.ย. ต.ค. พ.ย. ธ.ค. ทั้งปี
อุณหภมูิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) 12.9
(55.2)
19.8
(67.6)
26.4
(79.5)
33.0
(91.4)
38.3
(100.9)
40.6
(105.1)
41.9
(107.4)
36.1
(97)
34.4
(93.9)
29.8
(85.6)
22.0
(71.6)
19.5
(67.1)
42.6
(108.7)
อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) 1.8
(35.2)
5.0
(41)
11.6
(52.9)
20.3
(68.5)
26.0
(78.8)
30.2
(86.4)
30.9
(87.6)
29.7
(85.5)
25.8
(78.4)
19.1
(66.4)
10.1
(50.2)
3.7
(38.7)
17.9
(64.2)
อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย °C (°F) −8.4
(16.9)
−5.6
(21.9)
0.4
(32.7)
7.9
(46.2)
13.6
(56.5)
18.8
(65.8)
22.0
(71.6)
20.8
(69.4)
14.8
(58.6)
7.9
(46.2)
0.0
(32)
−5.8
(21.6)
7.2
(45)
อุณหภมูิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) −18.3
(-0.9)
−27.4
(-17.3)
−15.0
(5)
−3.2
(26.2)
2.5
(36.5)
9.8
(49.6)
15.3
(59.5)
11.4
(52.5)
3.7
(38.7)
-3.5
(25.7)
-12.5
(9.5)
-18.5
(-1.3)
−27.4
(-17.3)
หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) 2.7
(0.106)
4.9
(0.193)
8.3
(0.327)
21.2
(0.835)
34.2
(1.346)
78.1
(3.075)
185.2
(7.291)
159.7
(6.287)
45.5
(1.791)
21.8
(0.858)
7.4
(0.291)
2.8
(0.11)
571.8
(22.512)
ความชื้นร้อยละ 44 44 46 46 53 61 75 77 68 61 57 49 56.8
วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย (≥ 0.1 mm) 1.8 2.3 3.3 4.3 5.8 9.7 13.6 12.0 7.6 5.0 3.5 1.7 70.6
จำนวนชั่วโมงที่มีแดด 194.1 194.7 231.8 251.9 283.4 261.4 212.4 220.9 232.1 222.1 185.3 180.7 2,670.8
แหล่งที่มา: China Meteorological Administration [2], all-time extreme temperature[3]

เขตการปกครอง [แก้]

เศรษฐกิจ [แก้]

ประชากร [แก้]

วัฒนธรรม [แก้]

สื่อ [แก้]

กีฬา [แก้]

การคมนาคม [แก้]

กรุงปักกิ่ง มีการจัดการขนส่งมวลชน เช่นรถไฟใต้ดิน ก่อสร้างทางรถไฟใต้ดินเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ปี1965 และแล้วเสร็จเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ปี1969 โดยมีสถานีรถไฟทั้งหมด 17 แห่งและมีระยะทางทั้งหมด 23.6 กิโลเมตร[4]

การศึกษา [แก้]

ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ [แก้]

ห้องแสดงภาพ [แก้]

อ้างอิง [แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น [แก้]

พิกัดภูมิศาสตร์: 39°54′22″N 116°23′28″E / 39.906°N 116.391°E / 39.906; 116.391