ปักกิ่ง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ปักกิ่ง
北京
เป่ย์จิง
เทศบาล
北京市 · เทศบาลปักกิ่ง
จากด้านบน: จัตุรัสเทียนอันเหมิน, หอสักการะฟ้า, โรงละครแห่งชาติ, และ สนามกีฬาแห่งชาติปักกิ่ง
จากด้านบน: จัตุรัสเทียนอันเหมิน, หอสักการะฟ้า, โรงละครแห่งชาติ, และ สนามกีฬาแห่งชาติปักกิ่ง
ที่ตั้งของเทศบาลปักกิ่งในประเทศจีน
ที่ตั้งของเทศบาลปักกิ่งในประเทศจีน
พิกัดภูมิศาสตร์: 39°54′50″N 116°23′30″E / 39.91389°N 116.39167°E / 39.91389; 116.39167พิกัดภูมิศาสตร์: 39°54′50″N 116°23′30″E / 39.91389°N 116.39167°E / 39.91389; 116.39167
ประเทศ Flag of the People's Republic of China จีน
พื้นที่[1]
 • เทศบาล 16,410.54 กม.2 (6,336.14 ตร.ไมล์)
 • ตัวเมือง 1,368.32 กม.2 (528.31 ตร.ไมล์)
 • Rural 15,042.22 กม.2 (5,807.83 ตร.ไมล์)
ความสูง 43.5 m (142.7 ft)
ประชากร (2012)[2]
 • เทศบาล 20,693,000 คน
 • ความหนาแน่น 1,300คน/กม.2 (3,300คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับในประเทศจีน ประชากร: ที่ 26;
ความหนาแน่น: ที่ 4
กลุ่มชาติพันธุ์หลัก
 • ฮั่น ร้อยละ 96
 • แมนจู ร้อยละ 2
 • ฮุย ร้อยละ 2
 • มองโกล ร้อยละ 0.3
เขตเวลา มาตรฐานจีน (UTC+8)
รหัสไปรษณีย์ 100000–102629
รหัสพื้นที่ 10
GDP[3] 2011
 - Total CNY 1.6 trillion
US$ 247.7 billion (ที่ 13)
 - Per capita CNY 80,394
US$ 12,447 (ที่ 3)
 - Growth 8.1%
HDI (2008) 0.891 (2nd)—สูงมาก
License plate prefixes 京A, C, E, F, H, J, K, L, M, N, P, Q
京B (taxis)
京G, Y (outside urban area)
京O (police and authorities)
京V (in red color) (military headquarters,
central government)
City trees Chinese arborvitae (Platycladus orientalis)
  Pagoda tree (Sophora japonica)
City flowers China rose (Rosa chinensis)
  Chrysanthemum (Chrysanthemum morifolium)
เว็บไซต์ www.ebeijing.gov.cn
ปักกิ่ง
จีน 北京
พินอิน Běijīng
เกี่ยวกับเสียงนี้ [Listen]
ความหมายตามตัวอักษร เมืองหลวงทางทิศเหนือ

ปักกิ่ง หรือ เป่ย์จิง (ภาษาจีน: เกี่ยวกับเสียงนี้ 北京 , พินอิน: Běijīng) เป็นเมืองหลวงของประเทศจีน มีชื่อย่อว่า จิง ตั้งอยู่ที่ภาคตะวันตกเฉียงเหนือของ ที่ราบหวาเป่ย์ ชื่อเดิมคือ จี่ สมัยชุนชิวจ้านกั๋วเป็นเมืองหลวงของแคว้นยัน สมัยราชวงศ์เหลียว เป็นเมืองหลวงรอง ชิ้อยันจิง เป็นเมืองหลวงของจีนตั้งแต่สมัยราชวงศ์จิน หยวน หมิง ชิงจนถึง สาธารณรัฐจีน เคยใช้ชื่อจงตู ต้าตู เป่ย์ผิงและเป่ย์จิง โดยมีชื่อเรียกทั้งหมดกว่า 60 ชื่อ [4] เริ่มตั้งเป็นเมืองตั้งแต่ปี 1928 ปัจจุบัน แบ่งเป็น 16 เขตและ 2 อำเภอ เป็นนครที่ขึ้นตรงต่อส่วนกลาง พื้นที่ทั่วกรุงปักกิ่งมีถึง 16,800 ตารางกิโลเมตร ถึงสิ้นปี 2002 ทั่วนครเป่ย์นครเป่ย์มีประชากร 1,136,300 คน กรุงปักกิ่งเป็นศูนย์การเมือง วัฒนธรรม วิทยาศาสตร์ การศึกษาและเขตชุมทางการคมนาคมทั่วประเทศจีนและก็เป็นเมืองท่อง เที่ยวที่มีชื่อดังทั้งในประเทศจีนและในโลก แหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญมีกำแพงเมืองจีน พระราชวังโบราณ หอสักการะฟ้าเทียนถัน สุสานจักรพรรดิสมัยราชวงศ์หมิง วังพักร้อนอี๋เหอหยวนและภูเขาเซียงซาน เป็นต้น ปัจจุบันปักกิ่งเป็นเขตการปกครองพิเศษแบบมหานคร 1 ใน 4 แห่งของจีน ซึ่งมีฐานะเทียบเท่ากับมณฑลหลังจากปักกิ่งได้รับการจัดตั้งเป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐประชาชนจีนในปี 1949 โดยเฉพาะหลังจากสมัย 80 ศตวรรษที่ 20 เมืองปักกิ่งได้พัฒนาอย่างรวดเร็วอย่างเหลือเชื่อ มีการเปลี่ยนแปลงจากหน้ามือเป็นหลังมือ ปัจจุบันนี้ปักกิ่งมีถนนที่สลับกัน ตึกสูงๆ โดยไม่เพียงแต่รักษาสภาพเมืองโบราณ และยังแสดงถึงสภาพเมืองที่ทันสมัย กลายเป็นเมืองใหญ่ของโลก

ปักกิ่งเป็นเมืองที่มีขนาดใหญ่อันดับสองของประเทศจีนรองจากเซี่ยงไฮ้ ปักกิ่งเป็นศูนย์กลางทางการปกครอง การศึกษา การขนส่ง และวัฒนธรรมจีน ในขณะที่ศูนย์กลางทางเศรษฐกิจนั้นจะอยู่ที่เซี่ยงไฮ้และฮ่องกง

ปักกิ่งเป็น 1 ใน 4 เมืองหลวงเก่าของจีน และได้รับเลือกให้จัดการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อนปี 2551 อีกด้วย มหานครปักกิ่งเป็นเมืองที่มีประวัติศาสตร์อันยาวนาน นับแต่ สมัยราชวงศ์หยวน สืบทอดมาจนถึงปัจจุบัน เป็นศูนย์กลางทางการเมือง เศรษฐกิจ การศึกษา วิทยาศาสตร์และวัฒนธรรมของจีน ปักกิ่งมีสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์มากมาย เช่น จัตุรัสเทียนอันเหมิน กำแพงเมืองจีน พระราชวังฤดูร้อน พระราชวังต้องห้าม เป็นต้น มีประวัติความเป็นมา เริ่ม ตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ซึ่งมี การขุดค้นพบกะโหลก มนุษย์ปักกิ่งตามหลักฐานที่พิสูจน์ได้ปักกิ่งมีความเจริญ รุ่งเรืองมานับแต่ คริสศตวรรษที่ 13 ในปี พ.ศ. 1964 (ค.ศ. 1421) จักรพรรดิหย่งเล่อ ได้ทำการก่อสร้างและออกแบบผัง เมืองใหม่และย้ายฐานราชการชั่วคราวในขณะนั้นจาก เมืองหนานจิงมายัง เป่ย์จิง หรือปักกิ่งในปัจจุบัน

ในช่วง 30 ปีที่ผ่านมาปักกิ่งถูกยกสถานะเป็นเมืองสำคัญระดับโลกเป็นศูนย์กลางทางการปกครองการค้า การลงทุนที่สำคัญที่สุดของประเทศจีนในแต่ละปีมีชาวต่างชาติเดินทางเข้ามาติดต่อการค้าท่องเที่ยว ศึกษาเป็นจำนวนมากประชาชนชาวปักกิ่งมีสภาพความเป็นอยู่และมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น รวมทั้งได้รับอิทธิพลทางวัฒนธรรมจากตะวันตกมากขึ้นด้วย

ที่มาของชื่อ[แก้]

กรุงปักกิ่ง มีชื่อเมืองหลายชื่อ คำว่า ปักกิ่ง หรือ เป่ย์จิงหมายถึง เมืองหลวงทางภาคเหนือ (มาจากอักษรจีน ที่แปลว่าเหนือ และ ที่แปลว่าเมืองหลวง) กรุงปักกิ่ง ใช้ตัวย่อภาษาอังกฤษคือ BJ

ประวัติศาสตร์[แก้]

ที่ตั้งและอาณาเขต[แก้]

มหานครปักกิ่งมีพื้นที่ติดต่อดังนี้

ภูมิอากาศ[แก้]

ข้อมูลภูมิอากาศของปักกิ่ง
เดือน ม.ค. ก.พ. มี.ค. เม.ย. พ.ค. มิ.ย. ก.ค. ส.ค. ก.ย. ต.ค. พ.ย. ธ.ค. ทั้งปี
อุณหภมูิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) 12.9
(55.2)
19.8
(67.6)
26.4
(79.5)
33.0
(91.4)
38.3
(100.9)
40.6
(105.1)
41.9
(107.4)
36.1
(97)
34.4
(93.9)
29.8
(85.6)
22.0
(71.6)
19.5
(67.1)
42.6
(108.7)
อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) 1.8
(35.2)
5.0
(41)
11.6
(52.9)
20.3
(68.5)
26.0
(78.8)
30.2
(86.4)
30.9
(87.6)
29.7
(85.5)
25.8
(78.4)
19.1
(66.4)
10.1
(50.2)
3.7
(38.7)
17.9
(64.2)
อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย °C (°F) −8.4
(16.9)
−5.6
(21.9)
0.4
(32.7)
7.9
(46.2)
13.6
(56.5)
18.8
(65.8)
22.0
(71.6)
20.8
(69.4)
14.8
(58.6)
7.9
(46.2)
0.0
(32)
−5.8
(21.6)
7.2
(45)
อุณหภมูิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) −18.3
(-0.9)
−27.4
(-17.3)
−15.0
(5)
−3.2
(26.2)
2.5
(36.5)
9.8
(49.6)
15.3
(59.5)
11.4
(52.5)
3.7
(38.7)
-3.5
(25.7)
-12.5
(9.5)
-18.5
(-1.3)
−27.4
(-17.3)
หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) 2.7
(0.106)
4.9
(0.193)
8.3
(0.327)
21.2
(0.835)
34.2
(1.346)
78.1
(3.075)
185.2
(7.291)
159.7
(6.287)
45.5
(1.791)
21.8
(0.858)
7.4
(0.291)
2.8
(0.11)
571.8
(22.512)
ความชื้นร้อยละ 44 44 46 46 53 61 75 77 68 61 57 49 56.8
วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย (≥ 0.1 mm) 1.8 2.3 3.3 4.3 5.8 9.7 13.6 12.0 7.6 5.0 3.5 1.7 70.6
จำนวนชั่วโมงที่มีแดด 194.1 194.7 231.8 251.9 283.4 261.4 212.4 220.9 232.1 222.1 185.3 180.7 2,670.8
แหล่งที่มา: China Meteorological Administration [5], all-time extreme temperature[6]

เศรษฐกิจ[แก้]

ประชากร[แก้]

วัฒนธรรม[แก้]

สื่อ[แก้]

กีฬา[แก้]

การคมนาคม[แก้]

กรุงปักกิ่ง มีการจัดการขนส่งมวลชน เช่น รถไฟใต้ดินปักกิ่ง เริ่มก่อสร้างทางรถไฟใต้ดินเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1965 และแล้วเสร็จเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1969 โดยมีสถานีรถไฟทั้งหมด 270 แห่งและมีระยะทางทั้งหมด 456 กิโลเมตร

การศึกษา[แก้]

ปักกิ่ง ถือว่าเป็นศูนย์กลางการศึกษาของประเทศจีน โดยมีสถาบันการศึกษาชั้นนำกว่า 70 แห่ง และสถาบันวิจัยทางวิทยาศาสตร์กว่า 4000 แห่ง[7]

ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ[แก้]

ห้องแสดงภาพ[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. "Doing Business in China - Survey". Ministry Of Commerce - People's Republic Of China. สืบค้นเมื่อ 5 August 2013. 
  2. "北京市2012年国民经济和社会发展统计公报". Beijing Statistics Bureau. 2013-02-07. สืบค้นเมื่อ 2013-02-18. 
  3. "2011年北京人均可支配收入3.29万 实际增长7.2%". People.com.cn. 20 January 2012. สืบค้นเมื่อ 22 February 2012. 
  4. รู้ไหม ปักกิ่งเป็นเมืองที่มีหลายชื่อที่สุดในโลก (CRI)
  5. "中国地面国际交换站气候标准值月值数据集(1971-2000年)" (ใน Simplified Chinese). China Meteorological Administration. สืบค้นเมื่อ 2010-05-04. 
  6. "Extreme Temperatures Around the World". สืบค้นเมื่อ 2013-02-21. 
  7. อักษรศรี (อติสุธาโภชน์) พานิชสาส์น ,เศรษฐกิจจีน หน้า 291

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]