หนานจิง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี


หนานจิง • นานกิง
ชื่อเรียก
อักษรไทย หนานจิง • นานกิง
ภาษาจีน
- อักษรจีน 南京市
- พินอิน Nánjīng Shì
อักษรโรมัน Nanjing
ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง มณฑลเจียงซู
ความหมายของชื่อ นครหลวงทางใต้
ปีสถาปนา 495 ปีค่อน ค.ศ.
ประเภทเขตปกครอง กึ่งมณฑล
เลขาฯเขตปกครอง แห่งCPC Luo Zhijun
ผู้ว่าการ เจียง Hongkun
พื้นที่ 6,598 ตร. กม.
(2,547.5 ตารางไมล์)
- ความสูงที่ตั้ง 15.2 เมตร (50 ฟุต)
ประชากร (ข้อมูลปี พ.ศ. 2549)
- เขตเมือง 5,900,000
- ความหนาแน่น 970 คน/ตร. กม.
- ปริมณฑล 7,100,000
จำนวนเมือง/อำเภอ 13
จำนวนตำบล 129
เว็บไซต์ http://www.nanjing.gov.cn/
Zhongwen.svg บทความนี้มีอักษรจีนปรากฏอยู่ คุณอาจเห็นเครื่องหมายคำถามหรือสัญลักษณ์อื่นแทนตัวอักษร หากคอมพิวเตอร์ของคุณไม่สามารถแสดงผลได้อย่างถูกต้อง
ทิวทัศน์เมืองหนานจิง

หนานจิง หรือรู้จักกันอีกชื่อว่า นานกิง (พินอิน: Nánjīng) เป็นเมืองหลวงของมณฑลเจียงซู สาธารณรัฐประชาชนจีน โดยหนานจิงเป็นหนึ่งในเมืองหลวงเก่าของจีน ปัจจุบันหนานจิงเป็นเมืองใหญ่อันดับสองในภาคตะวันออกของจีน รองจากช่างไห่ และหนานจิงเป็นเมืองหลวงของจีนคณะชาติสมัยปฏิวัติล้มล้างจักรพรรดิจีน ราชวงศ์ชิงหรือแมนจู หนานจิง ที่แปลว่านครหลวงใต้ เคยเป็นเมืองหลวงของหลายราชวงศ์ จนได้รับสมญานามว่า เมืองหลวงสิบแผ่นดิน และยังเป็น 1 ใน 6 นครโบราณ อันได้แก่ ปักกิ่ง หนานจิง ซีอาน ลั่วหยาง หางโจว และ ไคเฟิง เป็นเมืองหลวงครั้งสุดท้ายระหว่างปี พ.ศ. 2470 ถึง พ.ศ. 2492 โดยรัฐบาลสาธารณรัฐจีน ซึ่งมีผู้นำขณะนั้น คือ นายพลเจียงไคเช็ค หลังสถาปนาเป็นสาธารณรัฐประชาชนจีนในปี พ.ศ. 2492 รัฐบาลใหม่จึงได้ย้ายเมืองหลวงกลับมายังปักกิ่งดังเดิม

บรรพบุรุษชาวหนานจิง จำนวนมากอพยพมาจากปักกิ่งตั้งแต่สมัยราชวงศ์หมิง จึงมีส่วนทำให้ภาษาหนานจิงมีสำเนียงคล้ายภาษาจีนกลางที่ฟังเข้าใจได้ทั่วไป จนทำให้ปัจจุบันหนานจิงเป็นหนึ่งในเมืองที่มีนักศึกษาต่างชาติมากที่สุดในประเทศจีน แต่เนิ่นๆการพัฒนา ตั้งแต่ 3 ราชอาณาจักรระยะเวลาหนานจิงได้กลายเป็นศูนย์แห่งอุตสาหกรรมอุตสาหกรรมของหนานจิงราชวงศ์ถูกขยายเพิ่มเติมและเมืองกลายเป็นหนึ่งในเมืองที่เจริญมากที่สุดในจีน

ดูเพิ่ม[แก้]

พิกัดภูมิศาสตร์: 32°03′N 118°46′E / 32.050°N 118.767°E / 32.050; 118.767