ประเทศมาเลเซีย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

(เปลี่ยนทางมาจาก มาเลเซีย)
مليسيا
มาเลเซีย
ธงชาติมาเลเซีย ตราแผ่นดินของมาเลเซีย
ธงชาติ ตราแผ่นดิน
คำขวัญBersekutu Bertambah Mutu
("ความเป็นเอกภาพคือพลัง")
เพลงชาติเนอการากู
ที่ตั้งของมาเลเซีย
เมืองหลวง กัวลาลัมเปอร์1
2°30′N 112°30′E / 2.5, 112.5
เมืองใหญ่สุด กัวลาลัมเปอร์
ภาษาราชการ ภาษามาเลย์
รัฐบาล สหพันธรัฐราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ
 -  ผู้ปกครองสูงสุด (ยังดีเปอร์ตวนอากง) สมเด็จพระราชาธิบดีสุลตาน มีซาน ไซนัล อาบิดีน
 -  นายกรัฐมนตรี นาจิบ ราซัค
เอกราช
  จาก อังกฤษ (เฉพาะมลายา)
การสร้างชาติ

31 สิงหาคม พ.ศ. 2500

รวม ซาบาห์ ซาราวัก และสิงคโปร์ 16 กันยายน พ.ศ. 2506 
เนื้อที่
 -  ทั้งหมด 329,758 กม.² (ลำดับที่ 66)
 -  พื้นน้ำ (%) 0.3
ประชากร
 -  2549 ประมาณ 26,920,000 (อันดับที่ 44)
 -  2543 สำรวจ 23,953,136 
 -  ความหนาแน่น 82/กม.² (อันดับที่ 109)
GDP (PPP) 2549 ประมาณ
 -  รวม $180.7 พันล้าน(ธนาคารโลก) (อันดับที่ 36)
 -  ต่อประชากร 12,700 ดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 61)
HDI (2549) 0.805 (สูง) (อันดับที่ 61)
สกุลเงิน ริงกิต (RM) (MYR)
เขตเวลา MST (UTC+8)
 -  ฤดูร้อน (DST) Not observed (UTC+8)
รหัสอินเทอร์เน็ต .my
รหัสโทรศัพท์ +602
1. ปุตราจายาเป็นที่ตั้งรัฐบาล
2. 020 เมื่อโทรฯ จาก สิงคโปร์

ประเทศมาเลเซีย (Malaysia) เป็นประเทศในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งแบ่งเป็น 2 ส่วน โดยมีทะเลจีนใต้กั้น ส่วนแรกคือ คาบสมุทรมลายู มีพรมแดนทิศเหนือติดประเทศไทย และทิศใต้ติดกับสิงคโปร์ ส่วนที่สองคือ ทางเหนือของเกาะบอร์เนียว มีพรมแดนทิศใต้ติดอินโดนีเซีย และมีพรมแดนล้อมรอบประเทศบรูไน มาเลเซียเป็นสมาชิกก่อตั้งของกลุ่มประเทศอาเซียน

เนื้อหา

[แก้] ชื่อของประเทศมาเลเซีย

คำว่ามาเลเซียเคยถูใช้เรียกหมู่เกาะในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้มาก่อน

ชื่อของประเทศมาเลเซียถูกตั้งขึ้นเมือ พ.ศ. 2506 โดยมีความหมายรวมเอาสหพันธ์มาลายา,สิงค์โปร์,บอเนียวเหนือ และบรูไนเข้าด้วยกัน คำว่า มาเลเชียนี้เดิมเคยถูกใช้เป็นชื่อเรียกภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในส่วนที่เป็นหมู่เกาะมาก่อน ซึ่งปรากฏหลังฐานจากแผนที่ที่ตีพิมในชิคาโกเมื่อปีพ.ศ. 2457 ในการตั้งชื่อประเทศมาเลเซียนั้นมีการนำเสนอชื่ออื่นๆ มากมายก่อนที่จะได้ผลสรุปให้ใช้ชื่อมาเลเซีย หนึ่งในนั้นคือลังกาสุกะ ซึ่งเคยเป็นอาณาจักรที่รุ่งเรืองบนแผ่นดินมาเลเซียมาก่อน

[แก้] การเมือง

ปัจจุบันประกอบด้วยรัฐ 13 รัฐและปกครองด้วยระบอบประชาธิปไตยแบบรัฐสภา มีรูปแบบการปกครองคล้ายอังกฤษกับสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ประมุขแห่งรัฐมีตำแหน่งเป็นพระราชาธิบดี

[แก้] การแบ่งเขตการปกครอง

แผนที่รัฐในมาเลเซีย

มาเลเซียแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 13 รัฐ (states - negeri-negeri) และ 3 ดินแดนสหพันธ์* (federal territories - wilayah-wilayah persekutuan) เป็นดินแดนที่รัฐบาลกลางปกครอง เขตการปกครองต่าง ๆ และชื่อเมืองหลวง (ในวงเล็บ) ได้แก่

[แก้] รัฐ

มาเลเซียตะวันตก (คาบสมุทรมลายู)

มาเลเซียตะวันออก (เกาะบอร์เนียวตอนเหนือ)

[แก้] ดินแดนสหพันธ์

มาเลเซียตะวันตก

มาเลเซียตะวันออก

[แก้] ภูมิศาสตร์

[แก้] ลักษณะภูมิประเทศ

  1. มาเลเซียตะวันตก มีภูเขาทอดยาวทางตอนกลางเกือบตลอด เป็นอุปสรรคต่อการคมนาคม ทำให้มีที่ราบ 2 ด้าน ที่ราบด้านตะวันตกกว้างกว่า เป็นเขตเศรษฐกิจที่สำคัญ คือ เขตปลูกยางพารา และขุดแร่ดีบุก
  2. มาเลเซียตะวันออก ส่วนใหญ่เป็นภูเขา ที่ราบสูงอยู่ทางตอนใน มีที่ราบย่อม ๆ อยู่ตามชายฝั่งทะเล

[แก้] ลักษณะภูมิอากาศ

  • ตั้งอยู่ใกล้เส้นศูนย์สูตร มีอากาศร้อนชื้นแถบศูนย์สูตร อยู่ในอิทธิพลของลมมรสุม

[แก้] เศรษฐกิจ

  1. เกษตรกรรม ผลิตยางพาราที่สำคัญของโลก และข้าวเจ้าปลูกมากบริเวณที่ราบลุ่มแม่น้ำทั้ง 2 ด้าน
  2. การทำเหมืองแร่ แร่ที่สำคัญ ได้แก่ แร่ดีบุกส่งออกเป็นอันดับหนึ่งของโลกแร่เหล็ก น้ำมัน และแก๊สธรรมชาติ
  3. การทำป่าไม้ ส่วนใหญ่เป็นไม้เนื้อแข็ง ส่งไม้ออกเป็นอันดับ 2 ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ รองจากอินโดนีเซีย
  4. อุตสาหกรรม ได้ชื่อว่าเป็นประเทศอุตสาหกรรมใหม่ของเอเชีย (NICs)

[แก้] ประชากร

มาเลเซียมีปัญหาประชากรหลากหลายเชื้อชาติ ในอดีตเคยเกิดสงครามกลางเมืองเนื่องจากการกีดกันทางเชื้อชาติ ชาติพันธุ์ในมาเลเซียประกอบด้วย ชาวมาเลย์ กว่า 40% ที่เหลืออีกกว่า 33% เป็นชาวจีน อีก 10% เป็นชาวอินเดีย อีก 10% เป็นชนพื้นเมืองบนเกาะบอร์เนียว อีก 5%เป็นชาวไทย และอื่นๆอีก 2%

[แก้] วัฒนธรรม

มีสภาพคล้ายคลึงกับประเทศอินโดนีเชีย ชึ่งเป็นหมู่เกาะอิทธิพลของศาสนาอิสลามได้แพร่เข้ามาในแหลมมลายู ประชากรนับถือศาสนาอิสลาม 55% นับถือศาสนาพุทธ 25% นับถือศาสนาคริสต์ 13% นับถือศาสนาฮินดู 7% และลัทธิศาสนาพื้นเมือง 4% แต่การหันไปนับถือศาสนาอื่นที่ไม่ใช่อิสลามเป็นปัญหาอย่างมากเนื่องจากทางภาครัฐจะไม่เปลี่ยนข้อมูลทางราชการให้ มาเลเซียบัญญัติในรัฐธรรมนูญให้ศาสนาอิสลามเป็นศาสนาประจำชาติ และผู้ที่นับถือศาสนาอิสลามจะมีสิทธิพิเศษ คือ ได้รับเงินอุดหนุนทางด้านการศึกษา สาธารณะสุข การคลอดบุตร งานแต่งงานและงานศพตามนโยบาย "ภูมิบุตร"

[แก้] ดูเพิ่ม

เครื่องมือส่วนตัว
ภาษาอื่น