พนมเปญ
| พนมเปญ ភ្នំពេញ |
|||
 |
|||
|
|||
 |
|||
| การปกครอง | |||
| - ผู้ว่าราชการ | แกบ ชุติมา | ||
|---|---|---|---|
| เนื้อที่ | |||
| - ทั้งหมด | 1,963.2 กม.² (758 ไมล์²) | ||
| ความสูงเหนือระดับน้ำทะเล | 11.89 ม. (39 ฟุต) | ||
| ประชากร | |||
| - รวม | 2,234,203 | ||
พนมเปญ (เขมร: ភ្នំពេញ ภฺนํเพญ ออกเสียงว่า พนุมปึญ; อีกชื่อหนึ่งคือ ราชธานีพนมเปญ) เป็นเมืองหลวงของประเทศกัมพูชา และยังเป็นเมืองหลวงของนครหลวงพนมเปญด้วย ครั้งหนึ่งเคยได้ชื่อว่า ไข่มุกแห่งเอเชีย (เมื่อคริสต์ทศวรรษ 1920 พร้อมกับเมืองเสียมราฐ) นับเป็นเมืองที่เป็นเป้าการท่องเที่ยวทั้งจากผู้คนในประเทศ และจากต่างประเทศ[ต้องการอ้างอิง] พนมเปญยังมีชื่อเสียงในฐานะที่มีสถาปัตยกรรมแบบเขมรดั้งเดิม[ต้องการอ้างอิง] และแบบได้รับอิทธิพลฝรั่งเศส และผู้คนมีอัธยาศัยดี[ต้องการอ้างอิง]
กรุงพนมเปญ เป็นเมืองที่ล้อมรอบด้วยจังหวัดกันดาล และเป็นเมืองศูนย์กลางการค้า การเมือง และวัฒนธรรมของกัมพูชา มีประชากรถึง 2 ล้านคน จากประชากรทั้งประเทศ 15.2 ล้านคน
เนื้อหา |
ประวัติศาสตร์ [แก้]
พนมเปญไม่ได้มีจุดเริ่มต้นจากการเป็นถิ่นฐานที่ตั้งหลัก จนกระทั่งเข้าสู่ยุคเมืองพระนคร หลังจากนครวัดและเมืองอื่นๆใกล้เคียงเริ่มมีชื่อเสียงโดดเด่นประจักษ์สู่สายตาประชาคมโลก ช่วงกลางศตวรรษที่ 15 เจ้าพระยาญาติย้ายราชธานีจากเมืองพระนครหนีสยามมาตั้งอยู่ที่นครวัดและสร้างพระราชวัง ณ พื้นที่ที่เป็นกรุงพนมเปญในปัจจุบัน ต่อมาภายหลังมีการสร้างเจดีย์ขึ้นซึ่งในขณะนั้นเมืองยังไม่ได้เป็นเมืองหลวงอย่างเป็นทางการ จนกระทั่งปี ค.ศ. 1866 ภายใต้การปกครองของพระบาทสมเด็จพระนโรดม พรหมบริรักษ์ จึงได้แต่งตั้งกรุงพนมเปญเป็นเมืองหลวงของประเทศ
อย่างไรก็ตามสามปีก่อนตั้งกรุงพนมเปญเป็นราชธานี กัมพูชาลงนามในสนธิสัญญายอมเป็นรัฐในอารักขาของฝรั่งเศส ซึ่งต่อมาถูกรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิอาณานิคมฝรั่งเศสแถบอินโดจีนที่รวมถึงเวียดนามและลาว ภายใต้อำนาจการปกครองแบบเต็มรูปแบบของปารีส ทำให้พนมเปญมีศักยภาพและเติบโตแบบก้าวกระโดด จากเมืองที่มีขนาดเล็กกว่าหมู่บ้าน ก้าวไปสู่การพัฒนาเป็นเมืองท่าริมน้ำที่ทันสมัยของฝรั่งเศส
แม้จะมีความวุ่นวายในส่วนอื่นๆ ของประเทศทั้งก่อนและหลังสงครามโลกครั้งที่สอง แต่พนมเปญยังคงอยู่ภายใต้การปกครองของฝรั่งเศสจนกระทั่งปี ค.ศ. 1953 ภายใต้การนำของสมเด็จนโรดมสีหนุและคลื่นมวลชนชาวเขมรที่ออกมาเรียกร้องเอกราช จนได้รับเอกราชจากฝรั่งเศสอย่างสมบูรณ์ ซึ่งช่วงต้นของปี ค.ศ. 1970 พนมเปญค่อนข้างมีความสงบท่ามกลางทะเลสงครามในประเทศกัมพูชา
ในปี ค.ศ. 1975 กองกำลังเขมรแดงภายใต้การนำของพอลพตบุกโจมตีพนมเปญ หลังจากเข้ายึดครองไม่กี่วันจึงเริ่มกวาดล้างประชากรกว่าสองล้านคนที่อาศัยอยู่ในพื้นที่โดยเนรเทศออกไปสู่ชนบท ภายใน 4 ปีพนมเปญแทบร้างผู้คน ยกเว้นเขตพื้นที่กักกัน เช่น S-21 และพื้นที่บางส่วนที่ชาวเขมรแดงอาศัยอยู่
เมื่อเขมรแดงถูกขับไล่ออกไปจากกรุงพนมเปญในปี ค.ศ. 1979 ผู้คนจึงค่อยๆ ทยอยกลับเข้ามาอาศัยในเมืองอีกครั้ง แต่เนื่องจากสภาพบ้านเมืองที่ถูกทำลายและทรุดโทรมอย่างมาก รวมถึงจำนวนประชากรที่เพิ่มขึ้นน้อย องค์การระหว่างประเทศจึงเริ่มเข้ามามีบทบาทและให้ความช่วยเหลือในการฟื้นฟูบ้านเมือง หลังจากการลงนามในความตกลงทางการเมืองสมบูรณ์แบบในความขัดแย้งกัมพูชา หรือที่รู้จักกันในชื่อว่า ข้อตกลงสันติภาพกรุงปารีส (Paris Peace Agreement) ในปี ค.ศ. 1991 ซึ่งคืนเสถียรภาพเต็มที่แก่ประชาชนชาวกัมพูชา
ในปี ค.ศ. 1999 กัมพูชาเข้าร่วมเป็นสมาชิกของกลุ่มประเทศอาเซียน ซึ่งสนับสนุนและดึงดูดให้ชาวต่างชาติเข้ามาร่วมลงทุนในกัมพูชามากขึ้น ถือเป็นจุดเริ่มต้นในทางที่ดีสำหรับประวัติศาสตร์หน้าใหม่ของประเทศ
ภูมิศาสตร์ [แก้]
พนมเปญ ตั้งอยู่ในพื้นที่ตอนกลางค่อนใต้ของกัมพูชา และล้อมรอบด้วยเขตกันดาล ตั้งอยู่ริมแม่น้ำโขงและโตนเลสาบ พิกัดภูมิศาสตร์ 11°33′00″N 104°55′00″E / 11.55°N 104.91667°E (11°33' เหนือ, 104°55' ตะวันออก,[1]) ครอบคลุมพื้นที่ 678.46 กม² (262 ไมล์²) เป็นตัวเมือง 11,401 ha (28,172 acres) และถนน 26,106 ha (64,509 acres)
ภูมิอากาศ [แก้]
| ข้อมูลภูมิอากาศของพนมเปญ | |||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| เดือน | ม.ค. | ก.พ. | มี.ค. | เม.ย. | พ.ค. | มิ.ย. | ก.ค. | ส.ค. | ก.ย. | ต.ค. | พ.ย. | ธ.ค. | ทั้งปี |
| อุณหภมูิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 36 (97) |
36 (97) |
38 (100) |
40 (104) |
38 (100) |
38 (100) |
37 (99) |
37 (99) |
35 (95) |
36 (97) |
34 (93) |
35 (95) |
40 (104) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 31.5 (88.7) |
32.8 (91) |
34.9 (94.8) |
34.9 (94.8) |
34.3 (93.7) |
33.5 (92.3) |
32.5 (90.5) |
32.5 (90.5) |
32.3 (90.1) |
31.1 (88) |
29.9 (85.8) |
30.1 (86.2) |
32.5 (90.5) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 26.7 (80.1) |
27.9 (82.2) |
29.5 (85.1) |
30.0 (86) |
29.8 (85.6) |
29.3 (84.7) |
28.6 (83.5) |
28.6 (83.5) |
28.3 (82.9) |
27.5 (81.5) |
26.3 (79.3) |
25.9 (78.6) |
28.2 (82.8) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย °C (°F) | 21.9 (71.4) |
23.0 (73.4) |
24.1 (75.4) |
25.0 (77) |
25.3 (77.5) |
25.0 (77) |
24.7 (76.5) |
24.6 (76.3) |
24.3 (75.7) |
23.8 (74.8) |
22.7 (72.9) |
21.7 (71.1) |
23.8 (74.8) |
| อุณหภมูิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 12 (54) |
15 (59) |
18 (64) |
17 (63) |
20 (68) |
21 (70) |
20 (68) |
20 (68) |
21 (70) |
17 (63) |
16 (61) |
14 (57) |
12 (54) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 25.5 (1.004) |
11.5 (0.453) |
58.0 (2.283) |
101.0 (3.976) |
111.6 (4.394) |
177.1 (6.972) |
195.9 (7.713) |
172.0 (6.772) |
248.8 (9.795) |
318.9 (12.555) |
135.0 (5.315) |
80.3 (3.161) |
1,635.6 (64.394) |
| ความชื้นร้อยละ | 68 | 66 | 64 | 66 | 74 | 76 | 77 | 79 | 82 | 80 | 76 | 72 | 73 |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย (≥ 0.1 mm) | 2.8 | 2.4 | 5.2 | 8.6 | 16.4 | 16.6 | 19.6 | 21.4 | 19.8 | 24.0 | 11.8 | 4.8 | 153.4 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 260 | 226 | 267 | 240 | 202 | 192 | 143 | 174 | 129 | 202 | 213 | 242 | 2,490 |
| แหล่งที่มา1: Hong Kong Observatory[2] | |||||||||||||
| แหล่งที่มา 2: Weatherbase (record highs, lows, and humidity) [3], Danish Meteorological Institute (sun)[4] | |||||||||||||
เขตการปกครอง [แก้]
เทศบาลพนมเปญ มีพื้นที่ 678.46 กม² (261.95 sq mi) มีสถานะเป็นจังหวัด มีทั้งหมด 9 เขต 76 แขวง และ 637 หมู่บ้าน
| เขตในพนมเปญ | |||
|---|---|---|---|
| เขต (เขมร: ខណ្ឌ ขณฺฑ) | แขวง (เขมร: សង្កាត់ สงฺกาต่) | หมู่บ้าน (เขมร: ភូមិ ภูมิ) | ประชากร (2008) |
| เขตจอมกมล | 12 | 95 | 182,004 |
| เขตดังเกา | 15 | 143 | 257,724 |
| เขตโดนเปญ (เขตยายเพ็ญ) | 11 | 134 | 126,550 |
| เขตเมียนเจ็ย | 8 | 30 | 327,801 |
| เขตปรำปีมกรา (เขต 7 มกรา) | 8 | 33 | 91,895 |
| เขตรัสเส็ยแกว (เขตฤๅษีแก้ว) | 12 | 59 | 196,684 |
| เขตแซนซก | 3 | 147,967 | |
| เขตตวลกอร์ก | 10 | 143 | 171,200 |
| เขตปอร์แซนเจ็ย | 13 |
|
|
ประชากร [แก้]
ใน ค.ศ. 2008 พนมเปญมีประชากร 2,009,264 คน มีครัวเรือน 5,358 หลัง อัตราการเติบโต 3.92% ชนชาติอื่นๆ ในพนมเปญ ได้แก่ ชนชาติจีน เวียดนาม ฯลฯ และชนกลุ่มน้อย เช่น ไทยสยาม บูดง มนง กุย ชง และ จาม ศาสนาประจำชาติคือ ศาสนาพุทธ นิกายเถรวาท คิดเป็น 90% ของชาวพนมเปญทั้งหมด ภาษาทางการคือ ภาษาเขมร ส่วนภาษาอื่นที่ใช้กันทั่วไปคือ ภาษาอังกฤษ และ ภาษาฝรั่งเศส
พนมเปญ เป็นเมืองที่มีดัชนีการพัฒนามนุษย์มากที่สุดในประเทศ มีค่าอยู่ที่ 0.936 อยู่ในระดับสูง
เศรษฐกิจ [แก้]
-
ดูบทความหลักที่ เศรษฐกิจกัมพูชา
พนมเปญเป็นแหล่งเศรษฐกิจที่สำคัญที่สุดของกัมพูชา มีอัตราการเติบโตมากขึ้นในแต่ละปี เป็นศูนย์รวมของโรงแรม ภัตตาคาร บาร์ และสิ่งก่อสร้างมากมาย
การเติบโตทางเศรษฐกิจ เริ่มตั้งแต่ทศวรรษที่ 1990 ได้มีการเปิดศูนย์การค้าตะวันตกชื่อว่า ศูนย์การค้าซอร์ยา และ ศูนย์การค้าซอร์วานนา ทั้งสองเปิดบริการในพนมเปญ กิจการภัตตาคารและแฟรนไชส์ตะวันตกอื่นๆ ได้แก่
- แดลี่ควีน เปิดบริการใน ท่าอากาศยานนานาชาติพนมเปญ
- เคเอฟซี เปิดบริการแห่งแรกที่ภัตตาคารในย่านมอนิวงศ์ บุลเลวาร์ด[5]
- พิซซ่าฮัท[6]
- สเวนเซ่นส์ เปิดบริการในศูนย์การค้าซอร์ยา
ตึกที่สูงที่สุดในพนมเปญ คือ หอคอยวัตตานัก[7] สูง 200 เมตร (656 ฟุต) สร้างถึงยอดเมื่อ พฤษภาคม ค.ศ. 2012 สามารถมองเห็นตัวเมืองได้ทั่ว
สายการบิน กัมพูชานครแอร์ มีที่ทำการในพนมเปญ
การศึกษา [แก้]
-
ดูบทความหลักที่ การศึกษาในประเทศกัมพูชา
- มหาวิทยาลัยภูมินทร์พนมเปญ (RUPP) เป็นสถาบันการศึกษาที่เก่าแก่และใหญ่ที่สุดของประเทศกัมพูชา ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1960 เป็นสถาบันที่เปิดสอนทางด้านวิทยาศาสตร์ สังคมศาสตร์ มนุษยศาสตร์ และภาษาต่างประเทศ
- มหาวิทยาลัยภูมินทร์นิติศาสตร์และเศรษฐศาสตร์ (RULE)
- มหาวิทยาลัยภูมินทร์วิจิตรศิลปะ (RUFA)
- มหาวิทยาลัยภูมินทร์กสิกรรม (RUA)
- มหาวิทยาลัยการจัดการแห่งชาติ (NUM)
- สถาบันเทคโนโลยีแห่งกัมพูชา (ITC)
- สถาบันพุทธศาสนาบัณฑิตย์ ก่อตั้งเมื่อ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1930
สถานที่สำคัญ [แก้]
 |
 |
 |
 |
| พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ กัมพูชา สร้างในปี ค.ศ. 1920 โดยจอร์จ โกลสเลอร์ | พระบรมราชวังกรุงพนมเปญ สร้างในปี ค.ศ. 1860 สมัยพระบาทสมเด็จพระนโรดม พรหมบริรักษ์ | โรงแรมหลวงกัมพูชา ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1929 สมัยพระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ มุนีวงศ์ | สิ่งก่อสร้างสมัย กัมพูชาในอารักขาของฝรั่งเศส |
หนังสือพิมพ์ [แก้]
รายวัน [แก้]
เขมร [แก้]
- Sralagn' Khmer
- Chakraval Daily
- กัมพูชาเดลี่
- แคมโบเดียทูเดย์
- Kanychok Sangkhum
- ไอส์แลนด์ออฟพีซ
- เขมรคอมเชนส์
- ไลท์ออฟกัมพูชา
- วอยซ์ออฟเขมรเยาท์
- เขมรไอเดียล
- วัดพนมเดลี่
อังกฤษ [แก้]
จีน [แก้]
- 《柬華日報》(Jianhua Daily)
- 《星洲日報》(Sinchew Daily)
- 《華商日報》(Huashang Daily)
- 《新柬埔寨》(นิวแคมโบเดีย)
นิตรสาร [แก้]
กีฬา [แก้]
-
ดูบทความหลักที่ กีฬาในประเทศกัมพูชา
สนามกีฬาที่สำคัญในพนมเปญ ได้แก่ สนามกีฬาโอลิมปิกพนมเปญ จุคนได้ 50,000 คน อย่างไรก็ตาม สนามนี้ไม่เคยถูกใช้ในกีฬาโอลิมปิกเลย สนามนี้สร้างขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1964 เป็นสนามเหย้าของฟุตบอลทีมชาติกัมพูชา
การคมนาคม [แก้]
-
ดูบทความหลักที่ การคมนาคมในประเทศกัมพูชา
การเดินทางในพนมเปญใช้รถตุ๊กตุ๊กและรถจักรยานยนต์ เมื่อ 9 สิงหาคม ค.ศ. 2007 เริ่มมี บริษัท มายลิง โอเพ่นทัวร์ (Mai Linh Open Tou) จากเวียดนามมาบริการแท๊กซี่มิเตอร์หลังคาสีเขียว จะคิดค่าบริการเริ่มต้นที่ 1.50 ดอลลาร์ [8]
ท่าอากาศยานนานาชาติพนมเปญ เป็นท่าอากาศยานที่ใหญ่ที่สุดในกัมพูชา ห่างจากตัวเมืองพนมเปญ 7 กิโลเมตร (4.3 ไมล์)
ทางหลวงแผ่นดิน [แก้]
-
ดูบทความหลักที่ ทางหลวงแผ่นดินในประเทศกัมพูชา
| ทางหลวงแผ่นดิน | หมายเลข | ยาว | เริ่มต้น | สิ้นสุด | |
|---|---|---|---|---|---|
| ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1 | 10001 | 167.10 กิโลเมตร | 103.83 ไมล์ | พนมเปญ | ชายแดนเวียดนาม |
| ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2 | 10002 | 120.60 กิโลเมตร | 74.94 ไมล์ | พนมเปญ | ชายแดนเวียดนาม |
| ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3 | 10003 | 202.00 กิโลเมตร | 125.52 ไมล์ | พนมเปญ | วีล รินห์ |
| ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4 | 10004 | 226.00 กิโลเมตร | 140.43 ไมล์ | พนมเปญ | สีหนุวิลล์ |
| ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 5 | 10005 | 407.45 กิโลเมตร | 253.18 ไมล์ | พนมเปญ | ชายแดนไทย |
| ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 6 | 10006 | 416.00 กิโลเมตร | 258.49 ไมล์ | พนมเปญ | จังหวัดบันเตียเมียนเจย |
| ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 7 | 10007 | 509.17 กิโลเมตร | 316.38 ไมล์ | พนมเปญ | ชายแดนลาว |
เมืองพี่น้อง [แก้]
พนมเปญมีเมืองพี่น้องดังต่อไปนี้[9]
เซี้ยงไฮ้, จีน- เทียนสิน, จีน
- คุนหมิง, จีน
- ฉางชา, จีน
ลองบีช, รัฐแคลิฟอร์เนีย, สหรัฐอเมริกา
บริสตอล, สหราชอาณาจักร
ไกสอน พมวิหาน, ลาว- เวียงจันทน์, ลาว
มัณฑะเลย์, พม่า
Iloilo City, ฟิลิปปินส์
ปูซาน, เกาหลีใต้- อินชอน, เกาหลีใต้
กรุงเทพมหานคร, ไทย[10]- Lowell, รัฐแมสซาชูเซตส์, สหรัฐอเมริกา
- พรอวิเดนซ์, รัฐโรดไอแลนด์, สหรัฐอเมริกา
- Cleveland, รัฐเทนเนสซี, สหรัฐอเมริกา[11]
นครโฮจิมินห์, เวียดนาม- ฮานอย, เวียดนาม
- เกิ่นเทอ, เวียดนาม
- Lam Dong, เวียดนาม
อ้างอิง [แก้]
- ↑ "GNS: Country Files". Earth-info.nga.mil. สืบค้นเมื่อ June 27, 2010.
- ↑ "Climatological Information for Phnom Penh, Cambodia". Hong Kong Observatory. สืบค้นเมื่อ August 11, 2012.
- ↑ "Weatherbase: Historical Weather for Phnom Penh". Weatherbase. สืบค้นเมื่อ August 11, 2012.
- ↑ Cappelen, John; Jensen, Jens. "Cambodia - Phnom Penh". Climate Data for Selected Stations (1931-1960) (ใน Danish). Danish Meteorological Institute. p. 44. สืบค้นเมื่อ March 9, 2013.
- ↑ "Qsr Brands On Kfc Expansion Plans In Cambodia". My Sinchew. สืบค้นเมื่อ June 27, 2010.
- ↑ [1]
- ↑ "Vattanac Capital". Riverpalace.net. สืบค้นเมื่อ June 27, 2010.
- ↑ http://www.manager.co.th/IndoChina/ViewNews.aspx?NewsID=9500000097120
- ↑ "Sister Cities". Phnompenh.gov.kh. สืบค้นเมื่อ 2012-10-31.
- ↑ Xinhuall. "Cambodia's Phnom Penh, Thailand's Bangkok become "sister cities"". Global Times.
- ↑ Higgins, Randall. "Cleveland, Tenn., is now sister city to... Phnom Penh?". Times Free Press.
แหล่งข้อมูลอื่น [แก้]
 |
คอมมอนส์ มีภาพและสื่ออื่น ๆ เกี่ยวกับ: Phnom Penh |
|
||||||||
|
||||||||||
