เซี่ยงไฮ้
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
ช่างไห่ หรือ เซี่ยงไฮ้ (จีน: 上海, พินอิน: Shànghǎi) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของสาธารณรัฐประชาชนจีน ตั้งอยู่บริเวณปากแม่น้ำแยงซีเกียง เป็นเขตการปกครองระดับเขตการปกครองพิเศษแบบเทศบาลนคร ซึ่งมีสถานะเทียบเท่ากับมณฑล มีท่าเรือที่มีจำนวนเรือคับคั่งที่สุดในโลก[ต้องการแหล่งอ้างอิง] ตามมาด้วยสิงคโปร์ และร็อตเตอร์ดัมเซี่ยงไฮ้ในอดีตเป็นแค่หมู่บ้านชาวประมง แต่ในปัจจุบันเซี่ยงไฮ้กลายเป็นเมืองที่มีคนอาศัยอยู่อย่างหนาแน่นมากที่สุดในจีน เต็มไปด้วยร้านค้า สิ่งก่อสร้าง ถนนเต็มไปด้วยรถ จักรยานและ ผู้คน สิ่งที่จะเห็นเยอะมากในเมืองนี้ หรือจะเป็นสัญลักษณ์ของเมืองนี้เห็นจะเป็นต้นเมเปิลที่มีอายุเกือบร้อยปี ซึ่งปลูกโดยในสมัยที่ฝรั่งเศสเข้ามายึดครองเซี่ยงไฮ้
เนื้อหา |
[แก้] ที่ตั้งและอาณาเขต
นครเซี่ยงไฮ้มีพื้นที่ติดต่อดังนี้
- ทิศเหนือ ติดต่อกับ มณฑลเจียงซู ประเทศจีน
- ทิศใต้ ติดต่อกับ มณฑลเจ้อเจียง ประเทศจีน
- ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ทะเลจีนตะวันออก
- ทิศตะวันตก ติดต่อกับ มณฑลเจียงซู และมณฑลเจ้อเจียง ประเทศจีน
[แก้] ภูมิประเทศ
มีสัดส่วนเป็น 0.06 %ของพื้นที่ทั่วประเทศ ทิศตะวันตกเฉียงใต้เป็นเทือกเขาเล็กๆยาวเหยียด เขตเมืองเป็นที่ราบกว้างใหญ่ ความสูงเหนือระดับน้ำทะเลเฉลี่ยประมาณ 4 เมตร มีเกาะหนึ่งเกาะ (เกาะฉงหมิง) มีพื้นที่ 1,041 ตร.กม ซึ่งใหญ่เป็นอันดับ 3 ของประเทศ
[แก้] ภูมิอากาศ
อยู่ในเขตมรสุมร้อนเอเชียเหนือ แบ่งเป็น 4 ฤดูชัดเจนและมีปริมาณฝนและแสงแดดที่เพียงพอ ฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วงระยะเวลาค่อนข้างสั้น ฤดูหนาวและร้อนค่อนข้างยาวนาน
[แก้] เกษตรกรรม
เขตรอบนอกเมืองตั้งอยู่ในเขตกึ่งร้อนกึ่งอบอุ่นพื้นดินอุดมสมบูรณ์ และมีพื้นที่เพาะปลูก 3,330 ตร.กม ซึ่งสามารถผลิตพืชผลที่เป็นวัตถุดิบหลัก (ต่อหน่วยพื้นที่) ได้มากที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศ
[แก้] การคมนาคม
[แก้] ทางบก
มหานครช่างไห่มีเส้นทางเดินรถไฟฟ้าชนิดต่างๆเกือบ 100 เส้นทาง และมีโครงการขยายการก่อสร้างเส้นทางคมนาคมและทางด่วน เชื่อมต่อกับเมืองและเขตสำคัญๆ อาทิ
สายในประเทศ ช่างไห่-ฮ่องกง-มาเก๊า สายเหนือ ช่างไห่ - รัสเซีย - ยุโรป สายตะวันตก ช่างไห่ - เอเชียกลาง
[แก้] ทางอากาศ
สำหรับเส้นทางขนส่งทางอากาศ นครช่างไห่มีสนามบินแห่งชาติ 2 แห่ง คือสนามบินแห่งชาติหงเฉียว และท่าอากาศยานนานาชาติช่างไห่ผู่ตง
[แก้] ทางทะเล
ช่างไห่มีพื้นที่ของท่าเทียบเรือกว่า 13.6 ตร.กม. นับตั้งแต่ปีทศวรรษที่ 80 ท่าเรือขนส่งช่างไห่เป็นท่าเรือ ขนาดใหญ่ติดอันดับโลก ที่มีสินค้าเข้าออกสูงกว่า 100 ล้านตัน ปลายปี พ.ศ. 2546
มหานครเซี่ยงไฮ้ (Shanghai) ได้รับการขนานนามว่าเป็น "นครปารีสแห่งตะวันออก" ถูกจัดให้อยู่ในกลุ่มมหานครไฮโซอันดับ 5 ของโลก รองจาก กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. นิวยอร์ก ลอนดอน และ ปารีส รูปแบบการปกครองของมหานครช่างไห่จัดอยู่ในกลุ่มเมืองที่ขึ้นตรงต่อรัฐบาลกลาง ซึ่งไม่ขึ้นต่อมณฑลใด ๆ ทั้งสิ้น และปัจจุบันประเทศจีนมีเมืองที่มีรูปแบบการปกครองลักษณะนี้ทั้ง สิ้น 4 เมืองด้วยกัน ได้แก่ ปักกิ่ง เซี่ยงไฮ้ เทียนจินและฉงชิ่ง มหานครช่างไห่ ปัจจุบันนับเป็นเมืองที่มีขนาดใหญ่ที่สุดเมืองหนึ่งของโลก และมีประชากรมากเป็นอันดับหนึ่งของประเทศจีน เป็นเมืองศูนย์กลางความเจริญในด้านต่างๆ ของภูมิภาค ทั้งทางด้านเศรษฐกิจ การค้า การเงิน การลงทุน รวมถึง ด้านแฟชั่น และการท่องเที่ยว โดยการผลักดันของรัฐบาลซึ่งให้นครเซี่ยงไฮ้ก้าวขึ้นเป็นผู้นำ และเป็นศูนย์กลางด้านเศรษฐกิจในภูมิภาคเอเชีย เซี่ยงไฮ้จึงนับเป็นความภูมิใจของชาวจีน โดยเฉพาะชาวเมืองซึ่งถือกันว่าเมืองของตนเป็นสัญลักษณ์ของจีนยุคใหม่ ในด้านความก้าวหน้า และทันสมัย
เซี่ยงไฮ้เป็นเมืองที่มีการผสมผสานทางด้านวัฒนธรรม ทั้งของจีนและตะวันตกได้อย่างกลมกลืน โดยจะเห็นได้จากอาคารสถาปัตยกรรมในยุคอาณานิคมตามเขตเช่าเดิมของชาวตะวันตก ซึ่งในปัจจุบันกลายมาเป็น สัญลักษณ์ที่สำคัญอย่างหนึ่งของเมือง
ในเขตเมืองเก่าบริเวณสวน Yuyuan ที่ถูกสร้างในสมัยราชวงศ์หมิง ซึ่งยังคงไว้ด้านรูปแบบอาคารสถาปัตยกรรมแบบจีน ปัจจุบันกลายเป็นสถานที่ขายของที่ระลึกและศิลปะต่างๆ
นอกจากนั้นสถานที่ ซึ่งนักท่องเที่ยวที่มาเยีอนเซียงไฮ้จะพลาดไม่ได้คือ ถนนหนานจิง อันเป็นสัญลักษณ์สำคัญอันหนึ่งของช่างไห่ตั้งอยู่ใจกลางเมืองและ เป็นถนนคนเดินที่เต็มไปด้วยแหล่งร้านค้าสินค้าต่าง ๆ รวมทั้งนักท่องเที่ยวที่มาจับจ่ายซื้อสินค้ามากมาย หนึ่งในย่านนั้นมีอาคารจินเหมาทาวเวอร์ซึ่งเป็นตึกระฟ้าที่สูงที่สุดในประเทศจีน (ในปัจจุบัน อาคารเซี่ยงไฮ้เวิร์ดไฟแนนเชียลเซ็นเตอร์ ได้กลายเป็นอาคารที่สูงที่สุดแล้ว แต่อยู่ช่วงระหว่างการก่อสร้าง) นอกจากนั้นเซี่ยงไฮ้ยังเป็นเมืองทันสมัยอันดับที่ 25 ของโลกจาก 53 เมืองใหญ่ทั่วโลก เช่น ปักกิ่ง มอสโก นิวยอร์ก โตเกียว ลอนดอน และปารีส
[แก้] เศรษฐกิจและการศึกษาเรื่องประชากร
เซี่ยงไฮ้ถูกมองดูเป็นศูนย์การเงินและการค้าในจีนแผ่นดินใหญ่การพัฒนาสมัยใหม่เริ่มต้นกับเศรฐกิจทำให้ดีขึ้นในปี พ.ศ. 2535 ช่างไห่พัฒนาอย่างรวดเร็วมีบทบาทเป็นศูนย์ธุรกิจในจีนแผ่นดินใหญ่ช่างไห่ยังเป็นเจ้าของใหญ่ที่สุดในแชร์ตลาดในจีนแผ่นดินใหญ่
[แก้] อุตสาหกรรม
ด้วยตลาดแรงงานขนาดใหญ่และมีทักษะสูงฐานด้านวิทยาศาสตร์ที่กว้างขวาง ความร่วมมือระหว่างผู้ผลิตที่สืบทอดมาเป็นประเพณี การคมนาคมและเครื่องอำนวยความสะดวกด้านการสื่อสารล้วนหนุนส่งให้เซี่ยงไฮ้เป็นศูนย์อุตสาหกรรมชั้นนำของประเทศการจัดตั้งทางอุตสาหกรรมเหล่านี้ ได้สร้างสินค้าทุนและสินค้าบริโภคหลากหลายชนิด
มูลค่ารวมอุตสาหกรรมที่เป็นกิจการของรัฐบาลและที่รัฐบาลเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ในเซี่ยงไฮ้เมื่อปี 2543 สูงถึง 317,748 ล้านหยวน คิดเป็น 45.9 %ของกิจการอุตสาหกรรมทั้งหมดในเมือง ทั้งนี้อุตสาหกรรมหลักสำคัญคืออุตสาหกรรมผลิตรถยนต์มีมูลค่าสูงถึง 329,200 ล้านหยวน คิดเป็น 53.6 % ของอุตสาหกรรมทุกประเภทในเซี่ยงไฮ้ อุตสาหกรรมอื่นๆเช่น ปิโตรเคมีและเคมีภัณฑ์ที่มีรากฐานดียังเป็นฐานรองรับการผลิตพลาสติก เส้นใยสังเคราะห์และสินค้าอื่นๆ นอกจากนี้ภาคการผลิตสิ่งทอ อุปกรณ์โทรคมนาคม การติดตั้งและผลิตอุปกรณ์ไฟฟ้าขนาดใหญ่ อุตสาหกรรมเหล็กตลอดจนเครื่องใช้ไฟฟ้าในบ้านยังเป็นอุตสาหกรรมที่สำคัญอีกด้วย
ในยุคแห่งความรุ่งเรืองในอดีด เซี่ยงไฮ้ ได้รับการขนานนามว่าเป็น "นครปารีสแห่งตะวันออก" มหานครเซี่ยงไฮ้ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำหวงผู่ (Huangpu) ลำน้ำหวงผู่เส้นเลือดที่หล่อเลี้ยงมหานครนี้มีความยาว 49 ไมล์ ส่วนตอนบนของแม่น้ำสายนี้ยาว 19 ไมล์ ไหลบรรจบกับแม่น้ำหยางซือซึ่งจะไหลลงสู่ทะเล (คำว่า เซี่ยงไฮ้ แปลว่า ตอนบนของแม่น้ำจากทะเล) ทั้งคนท้องถิ่นและคนที่มาท่องเที่ยวเมืองแห่งนี้มีความเห็นตรงกันคือ "เหริน ไท่ ตัว" คือเมืองนี้มีคนมากเกินไป เซี่ยงไฮ้เป็นเมืองที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศจีน และเป็นเมืองที่มีความเป็นเอกเทศสูง ชาวเซี่ยงไฮ้พูดภาษาจีนแบบเซี่ยงไฮ้ซึ่งคนในพื้นที่อื่นฟังไม่เข้าใจ
ตามลักษณะการปกครองแล้ว เซี่ยงไฮ้เป็นเมืองที่ไม่ขึ้นต่อมณฑลใดๆ ทั้งสิ้น และมีอำเภอรอบนอกอยู่ 10 อำเภอ และมีเมืองในเขตอำเภอต่างๆ 12 เมือง มหานครแห่งนี้มีประชากรกว่า 13 ล้านคน ตัวเมืองกินพื้นที่ประมาณ 375 ตารางกิโลเมตร มีประชากร 8 ล้านคน เซี่ยงไฮ้ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นเมืองศูนย์กลางทางการค้าตั้งแต่ ปี พ.ศ. 1503 และเจริญขึ้นอย่างไม่หยุดยั้งในศตวรรษต่อจากนั้นมา จนกลายเป็นเมืองท่าที่สำคัญ ซึ่งมีบริการทุกอย่างตั้งแต่ โรงเหล้า วัด ร้านค้า สถานศึกษา และคลังสินค้า ความมั่งคั่งนี้เองที่เป็นเครื่องล่อใจให้ถูกโจมตีจากญี่ปุ่น หลังจากที่ถูกโจมตีอยู่หลายครั้งหลายหนได้มีการสร้างกำแพงป้องกันการจู่โจม โดยล้อมรอบเขตเมืองกำแพงนี้คงสภาพอยู่จนปี พ.ศ. 2455
เซี่ยงไฮ้เป็นเมืองที่มีศักยภาพสูงในด้านการก่อสร้าง ระบบสาธารณูปโภคที่มีประสิทธิภาพ จึงตกเป็นเป้าสำคัญของอำนาจจักรวรรดินิยม สนธิสัญญาหนานจิง อันเป็นผลจากความปราชัยของจีนในสงครามฝิ่น (พ.ศ. 2383 - 2385) กำหนดให้จีนเปิดท่าเซี่ยงไฮ้ให้เรือต่างชาติเข้าเทียบ กลายเป็นท่าเรือนานาชาติ และมีความสำคัญทางยุทธศาสตร์การเมืองโลกเป็นอย่างมาก
 เขตผู่ตงในเซี่ยงไฮ้. |
Shanghai pu dung.jpg
เขตผู่ตงในเซี่ยงไฮ้. |
 Temple du Buddha de Jade. |
 ถนนนานกิงในเซี่ยงไฮ้. |
|
Shanghai-NanjingRd2.jpg
ถนนนานกิงในเซี่ยงไฮ้ยามกลางคืน. |
 Le Bund depuis la tour Jin Mao. |
[แก้] แหล่งข้อมูลอื่น
-
- แผนที่ จาก มัลติแมป โกลบอลไกด์ หรือ กูเกิลแมปส์
- ภาพถ่ายทางอากาศ จาก เทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
- ภาพถ่ายดาวเทียม จาก วิกิแมเปีย
| มณฑล | กว่างตง (กวางตุ้ง) • กานสู้ (กานซู) • กุ้ยโจว • จี๋หลิน • เจ้อเจียง • เจียงซี • เจียงซู • ฉ่านซี • ชานซี • ชานตง • ชิงไห่ • ซื่อชวน (เสฉวน) • ฝูเจี้ยน • หยุนหนาน (ยูนนาน) • หูเป่ย์ • หูหนาน • เหลียวหนิง • เหอเป่ย์ • เหอหนาน • ไห่หนาน (ไหหลำ) • อานฮุย (อันฮุย) • เฮย์หลงเจียง |
| เขตปกครองตนเอง | กว่างซีจ้วง (กวางสี) • ซินเจียงอุยกูร์ • ทิเบต (ซีจ้าง) • มองโกเลียใน • หนิงเซี่ยหุย |
| เขตบริหารพิเศษ | มาเก๊า • ฮ่องกง |
| เทศบาลนคร | ฉงชิ่ง (จุงกิง) • ช่างไห่ (เซี่ยงไฮ้) • เป่ย์จิง (ปักกิ่ง) • เทียนจิน (เทียนสิน) |
  |
เซี่ยงไฮ้ เป็นบทความเกี่ยวกับ ประเทศ เมือง หรือเขตการปกครองต่าง ๆ ที่ยังไม่สมบูรณ์ ต้องการตรวจสอบ เพิ่มเนื้อหา หรือเพิ่มแหล่งอ้างอิง คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมหรือแก้ไข เพื่อให้สมบูรณ์มากขึ้น ข้อมูลเกี่ยวกับ เซี่ยงไฮ้ ในภาษาอื่น อาจสามารถหาอ่านได้จากเมนู ภาษาอื่น ด้านซ้ายมือ |
