ซัวเถา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ซัวเถา
Shantou map2005.jpg
ชื่อเรียก
อักษรไทย ซัวเถา
ภาษาจีน
- อักษรจีนตัวย่อ 汕头市
- อักษรจีนตัวเต็ม 汕頭市
- พินอิน Shàntóu Shì
Sòaⁿ-thau (ภาษากวางตุ้ง)
อักษรโรมัน Shantou, Swatow
ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง มณฑลกวางตุ้ง
ปีสถาปนา
ประเภทเขตปกครอง เมืองระดับจังหวัด
เลขาฯเขตปกครอง แห่งCPC หวง ZhiGuang (黄志光)
ผู้ว่าการ Cai ZongZe (蔡宗泽)
พื้นที่ 234 ตร.กม.
ประชากร (ข้อมูลปี พ.ศ. 2549)
- เขตเมือง 1.2 ล้าน
- ปริมณฑล 4.7 ล้าน
GDP (พ.ศ. 2549) 70.3 พันล้าน เหรินหมินปี้
- ต่อหัว 15,532 เหรินหมินปี้
ชาติพันธุ์หลัก ฮั่น
จำนวนเมือง/อำเภอ 6
จำนวนตำบล 69
เว็บไซต์ www.shantou.gov.cn
Zhongwen.svg บทความนี้มีอักษรจีนปรากฏอยู่ คุณอาจเห็นเครื่องหมายคำถามหรือสัญลักษณ์อื่นแทนตัวอักษร หากคอมพิวเตอร์ของคุณไม่สามารถแสดงผลได้อย่างถูกต้อง
บ้านโบราณและเก๋งจีนซึ่งบอกว่าเป็นเมืองที่ได้รับอิทธิพลจากตะวันตก

ซัวเถา หรือ ซ่านโถว ในภาษาจีนกลาง (Shantou 汕頭 汕头)เป็นหนึ่งในจังหวัดของจีนที่ตั้งอยู่ในมณฑลกวางตุ้ง มีเนื้อที่ 234 ตารางกิโลเมตร ประชากร 4,846,400 คน

ที่ตั้ง[แก้]

จังหวัดซัวเถา ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของมณฑลกวางตุ้ง (广东省) ทิศทางใต้และทิศตะวันตกติดจังหวัดเจียหยาง ในภาษาจีนกลาง กิ๊กเอี๊ยว ในภาษาแต้จิ๋ว (揭阳 หรือ 揭陽縣 掲陽市) ทางทิศเหนือติดจังหวัดฉาวโจว ในภาษาจีนกลาง แต้จิ๋ว ในภาษาแต้จิ๋ว (潮州市) และทางทิศตะวันออกติดทะเลจีนใต้

ประวัติ[แก้]

เมืองซัวเถา ในสมัยราชวงศ์ราชวงศ์ซ้อง เคยเป็นเมืองท่าของ เมืองถัวเจียง (鮀江都) และ อำเภอเจียหยาง (揭陽縣) มีชื่อว่า เมืองซ่าหลิ่ง (廈嶺) ในสมัยราชวงศ์หยวน ในปีพ.ศ. 2106 เมืองซัวเถาเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอเฉิงไห่ หรือเถ่งไฮ่ ในภาษาแต้จิ๋ว (澄海縣) จังหวัดฉาวโจวหรือจังหวัดแต้จิ๋วในปัจจุบัน ในตอนนั้นเมืองซัวเถาถูกเรียกว่า ชาชานปิง (沙汕坪) ส่วนคำว่าซัวเถานั้นถูกเรียกเมื่อคริศตศตวรรษที่ 17 จากเครื่องชามที่เรียกว่า ชาชาน โทวเปาไท (沙汕頭炮臺) และก็ได้มาเป็นเมืองเมื่อ พ.ศ. 2452

เขตปกครอง[แก้]

  • ตำบลหลงหู (龍湖區)
  • ตำบลจินหยวน (金園區)
  • ตำบลเจินผิง (升平區)
  • ตำบลต๋าห่าว (達濠區)
  • ตำบลเหอผู่ (河浦區)
  • อำเภอหนานโอว (南澳縣) เกาะ
  • เมืองเฉาหยาง (潮陽市)
  • เมืองเฉิงไห่ (澄海市)

ความสัมพันธ์กับต่างประเทศ[แก้]

รัฐบาลจีนได้บอกว่าได้มีชาวจีน 2ล้านกว่าคนที่อพยบไปจากจังหวัดซัวเถา ในช่วงเวลาที่แตกต่างกัน โดยมีเหตุผลจากสงครามกับพวกมองโกลและแมนจูเรียที่บุกผ่านกำแพงเมืองจีนทางภาคเหนือมาปกครองจีน รวมทั้งครั้งสงครามโลกครั้งที่2ที่ต้องทำสงครามกับญี่ปุ่น ทำให้ผู้คนในซัวเถาอดอยากจากภัยสงครามจึงอพยพ โดยส่วนมากจะอพยบไปที่ประเทศไทยผ่านแม่น้ำโขง และ สิงคโปร์ ดังนั้นเมืองนี้จึงมีเครื่องบินที่เชื่อมระหว่างกรุงเทพมหานคร และ จังหวัดซัวเถา

ภาษา[แก้]

เนื่องจากติดกับจังหวัดแต้จิ๋ว จึงใช้ภาษาแต้จิ๋วปัจจุบันเรียกว่า เตี่ยซัวอ่วยหรือ ฉาวซ่านฮว่าหรือ แต่จิวอ่วย หรือแปะอ่วย เป็นภาษาพูด มีระดับเสียงดนตรี8เสียง (ภาษาไทยมีแค่ 5) ในภาษาจีนกลาง (潮汕话) เป็นภาษาท้องถิ่น และใช้ ภาษาจีนกลางเป็นภาษาราชการ เนื่องจากเป็นจังหวัดหนึ่งในมณฑลกวางตุ้ง จึงสามารถใช้ภาษากวางตุ้งได้ในการติดต่อสื่อสาร หรือทำธุรกิจ และนับเป็นหนึ่งในชาวแต้จิ๋ว ปัจจุบันเรียก เตี่ยซัวนังหรือฉาวซ่านเหริน ในภาษาจีนกลาง (潮汕人)

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

พิกัดภูมิศาสตร์: 23°21′00″N 116°40′00″E / 23.35°N 116.666667°E / 23.35; 116.666667