เขตปกครองตนเองมองโกเลียใน
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 |
บทความนี้มีอักษรจีนปรากฏอยู่ คุณอาจเห็นเครื่องหมายคำถามหรือสัญลักษณ์อื่นแทนตัวอักษร หากคอมพิวเตอร์ของคุณไม่สามารถแสดงผลได้อย่างถูกต้อง |
เขตปกครองตนเองมองโกเลียใน (内蒙古自治区) ชื่อย่อ เน่ยเหมิงกู่ หรือมองโกเลียใน（内蒙古มีลักษณะพื้นที่แคบยาวพาดตามชายแดนภาคเหนือของจีน กั้นระหว่างจีนกับประเทศมองโกเลียและรัสเซีย มีเมืองหลวงชื่อ ฮูฮอต มีเนื้อที่ 1,183,000 ก.ม.
เนื้อหา |
ที่ตั้งและอาณาเขต [แก้]
เขตปกครองตนเองมองโกเลียในมีพื้นที่ติดต่อดังนี้
- ทิศเหนือ ติดต่อกับ ประเทศมองโกเลีย (มองโกเลียนอก) และประเทศรัสเซีย
- ทิศใต้ ติดต่อกับ มณฑลกานสู้ มณฑลซานซี มณฑลส่านซี มณฑลเหอเป่ย์ และเขตปกครองตนเองหุยหนิงเซี่ย ประเทศจีน
- ทิศตะวันออก ติดต่อกับ มณฑลเฮย์หลงเจียง มณฑลจี๋หลิน และมณฑลเหลียวหนิง ประเทศจีน
- ทิศตะวันตก ติดต่อกับ มณฑลกานสู้ ประเทศจีน
ภูมิประเทศ [แก้]
เป็นที่ราบสูงโดยมีความสูงเหนือระดับน้ำทะเลประมาณ 1,000 เมตร พื้นที่ราบสูงในมองโกเลียในกว้างใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศ ทรัพยากร ทั้งเขตมีพื้นที่แหล่งน้ำ 9,843 ตร.กม. ในจำนวนนี้เป็นแหล่งน้ำจืดที่ใช้สอยได้รวม 6,550 ตร.กม.เป็น 10.68% ของทั่วประเทศ
ภูมิอากาศ [แก้]
รับอิทธิพลมรสุม ภาคพื้นทวีปเขตอบอุ่นทำให้มีลักษณะภูมิอากาศแบบซับซ้อนหลากหลาย ฤดูใบไม้ผลิอุณหภูมิแปรปรวนและมีลมพายุ ฤดูร้อนมีระยะเวลาสั้นและฝนตกชุก ฤดูใบไม้ร่วงอุณหภูมิลดต่ำมากมีฤดูหนาวยาวนาน
ประชากร [แก้]
มีประชากร (2004)23,840,000 (อันดับที่23) ความหนาแน่น 20.2/ก.ม. (อันดับที่28) GDP (2004) 271.2 พันล้านเหรินหมินปี้ (อันดับที่23) ต่อประชากร 11,400 (อันดับที่12) ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวฮั่น
| เชื้อชาติส่วนใหญ่ของมองโกเลียในเมื่อปี 2543 | ||
|---|---|---|
| ชนชาติ | จำนวน | ร้อยละ |
| ฮั่น | 18,465,586 | 79.17% |
| มองโกล | 3,995,349 | 17.13% |
| แมนจู | 499,911 | 2.14% |
| หุย | 209,850 | 0.900% |
| ดาอูร์ | 77,188 | 0.331% |
| อีเวนค์ | 26,201 | 0.112% |
| เกาหลี | 21,859 | 0.094% |
| รัสเซีย | 5,020 | 0.022% |
เศรษฐกิจ [แก้]
- เกษตรกรรม มองโกเลียเป็นฐานการผลิตสินค้าประเภทธัญญาหาร น้ำมัน น้ำตาลที่สำคัญของจีน
- อุตสาหกรรม เขตปกครองตนเองมองโกเลียในในมีทรัพยากรอุดมสมบูรณ์ จึงเน้นการพัฒนาอุตสาหกรรมถ่านหิน เหล็ก เหล็กกล้า และผลิตไฟฟ้าโดยพลังงานลม [1]
การคมนาคม [แก้]
เส้นทางขนส่งระบบรางทั่วเขตปกครองตนเองมองโกเลียใน มีเส้นทางขนส่งระบบรางถึง 14สายหลักแยกเป็น12เส้นทางรถไฟใต้ดิน 5 สาย รวมเส้นทางยาวกว่า 7,083 กิโลเมตร ทางหลวง ทั่วเขตมีเส้นทางหลวงรวม 63,000 กิโลเมตร ความหนาแน่น 532.6 กิโลเมตร การขนส่งทางอากาศ มีสนามบิน 7 แห่ง เปิดเส้นทางการบินพลเรือนภายในประเทศ 20 เส้นทาง ระหว่างประเทศ 2 เส้นทาง
อ้างอิง [แก้]
|
||||||||||||||||
บทความเกี่ยวกับประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยเพิ่มข้อมูล
