เขตปกครองตนเองมองโกเลียใน
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
เขตปกครองตนเองมองโกเลียใน (内蒙古自治区) ชื่อย่อ เน่ยเหมิงกู่ หรือมองโกเลียใน（内蒙古มีลักษณะพื้นที่แคบยาวพาดตามชายแดนภาคเหนือของจีน กั้นระหว่างจีนกับประเทศมองโกเลียและรัสเซีย มีเมืองหลวงชื่อ ฮูฮอต มีเนื้อที่ 1,183,000 ก.ม.
เนื้อหา |
[แก้] ที่ตั้งและอาณาเขต
เขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์มีพื้นที่ติดต่อดังนี้
- ทิศเหนือ ติดต่อกับ ประเทศมองโกเลีย (มองโกเลียนอก) และประเทศรัสเซีย
- ทิศใต้ ติดต่อกับ มณฑลกานสู้ มณฑลซานซี มณฑลส่านซี มณฑลเหอเป่ย์ และเขตปกครองตนเองหุยหนิงเซี่ย ประเทศจีน
- ทิศตะวันออก ติดต่อกับ มณฑลเฮย์หลงเจียง มณฑลจี๋หลิน และมณฑลเหลียวหนิง ประเทศจีน
- ทิศตะวันตก ติดต่อกับ มณฑลกานสู้ ประเทศจีน
[แก้] ภูมิประเทศ
เป็นที่ราบสูงโดยมีความสูงเหนือระดับน้ำทะเลประมาณ 1,000 เมตร พื้นที่ราบสูงในมองโกเลียในกว้างใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศ ทรัพยากร ทั้งเขตมีพื้นที่แหล่งน้ำ 9,843 ตร.กม. ในจำนวนนี้เป็นแหล่งน้ำจืดที่ใช้สอยได้รวม 6,550 ตร.กม.เป็น 10.68% ของทั่วประเทศ
[แก้] ภูมิอากาศ
รับอิทธิพลมรสุม ภาคพื้นทวีปเขตอบอุ่นทำให้มีลักษณะภูมิอากาศแบบซับซ้อนหลากหลาย ฤดูใบไม้ผลิอุณหภูมิแปรปรวนและมีลมพายุ ฤดูร้อนมีระยะเวลาสั้นและฝนตกชุก ฤดูใบไม้ร่วงอุณหภูมิลดต่ำมากมีฤดูหนาวยาวนาน
[แก้] ประชากร
มีประชากร (2004)23,840,000 (อันดับที่23) ความหนาแน่น 20.2/ก.ม. (อันดับที่28) GDP (2004) 271.2 พันล้านเหรินหมินปี้ (อันดับที่23) ต่อประชากร 11,400 (อันดับที่12) ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวฮั่น
| เชื้อชาติส่วนใหญ่ของมองโกเลียในเมื่อปี 2543 | ||
|---|---|---|
| ชนชาติ | จำนวน | ร้อยละ |
| ฮั่น | 18,465,586 | 79.17% |
| มองโกล | 3,995,349 | 17.13% |
| แมนจู | 499,911 | 2.14% |
| หุย | 209,850 | 0.900% |
| ดาอูร์ | 77,188 | 0.331% |
| อีเวนค์ | 26,201 | 0.112% |
| เกาหลี | 21,859 | 0.094% |
| รัสเซีย | 5,020 | 0.022% |
[แก้] เศรษฐกิจ
- เกษตรกรรม มองโกเลียเป็นฐานการผลิตสินค้าประเภทธัญญาหาร น้ำมัน น้ำตาลที่สำคัญของจีน
- อุตสาหกรรม เขตปกครองตนเองมองโกเลียในในมีทรัพยากรอุดมสมบูรณ์ จึงเน้นการพัฒนาอุตสาหกรรมถ่านหิน เหล็ก เหล็กกล้า และผลิตไฟฟ้าโดยพลังงานลม
[แก้] การคมนาคม
เส้นทางขนส่งระบบรางทั่วเขตปกครองตนเองมองโกเลียใน มีเส้นทางขนส่งระบบรางถึง 14สายหลักแยกเป็น12เส้นทางรถไฟใต้ดิน 5 สาย รวมเส้นทางยาวกว่า 7,083 กิโลเมตร ทางหลวง ทั่วเขตมีเส้นทางหลวงรวม 63,000 กิโลเมตร ความหนาแน่น 532.6 กิโลเมตร การขนส่งทางอากาศ มีสนามบิน 7 แห่ง เปิดเส้นทางการบินพลเรือนภายในประเทศ 20 เส้นทาง ระหว่างประเทศ 2 เส้นทาง
|
|
|
|---|---|
| มณฑล | กว่างตง (กวางตุ้ง) • กานสู้ (กานซู) • กุ้ยโจว • จี๋หลิน • เจ้อเจียง • เจียงซี • เจียงซู • ส่านซี • ซานซี • ซานตง • ชิงไห่ • ซื่อชวน (เสฉวน) • ฝูเจี้ยน • หยุนหนาน (ยูนนาน) • หูเป่ย์ • หูหนาน • เหลียวหนิง • เหอเป่ย์ • เหอหนาน • ไห่หนาน (ไหหลำ) • อานฮุย (อันฮุย) • เฮย์หลงเจียง |
| เขตปกครองตนเอง | กว่างซีจ้วง (กวางสี) • ซินเจียงอุยกูร์ • ทิเบต (ซีจ้าง) • มองโกเลียใน • หนิงเซี่ยหุย |
| เขตบริหารพิเศษ | มาเก๊า • ฮ่องกง |
| เทศบาลนคร | ฉงชิ่ง (จุงกิง) • ช่างไห่ (เซี่ยงไฮ้) • เป่ย์จิง (ปักกิ่ง) • เทียนจิน (เทียนสิน) |
  |
เขตปกครองตนเองมองโกเลียใน เป็นบทความเกี่ยวกับ ประเทศ เมือง หรือเขตการปกครองต่าง ๆ ที่ยังไม่สมบูรณ์ ต้องการตรวจสอบ เพิ่มเนื้อหา หรือเพิ่มแหล่งอ้างอิง คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมหรือแก้ไข เพื่อให้สมบูรณ์มากขึ้น ข้อมูลเกี่ยวกับ เขตปกครองตนเองมองโกเลียใน ในภาษาอื่น อาจสามารถหาอ่านได้จากเมนู ภาษาอื่น ด้านซ้ายมือ |
