เขตการปกครองของประเทศจีน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เขตการปกครองของจีน

เขตการปกครองของจีน มีอยู่ด้วยกัน 3 ระดับ ได้แก่ มณฑล อำเภอ และ ตำบล แต่ในปัจจุบันได้เพิ่มมาอีก 2 ระดับ คือ จังหวัด และ หมู่บ้าน ซึ่งถ้านำมาเรียงใหม่จะได้เป็น มณฑล จังหวัด อำเภอ ตำบล และ หมู่บ้าน

ระดับมณฑล[แก้]

สาธารณรัฐประชาชนจีนมีเขตการปกครองระดับมณฑล (省级 shěngjí เชิ่งจี๋) ซึ่งประกอบไปด้วย 22 มณฑล 5 เขตปกครองตนเอง 4 เทศบาลนคร และ 2 เขตบริหารพิเศษ

มณฑล[แก้]

สาธารณรัฐประชาชนจีนประกอบด้วย 22 มณฑล (省 shěng เชิ่ง/เฉิง) แต่ถ้ารวมไต้หวันไปด้วย จะเป็น 23 มณฑล

ชื่อ จีนตัวเต็ม จีนตัวย่อ พินอิน ย่อ เมืองหลวง พื้นที่ (km²) ประชากร (2551)
กวางตุ้ง 廣東 广东 Guǎngdōng 粤 yuè กวางโจว 177,900 95,440,000
กุ้ยโจว 貴州 贵州 Gùizhōu 黔 qián หรือ 贵 gùi กุ้ยหยาง 176,100 37,930,000
กานซู 甘肅 甘肃 Gānsù 甘 gān หรือ 陇 lǒng หลานโจว 454,000 26,280,000
จี๋หลิน 吉林 吉林 Jílín 吉 jí ฉางชุน 187,400 27,340,000
เจียงซู 江蘇 江苏 Jiāngsū 苏 sū หนานจิง (นานกิง) 102,600 76,770,000
เจียงซี 江西 江西 Jiāngxī 赣 gàn หนานฉาง 166,900 44,000,000
เจ้อเจียง 浙江 浙江 Zhèjiāng 浙 zhè หังโจว 101,800 51,200,000
ส่านซี 陝西 陕西 Shǎnxī 陕 shǎn หรือ 秦 qín ซีอาน 205,800 37,620,000
ชานซี 山西 山西 Shānxī 晋 jìn ไท่หยวน 156,800 34,110,000
ชานตง 山東 山东 Shāndōng 鲁 lǔ จี่หนาน 156,700 94,170,000
ชิงไห่ 青海 青海 Qīnghǎi 青 qīng ซีหนิง 721,000 5,540,000
ซื่อชวน (เสฉวน) 四川 四川 Sìchuān 川 chuān หรือ 蜀 shǔ เฉิงตู (เฉินตู) 485,000 81,380,000
ฝูเจี้ยน (ฮกเกี้ยน) 福建 福建 Fújiàn 闽 mǐn ฝูโจว 121,400 36,040,000
หยุนหนาน (ยูนนาน) 雲南 云南 Yúnnán 滇 diān หรือ 云 yún คุนหมิง 394,100 45,430,000
หูเป่ย์ 湖北 湖北 Húběi 鄂 è อู่ฮั่น 185,900 57,110,000
หูหนาน 湖南 湖南 Húnán 湘 xiāng ฉางชา 211,800 63,800,000
เหอเป่ย์ 河北 河北 Héběi 冀 jì ฉือเจียจวง 187,700 69,890,000
เหอหนาน 河南 河南 Hénán 豫 yù เจิ้งโจว 167,000 94,290,000
เหลียวหนิง 遼寧 辽宁 Liáoníng 辽 liáo เสิ่นหยาง 145,900 43,150,000
ไห่หนาน (ไหหลำ) 海南 海南 Hǎinán 琼 qióng ไหโข่ว 33,920 8,540,000
อานฮุย 安徽 安徽 Ānhuī 皖 wǎn เหอเฟย์ 139,400 61,350,000
เฮย์หลงเจียง 黑龍江 黑龙江 Hēilóngjiāng 黑 hēi ฮาร์บิน 460,000 38,250,000

พื้นที่พิพาท[แก้]

ชื่อ จีนตัวเต็ม จีนตัวย่อ พินอิน ย่อ เมืองหลวง พื้นที่ (km²) ประชากร
ไถวัน (ไต้หวัน) 臺灣 หรือ 台灣 台湾 Táiwān 台 tái ไทเป 35,581 18,576,518 (ก.พ. 49)

เขตปกครองตนเอง[แก้]

เขตปกครองตนเอง (自治區/自治区 zìzhìqū ซื่จื้อชู) เป็นเขตการปกครองระดับมณฑล ซึ่งปกครองด้วยชนกลุ่มน้อย ในปัจจุบันมีทั้งหมดอยู่ 5 เขตปกครองตนเอง

ชื่อ จีนตัวเต็ม จีนตัวย่อ พินอิน ชนกลุ่มน้อย ชื่อท้องถิ่น ย่อ เมืองหลวง
กว่างซีจ้วง (กวางสี) 廣西壯族自治區 广西壮族自治区 Guǎngxī Zhuàngzú Zìzhìqū จ้วง ภาษาจ้วง -
Gvangjsih Bouxcuengh Swcigih
桂 กุ้ย หนานหนิง
มองโกเลียใน 內蒙古自治區 内蒙古自治区 Nèiměnggǔ Zìzhìqū มองโกล ภาษามองโกเลีย -
ᠥᠪᠦᠷ ᠮᠣᠨᠺᠤᠯᠤᠨ ᠥᠪᠡᠷᠲᠡᠺᠡᠨ ᠵᠠᠰᠠᠬᠤ ᠣᠷᠤᠨ /
Öbür Mongghul-un Öbertegen Jasaqu Orun
内蒙古 เน่ยเหมิงกู่

Inner Mongolia in Mongolian.png
โฮฮอต (ฮูเหอเฮ่าเท่อ)
หนิงเซี่ย หุย 寧夏回族自治區 宁夏回族自治区 Níngxià Húizú Zìzhìqū หุย (ภาษาจีน) 宁 หนิง หยินชวน
ซินเจียง อุยกูร์ 新疆維吾爾自治區 新疆维吾尔自治区 Xīnjiāng Wéiwúěr Zìzhìqū อุยกูร์ ภาษาอุยกูร์ -
شىنجاڭ ئۇيغۇر ئاپتونوم رايونى /
Shinjang Uyghur Aptonom Rayoni
新 ซิน อุรุมชี
ทิเบต 西藏自治區 西藏自治区 Xīzàng Zìzhìqū ทิเบต ภาษาทิเบต -
བོད་རང་སྐྱོང་ལྗོངས /
Bod.raṅ.skyoṅ.ljoṅs
藏 จ้าง ลาซา

เทศบาลนคร[แก้]

เทศบาลนคร (直轄市/直辖市 zhíxiáshì จื๋อเสียชื่อ) ของจีนคือเมืองที่มีขนาดใหญ่ และมีการปกครองเทียบเท่ามณฑล ในปัจจุบันมีด้วยกันทั้งหมด 4 เมือง

ชื่อ จีนตัวเต็ม จีนตัวย่อ พินอิน ย่อ พื้นที่ (km²) ประชากร
เป่ยจิง (ปักกิ่ง) 北京 北京 Běijīng 京 จิง 16,808 14,930,000 (2547)
ฉงชิ่ง (จุงกิง) 重慶 重庆 Chóngqìng 渝 หยู 82,300 31,442,300 (2548)
ช่างไห่ (เซี่ยงไฮ้) 上海 上海 Shànghǎi 沪 ฮู่ 6,340.5 18,670,000 (2547)
เทียนจิน (เทียนสิน) 天津 天津 Tiānjīn 津 จิน 11,920 10,240,000 (2547)

เขตบริหารพิเศษ[แก้]

ในปัจจุบันจีนมีเขตบริหารพิเศษอยู่ 2 แห่ง ซึ่งทั้ง 2 นี้เคยเป็นอาณานิคมของชาติตะวันตกมาก่อน

ชื่อ จีนตัวเต็ม จีนตัวย่อ พินอิน ย่อ พื้นที่ (km²) ประชากร อดีตอาณานิคมของ
ฮ่องกง 香港 香港 Xiānggǎng 港 กั่ง 1,104 6,864,346 (2548) อังกฤษ
มาเก๊า 澳門 澳门 Àomén 澳 เอ่า 28.6 520,400 (2550) โปรตุเกส

สรุป[แก้]

เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2548 สาธารณรัฐประชาชนจีนได้สรุปการแบ่งเขตการปกครองไว้ว่า

ระดับ ชื่อ ประเภท
1 ระดับมณฑล
2 ระดับเมืองหรือจังหวัด
3 ระดับอำเภอ
4 ระดับตำบล
5 ระดับหมู่บ้าน