เขตปกครองตนเองหนิงเซี่ยหุย
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 |
บทความนี้มีอักษรจีนปรากฏอยู่ คุณอาจเห็นเครื่องหมายคำถามหรือสัญลักษณ์อื่นแทนตัวอักษร หากคอมพิวเตอร์ของคุณไม่สามารถแสดงผลได้อย่างถูกต้อง |
เขตปกครองตนเองหนิงเซี่ยหุย (อังกฤษ: Ningxia Hui Autonomous Region; จีน: 宁夏回族自治区) ชื่อย่อ "หนิง" (宁) เป็นหนึ่งในห้าเขตปกครองตนเองของจีน ตั้งอยู่ในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของจีน ทางตอนบนของแม่น้ำหวงเหอ (แม่น้ำเหลือง) มีเมืองหลวงชื่อ หยินชวน
เนื้อหา |
ที่ตั้งและอาณาเขต [แก้]
เขตปกครองตนเองหนิงเซี่ยหุยมีพื้นที่ติดต่อดังนี้
- ทิศเหนือ ติดต่อกับ เขตปกครองตนเองมองโกเลียใน ประเทศจีน
- ทิศใต้ ติดต่อกับ มณฑลกานซู ประเทศจีน
- ทิศตะวันออก ติดต่อกับ มณฑลฉ่านซี ประเทศจีน
- ทิศตะวันตก ติดต่อกับ มณฑลกานซู ประเทศจีน
การแบ่งเขตการปกครอง [แก้]
เขตปกครองตนเองหนิงเซี่ยหุยแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 5 เมืองหรือจังหวัด (市) 2 เทศมณฑลระดับเมือง (市) 11 เทศมณฑล (县) 8 เขต (区) และ 29 เขตปกครองตนเอง (自治县)
| เมืองหยินชวน (银川市) | ||
|---|---|---|
| ประเภท | ชื่อ | |
| เขต | ซิงชิ่ง (兴庆区) จินเฝิ้ง (金凤区) ซีเซี่ย (西夏区) | |
| เมือง | หลิงอู่ (灵武市) | |
| เทศมณฑล | หย่งหนิง (永宁县) เห้อหลาน (贺兰县) | |
| เมืองฉือซุ่ยซาน (石嘴山市) | ||
| ประเภท | ชื่อ | |
| เขต | ต้าหวูโข่ว (大武口区) หุ้ยหนง (惠农区) | |
| เทศมณฑล | ผิงโหล (平罗县) | |
| เมืองหวูจง (吴忠市) | ||
| ประเภท | ชื่อ | |
| เขต | หลี่ตง (利通区) | |
| เมือง | ชินถงเสีย (青铜峡市) | |
| เทศมณฑล | เหยียนฉือ (盐池县) ถงซิน (同心县) | |
| เมืองกู้หยวน (固原市) | ||
| ประเภท | ชื่อ | |
| เขต | หยวนโจว (原州区) | |
| เทศมณฑล | ซีจี๋ (西吉县) หลงเต๋อ (隆德县) จิงหยวน (泾源县) เผิงหยาง (彭阳县) | |
| เมืองจงเว่ย (中卫市) | ||
| ประเภท | ชื่อ | |
| เขต | ชาโปโถว (沙坡头区) | |
| เทศมณฑล | จงหนิง (中宁县) ไห่หยวน (海原县) | |
ภูมิประเทศ [แก้]
ภูมิประเทศทางใต้เป็นที่ราบสูงหวงถู่ พื้นที่ทางเหนือลาดต่ำเป็นบริเวณที่ราบหนิงเซี่ย ซึ่งมีพื้นที่เป็น 1 ใน 4 ของประเทศ พื้นที่โดยทั่วไปสูงกว่าระดับน้ำทะเล 1,100-2,000 เมตร จุดสูงสุด 3,556 เมตร
ทรัพยากร [แก้]
แร่ธาตุ ที่สำรวจพบแล้วมีกว่า 50 ชนิด แร่อโลหะที่สำคัญได้แก่ ถ่านหิน ยิปซัม น้ำมันปิโตเลียม ก๊าซธรรมชาติ ดินเกาลิน
ภูมิอากาศ [แก้]
สภาพอากาศแบบภาคพื้นทวีปเขตอบอุ่นกึ่งแห้งแล้ง อุณหภูมิสูงต่ำแตกต่างอย่างมาก ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ย 200-600 มิลลิเมตร/ปี
เศรษฐกิจ [แก้]
เกษตรกรรม [แก้]
หนิงเซี่ยมีการพัฒนาการเกษตรให้เป็นแบบอุตสาหกรรม ซึ่งกลายมาเป็นแกนหลักของเศรษฐกิจในชนบท พืชเกษตร สำคัญได้แก่ ผลไม้ประเภทแตง แอปเปิล
อุตสาหกรรม [แก้]
ปี พ.ศ. 2546 การเติบโตของภาคอุตสาหกรรมคิดเป็น 16.3 % โดยอุตสาหกรรมขนาดใหญ่แบ่งเป็นอุตสาหกรรมเบาเติบโตขึ้น 27.4 % อุตสาหกรรมหนัก 17.2 %
|
||||||||||||||||
บทความเกี่ยวกับประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยเพิ่มข้อมูล
