แบกแดด

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
แผนที่แสดงที่ตั้งแบกแดดในอิรัก

แบกแดด (อาหรับ: بغداد‎ Baġdād) เป็นเมืองหลวงของประเทศอิรัก มีประชากรในเขตนครประมาณ 7,000,000 คน เป็นเมืองใหญ่ที่สุดในอิรัก[1][2] แบกแดดเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับสองของโลกอาหรับ (รองจากไคโร) และใหญ่เป็นอันดับสองในเอเชียตะวันตกเฉียงใต้ (รองจากเตหะราน)

ประวัติ[แก้]

แบกแดดสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 1305 โดยคอลีฟะห์อัล-มันซูร์ แห่งราชวงศ์อับบาสิยะ ตั้งอยู่ริมแม่น้ำไทกริสติดกับคลองที่เชื่อมแม่น้ำยูเฟรติส แบกแดดมีความรุ่งเรืองมากในสมัยคอลีฟะห์ฮารูน อัล-เราะชีด เมื่อแรกสร้างนั้น เมืองนี้สร้างขึ้นที่หมู่บ้านเก่าแก่ชื่อแบกแดด อยู่ทางเหนือของเทซิฟอน ที่เคยเป็นเมืองหลวงของเปอร์เซียโบราณ เมื่อสร้างแล้วได้ตั้งชื่อว่า มะดีนะห์ อัลซาเลม แปลว่าเมืองแห่งสันติ แต่คนทั่วไปยังนิยมเรียกว่าแบกแดดตามชื่อเดิม ความยิ่งใหญ่ของแบกแดดในสมับคอลีฟะห์นี้ปรากฏในวรรณคดีอาหรับที่มีชื่อเสียงคือพันหนึ่งราตรีหรืออาหรับราตรี ผู้แต้ช่งดั้งเดิมคืออัล-จาห์ชิยาร์ ในแบกแดดได้กลายเป็นศูนย์กลางทางด้านวิทยาการ โดยนำวิทยาการที่เป็นภาษากรีก ภาษาละติน ภาษาเปอร์เซีย ภาษาฮินดีมาแปลเป็นภาษาอาหรับ ทำให้แบกแดดมีความเจริญก้าวหน้าทางด้านโคลงกลอนจากเปอร์เซีย ทางด้านดาราศาสตร์และคณิตศาสตร์จากอินเดีย การแพทย์และวิทยาศาสตร์จากกรีก

ความเสื่อมของแบกแดดเกิดขึ้นเมื่อฮูลากูข่าน ผู้นำมองโกลยกทัพเข้าโจมตีแบกแดดเมื่อ พ.ศ. 1801 นอกจากนั้นยังมีศัตรูจากเติร์กเข้าโจมตีแบกแดดเป็นระยะๆ ในที่สุด แบกแดดจึงอยู่ภายใต้การปกครองของจักรวรรดิออตโตมานใน พ.ศ. 2181 จนกระทั่งสงครามโลกครั้งที่หนึ่งจึงถูกอังกฤษยึดครองได้เมื่อ พ.ศ. 2460 เมื่ออิรักได้รับเอกราชใน พ.ศ. 2475 แบกแดดได้เป็นเมืองหลวงของอิรัก แม้จะได้รับการบูรณะให้เป็นเมืองสมัยใหม่ แต่ในแบกแดดก็ยังมีโบราณสถานอยู่หลายแห่งเพราะเป็นเมืองเก่าที่อยู่ในเขตอารยธรรมเมโสโปเตเมีย มีความพยายามที่จะพัฒนาให้เป็นศูนย์ประวัติศาสตร์ตั้งแต่ พ.ศ. 2519 แต่หลังจากที่อิรักเกิดสงครามหลายครั้ง ตั้งแต่สงครามอิรัก-อิหร่านและสงครามอ่าวเปอร์เซียสองครั้งทำให้แบกแดดถูกทำลายไปมาก

สถานที่สำคัญ[แก้]

ภูมิศาสตร์[แก้]

ภูมิอากาศ[แก้]

ข้อมูลภูมิอากาศของแบกแดด
เดือน ม.ค. ก.พ. มี.ค. เม.ย. พ.ค. มิ.ย. ก.ค. ส.ค. ก.ย. ต.ค. พ.ย. ธ.ค. ทั้งปี
อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) 16
(61)
19
(66)
22
(72)
29
(84)
36
(97)
41
(106)
43
(109)
44
(111)
40
(104)
34
(93)
25
(77)
18
(64)
30.6
(87.1)
อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย °C (°F) 3.8
(38.8)
5.5
(41.9)
9.6
(49.3)
15.2
(59.4)
20.1
(68.2)
23.3
(73.9)
25.5
(77.9)
24.5
(76.1)
20.7
(69.3)
15.9
(60.6)
9.2
(48.6)
5.1
(41.2)
14.9
(58.8)
ปริมาณฝน มม (นิ้ว) 26
(1.02)
28
(1.1)
28
(1.1)
17
(0.67)
7
(0.28)
0
(0)
0
(0)
0
(0)
0
(0)
3
(0.12)
21
(0.83)
26
(1.02)
156
(6.14)
ความชื้นร้อยละ 71 61 53 43 30 21 22 22 26 34 54 71 42.3
วันที่มีฝนตกโดยเฉลี่ย (≥ 0.1 mm) 5 6 4 2 0 0 0 0 0 1 5 6 29
จำนวนชั่วโมงที่มีแดด 192.2 203.3 244.9 255.0 300.7 348.0 347.2 353.4 315.0 272.8 213.0 195.3 3,240.8
แหล่งที่มา1: Climate & Temperature[3]
แหล่งที่มา 2: World Meteorological Organisation (UN)[4]

เขตการปกครอง[แก้]

เศรษฐกิจ[แก้]

การศึกษา[แก้]

วัฒนธรรม[แก้]

กีฬา[แก้]

ถนนที่สำคัญ[แก้]

เมืองพี่น้อง[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. การประมาณการจำนวนประชากรทั้งหมดแต่ละชิ้นนั้นแตกต่างอย่างสำคัญ Encyclopædia Britannica ระบุจำนวนในปี พ.ศ. 2544 ว่า 4,950,000, ในขณะที่ 2006 Lancet Report ระบุจำนวน 6,554,126 ในปี พ.ศ. 2547
  2. "Cities and urban areas in Iraq with population over 100,000", Mongabay.com
  3. "Baghdad Climate Guide to the Average Weather & Temperatures, with Graphs Elucidating Sunshine and Rainfall Data & Information about Wind Speeds & Humidity:". Climate & Temperature. สืบค้นเมื่อ 2011-12-25. 
  4. "World Weather Information Service - Baghdad". สืบค้นเมื่อ 2010-03-29. 
  5. "Twinning the Cities". City of Beirut. Archived from the original on 2008-02-21. สืบค้นเมื่อ 2008-01-13. 
  • สาคร ช่วยประสิทธิ์. แบกแดด ใน สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: เอเชีย เล่ม 1 อักษร A-B ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กทม.ราชบัณฑิตยสถาน. 2539. หน้า 328 - 330

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]